Włodzimierz Smolarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Smolarek
Ilustracja
Imię i nazwisko Włodzimierz Wojciech Smolarek
Data i miejsce
urodzenia
16 lipca 1957
Aleksandrów Łódzki, Polska
Data i miejsce
śmierci
7 marca 2012
Aleksandrów Łódzki, Polska
Pseudonim Karino, Sołtys
Pozycja napastnik / pomocnik
Wzrost 171 cm
Kariera juniorska
1967–1973
1973–1976
Włókniarz Aleksandrów Łódzki
Widzew Łódź
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1976–1977
1977–1979
1979–1986
1986–1988
1988–1990
1990–1996
Widzew Łódź
Legia Warszawa
Widzew Łódź
Eintracht Frankfurt
Feyenoord Rotterdam
FC Utrecht
0 (0)
18 (4)
181 (61)
63 (13)
46 (13)
166 (33)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1980–1992  Polska 60 (13)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1996–2009 Feyenoord Rotterdam (młodzież)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Włodzimierz Smolarek w Wikicytatach Włodzimierz Smolarek w Wikicytatach
Włodzimierz Smolarek (za flagą)

Włodzimierz Wojciech Smolarek (ur. 16 lipca 1957 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 7 marca 2012 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika. Reprezentant Polski, trener i działacz piłkarski.

Srebrny medalista (za zajęcie 3. miejsca) Mistrzostw Świata z 1982 roku.

Grób Włodzimierza Smolarka w Aleksandrowie Łódzkim

Życiorys[edytuj]

Absolwent szkoły średniej. Wychowanek klubu Włókniarz Aleksandrów Łódzki. Grał we Włókniarzu w latach 1967-1973, później przeszedł do Widzewa Łódź (1973–1977 i 1979–1986), następnie grał w Legii Warszawa (1977–1979), niemieckim Eintrachcie Frankfurt (1986–1988, zdobywca pucharu Niemiec w 1988) oraz holenderskich klubach: Feyenoord Rotterdam (1988–1990, bilans meczów i bramek 46–13) oraz FC Utrecht (1990–1996, bilans meczów i bramek 165–33).

Największe sukcesy Włodzimierz Smolarek święcił w Widzewie Łódź. W I lidze w barwach Widzewa rozegrał (1979–1986) 181 meczów, strzelając 61 bramek. Dwukrotny mistrz Polski (1981, 1982), zdobywca pucharu Polski (1985).

W 1983 roku wyprzedził Zbigniewa Bońka jako najlepszego strzelca ligowego Widzewa, a potem z bilansem 61 goli w ekstraklasie był liderem aż do maja 1996, gdy wyprzedził go Marek Koniarek.

Włodzimierz Smolarek jest uważany za jednego z najlepszych w historii zawodników Widzewa, jak również całej polskiej piłki nożnej. Ceniony przez wszystkie pokolenia kibiców za światową klasę, ale również za niezwykłą zadziorność, waleczność, bojowość i ambicję.

Włodzimierz Smolarek to również dwukrotny uczestnik finałów mistrzostw świata. W 1982 w Hiszpanii za zdobycie III miejsca zdobył srebrny medal, 4 lata później w Meksyku był zdobywcą jedynej bramki dla Polski.

Osiadł na stałe w Holandii, gdzie zajął się pracą trenerską, prowadził drużyny juniorskie w Feyenoordzie. Miał dwóch synów, Mariusza i Euzebiusza, który również był piłkarzem, a obecnie jest szkoleniowcem młodzieży w Feyenoordzie (był m.in. zawodnikiem klubów Eintrachtu Frankfurt, Feyenoordu Rotterdam, Borussii Dortmund, Racingu Santander, Boltonu Wanderers, AO Kavala, Polonii Warszawa oraz reprezentacji Polski).

Włodzimierz Smolarek bez powodzenia startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 z listy Porozumienia dla Przyszłości w okręgu łódzkim; uzyskał 2871 głosów i nie objął mandatu (koalicja nie osiągnęła progu wyborczego)[1].

W ostatnich latach swojego życia pracował jak skaut w Polskim Związku Piłki Nożnej[2].

Zmarł podczas snu w swoim domu w Aleksandrowie Łódzkim[3]. 10 marca 2012 został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Aleksandrowie Łódzkim.

RTS Widzew Łódź uhonorował swoją legendę, jaką był Włodzimierz Smolarek – zastrzegając dla niego numer 11. Oznacza to, że już żaden inny piłkarz w historii klubu nie założy koszulki z tym numerem. Po śmierci Smolarka, jego pamięć minutą ciszy uczciły jego byłe kluby. Widzew Łódź przed meczem z GKS Bełchatów uczcił jego pamięć minutą ciszy a na stadionie odegrana została „Cisza”. Także Feyenoord przed meczem z FC Utrecht uczcił pamięć swojego byłego piłkarza i trenera młodzieży minutą ciszy a zawodnicy wybiegli na ten mecz z czarnymi opaskami.

Reprezentacja Polski[edytuj]

W reprezentacji Polski rozegrał 60 meczów (będąc równocześnie zawodnikiem Widzewa – 52 razy, Eintrachtu 5 razy, Feyenoordu 2 razy i raz Utrechtu). W reprezentacji strzelił 13 bramek, dziewięciokrotnie wystąpił jako jej kapitan. Był uczestnikiem mistrzostw świata w 1982 (3. miejsce) i 1986 (1/8 finału).

lp. Data Miejsce Spotkanie Rezultat Rozgrywki Uwagi
1. 7 grudnia 1980 Gżira  Malta Polska
0-2
el. MŚ'82
Bramka 55'
2. 10 października 1981 Lipsk  NRD Polska
2-3
el. MŚ'82
Bramka 5' Bramka 62'
3. 15 listopada 1981 Wrocław  Polska Malta
6-0
el. MŚ'82
Bramka 47' Bramka 64'
4. 22 czerwca 1982 La Coruna  Polska Peru
5-1
MŚ'82
Bramka 55'
5. 8 września 1982 Kuopio  Finlandia Polska
2-3
el. ME'84
Bramka
6. 17 kwietnia 1983 Warszawa  Polska Finlandia
1-1
el. ME'84
Bramka
7. 17 października 1984 Zabrze  Polska Grecja
3-1
el. MŚ'86
Bramka
8. 31 października 1984 Mielec  Polska Albania
2-2
el. MŚ'86
Bramka
9. 19 maja 1985 Ateny  Grecja Polska
1-4
el. MŚ'86
Bramka
10. 7 czerwca 1986 Monterrey  Polska Portugalia
1-0
MŚ'86
Bramka 68'
11. 17 maja 1987 Budapeszt  Węgry Polska
5-3
el. ME'88
Bramka

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2016-05-08].
  2. Włodzimierz Smolarek pośmiertnie odznaczony. polskieradio.pl, 2012-03-10. [dostęp 2016-05-08].
  3. Włodzimierz Smolarek nie żyje. wyborcza.pl, 2012-03-07. [dostęp 2012-03-07].
  4. Pośmiertne odznaczenie dla Włodzimierza Smolarka. prezydent.pl, 2012-03-10. [dostęp 2012-03-10].

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Gowarzewski, Widzew, oraz dawni łódzcy ligowcy, ŁTS-G, Klub Turystów, Union-Touring, wydawnictwo GiA, Katowice 1998 (5. część cyklu Kolekcja Klubów).

Linki zewnętrzne[edytuj]