Eksperymenty medyczne i pseudomedyczne w Auschwitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W Niemieckich obozach Auschwitz rozwinięta była zbrodnicza działalność niemieckich lekarzy, w znacznej części należących do SS. Traktując więźniów jako łatwo dostępny i tani materiał doświadczalny, prowadzili oni eksperymenty z zakresu medycyny, patologii i genetyki. Badania te wynikały i służyły ideologicznym celom nazistowskiej teorii rasizmu oraz sprzeniewierzały się zupełnie zasadom etyki lekarskiej, której podstawy są zawarte w przysiędze Hipokratesa.

W szczególności były to:

  • eksperymenty nad sterylizacją, prowadzone w celu opracowania tanich metod, przewidywanych do masowego zastosowania, jak:
    • sterylizacja chemiczna, polegająca na wprowadzaniu do kobiecych narządów rodnych substancji, wywołujących stany zapalne i niedrożność jajowodów (m. in. formaliny);Sterylizację wykonywano przez iniekcje, po których w podbrzuszu pojawiał się straszliwy piekący ból. Eksperymenty były powtarzane w odstępach trzech do czterech tygodni. Do kontroli wstrzykiwany był środek cieniujący, w promieniach rentgena sprawdzano czy jajowody są jeszcze drożne. W skrajnych wypadkach powodowało to śmierć, niezależnie od tego część kobiet uśmiercano dla przeprowadzenia sekcji zwłok; doświadczenia na kilkuset kobietach żydowskich w bloku 10 KL Auschwitz prowadził prof. dr Carl Clauberg, który przyjechał do Auschwitz 20 sierpnia 1942r.a od stycznia 1943r rozpoczął przeprowadzanie eksperymentów sterylizacyjnych.;
    • sterylizacja promieniami Roentgena, polegająca na naświetlaniu jąder i jajników; aparaty rentgenowskie umieszczone były na podstawach konstrukcji metalowej i poruszane na zabetonowanych szynach. Aparaty połączone były kablami z kabiną izolowaną warstwą ołowiu w której siedział Schumann i obserwował przebieg zabiegu oraz dozował naświetlenie. Powodowało to mdłości, bóle w okolicach podbrzusza rany oparzeniowe i ciężko gojące się owrzodzenia o różnym stopniu nasilenia; kontrolnie przeprowadzano próbę również kastracje co powodowało rany oparzeniowe o różnym stopniu nasilenia; metoda nie dała wyników uznanych za satysfakcjonujące; doświadczenia na więźniach i więźniarkach głównie żydowskich prowadził w Birkenau dr Horst Schuman, który rozpoczął eksperymenty w KL Auschwitz w 3 kwietnia 1943 roku; ;
  • eksperymenty nad skutkami głodu, polegające na selekcjonowaniu najbardziej wyniszczonych i wyczerpanych więźniów, zabijaniu ich zastrzykiem fenolu i dokonywaniu sekcji zwłok dla analizy zachodzących zmian anatomicznych, w szczególności w zakresie wątroby, śledziony i trzustki; badania prowadził prof. dr SS-Obersturmführer Johann Paul Kremer w KL Auschwitz;
  • poszukiwanie eliksiru prawdy do tego celu wykorzystywana była meskalina substancja o wątpliwej do tego celu przydatności z uwagi na wywoływane omamy, wybrani więźniowie byli wzywani do bloku 21 to był tak zwany gabinet lekarski, więźniowie dostają do wypicia kawę z rozpuszczonym w niej Evipanem albo morfiną, na skutek zatrucia zmarło przynajmniej 2 więźniów, eksperymentatorami byli lekarze SS Bruno Weber i Werner Rohde oraz kierownik apteki obozowej dr Viktor Capesius.
  • eksperymenty nad hipotermią (wyziębieniem) i opracowywanie sposobów przywracania sprawności po wyziębieniu;
  • eksperymenty z elektrowstrząsami, które stosował dr König, , w tym zakresie badania prowadził również polski psychiatra Zenon Drohocki w obozie Monowicach. Elektrody umieszczano na czole, a ściślej mówiąc na skroniach takie same również na nogach. Pracował nad montowaniem urządzenia do elektronarkozy.
  • prowadzenie hodowli laboratoryjnych bakterii na pożywce, którą był bulion z mięśni ludzkich. Przygotowywaniem wywaru (jak i badaniami) zajmowali się więźniowie, którzy czasami spożywali wygotowane mięso, nieświadomi kanibalizmu.

76 więźniów przekazano do uniwersytetu Rzeszy w Strasburgu dla badań anatomicznych, wszyscy zostali zabici.

Podobne eksperymenty przeprowadzane były w innych obozach (np. Sigmund Rascher w KL Dachau, Karl Gebhardt w Ravensbrück i inni).

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Okupacja i medycyna – drugi wybór artykułów z „Przeglądu lekarskiego - Oświęcim”, Książka i Wiedza, Warszawa 1975
  • Stanisław Sterkowicz Zbrodnie hitlerowskiej medycyny Warszawa, 1990 ISBN 83-11-07738-X

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]