Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Miejsce Rusałka
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg)
Ziemia52°25′20,464″N 16°53′22,945″E/52,422351 16,889707
Rozlokowanie pomników wojennych nad Rusałką w Poznaniu

Pomnik ofiar Fortu VII nad Rusałką w Poznaniu (wschodni brzeg) – pomnik upamiętniający ofiary niemieckich mordów z 1940, zlokalizowany w Poznaniu, nad jeziorem Rusałka, około 100 metrów od wschodniego brzegu (śluzy).

Charakterystyka[edytuj]

W okresie II wojny światowej Niemcy, realizując program biologicznego wyniszczenia narodu polskiego, zamordowali w Poznaniu kilka tysięcy osób. Do najistotniejszych miejsc kaźni należały: Fort VII i Dom Żołnierza (miejska siedziba Gestapo). Z Fortu VII wywożono więźniów nad Jezioro Rusałka i masowo ich rozstrzeliwano w trzech miejscach, upamiętnionych pomnikami. Łącznie zabito tutaj ponad 2000 Polaków.

Na wschodnim brzegu akwenu znajduje się miejsce, w którym rozstrzelano około 2000 osób w styczniu 1940. Było to największe miejsce kaźni nad brzegami jeziora. Mordów dokonywali funkcjonariusze SS. Punkt ten upamiętniono po wojnie stelą z sześcianów granitowych umieszczoną na dwustopniowym podeście. Na metalowej tablicy umieszczono napis: Tu zostało straconych przez siepaczy hitlerowskich w styczniu 1940 roku 2000 najlepszych synów Ojczyzny. Cześć ich pamięci. Całości towarzyszą betonowe donice z kwiatami.

Dojście możliwe jest od przystanku autobusowego Niestachowska, na zachód, ścieżką pomiędzy nasypami kolejowymi lub od strony jeziora, na wschód, ścieżką wzdłuż linii kolejowej do Piły.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, ss.80-81, 128, ISBN 83-03-01260-6
  3. Krzysztof M. Kaźmierczak, Zapomniany poznański Katyń, w: Głos Wielkopolski, 4-5.9.2010, s.4, ISSN 1898-3154