Jewgienij Kafielnikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jewgienij Kafielnikow
Jewgienij Kafielnikow
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Soczi
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1974
Soczi
Wzrost 190 cm
Masa ciała 84 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1992
Zakończenie kariery 2003
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 26
Najwyżej w rankingu 1 (3 maja 1999)
Australian Open W (1999)
Roland Garros W (1996)
Wimbledon QF (1995)
US Open SF (1999, 2001)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 27
Najwyżej w rankingu 4 (30 marca 1998)
Australian Open QF (1995, 1999)
Roland Garros W (1996, 1997, 2002)
Wimbledon SF (1994, 1995)
US Open W (1997)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Jewgienij Aleksandrowicz Kafielnikow, ros. Евгений Александрович Кафельников (ur. 18 lutego 1974 w Soczi) – rosyjski tenisista, lider światowego rankingu ATP, zdobywca złotego medalu igrzysk olimpijskich w Sydney, zdobywca Pucharu Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1992–2003.

W 1994 roku przyznano Kafielnikowowi tytuł ATP Most Improved Player of the Year (największy postęp w sezonie) za awans ze 104. na 11. miejsce w rankingu.

W grze pojedynczej Rosjanin zwyciężył w 26 turniejach rangi ATP World Tour oraz uczestniczył w 20 finałach. W 1996 roku został mistrzem wielkoszlemowego French Open, po pokonaniu w finale Michaela Sticha. W 1999 roku wygrał Australian Open, a w finale był lepszy od Thomasa Enqvista. Rok później Kafielnikow przegrał finał Australian Open z Andre Agassim.

W grze podwójnej tenisista rosyjski triumfował w 27 imprezach ATP World Tour oraz dochodził do 14 finałów. W 1996, 1997 i 2002 roku wygrał French Open. W 1996 i 1997 roku dokonał tego z Danielem Vackiem, a w 2002 roku z Paulem Haarhuisem. W 1997 roku został także zwycięzcą US Open, wspólnie z Vackiem. W 2003 roku przegrał razem z Haarhuisem finał French Open.

Kafielnikow wygrywając French Open z 1996 roku stał się pierwszym tenisistą od czasów Kena Rosewalla, który zdobył tytuł zarówno w singlu i deblu w jednych zawodach wielkoszlemowych. Rosewall dokonał tego wyczynu w 1972 roku podczas Australian Open.

Przez całą swoją karierę Kafielnikow reprezentował Rosję w Pucharze Davisa. W 2002 roku Rosjanie zdobyli pierwszy w historii tytuł w zawodach, a Kafielnikow uczestniczył w tej edycji od początku, od rywalizacji w I rundzie przeciwko Szwajcarii, do finału przeciwko Francji. W finałowej rundzie z Francją przegrał w singlu z Sébastienem Grosjeanem, a także w deblu w parze z Maratem Safinem z Nicolasem Escudé i Fabrice'em Santoro. W 1994 i 1995 roku awansował również z reprezentacją do finału zawodów.

W 2000 roku Kafielnikow zdobył złoty medal podczas igrzysk olimpijskich w Sydney w grze pojedynczej, po pokonaniu w finale Tommy'ego Haasa.

W rankingu gry pojedynczej Kafielnikow najwyżej był na 1. miejscu (3 maja 1999), a w klasyfikacji gry podwójnej na 4. pozycji (30 marca 1998). Pozycję lidera wśród singlistów utrzymywał łącznie przez 6 tygodni.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 9 czerwca 1996 French Open, Paryż Ceglana Niemcy Michael Stich 7:6(4), 7:5, 7:6(4)
Zwycięzca 2. 31 stycznia 1999 Australian Open, Melbourne Twarda Szwecja Thomas Enqvist 4:6, 6:0, 6:3, 7:6(1)
Finalista 1. 30 stycznia 2000 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 6:3, 3:6, 2:6, 4:6

Gra podwójna (4–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 8 czerwca 1996 French Open, Paryż Ceglana Czechy Daniel Vacek Francja Guy Forget
Szwajcaria Jakob Hlasek
6:2, 6:3
Zwycięzca 2. 7 czerwca 1997 French Open, Paryż Ceglana Czechy Daniel Vacek Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
7:6, 4:6, 6:3
Zwycięzca 3. 7 czerwca 1997 US Open, Nowy Jork Twarda Czechy Daniel Vacek Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
7:6, 6:3
Zwycięzca 4. 8 czerwca 2002 French Open, Paryż Ceglana Holandia Paul Haarhuis Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
7:5, 6:4
Finalista 1. 7 czerwca 2003 French Open, Paryż Ceglana Holandia Paul Haarhuis Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(3), 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]