Aleksander Hall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Aleksander Hall
Aleksander Hall.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1953
Gdańsk
Minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami
Przynależność polityczna "Solidarność"
Okres urzędowania od 12 września 1989
do 12 października 1990
Następca Artur Balazs
Przewodniczący Partii Konserwatywnej
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 6 grudnia 1992
do 12 stycznia 1997
Poseł III kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Okres urzędowania od 20 października 1997
do 18 października 2001
Odznaczenia
Order Orła BiałegoKrzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Adam Michnik, Bronisław Komorowski, Anna Komorowska, Aleksander Hall i Jan Krzysztof Bielecki – 10 listopada 2010

Aleksander Jan Hall (ur. 20 maja 1953 w Gdańsku) – polski polityk, historyk, działacz opozycji w PRL, minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, poseł na Sejm I i III kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ukończył w 1977 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Obronił następnie pracę doktorską na temat życia i myśli Charles'a de Gaulle'a.

Od 1977 uczestniczył w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, w trakcie rozłamu w tej organizacji poparł Leszka Moczulskiego. Po rocznym okresie działania w Zespole Inicjatywy Obywatelskiej założył i kierował opozycyjnym Ruchem Młodej Polski, do 1981 redagował pismo "Bratniak". Jego ówczesną narzeczoną była Matylda Sobieska, tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa PRL o kryptonimie "Andrzej".

W Sierpniu 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej. 27 września 1981 był wśród sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości, pełnił funkcję doradcy Lecha Wałęsy. Po wprowadzeniu stanu wojennego do 1984 ukrywał się, zasiadał w niejawnych władzach "Solidarności", redagował do 1989 czasopisma podziemne. Współpracował z "Tygodnikiem Powszechnym".

W 1989 brał udział w obradach plenarnych Okrągłego Stołu. W tym samym roku nie wziął udziału w wyborach do Sejmu kontraktowego. W rządzie Tadeusza Mazowieckiego został ministrem ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami. Przewodniczył Forum Prawicy Demokratycznej (1990–1991), działał następnie jako wiceprzewodniczący Unii Demokratycznej (1991–1992), przewodniczący Partii Konserwatywnej (1992–1997), był współtwórcą Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego.

Sprawował mandat posła na Sejm w latach 1991–1993 (z ramienia Unii Demokratycznej) oraz 1997–2001 (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność). Po porażce w wyborach parlamentarnych w 2001 z listy Platformy Obywatelskiej zrezygnował z czynnego udziału w polityce, skupiając się na pracy naukowej. W 2004 odmówił przyjęcia mandatu poselskiego przynależnego mu po wybranym do Parlamentu Europejskiego pośle PO. W 2006 przystąpił do komitetu honorowego ubiegającego się o reelekcję kandydata na prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza (PO).

[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia

[edytuj] Wybrane publikacje

  • Wobec Rosji (1981)
  • Dziedzictwo narodowej demokracji (1984)
  • Polemiki i refleksje: wybór publicystyki politycznej z lat 1978–1986 (1989)
  • Spór o Polskę (1993)
  • Wokół konstytucji: z perspektywy konserwatywnej (1994)
  • Wizja parlamentu w nowej konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (1994)
  • Polskie patriotyzmy (1997)
  • Pierwsza taka dekada (2000)
  • Widziane z prawej strony (2000)
  • Charles de Gaulle (2002)[4]
  • Jaka Polska? (2004)[5]
  • Naród i państwo w myśli politycznej Charles'a de Gaulle'a (2005)[6]
  • Francja i wielcy Francuzi (2007)[7]
  • Zapis sposobu myślenia. Wybór publicystyki z lat 2002–2007 (2008)[8]
  • Historia francuskiej prawicy 1981–2007 (2009)
  • W przededniu wielkiej zmiany. Okrągły Stół (2010)[9]

[edytuj] Życie prywatne

Syn Jana i Janiny Hallów. Żonaty z Katarzyną Hall, od 2007 minister edukacji narodowej.

Przypisy

  1. M.P. z 2007 r. Nr 23, poz. 257
  2. Prezydent wręczył Ordery Orła Białego. prezydent.pl, 10 listopada 2010. [dostęp 2010-11-10].
  3. Prezydent powołał członków Kapituły Orderu Orła Białego. prezydent.pl, 28 lutego 2011. [dostęp 2011-02-28].
  4. Charles de Gaulle. Wydawnictwo Iskry. [dostęp 2010-09-03].
  5. Jaka Polska. Wydawnictwo Rosner i Wspólnicy. [dostęp 2010-09-03].
  6. Naród i państwo w myśli politycznej Charles'a de Gaulle'a. Wydawnictwo Neriton. [dostęp 2010-09-03].
  7. Francja i Wielcy Francuzi. Wydawnictwo Iskry. [dostęp 2010-09-03].
  8. Zapis sposobu myślenia. Wybór publicystyki z lat 2002–2007. Wydawnictwo UMCS. [dostęp 2010-09-03].
  9. W przededniu wielkiej zmiany. Okrągły Stół. Europejskie Centrum Solidarności. [dostęp 2010-09-03].

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach