Fokker E.IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fokker E.IV
Fokker E.IV numer 189/16
Fokker E.IV numer 189/16
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Fokker Aeroplanbau
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja jednopłat
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1915
Lata produkcji 1915-1916
Wycofanie ze służby 1916
Egzemplarze 49
Dane techniczne
Napęd Oberursel U.III
Moc 118 kW (160 KM)
Wymiary
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 lub 2 karabiny maszynowe Spandau lMG08 7,92 mm
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie
Rzuty
Rzuty samolotu

Fokker E.IVniemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej.

Historia i opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Fokker E.IV był następcą udanego i produkowanego w dużej liczbie w zakładach Fokker Aeroplanbau samolotu Fokker E.III i finalnym modelem serii opartej na samolocie francuskim Morane-Saulnier H. Prototyp o fabrycznym oznaczeniu M.15 i numerze E.122/15 oblatano we wrześniu 1915 roku. Powiększono nieco rozmiary płatowca, który wyposażono w 14-cylindrowy silnik rotacyjny Oberursel U.III w układzie podwójnej gwiazdy, o mocy 118 kW (160 KM) (kopię francuskiego silnika Gnome Lambda w identycznym układzie) oraz uzbrojono w 3 zsynchronizowane karabiny maszynowe Spandau lMG08 7,92 mm[1] umieszczone na grzbiecie kadłuba przed kabiną pilota, strzelające pod kątem 15° do góry (z powodu problemów z synchronizacją trzech karabinów maszynowych, często jeden z nich demontowano).

Pomimo potężnego uzbrojenia Fokker E.IV nie zrobił kariery na froncie – mimo większej mocy znacznemu pogorszeniu uległa stateczność i zwrotność, również jednostka napędowa sprawiała wiele problemów. Był jednak pierwszym seryjnym myśliwcem w I wojnie światowej uzbrojonym w więcej niż jeden karabin maszynowy. Latał na nim (samolot o numerze 174/16) wielki entuzjasta myśliwców Fokkera - Oswald Boelcke oraz inny znakomity niemiecki pilot - Max Immelmann (po kilku lotach powrócił jednak do modelu E.III). Wyprodukowano zaledwie 49 egzemplarzy, które zniknęły z frontu zachodniego już w końcu 1916 roku. Stanowiło to koniec ery jednopłatowców Fokkera.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Harry Woodman, Spandau guns, seria Windsock Mini Datafile nr 10, Berkhamsted: Albatros Publications, 1997, s. 3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Goworek: Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1988. ISBN 83-206-0689-6.
  • Peter Gray, Owen Thetford: German Aircraft of The First World War. New York: Doubleday & Company, Inc., 1970. ISBN 0-370-00103-6.
  • Paul Leaman: Fokker Aircraft of World War One. UK: Crowood Press, 2001. ISBN 1-86126-353-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]