AEG G.IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
AEG G.IV
AEG G.IV
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Allgemeine Elektrizitäts-Gesellschaft
Typ samolot bombowy
Konstrukcja dwupłatowiec konstrukcji drewnianej
Załoga 3-4 (1 lub 2 pilotów, 2 strzelców)
Historia
Data oblotu 1916
Dane techniczne
Napęd 2 × Daimler Mercedes D.IVa
Moc 260 KM każdy
Wymiary
Rozpiętość 18,40 m
Długość 9,70 m
Wysokość 3,90 m
Powierzchnia nośna 67 m²
Masa
Własna 2488 kg
Startowa normalna: 3664 kg
maksymalna: 4630 kg
Osiągi
Prędkość maks. 165 km/h
Prędkość wznoszenia 3,3 m/s
Pułap 4500 m
Zasięg 652 km
Długotrwałość lotu 5 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × karabin maszynowy MG kaliber 7,92 mm
350 kg bomb
Użytkownicy
Cesarstwo Niemieckie

AEG G.IVniemiecki średni bombowiec okresu I wojny światowej, skonstruowany w wytwórni AEG (Allgemeine Elektrizitäts-Gesellschaft) w 1916.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Silnik Mercedes D.IVa eksponowany w MLP w Krakowie.

Samolot AEG G.IV był ostatnią seryjną i najliczniejszą odmianą średnich bombowców AEG serii G, której oznaczenie pochodziło od skrótu GrossKampfflugzeug ("wielki samolot bojowy"). Stanowił on rozwinięcie wcześniejszych modeli AEG G.II i AEG G.III. Główną zmianą w stosunku do G.III było zastosowanie nowych mocniejszych silników 260 KM Mercedes D.IVa zamiast D.IV o mocy 220 KM. Wizualnie samolot wyróżniał się dwułopatowymi śmigłami zamiast czterołopatowych oraz łukowatymi krawędziami spływu lotek. Z 542 bombowców AEG serii G, ponad 400 zbudowano w wersji G.IV.

Oprócz wersji podstawowej G.IV zbudowano także kilka wersji modyfikowanych. W wersji G.IVb rozpiętość płata zwiększono do 24 m. Wersja G.IVk posiadała zamontowane w wysuniętym do przodu i opancerzonym nosie kadłuba 22 mm działko Becker, zaś silniki osłonięto pancernymi płytami. Obydwie wersja posiadały także odmiany z dwupłatowym usterzeniem.

Jedyny zachowany egzemplarz samolotu znajduje się w Kanadyjskim Muzeum Lotnictwa (Canada Aviation Museum). Jest to równocześnie jedyny zachowany do dzisiaj niemiecki dwusilnikowy samolot z okresu I wojny światowej.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

AEG G.IV w Canada Aviation and Space Museum

Samoloty AEG G.IV weszły na uzbrojenie niemieckiego lotnictwa pod koniec 1916 roku, a pod koniec wojny stanowiły podstawę niemieckiego średniego lotnictwa bombowego bliskiego zasięgu. Określany był jako bombowiec frontowy lub taktyczny. Samoloty te używane były szeroko na froncie zachodnim, zwłaszcza do wsparcia ostatnich niemieckich ofensyw w Pikardii i Flandrii w 1918. Używane były też na innych frontach, m.in. na froncie włoskim, gdzie bombardowały Wenecję i Padwę oraz na froncie rumuńskim. Początkowo samolot wykorzystywano jako bombowiec dzienny i nocny, lecz na skutek rosnącej skuteczności myśliwców, przeniesiono je głównie do operacji nocnych (nosiły wówczas charakterystyczny kamuflaż w sześciokąty w ciemnych kolorach).

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Dwusilnikowy dwupłatowiec o konstrukcji drewnianej. Kadłub prostokątny w przekroju, umieszczony na dolnym płacie, górny płat mocowany nad nim za pomocą rozpórek i zastrzałów. Usterzenie klasyczne, pojedyncze. Załoga: 3 ludzi w otwartej kabinie pilotów i otwartych stanowiskach strzeleckich w nosie i na grzbiecie samolotu (w wersjach z podwójnymi sterownicami, 4 ludzi). Bomby podwieszane pod płatem.

Napęd: 2 silniki rzędowe Daimler Mercedes D.IVa o mocy 260 KM zamontowane w gondolach zawieszonych na zastrzałach w komorze płatów, dwułopatowe śmigła ciągnące.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

P. Gray, O. Thetford, Germany Aircraft of the First World War, Nowy Jork 1970, s. 6-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]