A-100

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
A-100
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent Berijew
Typ Lotniczy System Ostrzegania i Kontroli
Dane techniczne
Napęd 4 silniki turboodrzutowe PS-90A-76
Wymiary

A-100 – prototypowy, rosyjski samolot wczesnego ostrzegania budowany na bazie Ił-76.

Historia[edytuj | edytuj kod]

A-100 ma w przyszłości uzupełnić a docelowo zastąpić używane obecnie maszyny A-50 oraz A-50U. Samolot powstaje na bazie najnowszej wersji Ił-76, wersji Ił-76MD-90A. Program A-100 został zakontraktowany przez rosyjskie Ministerstwo Obrony 8 czerwca 2006 roku z rosyjską firmą Wega, która jest odpowiedzialna za systemy zadaniowe nowej maszyn[1]. W maju 2007 roku podpisano umowę z wykonawcą projektu samolotu biurem Berijewa[1]. A-100 będzie wyposażony w nowy system radiolokacyjny Premier opracowany przez firmę Wega. Obrotowa antena radaru z aktywnym skanowaniem elektronicznym umieszczona jest na dwóch wspornikach nad kadłubem. Ma obracać się dwa razy szybciej niż obecnie stosowany system Szmiel na samolotach A-50. Dzięki takiemu rozwiązaniu zwiększy się skuteczność śledzenia i lokalizacji celów poruszających się z dużą prędkością. Radiolokator zakresu S ma aktywne skanowanie elektroniczne w kącie podniesienia i mechaniczne w azymucie. Opierając się na charakterystyce przyszłej wersji eksportowej A-100E, producent zapewnia o możliwości śledzenia do 300 dużych (bombowce) celów powietrznych w odległości do 650 km w locie na dużej wysokości i w odległości 215 km da małych celów (samoloty myśliwskie). A-100E ma mieć możliwość naprowadzania równocześnie trzydziestu własnych samolotów myśliwskich. Prototypowy samolot był budowany na platformie A-50 w Taganrogu i otrzymał oznaczenie A-101. Docelowo, nosicielami systemu wczesnego ostrzegania będzie najnowsza wersja Ił-76, maszyna Ił-76MD-90A. W 2013 roku podjęto decyzję o rezygnacji z budowy prototypu na platformie A-50 i rozpoczęciu prac bezpośrednio na docelowym Ił-76MD-90A. 21 listopada 2014 roku zakład Aviastar-SP z Ulianowska, przekazał Beriewowi Iła-76MD-90A o numerze 01-03 i rejestracji 78651[1]. 9 grudnia 2013 roku rozpoczęto również nowy program badawczy mający na celu modyfikacje systemu Premier oznaczony jako Premier-476. Zmieniono również podwykonawce odpowiedzialnego za budowę radaru. Zamiast firmy Zawod Leniniec z Petersburga budowę radaru realizuje Wega wspólnie z Instytutem Naukowo-Badawczym Radiołączności z Rostowa nad Donem.

Przypisy

  1. a b c Piotr Butowski, Premier się włączył. Samolot dozoru radiolokacyjnego A-100, „Lotnictwo Aviation International”, nr 6 (2017), s. 10, ISSN 2450-1298

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Butowski, Dokładniejszy model A-100, "Lotnictwo", nr 4 (2014), s. 6, ISSN 1732-5323.
  • Piotr Butowski, "Armia 2016" Międzynarodowe Forum Wojskowo-Techniczne, "Lotnictwo Aviation International", nr 10 (2016), s. 26-31, ISSN 2450-1298.