Siemens-Schuckert D.III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siemens-Schuckert D.III
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Siemens-Schuckertwerke GmbH
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1917
Lata produkcji 1917-1918
Dane techniczne
Napęd Siemens-Halske Sh.III
Moc 118 kW (160 KM)
Wymiary
Rozpiętość 8,4 m
Długość 5,75 m
Wysokość 2,8 m
Powierzchnia nośna 18,82 m²
Masa
Własna 534 kg
Startowa ok. 725 kg
Osiągi
Prędkość maks. ok. 180 km/h
Prędkość wznoszenia 1 min 45 s na 1000 m, 3 min 45 s na 2000 m
Pułap 8000 m
Długotrwałość lotu 2 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe Spandau LMG 08/15 (7,92 mm)
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie
Rzuty
Rzuty samolotu

Siemens-Schuckert D.IIIniemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, produkowany przez zakłady Siemens-Schuckertwerke GmbH.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oblatany w I połowie 1917 roku dwupłatowiec myśliwski Siemens-Schuckert D.III miał nietypowy, birotacyjny silnik gwiazdowy Siemens-Halske Sh.III o mocy 118 kW (160 KM), w którym wał korbowy wraz ze śmigłem wirowały w przeciwnym kierunku niż cylindry. Jednak rozwiązanie to pomimo zmniejszenia momentu pędu wirującej masy silnika (głównego problemu silników rotacyjnych) spowodowało gorsze chłodzenie i przegrzewanie się jednostki napędowej. W związku z licznymi awariami seryjne myśliwce trafiły do służby dopiero na początku 1918 roku, w celu polepszenia chłodzenia usunięto w nich dolną część osłony silnika. Samolot ten miał jednak najlepszą prędkość wznoszenia ze wszystkich myśliwców I wojny światowej (1 min 45 s na 1000 m, 3 min 45 s na 2000 m i 20 min na 6000 m). Zastąpiony został w ostatnim okresie wojny przez nowszy model Siemens-Schuckert D.IV, napędzany mocniejszym silnikiem Siemens-Halske Sh.IIIa o mocy 147 kW (200 KM). Ogółem wyprodukowano 200 samolotów wersji D.III i D.IV.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Był to jednomiejscowy dwupłat konstrukcji drewnianej. Kadłub półskorupowy o przekroju kołowym pokryty sklejką, aluminiowa osłona silnika. Skrzydła dwudźwigarowe, konstrukcji drewnianej, kryte płótnem, zespolone słupkami drewnianymi i drutem stalowym. Śmigło czterołopatowe z kołpakiem. Uzbrojenie: 2 zsynchronizowane karabiny maszynowe Spandau LMG 08/15 kalibru 7,92 mm umieszczone na grzbiecie kadłuba przed kabiną pilota.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Goworek: Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1988. ISBN 83-206-0689-6.
  • Michael Sharpe: Dwupłatowce, trójpłatowce i wodnosamoloty. Warszawa: Bellona, 2001. ISBN 83-11-09273-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]