Junkers J 11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Junkers J 11
Junkers J 11
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Junkers
Typ wodnosamolot patrolowy
Konstrukcja duraluminium, podwozie pływakowe stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu 23 października 1918
Lata produkcji 1918
Egzemplarze 3
Dane techniczne
Napęd Benz Bz IIIa
Moc 136 kW / 185 KM
Wymiary
Rozpiętość 12,74 m
Długość 8,80 m
Wysokość 3,22 m
Powierzchnia nośna 26,60 m²
Masa
Startowa 1420 kg
Osiągi
Prędkość maks. ok. 180 km/h
Dane operacyjne
Liczba miejsc
2

Junkers J 11 – niemiecki wodnosamolot z okresu I wojny światowej.

Junkers J 11 był przeróbką wojskowej wersji modelu J 10. Nosił oznaczenia CLS.I oraz C3MG (na użytek wojsk morskich). Służył do lotów patrolowych. W stosunku do modelu J 10 wprowadzono zmiany konstrukcyjne w lotkach, chłodnicy itp. W wytwórni Junkersa do budowy pierwszego wodnosamolotu własnej konstrukcji wykorzystano właśnie model J 10, ponieważ dzięki metalowej budowie - podobnie jak inne konstrukcje Junkersa - był wytrzymały na warunki pogodowe, szczególnie deszcz i śnieg; co dla wojsk morskich miało duże znaczenie. Ponadto - w stosunku do innych niemieckich wodnosamolotów, jak Lübeck-Travemünde oraz Friedrichshafen FF.33 był dolnopłatem, łatwiejszym do naprawy i konserwacji. Jako że pierwszy lot odbył się w październiku 1918, więc z powodu rychłej klęski Niemiec zbudowano jedynie trzy egzemplarze tych maszyn.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]