Piaski (powiat gostyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piaski
Herb
Herb Piasków
Kościół poewangelicki
Kościół poewangelicki
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Piaski
Liczba ludności (31 grudnia 2013) 3232[1]
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 63-820
(poczta: Piaski)
Tablice rejestracyjne PGS
SIMC 0374657
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Piaski
Piaski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piaski
Piaski
Ziemia 51°53′07″N 17°04′27″E/51,885278 17,074167Na mapach: 51°53′07″N 17°04′27″E/51,885278 17,074167
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości
Kościół poewangelicki
Szpital bonifratrów

Piaski (Piaseczna Góra – nazwa pierwotna, Sandberg – nazwa używana w czasach zaboru pruskiego oraz okupacji niemieckiej) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Piaski.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.

Historia Piasków[edytuj | edytuj kod]

  • 1775 – założenie Piasecznej Góry przez kasztelana Karola Koszutskiego herbu Leszczyc – właściciela pobliskich dóbr rycerskich na mocy przywileju lokacyjnego wystawionego dlań 15 stycznia 1775 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i sprowadzenie pierwszych osadników (początkowo wyłącznie osadnicy niemieccy i Żydzi)[2][3].
  • lata 1778-1782 – zbudowanie zboru protestanckiego (ewangelicko-augsburskiego).
  • 1895 – powstanie szpitala bonifratrów na wzgórzach Marysina. Szpital został zbudowany wysiłkiem polskiego społeczeństwa Wielkopolski jako wyraz walki z germanizacją. Głównym fundatorem był hrabia Marceli Żółtowski, dziedzic majątku Godurowo.
  • 1903 – powstanie Piaskowskiego Towarzystwa Przemysłowców.
  • około 1910 – powstanie ogniw Towarzystwa Gimnastycznego Sokół.
  • 1912 – powstanie Koła Śpiewackiego „Chopin”.
  • początek stycznia 1919 roku – przejęcie władzy z rąk pruskich.
  • 28 maja 1934 – wydanie przez Radę Ministrów RP rozporządzenia, na podstawie którego Piaski tracą po przeszło półtora wieku prawa miejskie.
  • 27 stycznia 1945 – do Piasków wkraczają jednostki Armii Radzieckiej, kończy się okupacja niemiecka[2][3].
  • 1 września 1999 – zostaje uroczyście oddany do użytku nowy budynek szkolny dla Zespołu Szkół Szkoły Podstawowej i Gimnazjum nr 1 w Piaskach.
  • 2000 – szpital na Marysinie wraca w ręce bonifratrów.

Samorządowe instytucje oświatowe i kulturalne w Piaskach[edytuj | edytuj kod]

  • Przedszkole Samorządowe przy ul. Dworcowej 25[4]
  • Zespół Szkół – Szkoła Podstawowa im. Mikołaja Kopernika i Gimnazjum nr 1 przy ul. Drzęczewskiej 9[5]
  • Warsztat Terapii Zajęciowej przy ul. Szkolnej 1[6]
  • Gminny Ośrodek Kultury[7] i Gminna Biblioteka Publiczna[8] przy ul. Strzeleckiej 4

Ciekawostki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Piaski przebiega trasa ścieżki rowerowej, na którą składają się dwa szlaki: turystyczno-komunikacyjny Piaski – Gostyń – Piaski, z którego wjechać można w ścieżkę turystyczno dydaktyczną o długości 16 km Piaski – Smogorzewo – Drzęczewo Pierwsze – Drzęczewo Drugie – Piaski. Turystyczno-dydaktyczna ścieżka rozpoczyna się przy Zespole Szkół w Piaskach, przy ul. Drzęczewskiej i prowadzi przez kompleksy leśne w Piaskach, Godurowie, Smogorzewie i Drzęczewie. Rowerzyści jadący tą ścieżką mogą podziwiać m.in. „Szwajcarię Godurowską” z punktu wypoczynkowo-widokowego przy 350-letnim dębie „Kasper”, dolinę rzeki Dąbrówki, łąki obrzańskie, torfowiska oraz uprawy leśne. Można kontynuować podróż jadąc dalej w kierunku Borku Wlkp., trasą ścieżki powiatowej, a nawet dalej, w kierunku miejscowości Niedźwiady i Książ Wielkopolski Trasa rowerowa nosi imię renesansowego poety Kaspra Miaskowskiego.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Piaskach działa Ludowy Klub Sportowy Korona Piaski, klub piłkarski grający w sezonie 2006/2007 w IV lidze, grupie wielkopolskiej południowej[9].

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

W Piaskach ma swoją siedzibę przedsiębiorstwo Simet S.A., producent opakowań z tektury falistej, rezystorów przemysłowych oraz elementów wentylacyjnych. Historia firmy datuje się od 1969 roku, kiedy to rozpoczęła działalność jako Spółdzielnia Inwalidów SIMET[10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy