Bnin (Kórnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy części Kórnika. Zobacz też: Bnin.
Herb Kórnika Bnin
osiedle Kórnika
Herb
Herb Bnina
Kornik Bnin.jpg
Ratusz w Bninie
Miasto Kórnik
Status osiedle
W granicach Kórnika 1961
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Bnin
Bnin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bnin
Bnin
Ziemia 52°13′53″N 17°05′46″E/52,231389 17,096111Na mapach: 52°13′53″N 17°05′46″E/52,231389 17,096111

Bnin – południowa część miasta Kórnika, nad Jeziorem Bnińskim i Jeziorem Kórnickim. Bnin był do 1934 roku osobnym miastem, a w latach 1934-61 wsią. W 1961 r. został włączony w granice Kórnika.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1395–1934 Bnin był miastem. W latach 1314–1793 (do II rozbioru Polski) Bnin leżał w województwie kaliskim[1], w latach 1919–1939 w województwie poznańskim; w latach 1934–1939 wieś była siedzibą gminy Bnin[2] w powiecie śremskim.

Z powodu małej skali miasta[potrzebne źródło] pomimo posiadania pełni atrybutów miejskich[potrzebne źródło] w 1961 dla Bnina ustanowiono wspólną administrację z Kórnikiem. Przestrzennie Bnin nadal pozostaje odrębnym miastem, odległym od Kórnika o 1 km. Od 2005[3] roku mieszkańcy Bnina starają się o przywrócenie mu praw miejskich.

Oficjalny herb Kórnika składa się z herbów obu miast: Kórnika po prawej i Bnina po lewej (kolejność heraldyczna).

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Znane osoby urodzone w Bninie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Polaszewski L., Szlachta zagrodowa w województwie kaliskim w XVI i XVII wieku, [w:] Rocznik Kaliski 1975, t. 8, s. 240–241.
  2. Dz. U. z 1934 r. Nr 68, poz. 620.
  3. Wnioski o nadanie statusu miasta rozpatrzone negatywnie przez Radę Ministrów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]