Kościół św. Stanisława Kostki w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Stanisława Kostki w Poznaniu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 277 z 27.02.1985 [1]
Widok na kościół i wieżę od strony torów tramwajowych
Widok na kościół i wieżę od strony torów tramwajowych
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Stanisława Kostki
Wezwanie św. Stanisław Kostka
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kościół św. Stanisława Kostki w Poznaniu
Kościół św. Stanisława Kostki w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Stanisława Kostki w Poznaniu
Kościół św. Stanisława Kostki w Poznaniu
Ziemia 52°25′51,41″N 16°54′46,11″E/52,430947 16,912808Na mapach: 52°25′51,41″N 16°54′46,11″E/52,430947 16,912808
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kościół świętego Stanisława Kostki – kościół rzymskokatolicki w Poznaniu.

Znajduje się przy ulicy Tadeusza Rejtana 8 na poznańskich Winiarach.

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Zbudowany w latach 1930-1932 według projektu Stefana Cybichowskiego. W 1933 roku wzniesiono obok kościoła charakterystyczną, wolno stojącą dzwonnicę o wysokości 34 metrów, połączoną z bryłą świątyni krytym łącznikiem. Położenie na przedpolu Cytadeli sprawiło, że w czasie walk zimą 1945 roku kościół poważnie ucierpiał.

Świątynia zbudowana została na planie prostokąta. Jest to kościół halowy trzynawowy zamknięty absydą, utrzymany w stylu neoklasycystycznym. Fasada od strony zachodniej to wysoki portyk wsparty na sześciu kolumnach w porządku jońskim.

Na terenie kościelnym znajdują się ponadto dom parafialny wniesiony w latach 1980-1982 i grota Matki Bożej z Lourdes z 1990 roku.

Wnętrze kościoła[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze podzielone na trzy nawy rozdzielone dwoma arkadami wspartymi na kolumnach jońskich. Kolejne cztery kolumny podpierają sklepienie w absydzie. Nawy przykrywają sklepienia kolebkowe ozdobione w nawie głównej kasetonami.

Wyposażenie wnętrza pochodzi z lat 80. XX wieku. W prezbiterium centralne miejsce zajmuje krucyfiks dłuta Lecha Czuby. Po jego bokach rzeźby świętego Stanisława Kostki oraz Matki Boskiej Fatimskiej autorstwa Bogdana Puchalskiego.

W ołtarzach bocznych ocalone z wojennej pożogi, pochodzące z lat 1933-1936 obrazy: po lewej Serca Jezusowego, a po prawej Matki Boskiej Ucieczki Grzesznych.

Na ścianach naw bocznych obrazy: Miłosierdzia Bożego pędzla Lidii Ignaszewskiej i święty Józef autorstwa Aleksandry Kołaczyk. Ponadto w ściany wmurowano trzy tablice upamiętniające: 400-setną rocznicę śmierci świętego Stanisława Kostki, zmarłych proboszczów i parafian oraz ofiary II wojny światowej.

Nad wejściem znajduje się empora z dopełniającymi wystroju organami.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo wielkopolska (pol.). 31 marca 2014.
  2. Wydarzenia (s. 444) (pol.). Kronika Miasta Poznania 4/1932. [dostęp 2012-07-15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]