Björn Borg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy tenisisty. Zobacz też: Björn Borg – szwedzki pływak.
Björn Borg
Björn Borg
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Monako
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1956
Södertälje
Wzrost 180 cm
Masa ciała 72 kg
Gra praworęczna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 64
Najwyżej w rankingu 1 (23 sierpnia 1977)
Australian Open 3R (1974)
Roland Garros W (1974–1975, 1978–1981)
Wimbledon W (1976–1980)
US Open F (1976, 1978, 1980–1981)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 890 (22 marca 1993)

Björn Rune Borg (ur. 6 czerwca 1956 w Södertälje) – szwedzki tenisista, przez 109 tygodni lider rankingu ATP singlistów, zwycięzca 11 turniejów wielkoszlemowych.

W szczytowych latach swojej kariery imponował spokojem i skutecznością gry z głębi kortu. Potrafił w krótkim czasie przestawić się z gry na nawierzchni ziemnej na korty trawiaste, dzięki czemu wygrał sześć razy French Open i pięć razy (z rzędu) Wimbledon. W 1983 zaskoczył świat tenisowy decyzją o zakończeniu kariery; podejmowane później próby powrotu do sportu kończyły się niepowodzeniem. W 1975 przyczynił się do zwycięstwa Szwecji w Pucharze Davisa. Wygrał dwa razy turniej Masters. Wiele z jego pojedynków z wybitnymi rywalami, szczególnie Amerykanami Johnem McEnroe i Jimmy Connorsem, przeszło do historii tenisa.

W 1987 Borg został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

  • Statystyki:
    • rok rozpoczęcia profesjonalnych startów – 1973;
    • łączna liczba zwycięstw w singlu – 576;
    • łączna liczba porażek w singlu – 124;
    • liczba zdobytych tytułów w singlu – 64 (w tym 11 wielkoszlemowych);
    • liczba zdobytych tytułów w deblu – 4;
    • łączna suma zarobionych na korcie pieniędzy – 3 655 751 $;
  • Poszczególne zwycięstwa w turniejach Wielkiego Szlema:
    • 1974French Open, przeciwnik w finale: Manuel Orantes, wynik meczu: 2–6, 6–7, 6–0, 6–1, 6–1;
    • 1975 – French Open, przeciwnik w finale: Guillermo Vilas, wynik meczu: 6–2, 6–3, 6–4;
    • 1976Wimbledon, przeciwnik w finale: Ilie Năstase, wynik meczu: 6–4, 6–2, 9–7;
    • 1977 – Wimbledon, przeciwnik w finale: Jimmy Connors, wynik meczu: 3–6, 6–2, 6–1, 5–7, 6–4;
    • 1978 – French Open, przeciwnik w finale: Guillermo Vilas, wynik meczu: 6–1, 6–1, 6–3;
    • 1978 – Wimbledon, przeciwnik w finale: Jimmy Connors, wynik meczu: 6–2, 6–2, 6–3;
    • 1979 – French Open, przeciwnik w finale: Victor Pecci, wynik meczu: 6–3, 6–1, 6–7, 6–4;
    • 1979 – Wimbledon, przeciwnik w finale: Roscoe Tanner, wynik meczu: 6–7, 6–1, 3–6, 6–3, 6–4;
    • 1980 – French Open, przeciwnik w finale: Vitas Gerulaitis, wynik meczu: 6–4, 6–1, 6–2;
    • 1980 – Wimbledon, przeciwnik w finale: John McEnroe, wynik meczu: 1–6, 7–5, 6–3, 6–7, 8–6;
    • 1981 – French Open, przeciwnik w finale: Ivan Lendl, wynik meczu: 6–1, 4–6, 6–2, 3–6, 6–1;

Linki zewnętrzne[edytuj]

Commons in image icon.svg