Bonifacy-Winfrid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Bonifacy-Winfrid (OSB)
biskup
męczennik
apostoł Niemców
St Boniface - Baptising-Martyrdom - Sacramentary of Fulda - 11Century.jpg
Ilustracja z rękopisu średniowiecznego (XI w.) przedstawiająca św. Bonifacego w roli chrzciciela jak i jego męczeństwo
Data urodzenia 672 a 675
Crediton lub Devon (Wessex)
Data śmierci 5 czerwca 754
Dokkum
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki, prawosławny
Wspomnienie 5 czerwca[a]

18 czerwca[b]

Atrybuty mitra, krzyż
Patron Niemiec i Holandii
Szczególne miejsca kultu Fulda, Niemcy, Holandia
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Bonifacy Winfrid, Święty Bonifacy, właśc. Wynfryd, cs. Swiaszczennomuczenik Wonifatij, archijepiskop Kreditonskij (ur. między 672 a 675 w Crediton[1] lub Devon, w Wessex, zm. 5 czerwca 754 w Dokkum) – biskup obrządku łacińskiego, benedyktyn, misjonarz, męczennik i święty Kościoła katolickiego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Dokładna data urodzenia Bonifacego nie jest znana – przyjmuje się, że urodził się między 672 a 675 rokiem. Wychowywał się w klasztorach w Exeter i Nersling, później został kierownikiem szkoły klasztornej w tym ostatnim. W 716 roku bez efektów próbował prowadzić działalność misyjną w Fryzji u boku Wilibrorda. Po powrocie na Wyspy Brytyjskie został wybrany opatem Nersling. Nie przyjął godności i w 718 roku wyruszył z pielgrzymką do Rzymu. Otrzymawszy błogosławieństwo papieża Grzegorza II rozpoczął działalność misyjną.

Był jednym z najważniejszych misjonarzy i reformatorów Kościoła katolickiego w północno-zachodniej części Królestwa Franków na początku VIII. w. W Niemczech nazywany jest także apostołem Niemców, chociaż jego działania koncentrowały się bardziej na tworzeniu organizacji kościelnej na w dużej mierze schrystianizowanych już terenach, a mniej na pracy misjonarskiej. W roku 732[2] został mianowany arcybiskupem Germanii. Założył wtedy 4 biskupstwa w Bawarii, w tym biskupstwo misyjne dla Słowian w Salzburgu. W 753 zdecydował się kontynuować misję Wilibrorda w Fryzji, gdzie zginął rok później śmiercią męczeńską.

W 751 r. na polecenie papieża namaścił na króla Franków Pepina III.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Relikwie

Jego relikwie przechowywane są w sarkofagu znajdującym się w kaplicy-krypcie św. Bonifacego w katedrze w Fuldzie (Niemcy).

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne św. Bonifacego, w Kościele katolickim, obchodzone jest 5 czerwca. W diecezjach polskich wspomnienie jest obowiązkowe.

Jego kult w Cerkwi prawosławnej (jak i w Anglii) jest niewielki. Wyznawcy prawosławia wspominają metropolitę (biskupa) i męczennika 5/18 czerwca[3], tj. 18 czerwca według kalendarza gregoriańskiego.

Patronat

Uznany jest za patrona Niemiec i Holandii oraz Anglii.
W Polsce jest patronem archidiecezji warmińskiej i diecezji łomżyńskiej. Uznaje się go również za patrona krawców, księgarzy, kasjerów i piwowarów.

Ikonografia

W ikonografii Święty Bonifacy przedstawiany jest w biskupim stroju, mitrze, z krzyżem męczeńskim w dłoni. W tradycji zachodniej bywa ukazywany w paliuszu lub w szatach mnicha benedyktyńskiego.

Przysłowia ludowe[edytuj | edytuj kod]

  • Gdy w maju dobry Serwacy, dobry w czerwcu Bonifacy.[4]
  • Dobry w czerwcu Bonifacy, gdy w maju dobry Serwacy (13.05).[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. liturgia katolicka oraz prawosławna według kalendarza juliańskiego
  2. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego

Przypisy

  1. Hasło Crediton (England) w Encyclopedia Britannica online [02.10.2007] (ang.)
  2. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 246, ISBN 83-85719-85-7.
  3. podwójne datowanie
  4. Pankracy, Serwacy i Bonifacy - przysłowia na maj
  5. Bonifacy - przysłowia na czerwiec

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]