Gotha G.V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gotha G.V
Ilustracja
Gotha G.V
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Gotha
Konstruktor Hans Burkhard
Typ ciężki samolot bombowy
Konstrukcja dwupłat konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne, stałe
Załoga 3
Historia
Data oblotu 1917
Lata produkcji 1917 – 1918
Egzemplarze 205
Dane techniczne
Napęd silnik rzędowy Mercedes D.IVa
Moc 382 kW (520 KM)
2× 191 kW (260 KM)
Wymiary
Rozpiętość 23,70 m
Długość 12,42 m
Wysokość 4,50 m
Powierzchnia nośna 89,5
Masa
Własna 2739 kg
Użyteczna 1228 kg
Startowa 3967 kg
Osiągi
Prędkość maks. 140 km/h
Pułap 6500 m
Zasięg 840 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 lub 3 × km Parabellum lMG 14 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Cesarstwo Niemieckie

Gotha G.V – ciężki bombowiec używany przez Luftstreitkräfte (Cesarska Niemiecka Służba Powietrzna) podczas pierwszej wojny światowej.

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Użycie bojowe G.IV udowodniło, że zabudowanie zbiorników paliwa w gondolach silników było błędem. W razie katastrofy podczas lądowania zbiorniki mogły pęknąć i rozlać paliwo na gorące silniki. To stanowiło poważny problem, ponieważ wypadki przy lądowaniu stanowiły 75% strat niebojowych. Aby temu zaradzić firma Gothaer stworzyła wersję G.V, w której zbiorniki paliwa znajdowały się w centropłacie. Mniejsze gondole silników zostały zamontowane na rozpórkach powyżej dolnych płatów.

Schemat konstrukcji kadłuba

W Gotha G.V siedzisko pilota zostało przesunięte w lewo a zaraz zanim zainstalowano zbiorniki paliwa. To blokowało możliwość przechodzenia członków załogi pomiędzy trzema stanowiskami strzeleckimi istniejącą w poprzednich wersjach. Wszystkie bomby w tej wersji były przenoszone na podwieszeniach zewnętrznych. Nowa Gotha zawierała ważną innowację w formie "tunelu karabinowego", gdzie spód tylnego kadłuba był zakrzywiony co umożliwiało umieszczenie skierowanego w dół karabinu maszynowego chroniącego przed atakiem od dołu usuwając tym samym martwy sektor ostrzału.

Podstawowy wariant G.V nie oferował żadnego wzrostu osiągów w porównaniu do G.IV. G.V był o 350 kg cięższy od G.IV z powodu dodatkowego wyposażenia i użycia niewystarczającej ilości wysuszonego drewna. Silniki Mercedes D.IVa nie mogły wytworzyć teoretycznej mocy 190 kW z powodu stosowania paliwa o niższej jakości.

Użycie bojowe[edytuj | edytuj kod]

G.V wszedł do służby w sierpniu 1917 roku. Z powodu wspomnianych ograniczeń przeważnie nie mógł latać na pułapie tak dużym jak G.IV. Przez Niemców użyty w 1919 roku podczas powstania wielkopolskiego. Po wojnie był używany przez lotnictwo polskie.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • "The Complete Encyclopedia of Flight 1848-1939", John Batchelor & Malcolm V. Lowe