Bitwa pod Białymstokiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Białymstokiem
(bitwa pod Olmontami)
Konfederacja barska
Czas 13 lipca 1769
Miejsce Olmonty, Podlasie
Terytorium I Rzeczpospolita
Wynik przegrana konfederatów
Strony konfliktu
Konfederaci barscy  Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Kazimierz Pułaski,
Józef Bierzyński
Aleksander Golicyn
Siły
4000 ludzi, 18 dział 800 ludzi, 3-4 działa
Straty
110 zabitych, 170 rannych, 1000 zaginionych i jeńców 120 zabitych, 200 rannych
Konfederacja barska

Bar - Kraków - Okopy Świętej Trójcy - Rogi - Miejsce Piastowe - Iwla - Słonim - Białystok - Orzechów - Łomazy - Rzeszów - Dobra - Kcynia - Blechnarka - Jedlicz - Siepietnica - Kościan - Jasna Góra - Rachów - Szreńsk - Groby - Lanckorona - Charchwo - Charchówek - Widawa - Stołowicze - Doroszewicze - Wawel

Bitwa pod Białymstokiem znana też jako bitwa pod Olmontami – bitwa stoczona 13 lipca 1769 roku, pomiędzy oddziałami konfederatów barskich a wojskami rosyjskimi. Zakończona klęską konfederatów.

Bitwa[edytuj kod]

Liczące około 4000 wojska – ochotników i dezerterów z armii regularnej z 18 działami siły konfederatów pod dowództwem Józefa Bierzyńskiego starły się z liczącymi około 800 żołnierzy z 3–4 działami siłami rosyjskimi pod dowództwem Golicyna. W wyniku całodziennej bitwy, w której polska artyleria brała czynny udział aż do wyczerpania amunicji, Rosjanom udało się zepchnąć siły konfederatów i skutecznie odpierać kontrataki.

W bitwie tej zawiniło nie tylko słabe wyszkolenie i wyposażenie wojsk polskich, ale także przestarzała taktyka – polska kawaleria w bitwie tej stosowała karakol zamiast szarżować. W wyniku przegranej bitwy oprócz zabitych i rannych około 1000 konfederatów zdezerterowało i uciekło z pola walki oraz dostało się do niewoli.

Obchody rocznicowe[edytuj kod]

15 lipca 2012 r. w Olmontach odbyły się obchody 243. rocznicy bitwy, połączone z piknikiem rekonstrukcyjnym[1].

Przypisy

  1. Olmonty - festyn historyczny. Inscenizacja bitwy (pol.). poranny.pl, 2012-07-15. [dostęp 2013-01-03].

Bibliografia[edytuj kod]