Jan de Matha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Jan de Matha
Jean de Matha
Sv Jan z Malty.jpg
Pomnik Feliksa z Valois oraz Jana z Mathy w Pradze
Data urodzenia 23 czerwca 1150
Faucon
Data śmierci 17 grudnia 1213
Rzym
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data kanonizacji 1666
przez Aleksandra VII
Wspomnienie 17 grudnia
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Jan de Matha, Jan z Mathy lub z Matty[1] (ur. 23 czerwca 1150 w Faucon, zm. 17 grudnia 1213 w Rzymie) – założyciel Zakonu Przenajświętszej Trójcy od Wykupu Niewolników.

Urodził się w Faucon w Prowansji. Studiował początkowo w Aix-en-Provence, później w Paryżu, gdzie związany był z Opactwem Kanoników Regularnych Św. Wiktora.

W 1193 roku Jan założył nowe stowarzyszenie zakonne. Był to pierwszy zakon redempcyjny – związany z wyzwalaniem chrześcijan, którzy zostali wzięci do niewoli przez Arabów podbijających Afrykę Północną. W 1198 r. papież Innocenty III wydał bullę, która aprobowała założony przez Jana zakon i jego regułę.

Kult Jana de Matha zatwierdzono w 1666 r. przez „kanonizację równoważną”[2].

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dies natalis.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Z życia Świętych. „Kuryer dla Wszystkich nr 39/1915”. 
  2. Co to znaczy kanonizacja równoważna. L'Osservatore Romano, 12 maja 2012. [dostęp 2012-12-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]