Robert Woodrow Wilson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Robert Woodrow Wilson ( z lewej) w towarzystwie Arno Penziasa


Robert Woodrow Wilson (ur. 10 stycznia 1936 w Houston) - amerykański astronom.

W 1978 roku, wraz z Arno Penziasem, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za przypadkowe odkrycie dokonane w 1964 r, podczas pomiarów sygnałów mikrofalowych. Pracując w Bell Labs na nowym typie anteny, Wilson i Penzias, zaobserwowali szumy pochodzące z trudnego do wykrycia źródła. Po usunięciu wszystkich potencjalnych przyczyn tych szumów, łącznie z gołębimi odchodami znajdującymi się na antenie[potrzebne źródło], stwierdzili, że sygnał pochodzi z nieba, równomiernie ze wszystkich kierunków. Został on zidentyfikowany jako mikrofalowe promieniowanie tła (ang. CMB), które posłużyło jako potwierdzenie teorii Wielkiego Wybuchu.

Istnienie mikrofalowego promieniowania tła już w latach 40. postulował George Gamow. Miało to być promieniowanie podobne do promieniowania ciała doskonale czarnego, jednorodne, o stałej temperaturze w każdym kierunku. To właśnie Gamow, natrafiwszy na wyniki obserwacji Wilsona i Penziasa, umożliwił ich właściwą interpretację.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach