Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Ilustracja
Pomnik krótko po odsłonięciu
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Miejsce ul. Rolna
Data odsłonięcia 10 czerwca 1923
Data likwidacji lata 70. XX wieku
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu
Ziemia52°22′46,5″N 16°54′54,7″E/52,379583 16,915194

Pomnik 7 Pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu (pot. pomnik saperów) – nieistniejący pomnik usytuowany na terenie dawnych koszar 7 Pułku Saperów Wielkopolskich przy ul. Rolnej na Wildzie w Poznaniu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Autorem projektu pomnika był podporucznik rezerwy inż. Rejk, natomiast kierownikiem budowy urzędnik wojskowy inż. Wojciech Burek[1].

Pomysł uczczenia saperów zrodził się już w 1921 roku, ale dopiero w następnym roku przystąpiono do budowy monumentu, wykonano wtedy fundament i ustawiono cokół, ale brak funduszy opóźnił zakończenie prac. Dopiero w 1923 roku zakończono prace przy pomniku[2]. Odsłonięcia pomnika dokonano 10 czerwca 1923 roku[3]. Dodatkowo Zjednoczenie Bractw Strzeleckich ufundowało sztandar dla pułku, który przekazał jego prezes Jan Łuczak[2].

W ceremonii odsłonięcia pomnika uczestniczyli: kierownik Ministerstwa Spraw Wojskowych, generał dywizji Aleksander Osiński; inspektor armii, generał dywizji Leonard Skierski; dowódca Okręgu Korpusu Nr VII, generał dywizji Kazimierz Raszewski wraz ze swoim zastępcą, generałem brygady Edmundem Hauserem; szef Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych, pułkownik Mieczysław Dąbkowski; szef Inżynierii i Saperów Okręgu Korpusu Nr VII, podpułkownik Mieczysław Laudowicz (wszyscy wraz ze swoimi sztabami) oraz wojewoda poznański hrabia Adolf Bniński i wiceprezydent miasta Poznania Mikołaj Kiedacz. Obecni byli także członkowie Bractwa Strzeleckiego i harcerze z 17 Drużyny Harcerskiej. Msza święta celebrowana była przez księdza kanonika Franciszka Rucińskiego[2].

Pomnik saperów został rozebrany w latach 70. XX wieku[4].

Inskrypcja[edytuj | edytuj kod]

Na tablicy umieszczonej na pomniku znajduje się wyryty napis:

KU WIECZNEJ PAMIĘCI PIERWSZYM BOHATEROM,

poniżej, pośrodku napisu order Virtuti Militari i data 1918 - 1921

oraz sentencja:

Z skał wystawione piramidy runą

I słowo imion w niepamięci zaśnie

I pokolenia w mogiłę się zsuną

A chwała czynu nigdy nie zagaśnie[2],

na dole tablicy umieszczono napis:

7 PUŁK SAPERÓW WIELKOPOLSKICH

W CZERWCU 1923 ROKU

Przypisy[edytuj | edytuj kod]