WWE World Heavyweight Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
WWE World Heavyweight Championship
Obecny wygląd pasa (2014-) i jego posiadacz, Seth Rollins
Obecny wygląd pasa (2014-) i jego posiadacz, Seth Rollins
Detale
Obecny mistrz Seth Rollins
Data zdobycia 29 marca 2015
Data utworzenia 25 kwietnia 1963
Promocja WWE
Inne nazwy
  • WWWF World Heavyweight Championship (1963–79)
  • WWWF Heavyweight Championship (1979–82)
  • WWF Heavyweight Championship (1982–88)
  • WWF World Heavyweight Championship (1988–98)
  • WWF Championship (1998–2001)
  • Undisputed WWF Championship (2001–02)
  • Undisputed WWE Championship (2002)
  • WWE Championship (2002–13)

WWE World Heavyweight Championship jest tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu stworzonym i promowanym w Ameryce przez federację WWE. Mistrzostwo zostało stworzone przez ówcześnie znane World Wide Wrestling Federation (WWWF) 29 kwietnia 1963 jako WWWF World Heavyweight Championship, odłączając się tym samym od innej promocji, National Wrestling Alliance (NWA). Obecnym mistrzem jest Seth Rollins, który zdobył tytuł na WrestleManii 31.

Jest to najstarszy tytuł rozpoznawany przez federację, a także prezentowany jako najbardziej prestiżowy tytuł w WWE, gdzie wiele walk o ten tytuł miało miejsce w walkach wieczoru gal pay-per-view - w tym najważniejszej gali WWE, WrestleManii[1].

W latach 2002-2013, tytuł był jednym z trzech głównych tytułów w WWE, wraz z World Heavyweight Championship i ECW Championship (2006-2010). Wraz z dezaktywacją ECW Championship, a następnie z unifikacją wraz z World Heavyweight Championship, ponownie jest promowany jako najważniejsze solowe mistrzostwo w WWE.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Diagram pokazujący ewolucję światowych tytułów we wrestlingu.

Tytuł został wprowadzony w 1963, gdzie Buddy Rogers został pierwszym mistrzem. Jednakże, początki mistrzostwa przypisuje się w National Wrestling Alliance (NWA), które było w posiadaniu promocji z różnych terytoriów. W latach 50., Capitol Wrestling Corporation (CWC) było częścią NWA i w 1963, kierownictwo CWC miało kontrolę nad operacjami NWA. W międzyczasie, Buddy Rogers posiadał NWA World Heavyweight Championship do 24 stycznia, kiedy to Lou Thesz pokonał Rogersa i zdobył tytuł. Wraz z brakiem zadowolenia poprzez ów rezultat, CWC odcięło się od NWA i stało się World Wide Wrestling Federation (WWWF). WWF World Heavyweight Championship zostało wprowadzone i otrzymał je Rogers po apokryficznym turnieju w Rio de Janeiro, pokonując Antonino Roccę w finale[2]. Będąc ponownie w porozumieniu z NWA, WWWF zmieniło nazwę na World Wrestling Federation (WWF) w 1979 i kończąc ponownie ich wspólny rozejm w 1983, zmieniono nazwę tytułu na WWF World Heavyweight Championship, a później na prostsze WWF Championship, gdy Stone Cold Steve Austin zdobył go po raz pierwszy 29 marca 1998 na WrestleManii XIV.

Wzrost znaczenia tytułu[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotny mistrz i WWE Hall of Famer Bruno Sammartino, którego ponad siedmioletnie (2,803 dni) pierwsze panowanie jako mistrz jest najdłuższe w historii.

W 1991, World Championship Wrestling (WCW), członek NWA, wprowadziło WCW World Heavyweight Championship jako zastępstwo tytułu światowego NWA. WCW później odcięło się od NWA i stało się rywalem dla WWF. Obie organizacje nabierały znaczenia w mainstreamie i brały udział w telewizyjnych walkach o ratingi (większą oglądalność), znane jako Monday Night Wars. Pod koniec walk, WCW zanotowało spadek finansowy, które skumulowało się w marcu 2001 w kupno WCW przez WWF[3]. W rezultacie, WWF nabyło biblioteki video WCW, wybrane kontrakty z wrestlerami i tytuły, wraz z resztą majątku. Część wrestlerów z WCW dołączyło do WWF rozpoczynając "The Invasion", tworząc ugrupowanie The Alliance, wycofując się z reprezentowania nazwy WCW. WCW Championship (którego nazwa została zmieniona na proste "World Championship") zostało zunifikowane wraz z WWF Championship 9 grudnia 2001[4]. Na owej gali, Chris Jericho pokonał The Rocka i Steve'a Austina zdobywając (WCW) World Championship i WWF Championship kolejno. Jericho, uznawany przez WWE jako ostatniego WCW World Championa, nosił przy sobie pas Big Gold (reprezentujący "World Championship") i pas WWF (reprezentujący WWF Championship) jako jeden pojedynczy tytuł pod nazwą Undisputed Championship. WWF postanowiło zamienić oba pasy na jeden tuż po zdobyciu tytułu przez Triple H'a w 2002[5][6][7].

Wprowadzenie World Heavyweight Championship[edytuj | edytuj kod]

W 2001, po tym jak Team WWF pokonało Team Alliance (WCW/ECW) na tegorocznym Survivor Series, członkowie The Alliance zostali dołączeni do WWF. Aktywne były dwa tytuły światowe, gdzie The Rock posiadał (WCW) World Championship, zaś Steve Austin miał WWF Championship. Zostało ogłoszone, że następnym PPV po Survivor Series w tym roku będzie WWF Vengeance, którego sloganem było "One Undisputed Champion". Ogłoszono, że na gali pojawią się trzy mecze unifikacyjne tytuły WCW i WWF. Kurt Angle miał zmierzyć się z Austinem o WWF Championship, zaś Chris Jericho z The Rockiem o (WCW) World Championship. Austin pokonał Angle'a i utrzymał WWF Championship i Jericho pokonał The Rocka i został nowym (WCW) World Championem. W walce wieczoru, Jericho zmierzył się z Austinem i wygrał pojedynek, unifikując tytuły mistrzowskie WCW i WWF. Jericho posiadał Undisputed Championship przez cztery miesiące, lecz stracił go na rzecz Triple H'a na WrestleManii X8. Ric Flair zaprezentował i wręczył nowy pas Undisputed WWF Championship Triple H'owi na pierwszym Raw po drafcie. Triple H posiadał tytuł przez miesiąc - stracił go na rzecz Hulka Hogana na Backlash. Wiele innych wrestlerów było w posiadaniu w późniejszym okresem; gwiazdy takie jak The Undertaker były przenoszone na dwa główne programy, Raw i SmackDown, przypisując tytuły i ważniejsze osoby dla danego brandu. Było to znane jako Brand Extension (poszerzenie brandów)[8].

W maju 2002, WWF zmieniło nazwę na World Wrestling Entertainment (WWE) i tytuł również zmienił nazwę, na Undisputed WWE Championship. Po owych zmianach, tytuł nie był przypisany dla żadnego z brandów i członek RAW i SmackDown mógł walczyć o mistrzostwo. Generalnym menadżerom Raw i SmackDown, Ericowi Bischoffowi i Stephanie McMahon ten pomysł się nie podobał, dlatego Stephanie McMahon zakontraktowała ówczesnego mistrza Brocka Lesnara do brandu SmackDown, pozostawiając brand Raw bez tytułu mistrzowskiego[9][10]. 2 września, Eric Bischoff zaprezentował World Heavyweight Championship, a jego pasem był wcześniej znany WCW World Championship. Tuż po tym, nazwa Undisputed WWE Championship została zmieniona na WWE Championship.

W lipcu 2011, CM Punk brał udział w storylinie, gdzie oznajmił, iż odejdzie z WWE wraz z WWE Championshipem kiedy to jego kontrakt wygaśnie 17 lipca 2011 (data gali PPV Money in the Bank). Na gali, Punk pokonał Johna Cenę i zdobył tytuł, opuszczając federację z pasem mistrzowskim (co nie miało oczywiście miejsca, gdyż był to tylko storyline). Następnego dnia na Raw, Vince McMahon natychmiastowo zwakatował tytuł, a 25 lipca na Raw, Rey Mysterio zwyciężył w 8-osobowym turnieju pokonując The Miza w finale i zdobył WWE Championship, lecz tej samej nocy stracił go na rzecz Ceny, którego było to rekordowe dziewiąte posiadanie tytułu. Jednakże, po wygranej Ceny, Punk powrócił do WWE z jego pasem mistrzowskim, przez co w federacji figurowało dwóch WWE Championów[11]. Na SummerSlam, Punk pokonał Cenę i ostatecznie został niekwestionowanym posiadaczem tytułu.

Rozszerzenie brandów[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotny mistrz CM Punk - pokazany z wersją "spinner" tytułu, który był używany od 2005 do 2013.
Rekordowy dwunastokrotny mistrz John Cena, pokazany w 2010.

Kiedy zadecydowano wprowadzić rozszerzenie brandów, pierwszy draft został zatwierdzony. Ric Flair i Vince McMahon reprezentowali kolejno brandy Raw i SmackDown. W późniejszych latach, inne osoby pełniły funkcje generalnych menadżerów w tychże brandach. Każdego roku, generalni menadżerowie brali udział w draft lottery, w którym wrestlerzy (i mistrzowie wraz z tytułami) zmieniali swoje brandy[12].

29 sierpnia 2011, WWE zakończyło brand extension, przez co wrestlerzy (i mistrzowie) od tego momentu mogą pojawiać się na każdej gali.

Poniżej jest lista przedstawiająca zmiany przeskoków WWE World Heavyweight Championship pomiędzy brandami Raw, SmackDown i ECW.

Kolory

Tytuł przeniesiony do brandu Raw.

Tytuł przeniesiony do brandu SmackDown.

Tytuł przeniesiony do brandu ECW.
Data przeniesienia Notka
2 września 2002 Brock Lesnar podpisał kontrakt na wyłączność dla SmackDown i tytuł został broniony w tym brandzie.[13]
6 czerwca 2005 Podczas WWE Draft Lottery, posiadacz World Heavyweight Championship Batista został przeniesiony na SmackDown, podczas gdy WWE Champion John Cena został przeniesiony na Raw.[14]
11 czerwca 2006 Po tym jak WWE przywróciło ECW jako trzeci brand, Rob Van Dam został przeniesiony przez reprezentanta ECW Paula Heymana do nowego brandu. Na ECW One Night Stand, Van Dam użył walizki Money in the Bank i zdobył WWE Championship, przenosząc ten tytuł do brandu ECW[15]
3 lipca 2006 Edge zdobył WWE Championship, przenosząc tytuł z powrotem na Raw[16].
23 lipca 2008 Triple H został przeniesiony na SmackDown podczas draftu w 2008[16].
13 kwietnia 2009 Triple H został przeniesiony ponownie na Raw podczas draftu w 2009[17]. Tytuł pozostał na Raw do 29 sierpnia 2011, kiedy to zakończono brand extension.

Reufifikacja tytułów[edytuj | edytuj kod]

Po Survivor Series w 2013, World Heavyweight Champion John Cena wyzwał WWE Championa Randy'ego Ortona do walki o wyłonienie niekwestionowanego mistrza. 15 grudnia 2013 na TLC: Tables, Ladders and Chairs, Orton pokonał Cenę w TLC matchu i zunifikował oba tytuły, wskutek czego nazwa WWE Championship została zmieniona na WWE World Heavyweight Championship[18]. Zunifikowany tytułu kontynuuje historię WWE Championship, zaś World Heavyweight Championship jest oficjalnie nieaktywny[19].

Wygląd pasa[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotny mistrz Daniel Bryan wraz z designem tytułu z 2013-14. Kiedy to zunifikowano WWE Championship i World Heavyweight Championship, od grudnia 2013 do sierpnia 2014 mistrz posiadał również Big Gold Belt.

W historii tytułu, aby wpasować się do charakteru wrestlera, dla niektórych z nich utworzono specjalne wersje pasów:

  • The Ultimate Warrior – biały, niebieski i fioletowy pasek skórzany
  • Stone Cold Steve Austin – "Smoking Skull belt" (wersja z wielką czaszką i rattlesnake'ami)
  • Edge – "Rated-R Superstar" spinner belt (logo WWE zostało zamienione na logo Edge'a)
  • The Miz - Litera "W" reprezentująca WWE została przekręcona na literę "M" reprezentującą The Miza

Wiele większa wersja tytułu została stworzona dla André the Gianta przez WrestleManią III, lecz nigdy go w tej wersji nie posiadał[20]. Kolejna specjalna wersja tytułu została stworzona dla The Rocka, na której zawarto logo Brahma Bull na środku pasa w odpowiedzi na Smoking Skull Belt Austina, lecz nigdy nie ukazano go widzom w telewizji[21].

Wersja designu "Spinner" pasa, na której umieszczono złote i diamentowe ozdoby pasujące do charakteru hip-hopowego Ceny na tamten moment, weszła w życie 11 kwietnia 2005 i zrezygnowano z niej 18 lutego 2013. Oryginalnie, pas miał wskazywać na to do którego brandu on i jego właściciel należą. Kiedy go po raz pierwszy ukazano, na dolnej tabliczce można było przeczytać "SmackDown", lecz zamieniono to na "Mon-Nite Raw" kiedy to John Cena został przeniesiony do brandu Raw. Wraz z ponownym przeniesieniem tytułu na SmackDown w 2008, napis Raw został zastąpiony drugim napisem WWE Champion. Edge zaprojektował kompletnie zmienioną wersję pasa inną niż "Rated R Spinner" podczas jego drugiego panowania, lecz ostatecznie jego wersja miała tylko zmienione logo WWE na logo Rated-R Superstar[22].

Czterokrotny mistrz Brock Lesnar z obecnym pasem WWE World Heavyweight Championship.

18 lutego 2013 na Raw, The Rock pokazał nowy pas WWE Championship. Nowy tytuł (który był częściowo tworzony przez Orange Country Choppers z American Chopper)[23][24][25] zawierał logo WWE (inkrustowane z diamentami) w siedmiokątnej głównej płycie pasa. Pod logiem znajdował się wielki napis "CHAMPION". Po bokach znajdowały się po dwie boczne płyty. Domyślnie (głównie kiedy tytuł jest zwakatowany), boczne płyty zawierały czerwony globus i logo WWE, a także malutką koronę tuż nad nim. Kiedy ktoś zdobył owy tytuł, boczne płyty zostały podmieniane na wersje z grafikami/logami reprezentującymi danego mistrza (np. "Yes" Daniela Bryana).

Big Gold Belt, który był używany jako WCW Championship, World Heavyweight Championship i jako inne mistrzostwa - był używany w tandemie wraz z pasem WWF Championship kiedy to Chris Jericho zunifikował tytuły WWF i WCW na Vengeance 2001 formując niekwestionowane mistrzostwo. Właściciel Raw Ric Flair zaprezentował Triple H'owi nowy pojedynczy pas Undisputed WWE Championship na Raw z 4 kwietnia 2002[26]. Wraz z unifikacją WWE Championship i World Heavyweight Championship w 2013, Big Gold Belt ponownie został używany w tandemie wraz z pasem WWE Championship w celu reprezentowania mistrzostwa WWE World Heavyweight Championship[27].

18 sierpnia 2014 na Raw, panujący mistrz Brock Lesnar, który zdobył tytuł w przeddzień na SummerSlam, zaprezentował nowy pojedynczy pas WWE World Heavyweight Championship, który był tylko odświeżoną wersją ówczesnego pasa WWE Championship - główną zmianą było nowe logo WWE, oryginalnie używane dla WWE Network. Tak jak wczęśniej można zobaczyć dominujące wielkie nowe logo WWE w siedmiokącie na centralnej płycie pasa, a poniżej znajduje się mały napis "WORLD HEAVYWEIGHT CHAMPIONSHIP". Boczne płyty (w razie zwakatowania) znów przedstawiały logo WWE na czerwonych globach (lecz tym razem bez korony) i panujący mistrz dalej miał własne grafiki na owych bocznych płytach. Tak jak w przypadku z Undisputed WWE Championship, Big Glold Belt został usunięty wraz z ujawnieniem nowego pasa przez Lesnara i obecnie nie funkcjonuje jako mistrzostwo[28].

Panowania[edytuj | edytuj kod]

Obecny mistrz Seth Rollins.

WWE World Heavyweight Championship zostało zaprezentowane w WWF w 1963. Pierwszym mistrzem był Buddy Rogers, a w sumie oficjalnie jest 44 posiadaczy tytułu[1]. Najdłużej panującym mistrzem był Bruno Sammartino, który posiadał tytuł od 17 maja 1963 do 18 stycznia 1971, razem 2 803 dni (7 lat, 8 miesięcy i 1 dzień). Bruno Sammartino posiada również rekord całkowitego najdłuższego panowania, w sumie 4 040 dni[29]. Najkrócej tytuł posiadał André the Giant - oficjalny czas wynosi 45 sekund. Najmłodszym mistrzem jest Brock Lesnar, który zdobył tytuł w wieku 25 lat. Najstarszym jest Vince McMahon, który wygrał go w wieku 54 lat. John Cena jest rekordzistą w ilości panowań jako mistrz - zdobył tytuł 12 razy. W historii oficjalnie było 11 wakacji tytułu.

Seth Rollins jest obecnym mistrzem i jest to jego pierwsze panowanie, po tym jak wykorzystał kontrakt Money in the Bank na WrestleManii 31 w Santa Clara w Kalifornii. Poprzedni mistrz Brock Lesnar i Roman Reigns byli w trakcie singles matchu, podczas gdy Rollins wykorzystał kontrakt w czasie trwania meczu, zamieniając go na triple threat match i wygrywając go, przypinując Reignsa[30].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 WWE Championship Title History.
  2. Rogers' 1st reign.
  3. WWE Entertainment, Inc. acquires WCW from Turner Broadcasting.
  4. WCW World Champion – Chris Jericho at WWE.com
  5. The complex history of WWE's era of unification. WWE.com (2012-09-12). Retrieved on 2013-09-05.
  6. WWWF/WWF/WWE World Heavyweight Title.
  7. World Heavyweight Championship turns five years old.
  8. WWE Entertainment To Make RAW and SMACKDOWN Distinct Television Brands.
  9. Brock Lesnar Biography at SLAM! Sports.
  10. Vince Mcmahon Biography at SLAM! Sports.
  11. SmackDown results: Truth and Consequences.
  12. Draft History.
  13. http://www.wrestleview.com/news/1031022615.shtml%7Ctytuł="Eric Bischoff comes out with a briefcase. He said that Brock Lesnar likes to refer to himself as the Undisputed WWE champion, and since Stephanie convinced him to be exclusive for Smackdown, he thinks the fans for RAW deserve their own World champion."
  14. 2005 WWE Draft Lottery.
  15. is WWE Champion here, having won it two nights ago..
  16. 16,0 16,1 [1]
  17. DRAFT PICK FOUR AND FIVE: Raw Gets – Matt Hardy; Raw Gets – HHH
  18. Full WWE RAW Results – 9/2/02.
  19. WWE WORLD HEAVYWEIGHT CHAMPIONSHIP.
  20. "7 Championship Secrets Finally Revealed". (July 2009). WWE Magazine, p. 37.
  21. Seven Rare Championships from the WWE Vault.
  22. Edge Interview.
  23. Murphy, Ryan. (2013-02-19) The making of the new WWE Title: How the WWE Championship was reinvented in 540 days. WWE.com. Retrieved on 2013-09-05.
  24. WWE Raw Results.
  25. Check Out – a Full Look at the New WWE Heavyweight Title.
  26. The unification of the WWE Championship and WCW Championship.
  27. WWE Champions.
  28. Brock Lesnar receives the new WWE title belt on 'Monday Night Raw'.
  29. Bruno Sammartino.
  30. Current Champion.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]