Mosina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Mosina
Urząd Miasta i Gminy
Urząd Miasta i Gminy
Herb Flaga
Herb Mosiny Flaga Mosiny
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Mosina
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie przed 1302
Burmistrz Zofia Springer
Powierzchnia 13,78[1] km²
Populacja (2009)
• liczba ludności
• gęstość

12 397
900 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 61
Kod pocztowy 62-050
Tablice rejestracyjne PZ i POZ
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Mosina
Mosina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mosina
Mosina
Ziemia 52°14′48″N 16°50′42″E/52,246667 16,845000Na mapach: 52°14′48″N 16°50′42″E/52,246667 16,845000
TERC
(TERYT)
4303921104
Urząd miejski
pl. 20 Października 1
62-050 Mosina
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Mosina w Wikisłowniku
Strona internetowa
Synagoga w Mosinie z ok. 1876 roku
Pomnik eleganta z Mosiny

Mosinamiasto w środkowej części województwa wielkopolskiego, w powiecie poznańskim, położone 22 km na południe od Poznania, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mosina. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.

Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 12 397 mieszkańców[2].

Nazwa miasta pochodzi od staropolskiego wyrazu moszyna, którego używano na określenie miejsca zarośniętego mchem[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zabudowa centrum Mosiny

Miejscowość po raz pierwszy pojawia się w źródłach pochodzących z 1247 roku. Z 1302 roku pochodzi z kolei najstarszy dokument wymieniający Mosinę jako miasto. Data samej lokacji pozostaje nieznana, doszło do niej jednak z pewnością wskutek starań ówczesnego właściciela, wojewody kaliskiego, Mikołaja Przedpełkowica z rodu Łodziów - być może doszło do niej jeszcze za panowania Przemysła II[4].

Prawa miejskie zostały potwierdzone przez króla Władysława Jagiełłę w roku 1429. Z tą miejscowością związał sie ród Mosińskich. Starostą był tu Piotr Bniński (Piotr z Bnina) herbu Łodzia (1390-1448)- kasztelan gnieźnieński (1428-1437), podróżnik. Potem syn jego Maciej Mosiński (zm. 1492-1493), był starostą generalnym Wielkopolski (1475) i wojewodą poznańskim (1477) oraz kaliskim (1476) przyjął nazwisko od miejscowości Mosina. Tu przebywały wojska hetmana Stefana Czarneckiego w 1660 r. W 1848 r. była siedzibą władz Rzeczypospolitej Mosińskiej.

9 września 1939 roku Mosina została zajęta przez wojska niemieckie. Rozpoczęły się represje, pierwsze aresztowania miały miejsce pomiędzy 17 a 18 września 1939. Część mieszkańców miasta była przetrzymywana w bożnicy (współcześnie Izba Muzealna), a następnie wybierano spośród nich zakładników i kierowano ich przed sądy doraźne (niem. Standgericht) policji bezpieczeństwa. Dla zachowania pozorów egzekucję poprzedziło "postępowanie sądowe" stanowiące parodię procesu sądowego[5], trwającego nie dłużej jak kilkanaście minut i ograniczonego jedynie do sprawdzenia personaliów i wysłuchania opinii miejscowych Niemców na temat "antyniemieckiej postawy" i działalności podsądnych[5]. W wyniku wydanych przez sąd doraźny wyroków śmierci, 15 osób rozstrzelano publicznie na rynku 20 października 1939 roku. W czasie okupacji niemieckiej z miasta wysiedlono 57 rodzin (225 osób), aresztowano i umieszczono w obozach zagłady dalsze 513 osób (w tym 58 dzieci z Mosiny). Dzieci zostały wywiezione do rejencji łódzkiej i umieszczone w obozie koncentracyjnym dla dzieci w Łodzi[6]. W lasach okalających miasto w latach 1940-1943 dokonano licznych egzekucji ludności cywilnej. Terror i prześladowania okupanta niemieckiego spowodowały narastanie oporu społecznego - w Mosinie działały grupy bojowe Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej, Związku Odwetu oraz harcerskich Szarych Szeregów. Armia Czerwona zajęła Mosinę w dniu 25 stycznia 1945 roku.

Obecnie gmina inwestuje w budownictwo wielorodzinne. We wsi Krosno rozbudowane zostało Osiedle TBS oraz budowane są nowe osiedla: Osiedle Słoneczne, Osiedle Miodowe, Osiedle Olszynka, Osiedle Harmonia i Osiedle Morena.

Oświata[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła podstawowa nr 1 w Mosinie, ul. Szkolna 1
  • Szkoła Podstawowa w Pecnej, ul. Szkolna 19
  • Zespół Szkół w Krośnie, ul. Główna 42
  • Szkoła Podstawowa „Pod Lipami” w Krosinku, ul. Wiejska 43
  • Szkoła Podstawowa im. Adama Wodziczki w Rogalinku, ul. Poznańska 1
  • Szkoła Podstawowa im. Arkadego Fiedlera w Czapurach, ul. Poznańska 78
  • Szkoła Podstawowa w Daszewicach ul. Szkolna 16
  • Gimnazjum nr 1 w Mosinie, ul. Szkolna 1
  • Gimnazjum w Pecnej, ul. Główna 20
  • Zespół Szkół w Rogalinie, ul. Poznańska 2
  • Gimnazjum im. Orła Białego w Daszewicach, ul. Szkolna 16
  • Zespół Szkół w Mosinie: Szkoła Podstawowa nr 2 w Mosinie, ul. Sowiniecka 75
  • Zespół Szkół w Mosinie: Gimnazjum nr 2 im. Jakuba Krauthofera-Krotowskiego w Mosinie, ul. Sowiniecka 75
  • Przedszkole nr 2 „Wesołe Skrzaty” w Mosinie, ul. Powstańców Wielkopolskich 1
  • Przedszkole nr 3 Integracyjne w Mosinie, ul. Topolowa 6
  • Przedszkole nr 4 w Mosinie, ul. Kasprowicza 28
  • Przedszkole Niepubliczne im. Janka Wędrowniczka w Mosinie, ul. Szkolna 2
  • Prywatne Przedszkole „Koniczynka” w Mosinie, ul. Leszczyńska 27
  • Publiczne Przedszkole „Słoneczko” w Rogalinku, ul. Kościelna 3
  • Prywatne Przedszkole „Truskawkowy Domek” w Mosinie, ul. Poniatowskiego 462-050 Mosina
  • Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Mosinie, ul. Kościelna 2
  • Prywatne Przedszkole „Happy House” w Czapurach, ul. Poznańska 18
  • Zespół Szkół im. Adama Wodziczki w Mosinie, ul. Topolowa 2
  • Leader School Nowoczesne Metody Nauczania w Mosinie, pl. 20 Października 2

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół pw. św. Mikołaja zbudowany w 1953-1954 na fundamentach wcześniejszego
  • galeria miejska i izba muzealna w budynku dawnej synagogi
  • średniowieczny rynek w kształcie czworoboku, z wychodzącymi zeń uliczkami
  • zabudowa miejska z XIX w.
  • synagoga z około 1876 roku
  • pomnik "eleganta z Mosiny"
  • Wielkopolski Park Narodowy i Rogaliński Park Krajobrazowy
  • najwyższą budowlą w mieście jest 150-metrowy komin byłej Fabryki Mebli. Obecnie budowla służy dla transmisji dalekiej i lokalnej sygnałów komunikacji telefonicznej i radiowej. Obiekt jest widoczny z dużych odległości od miasta.
  • wieża widokowa w Pożegowie
  • szlak turystyczny niebieski szlak turystyczny Iłowiec - Otusz

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez Mosinę przebiegają drogi wojewódzkie nr 430 i 431. Znajduje się tu również stacja kolejowa Mosina linii kolejowej nr 271 Wrocław Główny - Poznań Główny oraz nieczynny obecnie przystanek Mosina Pożegowo linii kolejowej nr 361 Puszczykówko - Osowa Góra. Do Mosiny można także dojechać autobusem linii 651 podlegającej poznańskiemu ZTM-owi.

Ok. 13 km na południowy wschód od miasta znajduje się prywatne lądowisko Radzewice.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W mieście działa klub sportowy KS 1920 Mosina

  • Sekcja piłki nożnej w sezonie 2008/2009 występowała w 4 lidze
  • Sekcja futsalowa w sezonie 2008/2009 występowała w 1 lidze

Prasa[edytuj | edytuj kod]

  • "Merkuriusz Mosiński"
  • "Gazeta Mosińsko-Puszczykowska"
  • "Fakty Mosińsko-Puszczykowskie"

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 105. ISSN 1734-6118. [dostęp 16 lipca 2010].
  3. Historia Mosiny. [dostęp 8 maja 2009].
  4. Zbyszko Górczak: Najstarsze lokacje miejskie w Wielkopolsce (do 1314 r.), Poznań 2002, s. 110.
  5. 5,0 5,1 Zbrodnie Wehrmachtu w Wielkopolsce w okresie zarządu wojskowego (1 września-25 października 1939). Kalisz: Okręgowa Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi, Instytut Pamięci Narodowej, 1986, s. 165.
  6. "Dzieci polskie oskarżają", Józef Wnuk, Helena Radomska-Strzemecka, PA, Warszawa 1961
  7. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 6 kwietnia 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]