90 Pułk Artylerii Haubic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
90 Pułk Artylerii Haubic
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1946
Organizacja
Dyslokacja Słupsk
Rodzaj wojsk Artyleria
Skład patrz tekst

90 Pułk Artylerii Haubic (90 pah) – oddział artylerii ludowego Wojska Polskiego.

Pułk został sformowany we wrześniu i październiku 1945 roku na terenie Poznańskiego Okręgu Wojskowego z nadwyżek po rozwiązanej 2 Brygadzie Artylerii Haubic. Jednostka została zorganizowana według etatu Nr 4/10 pułku artylerii haubic 122 mm Rezerwy Naczelnego Dowództwa na stopie "P", a następnie dyslokowana do garnizonu Słupsk na terenie Pomorskiego Okręgu Wojskowego.

W lutym 1946 roku pułk został przeformowany w 30 Dywizjon Artylerii Haubic, który w grudniu tego roku otrzymał nazwę wyróżniającą "Berliński".

Struktura organizacyjna według etatu Nr 4/10[edytuj | edytuj kod]

122 mm hb wz. 1938 (M-30)
  • Dowództwo pułku
  • dwa dywizjony artylerii haubic a. trzy baterie
  • bateria sztabowa a. pluton rozpoznawczy, pluton łączności i pluton topograficzny
  • szkoła pułkowa
  • pluton transportowy
  • pluton remontowy
  • warsztat techniczny
  • warsztat mundurowy
  • magazyny
  • ambulatorium

Stan etatowy liczył 10 pracowników i 619 żołnierzy, w tym 103 oficerów, 180 podoficerów i 336 szeregowców. Na uzbrojeniu znajdowały się dwadzieścia cztery 122 mm haubice wz. 1938 (M-38).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Jerzy Poksiński, Pomorski Okręg Wojskowy 1945-1949, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 2/3 (104/105), Warszawa 1983