Joakim Nyström

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joakim Nyström
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1963
Skellefteå
Wzrost 188 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1980
Zakończenie kariery 1989
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 13
Najwyżej w rankingu 7 (31 marca 1986)
Australian Open 4R (1983, 1984)
Roland Garros QF (1985)
Wimbledon 3R (1985–1988)
US Open QF (1985, 1986)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 4 (10 listopada 1986)
Australian Open F (1984)
Roland Garros SF (1985)
Wimbledon W (1986)
US Open F (1986)

Joakim Nyström (ur. 20 lutego 1963 w Skellefteå) – szwedzki tenisista.

Karierę zawodową Nyström rozpoczął w 1980 roku, a zakończył w 1989 roku. W grze pojedynczej wywalczył trzynaście tytułów rangi ATP World Tour oraz osiągnął pięć finałów.

W grze podwójnej Szwed swój największy sukces odniósł w 1986 roku wygrywając Wimbledon, w parze z Matsem Wilanderem. W finale debel pokonał 7:6, 6:3, 6:3 Gary'ego Donnellya i Petera Fleminga. W 1984 roku Nyström awansował do finału Australian Open, razem z Matsem Wilanderem. Również z Wilanderem osiągnął finał US Open w 1986 roku. W 1985 roku Wilander i Nyström awansowali do finału Masters. Łącznie Nyström triumfował w ośmiu turniejach rangi ATP World Tour oraz był uczestnikiem dwunastu finałów.

W latach 1982–1987 Nyström reprezentował Szwecję w Pucharze Davisa grając w siedmiu meczach singlowych, z których w czerech zwyciężył oraz w trzech wygranych spotkaniach deblowych. W 1985 roku Szwedzi wygrali zawody po finale z RFN, a Nyström zdobył punkt deblowy, wspólnie z Wilanderem. Sukces ten tenisiści ze Skandynawii powtórzyli w 1987 roku kiedy w finale pokonali 5:0 Indie, a Nyström ponownie z Wilanderem wywalczyli punkt w grze podwójnej.

W rankingu gry pojedynczej Nyström najwyżej był na 7. miejscu (31 marca 1986), a w klasyfikacji gry podwójnej na 4. pozycji (10 listopada 1986).

Po zakończeniu tenisowej kariery Nyström był kapitanem żeńskiej reprezentacji w Fed Cup oraz współkapitanem męskiej drużyny w Pucharze Davisa razem z Matsem Wilanderem. W 2008 roku został trenerem Jarkko Nieminena i Jürgena Melzera, a w 2012 roku rozpoczął współpracę z Jackiem Sockiem.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships
ATP World Series

Gra pojedyncza (13-5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 22 maja 1983 Monachium Ceglana Czechosłowacja Tomáš Šmíd 0:6, 3:6, 6:4, 6:2, 5:7
Zwycięzca 1. 18 grudnia 1983 Sydney Trawiasta Stany Zjednoczone Mike Bauer 2:6, 6:3, 6:1
Zwycięzca 2. 15 lipca 1984 Gstaad Ceglana Stany Zjednoczone Brian Teacher 6:4, 6:2
Zwycięzca 3. 5 sierpnia 1984 North Conway Ceglana Stany Zjednoczone Tim Wilkison 6:2, 7:5
Finalista 2. 7 października 1984 Barcelona Ceglana Szwecja Mats Wilander 6:7, 4:6, 6:0, 2:6
Zwycięzca 4. 14 października 1984 Bazylea Twarda (hala) Stany Zjednoczone Tim Wilkison 6:3, 3:6, 6:4, 6:2
Zwycięzca 5. 21 października 1984 Kolonia Twarda (hala) Czechosłowacja Miloslav Mečíř 7:6, 6:2
Zwycięzca 6. 12 kwietnia 1985 Monachium Ceglana Niemcy Hans Schwaier 6:1, 6:0
Zwycięzca 7. 14 lipca 1985 Gstaad Ceglana Niemcy Andreas Maurer 6:4, 1:6, 7:5, 6:3
Finalista 3. 15 września 1985 Palermo Ceglana Francja Thierry Tulasne 2:6, 0:6
Zwycięzca 8. 9 lutego 1986 Toronto Dywanowa (hala) Czechosłowacja Milan Šrejber 6:1, 6:4
Zwycięzca 9. 2 marca 1986 La Quinta Twarda Francja Yannick Noah 6:1, 6:3, 6:2
Finalista 4. 16 marca 1986 Mediolan Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ivan Lendl 2:6, 2:6, 4:6
Zwycięzca 10. 30 marca 1986 Rotterdam Dywanowa (hala) Szwecja Anders Järryd 6:0, 6:3
Zwycięzca 11. 27 kwietnia 1986 Monte Carlo Ceglana Francja Yannick Noah 6:3, 6:2
Zwycięzca 12. 4 maja 1986 Madryt Ceglana Szwecja Kent Carlsson 6:1, 6:1
Finalista 5. 8 lutego 1987 Lyon Dywanowa (hala) Francja Yannick Noah 4:6, 5:7
Zwycięzca 13. 2 sierpnia 1987 Båstad Ceglana Szwecja Stefan Edberg 4:6, 6:0, 6:3

Gra podwójna (8-12)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 18 lipca 1982 Båstad Ceglana Szwecja Mats Wilander Szwecja Anders Järryd
Szwecja Hans Simonsson
6:0, 3:6, 6:7
Zwycięzca 1. 17 lipca 1983 Båstad Ceglana Szwecja Mats Wilander Szwecja Anders Järryd
Szwecja Hans Simonsson
1:6, 7:6, 7:6
Finalista 2. 25 września 1983 Genewa Ceglana Szwecja Mats Wilander Czechosłowacja Stanislav Birner
Stany Zjednoczone Blaine Willenborg
1:6, 6:2, 3:6
Finalista 3. 21 października 1984 Kolonia Twarda (hala) Szwecja Jan Gunnarsson Polska Wojciech Fibak
Stany Zjednoczone Sandy Mayer
1:6, 3:6
Finalista 4. 9 grudnia 1984 Australian Open, Melbourne Trawiasta Szwecja Mats Wilander Australia Mark Edmondson
Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
2:6, 2:6, 5:7
Zwycięzca 2. 27 stycznia 1985 Filadelfia Dywanowa (hala) Szwecja Mats Wilander Polska Wojciech Fibak
Stany Zjednoczone Sandy Mayer
3:6, 6:2, 6:2
Finalista 5. 25 sierpnia 1985 Cincinnati Twarda Szwecja Mats Wilander Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
6:4, 2:6, 3:6
Zwycięzca 3. 15 września 1985 Palermo Ceglana Wielka Brytania Colin Dowdeswell Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:4, 6:7, 7:6
Finalista 6. 20 stycznia 1986 Masters, Nowy Jork Dywanowa (hala) Szwecja Mats Wilander Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
1:6, 6:7
Zwycięzca 4. 9 lutego 1986 Toronto Dywanowa (hala) Polska Wojciech Fibak Republika Południowej Afryki Christo Steyn
Republika Południowej Afryki Danie Visser
6:3, 7:6
Finalista 7. 27 kwietnia 1986 Monte Carlo Ceglana Szwecja Mats Wilander Francja Guy Forget
Francja Yannick Noah
4:6, 6:3, 4:6
Zwycięzca 5. 4 maja 1986 Madryt Ceglana Szwecja Anders Järryd Hiszpania Jesus Colas
Hiszpania David De Miguel
6:2, 6:2
Zwycięzca 6. 6 lipca 1986 Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwecja Mats Wilander Stany Zjednoczone Gary Donnelly
Stany Zjednoczone Peter Fleming
7:6, 6:3, 6:3
Finalista 8. 13 lipca 1986 Gstaad Ceglana Szwecja Stefan Edberg Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 6:3, 3:6
Finalista 9. 7 września 1986 US Open, Nowy Jork Twarda Szwecja Mats Wilander Ekwador Andrés Gómez
Jugosławia Slobodan Živojinović
6:4, 3:6, 3:6, 6:4, 3:6
Zwycięzca 7. 28 września 1986 Barcelona Ceglana Szwecja Jan Gunnarsson Peru Carlos di Laura
Włochy Claudio Panatta
6:3, 6:4
Finalista 10. 12 lipca 1987 Boston Ceglana Szwecja Mats Wilander Chile Hans Gildemeister
Ekwador Andrés Gómez
6:7, 6:3, 1:6
Finalista 11. 19 lipca 1987 Indianapolis Ceglana Szwecja Mats Wilander Australia Laurie Warder
Stany Zjednoczone Blaine Willenborg
0:6, 3:6
Zwycięzca 8. 31 lipca 1988 Bordeaux Ceglana Włochy Claudio Panatta Argentyna Christian Miniussi
Włochy Diego Nargiso
6:1, 6:4
Finalista 12. 7 sierpnia 1988 Kitzbühel Ceglana Włochy Claudio Panatta Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
4:6, 6:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]