Fokker D.II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fokker D.II
Fokker D.II
Fokker D.II
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Fokker Aeroplanbau
Typ Samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1 (pilot)
Historia
Data oblotu 1916
Lata produkcji 1916
Egzemplarze 132
Dane techniczne
Napęd 1 9-cylindrowy silnik rotacyjny Oberursel U.I
Moc 100 KM (75 kW)
Wymiary
Rozpiętość 8,75 m
Długość 6,4 m
Wysokość 2,55 m
Powierzchnia nośna 18 m²
Masa
Własna 384 kg
Startowa 576 kg
Osiągi
Prędkość maks. 150 km/h
Prędkość wznoszenia 1000 m w 4 min
Długotrwałość lotu 1,5 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy lMG 08 7,92 mm – stały, w górnej części kadłuba
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie
Rzuty
Rzuty samolotu

Fokker D.IIniemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany w 1916 w wytwórni Fokker Aeroplanbau w Schwerinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fokker D.II został zaprojektowany w odpowiedzi na nowe myśliwce państw ententy, przede wszystkim Nieuport 11, które były lepsze od używanych wcześniej jednopłatowców Fokker E.I - E.IV. Jego prototyp był oznaczony Fokker M17z.

Konstrukcja samolotu wywodziła się z jednopłatowców serii E. Analogiczna do nich były przede wszystkim konstrukcja kadłuba - stalowej kratownicy obciągniętej płótnem, o pionowych bokach i klinowato schodzących się w stronę ogona płaszczyznach górnej i dolnej, a także kształt osłony silnika rotacyjnego oraz kształt usterzenia płytowego. Konstrukcja była podobna do równoległej linii dwupłatowców z silnikiem rzędowym - Fokker D.I, lecz D.II był mniejszy i lżejszy, a przez to dysponował nieco lepszą manewrowością. Podobnie jak w D.I i jednopłatowcach, skrzydła nie miały lotek, lecz skręcane elastyczne końcówki.

Samolotów tych zbudowano 132[1] (spotykane też są inne liczby). Dalszym rozwinięciem D.II był Fokker D.III, z mocniejszym silnikiem.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Fokker D.II wszedł do służby w lotnictwie niemieckim w 1916 roku. Początkowo wchodził w skład mieszanych oddziałów lotniczych (Fl. Abt.), zastępując jednopłatowce Fokkera w roli samolotów eskortujących samoloty rozpoznawcze. Od lata 1916 roku Fokkery D.II zaczęły wchodzić w skład nowo tworzonych eskadr myśliwskich (Jasta).

Fokker D.II uważany był za mało udany samolot. Z uwagi na umiarkowane osiągi, przede wszystkim prędkość poziomą i wznoszenie, zbudowano ich stosunkowo niewielką ilość, a w jednostkach bojowych zostały szybko zastąpione przez Fokkery D.III oraz lepsze myśliwce Halberstadt D.II i Albatros D.I i ich wersje.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Fokker D.II był jednomiejscowym samolotem myśliwskim, dwupłatem o konstrukcji mieszanej, przeważnie drewnianej. Kadłub spawany z rur stalowych, usztywnianych drutami. Skrzydła dwudźwigarowe, bez wzniosu, o równej rozpiętości i kształcie trapezowym. Komora płatów z dwoma parami rozpórek po każdej ze stron, usztywniona drutami, górny płat nieco wysunięty do przodu. Skrzydła bez lotek, ze skręcanymi elastycznymi końcówkami. Usterzenie płytowe, bez stateczników - ster kierunku w kształcie przecinka, stery wysokości o kształcie trapezowym. Podwozie klasyczne – stałe, z płozą ogonową. Podwozie główne ze wspólną osią, charakterystycznie wysunięte do przodu.

Napęd – 1 9-cylindrowy silnik rotacyjny Oberursel U.I, o mocy 100 KM (75 kW), w podkowiastej osłonie, otwartej od dołu. Śmigło dwułopatowe, drewniane.

Uzbrojenie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Walerij Obuchowicz, Andriej Nikiforow: Samoliety Pierwoj Mirowoj Wojny (Самолеты первой мировой войны), Harwest: 2003, ​ISBN 985-13-1701-2​, s. 132 (ros.).
  2. Harry Woodman, Spandau guns, seria Windsock Mini Datafile nr 10, Berkhamsted: Albatros Publications, 1997, s. 3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peter Gray, Owen Thetford: German aircraft of the First World War, New York: 1970, s. 91-94.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]