134 Pułk Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
134 Pułk Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1955
Organizacja
Dyslokacja Nowy Sącz
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 29 Dywizja Piechoty, 6 Pomorska Dywizja Piechoty

134 Pułk Artylerii Lekkiej (134 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego.

Pułk został sformowany w 1951 roku, w składzie 29 Dywizji Piechoty. Stacjonował w Nowym Sączu[1]. W 1952 roku pułk wszedł w skład 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty. W 1955 roku został rozformowany [2].

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo pułku[3]
  • bateria dowodzenia
    • plutony: topograficzno-rozpoznawczy, łączności
  • dywizjon haubic
    • trzy baterie artylerii haubic
  • dywizjon armat
    • trzy baterie artylerii armat

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 429.
  2. Rozkaz MON nr 0059/Org. z 21 września 1955.
  3. etat nr 2/158 pułku artylerii lekkiej z 20 listopada 1952.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.