Ceremonia otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fragment ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014

Ceremonia otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 rozpoczęła się 7 lutego o godzinie 20:14 czasu moskiewskiego (UTC+4) na Stadionie Olimpijskim „Fiszt” w Soczi, a zakończyła się po niemal trzech godzinach, o 23:02 czasu moskiewskiego – w Polsce były to odpowiednio: godz. 17:14 (rozpoczęcie) i godz. 20:02 (zakończenie)[1][2][3].

Mimo iż sprzedano 40 tys. biletów (maksymalna ilość widzów na trybunach podczas igrzysk), to podczas ceremonii można było zaobserwować pojedyncze puste miejsca[3].

Litera Skojarzenie
(tłumaczenie)
Skojarzenie
(w języku rosyjskim)
А Alfabet rosyjski Азбука
Б Bajkał Байкал
В Helikopter Sikorskiego Вертолёт Сикорского
Г Gagarin, Gżel Гагарин, Гжель
Д Dostojewski Достоевский
Е Katarzyna II Екатерина II
Ё Jeżyk we mgle Ёжик в тумане
Ж Żukowski Жуковский
З Kombajn rolniczy Зерноуборочная машина
И Imperium Империя
Й Czajkowski Чайковский
К Kandinsky Кандинский
Л Łunochod Луноход
М Malewicz Малевич
Н Nabokov Набоков
О Stacja orbitalna Орбитальная станция
П Układ okresowy
pierwiastków
Периодическая таблица
Р Balet rosyjski Русский балет
С Sputnik Спутник
Т Tołstoj, telewizja Толстой, Телевидение
У Uszanka Ушанка
Ф Fiszt / kalambur:
„Fiszt” (stadion)
Фишт
Х Chochłoma Хохлома
Ц Ciołkowski Циолковский
Ч Czechow Чехов
Ш Chagall Шагал
Щ Szczusiew Щусев
Ъ Puszkin Пушкин
Ы My Мы
Ь Lubow (miłość) Любовь
Э Eisenstein Эйзенштейн
Ю Spadochron Парашют
Я Rosja Россия

Po raz pierwszy od 30 lat zawody zimowych igrzysk rozpoczęły się przed ceremonią otwarcia[3][4]. 6 lutego rozegrano krótki program solistów i krótki program par sportowych w łyżwiarstwie figurowym, konkurs kwalifikacyjny w jeździe po muldach kobiet oraz konkurs kwalifikacyjny w slopestyle mężczyzn w snowboardingu. 7 lutego nie rozgrywano żadnych zawodów[5].

W wydarzeniu wzięło udział 3 tys. artystów i 2 tys. wolontariuszy. Ceremonia rozpoczęła i zakończyła się pokazem sztucznych ogni podczas którego odpalono 3,5 tys. fajerwerków[6].

Ceremonia otwarcia nawiązywała do historii, geografii i kultury Rosji[7][8]. Była nie tylko wydarzeniem sportowym, ale również wydarzeniem kulturalnym, o dużym ładunku emocjonalnym[9][10].

Były to pierwsze igrzyska olimpijskie (zarówno zimowe, jak i letnie), w których wziął udział nowo wybrany (objął urząd 10 września 2013) przewodniczący Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (IOC) Thomas Bach[3][11][12].

Widowisko artystyczne[edytuj | edytuj kod]

Ceremonię otwarcia igrzysk rozpoczęło widowisko artystyczne zatytułowane „Sny o Rosji” (ros. Сны о России)[13], przygotowane pod kierownictwem głównego producenta Konstantina Ernsta[14]. Jego część artystyczna była łożona z 18 odsłon, które w telegraficznym skrócie pokazywały historię Rosji od średniowiecza, poprzez okres caratu i rewolucję październikową 1917 roku po czasy współczesne[15]. Pokaz imponującej kulturalnej tradycji Rosji uświetniły liczne występy, m.in.: chóru kozackiego, baletu, trojki, jak również zespołu folklorystycznego Buranowskie Babuszki[14][16]. Nawiązywał on do różnych aspektów rosyjskiej historii oraz stanowił ukłon w kierunku słynnych Rosjan, takich jak: światowej sławy muzyk Piotr Czajkowski (1840–1893), pisarz Nikołaj Gogol (1809–1852), filmowiec Siergiej Eisenstein (1898–1948), tancerz baletowy Wacław Niżyński (1889–1950) oraz mecenas artystyczny i założyciel Ballets Russes Siergiej Diagilew (1872–1929)[17].

Widowisko rozpoczęło się od sekwencji filmowej przedstawiającej 11-letnią Lizę Tiemnikową, która wcielając się w postać dziewczynki o imieniu Lubow (ros. Любовь – miłość) recytowała kolejne litery rosyjskiego alfabetu. Każda z liter była powiązana z multimedialnym obrazem słynnej rosyjskiej postaci, produktu, bądź też obszaru geograficznego ściśle związanego z Rosją. Po zakończeniu recytacji Lubow, trzymająca w ręce sznurek od latawca, została uniesiona w powietrze na znaczną wysokość, co miała w zamyśle twórcy widowiska charakteryzować tytułowy sen. W czasie marzenia sennego, któremu się oddała, poniżej dziewczynki przemieszczało się siedem różnych platform (symbolizujących wyspy), na których umieszczone zostały różne modele, przedstawiające złożoność rosyjskiego krajobrazu. W zamyśle twórców ta część pokazu miała oddać piękno i różnorodność Rosji[13].

W kolejnej sekwencji widowiska na stadion z góry opadło pięć dużych płatków śniegu, które stopniowo powiększały się, a następnie zaczęły łączyć ze sobą, tworząc ostatecznie koła olimpijskie. W tym momencie ujawnił się błąd techniczny, z którego powodu piąty płatek śniegu nie powiększył się, w związku z czym nie stworzył koła olimpijskiego (czerwonego – do 1951 roku uznawanego za koło reprezentujące kontynent amerykański). Zaistniałą sytuacją skomentował twórca widowiska, mówiąc iż: „żaden normalny człowiek nie powinien być odciągnięty od trwającego ponad 2,5 godziny widowiska przez jedną śnieżynkę, która się nie otworzyła.”[18] Usterki nie obejrzeli widzowie śledzący przekaz telewizyjny „live” w Rosji, gdyż zajmujące się transmisją na żywo Pierwyj kanał, jak i WGTRK na bieżąco podmieniły scenę, zastępując ją nagraniem z próby generalnej, gdzie wszystkie płatki śniegu, zgodnie z zamiarem producenta, poprawnie przeistoczyły się w koła olimpijskie[19][20].

Parada narodów[edytuj | edytuj kod]

Następne sekwencje widowiska zostały poprzedzone olimpijską paradą narodów. Wzięło w niej udział 3500 sportowców z 88 państw. Poszczególne reprezentacje olimpijskie wchodziły na stadion korzystając ze specjalnej rampy, znajdującej się w środkowej części obiektu, co było nowym rozwiązaniem, nie spotykanym dotychczas. Tuż przed wejściem danej reprezentacji widzowie mogli zobaczyć projekcję kuli ziemskiej z zarysami tego państwa. W czasie, gdy spiker wypowiadał nazwę kraju, na multimedialnej planszy można było zobaczyć poruszającą się planetę, na której powierzchni rozświetlały się kontury tego państwa[21].

Otwarcie parady narodów[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z tradycją jako pierwsi na stadion wyszli greccy sportowcy. 7-osobową reprentację Grecji poprowadził Panajota Tsakiri, startujący w biatlonie i w biegach narciarskich.

Rekordowa pod względem wielkości reprezentacja Stanów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

Największą reprezentację, złożoną z 230 sportowców (reprezentujących 15 dyscyplin sportowych), wystawiły Stany Zjednoczone. Nigdy wcześniej żaden kraj nie wysłał na zimową olimpiadę tak licznej ekipy. Chorążym tej reprezentacji był narciarz, specjalizujący się w kombinacji norweskiej Todd Lodwick. O wielkości zespołu świadczyła m.in. rozpiętość wieku w ekipie olimpijskiej. Najstarszą Amerykanką, która brała udział w paradzie była 46-letnia Ann Swishelm startująca w curlingu, a najmłodszą – licząca zaledwie 15 lat Maggie Voisin, specjalizująca się w narciarstwie dowolnym[22][23][24].

Państwa debiutujące na zimowych igrzyskach olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy w historii paradzie narodów na zimowych igrzyskach olimpijskich wziął udział sportowiec reprezentujący Paragwaj – była nim narciarka dowolna Julia Marino[15].

Debiutantem na zimowych igrzyskach olimpijskich było Timor Wschodni. W paradzie narodów brał udział jeden sportowiec z tego państwa – narciarz alpejski Yohan Goutt Goncalves[25][26].

Debiutantem na zimowych igrzyskach olimpijskich było Togo, które wystawiło na paradę dwóch zawodników – biegaczkę narciarską Mathilde Amivi Petitjean oraz narciarkę alpejską Alessię Afi Dipol[25].

Na zimowych igrzyskach olimpijskich zadebiutowała również reprezentacja Tonga złożona również z jednego zawodnika – był nim saneczkarz Fuahea Semi, który dla celów marketingowych przed olimpiadą zmienił swoje imię i nazwisko na Bruno Banani, biorąc tym samym udział w kampanii marketingowej niemieckiego producenta odzieży[15].

Trzecim państwem, które zadebiutowało na zimowych igrzyskach olimpijskich była Malta, reprezentowana również przez jednego sportowca – narciarkę alpejską Elise Pellegrin[15].

Debiutantem na zimowych igrzyskach olimpijskich było także Zimbabwe. Na paradzie narodów wystąpił jedne zawodnik z tego państwa – narciarz alpejski Luke Steyn[25].

Olimpijska reprezentacja Polski na paradzie narodów w Soczi[edytuj | edytuj kod]

Chorążym polskiej reprezentacji, liczącej 59 sportowców (startujących w 11 dyscyplinach; plus jeden zawodnik rezerwowy[27]), był najstarszy w ekipie, 36-letni bobslejowy pilot Dawid Kupczyk[14][28] (były to jego piąte z kolei igrzyska olimpijskie)[29].

Zamknięcie parady narodów[edytuj | edytuj kod]

Paradę zamknęli gospodarze igrzysk – olimpijska reprezentacja Rosji, złożona z 223 sportowców reprezentujących 15 różnych dyscyplin[30][31] (najliczniejsza reprezentacja tego kraju w historii zimowych igrzysk olimpijskich). Flagę Rosji niósł bobsleista, dwukrotny medalista olimpijski Aleksandr Zubkow[32].

Nic nie złamie radości, entuzjazmu sportowców. Tak dynamicznej defilady sportowców jeszcze nie było. Ja przynajmniej nie widziałem. – napisał dziennikarz sportowy Tomasz Zimoch na Facebooku.
– [w:] Relacja z ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014, polskieradio.pl[14]



Podniesienie flagi olimpijskiej[edytuj | edytuj kod]

Flaga olimpijska została wniesiona na stadion przez ośmiu uczestników. Znajdowali się wśród nich: rosyjska aktorka pochodzenia tatarskiego Czułpan Chamatowa, panczenistka Lidija Skoblikowa, dziennikarka Anastasija Popowa, kosmonautka Walentina Tierieszkowa, hokeista Wiaczesław Fietisow, dyrygent Walerij Giergijew, reprezentant sportu elektroniczengo Alan Jenilejew oraz reżyser Nikita Michałkow[33]. Podczas podniesienia flagi hymn olimpijski w języku rosyjskim zaśpiewała śpiewaczka operowa Anna Netrebko[34][35]. Akompaniował jej na fortepianie Denis Macujew[36].

Ceremonia otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi – pokaz sztucznych ogni

Ślubowanie olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Ślubowanie olimpijskie złożyli: w imieniu wszystkich sportowców – Rusłan Zacharow (short track), w imieniu wszystkich sędziów – Wiaczesław Wiedienin, zaś w imieniu wszystkich trenerów – Anastasija Popkowa[35][37].

Zapalenie znicza olimpijskiego[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwsza z pochodnią na stadion wbiegła tenisistka Marija Szarapowa, od której ogień przejęła specjalizująca się w skoku o tyczce lekkoatletka Jelena Isinbajewa. Ta z kolei wręczyła pochodnię zapaśnikowi Aleksandrowi Karielinowi, który przekazał ją gimnastyczce Alinie Kabajewej. Następnie pochodnię przejął legendarny hokeista Władisław Trietjak i biegnąca obok niego utytułowana łyżwiarka figurowa Irina Rodnina, którzy wybiegli z nią poza stadion olimpijski, po czym wspólnie zapalili znicz olimpijski[38][14][34]. W tle było słychać muzykę z baletu Ognisty ptak (muz. Igor Strawinski). Następnie rozpoczął się pokaz sztucznych ogni, które rozbłysły nie tylko nad stadionem olimpijskim, ale także nad innymi obiektami sportowymi[18]. Zużyto 22 tony fajerwerków, które pojawiały się na niebie w rytm muzyki do baletu Dziadek do orzechów Piotra Czajkowskiego[18][34].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ceremonia otwarcia – Soczi 2014. sport.pl. [dostęp 2014-02-13].
  2. Inez Torre, Matthew Knight: Sochi 2014: Winter Olympic venues (ang.). cnn.com, 4 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  3. a b c d Ollie Williams: Sochi 2014: Olympic opening ceremony under way (ang.). bbc.com, 6 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  4. Chris Chase: Why do the Winter Olympics start before the Opening Ceremony? (ang.). usatoday.com, 6 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  5. Schedule – 2014 Winter Olympics (ang.). bbc.com. [dostęp 2014-02-15].
  6. Wiktor Mańkowski: Bajkowa ceremonia otwarcia igrzysk i... duża wpadka. sport.pl, 6 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  7. IAR: Soczi 2014: igrzyska olimpijskie oficjalnie rozpoczęte!. polskieradio.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-16].
  8. Anna Mikołajewska: Ceremonia otwarcia Igrzysk Olimpijskich. polskieradio.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-16].
  9. Irina Czajko: W Soczi są nie tylko gwiazdy sportu, lecz również kultury. polish.ruvr.ru, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  10. Krzysztof Nowacki: W Soczi są nie tylko gwiazdy sportu, lecz również kultury. radiorp.pl, 12 lutego 2014. [dostęp 2014-02-16].
  11. Chris Chase: Everything You Need to Know About The Sochi Olympics Opening Ceremony (ang.). time.com, 6 lutego 2013. [dostęp 2014-02-15].
  12. Dan Lucas: Everything You Need to Know About The Sochi Olympics Opening Ceremony (ang.). telegraph.co.uk, 7 lutego 2013. [dostęp 2014-02-15].
  13. a b Dan Lucas: Главной героиней шоу „Сны о России”, которым откроется Олимпиада в Сочи, станет девочка по имени Любовь (ros.). interfax-russia.ru, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  14. a b c d e Soczi 2014: płonie olimpijski znicz – igrzyska czas zacząć [RELACJA]. polskieradio.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  15. a b c d Jim Shelley: A history of Russia and coconut-powered underpants: Despite a refusenik Olympic ring, the Sochi opening ceremony was a fantastic spectacle... and fascinating TV (ang.). dailymail.co.uk, 8 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  16. Soczi 2014: ceremonie otwarcia igrzysk znakiem czasów. rp.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-16].
  17. Sochi 2014 Olympic Opening Ceremony: Dreams of Russia (2014) (ang.). themoviedb.org. [dostęp 2014-02-15].
  18. a b c Sam Sheringham: Sochi 2014: Winter Olympics opens with glittering ceremony (ang.). bbc.com, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  19. Nataliya Vasilyeva: Nothing to see here: Russian TV alters video after Olympic ceremony glitch (ang.). washingtontimes.com, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  20. Russian TV shows doctored video of Olympic rings (ang.). nzherald.co.nz, 8 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  21. Olimpiada: na stadionie „Fiszt” w Soczi rozpoczęła się parada narodów. ruvr.ru, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  22. Amerykanie wysyłają do Soczi największą reprezentację w historii. rp.pl, 28 stycznia 2014. [dostęp 2014-02-15].
  23. U.S. sending biggest Winter Olympics team to Sochi (ang.). reuters.com, 27 stycznia 2014. [dostęp 2014-02-15].
  24. Kelly Whiteside: U.S. Olympic team for Sochi is largest at Winter Games (ang.). usatoday.com, 27 stycznia 2014. [dostęp 2014-02-15].
  25. a b c Bartosz Szafran: Soczi 2014 na żywo – 7 lutego. igrzyska24.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  26. Stéphanie Trouillard: The skier taking East Timor to the Winter Olympics (ang.). france24.com, 27 stycznia 2014. [dostęp 2014-02-15].
  27. Marta Żyszkowska: Zimowe igrzyska olimpijskie w Soczi. niedziela.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  28. Dawid Kupczyk (ang.). sochi2014.com. [dostęp 2014-02-15].
  29. TYLKO U NAS! Chorąży na Soczi: To jednak zaskoczenie. przegladsportowy.pl, 25 stycznia 2014. [dostęp 2014-02-15].
  30. Russian Fed.: Athletes – Sochi 2014 Olympics (ang.). sochi2014.com. [dostęp 2014-02-15].
  31. Утвержден состав сборной России на Олимпийские игры в Сочи (ros.). rsport.ru, 23 stycznia 2014. [dostęp 2014-02-15].
  32. Alexander Zubkov (ang.). sochi2014.com. [dostęp 2014-02-15].
  33. Sochi Olympics opening ceremony (ang.). cbc.ca, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  34. a b c Kathy Lally, Will Englund: Olympics open in Sochi with extravagant pageant (ang.). washingtonpost.com, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  35. a b Sochi 2014 Opening Ceremony: Russia welcomes the world (ang.). olympic.cn, 8 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  36. 2014 Sochi Olympics opening: Breathtaking Winter fairytale (PHOTOS) (ang.). rt.com, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  37. Coach Anastasia Popkova Judge Vyacheslav Vedenin And Short… News Photo (ang.). gettyimages.com, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].
  38. Soczi 2014: Zaszczyt przypadł legendom. Zobacz, kto zapalił znicz olimpijski [ZDJĘCIA]. polskatimes.pl, 7 lutego 2014. [dostęp 2014-02-15].