Artur Barciś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Artur Barciś
Ilustracja
Artur Barciś (2020)
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1956
Kokawa

Zawód

aktor, reżyser

Współmałżonek

Beata Barciś

Lata aktywności

od 1978

Zespół artystyczny
Teatr Ateneum w Warszawie
Faksymile
Podpis aktora
Strona internetowa
Artur Barciś podczas spotkania Polonii w Stone Town w Tanzanii recytuje poezję Wojciecha Młynarskiego i Agnieszki Osieckiej (2019)
Artur Barciś na Zanzibarze (2019)
Artur Barciś kwestujący na warszawskich Powązkach (2021)
Odciśnięta dłoń w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Artur Barciś (ur. 12 sierpnia 1956 w Kokawie) – polski aktor filmowy, dubbingowy, teatralny i telewizyjny, reżyser oraz scenarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Rudnikach oraz PWSFTviT w Łodzi z 1979 roku.

Był aktorem Teatru na Targówku (1979–1981) i Teatru Narodowego (1982–1984). Od 1984 roku jest aktorem Teatru Ateneum w Warszawie. Występuje również w Teatrze Telewizji. Wciela się w role komediowe i w dramatyczne[1].

Popularność zyskał dzięki występom w programie Okienko Pankracego przeznaczonym dla młodych widzów. Pod koniec lat 90. zyskał sympatię telewidzów dzięki roli Tadeusza Norka w serialu telewizyjnym Telewizji Polsat Miodowe lata, a w latach 2006–2016 z przerwami grał Arkadiusza Czerepacha, głównego asystenta Pawła Kozioła (w tej roli Cezary Żak) w serialu TVP1 Ranczo.

W latach 2007–2016 był felietonistą lokalnego czasopisma „Nasza Choszczówka”[2]. W 2010 roku uczestniczył w 11. edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami[3][4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego żoną jest Beata Dorota Barciś (ur. 8 sierpnia 1962), montażystka filmowa[5]. Mają syna Franciszka (ur. 1989[6]), który wystąpił w roli młodego Adasia Miauczyńskiego w filmie Marka Koterskiego Nic śmiesznego (1995) oraz zagrał epizod w serialu Miodowe lata[7].

Był członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[8] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[9].

Kibicuje klubowi piłki nożnej Raków Częstochowa[10].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Dane dot. albumu
Złota kolekcja: Zagrać siebie
Koncerty w Trójce vol. 3. Nie jesteś sama. Piosenki
Agnieszki Osieckiej
(oraz Stanisława Celińska i Krystyna Tkacz)
Inne
Album Rok Utwór Źródło
Empik prezentuje dobre piosenki: Włodzimierz Wysocki zaśpiewany (różni wykonawcy) 2015 „Miszka Szyfman” [11]

Spektakle teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Role[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria[edytuj | edytuj kod]

  • 2000: Trzy razy Piaf
  • 2001: Kofta
  • 2001: Taka noc nie powtórzy się nigdy
  • 2004: Szaleć nienagannie
  • 2012: Kochać

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1980: I nagroda na III PPA we Wrocławiu
  • 1987: wyróżnienie za rolę Czarnego Tanga w spektaklu Przeklęte tango Manuela Puiga w Teatrze Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie na XXVI Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych
  • 2003: nagroda dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę tytułową w filmie Kontroler Petera Vogta na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Down Under 2003 w Darwin (Australia)
  • 2004: nagroda dziennikarzy za rolę tytułową w filmie Kontroler na przeglądzie filmów kina niezależnego OFFensiva we Wrocławiu
  • 2019: Kryształowy Meteor za całokształt twórczości przyznaną przez Radio Meteor działające na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa oraz Wydziale Fizyki w Poznaniu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]