Pomnik Ofiar Czerwca 1956 (ul. Gajowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Ofiar Czerwca 1956
w Poznaniu
Ilustracja
Pomnik przy ul. Gajowej
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Miejsce ul. Gajowa
Projektant Henryk Bartkowiak, Krzysztof Mielczak
Fundator załoga WPK Poznań
Data odsłonięcia 27 czerwca 1981
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Pomnik Ofiar Czerwca 1956 w Poznaniu
Pomnik Ofiar Czerwca 1956
w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik Ofiar Czerwca 1956 w Poznaniu
Pomnik Ofiar Czerwca 1956
w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pomnik Ofiar Czerwca 1956 w Poznaniu
Pomnik Ofiar Czerwca 1956
w Poznaniu
Ziemia52°24′33,3″N 16°54′27,0″E/52,409250 16,907500

Pomnik Ofiar Czerwca 1956 (ul. Gajowa) – pomnik zlokalizowany w Poznaniu, przy ul. Gajowej na Jeżycach, upamiętniający pracowników komunikacji miejskiej z Poznania – ofiary Powstania Poznańskiego z 1956.

Pomnik stoi przy głównej bramie dawnej Zajezdni Tramwajowej Gajowa i składa się z cokołu, z którego wyrastają dwie szyny tramwajowe na kształt litery V (z łaciny: Victoriazwycięstwo) oraz żeliwnej tablicy pamiątkowej z cytatem z Kazimiery Iłłakowiczówny: ...lecz zbryzgano mózgiem bruk / i bruk się wzdyma powoli / krew nie płynie już, już tylko skrzep / rozstrzelano moje serce w Poznaniu.

Cytat umieszczono tutaj nie bez przyczyny – Kazimiera Iłłakowiczówna mieszkała w domu naprzeciw zajezdni i była świadkiem wielu wydarzeń Poznańskiego Czerwca. Dziś znajduje się w tym miejscu muzeum biograficzne poetki.

Obiekt odsłonięto 27 czerwca 1981 o godzinie 11.00. Autorami projektu pomnika są Henryk Bartkowiak (Sekretarz i Rzecznik Prasowy Komitetu Strajkowego, a potem Komitetu Założycielskiego NSZZ Solidarność w ówczesnym WPK Poznań) oraz Krzysztof Mielczak (członek Komitetu Założycielskiego NSZZ Solidarność w ówczesnym WPK Poznań i redaktor gazety zakładowej "Z życia WPK"). Fundatorem była załoga WPK Poznań (przekształconego w 1982 roku w MPK Poznań)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbysław Wojtkowiak, Napisy pamiątkowe miasta Poznania, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2004, s. 29, ISBN 83-89738-03-1, OCLC 831142974.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ...W 1982 likwidacji uległo WPK Poznań. Pomimo tego komunikacja w Kórniku nadal pozostała w strukturach nowego MPK Poznań nadal jako wydział A5 (komunikacja odłączyła się od Poznania)... http://www.pozbus.kdr.pl/Kombus/Kombus_historia.html