Stela Heinza Macka w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stela i Muzeum Narodowe
Stela i Aleje Marcinkowskiego

Stela Heinza Macka – 18-metrowa rzeźba plenerowa, autorstwa Heinza Macka, zlokalizowana w centrum Poznania, w osi centralnej części Alei Marcinkowskiego, bezpośrednio przed starym gmachem Muzeum Narodowego.

Obiekt odsłonięto 23 listopada 2006, a towarzyszyła temu wystawa prac artysty na terenie innych krajów (Plac Wolności)[1]. Jest to bardzo charakterystyczne dla twórczości artysty wertykalne dzieło w formie wysokiego słupa stalowego z obrotową głowicą, napędzaną silnikiem. Głowica w formie niesymetrycznej korony, obracająca się wokół własnej osi (3-4 obroty na minutę), o różnych porach dnia i nocy odbija rozmaite refleksy słoneczne lub sztuczne na fasadach budynków wokół placu Wolności i Alei Marcinkowskiego. Trzon steli zdobią wydłużone wykroje z polerowanej blachy.

Inicjatorem powstania obiektu było Wielkopolskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych. Monument wpisuje się w kulturalno-pomnikowy program centralnej części Alei Marcinkowskiego (Muzeum Narodowe, Biblioteka Raczyńskich, pomnik Golema, pomnik Marcinkowskiego).

Autor tworzy podobne realizacje w wielu krajach europejskich i pozaeuropejskich, przede wszystkim w Niemczech (m.in. Berlin, Mönchengladbach, czy Düsseldorf).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. kronika wydarzeń, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1/2007, s.509, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. http://www.zacheta.poznan.pl/heinz_mack.html – strona Zachęty (dostęp 25.2.2011)