Jan de Matha
| Święty | |
| Jan de Matha | |
| Jean de Matha | |
 Pomnik Feliksa z Valois oraz Jana z Mathy w Pradze |
|
| Data urodzenia | 23 czerwca 1150 Faucon |
| Data śmierci | 17 grudnia 1213 Rzym |
| Kościół/ wyznanie |
rzymskokatolicki |
| Data kanonizacji | 1666 przez Aleksandra VII |
| Wspomnienie | 17 grudnia |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Jan de Matha, Jan z Mathy lub z Matty[1] (ur. 23 czerwca 1150 w Faucon - zm. 17 grudnia 1213 w Rzymie) – założyciel Zakonu Przenajświętszej Trójcy od Wykupu Niewolników.
Urodził się w Faucon w Prowansji. Studiował początkowo w Aix-en-Provence, później w Paryżu, gdzie związany był z Opactwem Kanoników Regularnych Św. Wiktora.
W 1193 roku Jan założył nowe stowarzyszenie zakonne. Był to pierwszy zakon redempcyjny – związany z wyzwalaniem chrześcijan, którzy zostali wzięci do niewoli przez Arabów podbijających Afrykę Północną. W 1198 r. papież Innocenty III wydał bullę, która aprobowała założony przez Jana zakon i jego regułę.
Kult Jana de Matha zatwierdzono w 1666 r przez „kanonizację równoważną”[2].
Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dies natalis.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ Z życia Świętych. „Kuryer dla Wszystkich nr 39/1915”.
- ↑ Co to znaczy kanonizacja równoważna. L'Osservatore Romano, 12 maj 2012. [dostęp 2012-12-21].
