Dominique Pire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dominique Pire
Georges Charles Clement Ghislain Pire
Ilustracja
Kraj działania

Belgia

Data i miejsce urodzenia

10 lutego 1910
Dinant

Data i miejsce śmierci

30 stycznia 1969
Leuven

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

łaciński

Inkardynacja

Zakon Kaznodziejski

Śluby zakonne

23 września 1932

Prezbiterat

14 lipca 1934

Dominique Pire (Georges Pire), imię zakonne Dominique (ur. 10 lutego 1910 w Dinant, zm. 30 stycznia 1969 w Leuven) – belgijski zakonnik, dominikanin, laureat Pokojowej Nagrody Nobla 1958 za działalność na rzecz uchodźców.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Teolog, działacz społeczno-charytatywny; złożył śluby wieczyste w zakonie dominikanów w 1932, następnie studiował nauki teologiczne na Papieskim Międzynarodowym Collegium Angelicum w Rzymie (193] obronił doktorat L’Apatheia ou insensibilité irréalisable et destructrice)[1] i społeczne na Uniwersytecie w Louvain (1936-1937). W 1934 przyjął święcenia kapłańskie. Po studiach osiadł w klasztorze w Huy. Brał aktywny udział w antyhitlerowskim ruchu oporu w okresie II wojny światowej. Po wojnie zaangażował się w pomoc uchodźcom i przesiedleńcom, w 1949 założył w tym celu specjalną fundację – l'Europe du Coeur au Service du Monde. Za całokształt działalności na rzecz uchodźców został uhonorowany pokojową Nagrodą Nobla w 1958.

W 1960 współtworzył Międzynarodowe Centrum Pokoju im. Mahatmy Gandhiego (działające później pod nazwą Uniwersytet Pokoju).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Servais Pinkaers: A Dialogue and Action for Peace: Dominique Pire (1910-1969) (ang.). W: Preaching Justice: Dominican Contributions to Social Ethics in the Twentieth Century pod redakcją Francesco Compagnoni OP i Helen Alford OP [on-line]. Dominican Publications, 2007. [dostęp 2013-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]