Marcin Najman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Marcin Najman
{{{nazwa}}}
Pseudonim El Testosteron
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1979
Częstochowa
Obywatelstwo  Polska
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 19
Zwycięstwa 15
Przez nokauty 11
Porażki 4 (4 KO)
Remisy 0
Nieodbyte 0
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Marcin Najman w Wikicytatach

Marcin Najman (ur. 13 marca 1979 w Częstochowie) – polski bokser wagi ciężkiej, zawodnik mieszanych sztuk walki.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Zespołu Szkół Muzycznych w Częstochowie z 1998 (grał na kontrabasie)[1]. Ukończył pedagogikę (wychowanie muzyczne) na WSP w Częstochowie[2][3].

Boks[edytuj | edytuj kod]

W zawodowym boksie zadebiutował 30 kwietnia 2001, przegrywając przez nokaut. W kolejnych dwóch walkach również poniósł porażki przed czasem (w tym z rozpoczynającym zawodową karierę Dawidem Kosteckim). Następnie, w latach 2004-2008, wygrał 12 walk z rzędu, efektem czego był występ w walce przeciwko Andrzejowi Wawrzykowi, której stawką było zawodowe międzynarodowe mistrzostwo Polski w wadze ciężkiej. 19 kwietnia 2008 Najman został znokautowany przez Wawrzyka w drugiej rundzie. W 2013 po 4,5-letniej przerwie powrócił do walk bokserskich, a jego przeciwnikiem został Słowak, Martin Pacas[4].

30 listopada 2013 na gali boksu Fight Night 7 - "Obrona Częstochowy" w Częstochowie, Najman pokonał przez TKO reprezentanta Bośni i Hercegowiny Alexowa Serbicowa (0-1) w trzeciej rundzie[5].

Jest współzałożycielem grupy promotorskiej NG Promotions. 29 października 2010 roku zorganizował w Skarżysku-Kamiennej swoją pierwszą galę boksu zawodowego[6]. 25 października 2014 roku zorganizował w Częstochowie pożegnalną walkę Andrzeja Gołoty[7].

Bilans walk w boksie zawodowym[edytuj | edytuj kod]

15 zwycięstw - 4 porażki - 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce
Wygrana 15-4-0 Bośnia i Hercegowina Aleks Serbic TKO 3/4 30.11.2013 Polska Częstochowa
Wygrana 14-4-0 Słowacja Martin Pacas TKO 2/4 07.06.2013 Polska Oświęcim
Wygrana 13-4-0 Słowacja Anton Lašček UD 4/4 29.11.2008 Polska Katowice
Przegrana 12-4-0 Polska Andrzej Wawrzyk TKO 2/10 19.04.2008 Polska Katowice
Wygrana 12-3-0 Słowacja Štefan Cirok KO 2/6 09.02.2008 Polska Lublin
Wygrana 11-3-0 Słowacja Imrich Borka TKO 3/6 14.10.2007 Polska Częstochowa
Wygrana 10-3-0 Białoruś Piotr Sapun UD 4/4 26.05.2007 Polska Katowice
Wygrana 9-3-0 Słowacja Alfred Pollák RTD 4/6 24.03.2007 Polska Wołów
Wygrana 8-3-0 Słowacja Imrich Borka KO 2/4 25.11.2006 Polska Warszawa
Wygrana 7-3-0 Białoruś Piotr Sapun PTS 4/4 20.05.2006 Polska Kętrzyn
Wygrana 6-3-0 Słowacja Peter Šimko UD 4/4 25.03.2006 Polska Siedlce
Wygrana 5-3-0 Stany Zjednoczone Doug Phillips TKO 1/6 26.11.2005 Stany Zjednoczone Chicago
Wygrana 4-3-0 Słowacja Milan Bečák TKO 1/4 24.09.2005 Polska Mysłowice/Katowice
Wygrana 3-3-0 Polska Robert Gacek TKO 1/4 19.02.2005 Polska Wołów
Wygrana 2-3-0 Polska Robert Gacek KO 2/4 25.09.2004 Polska Opole
Wygrana 1-3-0 Polska Tomasz Górski TKO 2/4 27.03.2004 Polska Radom
Przegrana 0-3-0 Ukraina Artem Czernow TKO 2/4 30.05.2003 Polska Lublin
Przegrana 0-2-0 Polska Dawid Kostecki TKO 4/4 24.11.2001 Polska Łódź
Przegrana 0-1-0 Słowacja Peter Šimko TKO 1/4 30.04.2001 Słowacja Martin

Kick-boxing[edytuj | edytuj kod]

W 1998 i 1999 roku był wicemistrzem Polski juniorów w kick-boxingu w formule light contact.

5 listopada 2011 roku, podczas gali MMA Attack 1 na warszawskim Torwarze zmierzył się z Przemysławem Saletą w pojedynku na zasadach K-1 (rewanż za ich walkę w formule MMA z 2010), który przegrał w pierwszej rundzie w wyniku poddania spowodowanego kontuzją nogi.

Na 8-go grudnia 2012 w Londynie planowano walkę ze strongmanem Tyberiuszem Kowalczykiem, lecz 27 października Najman zrezygnował z pojedynku ze względu na „niewywiązanie się z ustaleń, organizatorów tej walki”[8].

MMA[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku podpisał kontrakt na walki na zasadach MMA z organizacją KSW. Z powodu kontuzji odwołano jednak jego debiut na gali KSW XI (12 maja 2009 przeciw Jahmai Satischowi). Nastąpił on 11 grudnia 2009 na KSW 12 przeciwko Mariuszowi Pudzianowskiemu, z którym przegrał w 43. sekundzie[9]. Trenerem Najmana przed KSW XII był Robert Kostecki. W swoim drugim występie w MMA podczas gali KSW 14: Dzień Sądu Najman przegrał z Przemysławem Saletą na skutek duszenia. 27 kwietnia 2012 roku na gali MMA Attack 2 w Katowicach przegrał z debiutującym w MMA litewskim kulturystą Robertem Burneiką w 2. rundzie przez poddanie. Po tej porażce zapowiedział, że była to jego ostatnia walka w karierze.

Bilans walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

0 zwycięstw - 3 porażki - 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce
Słowacja Michal Dobias PLMMA 46: Wielki Finał 27.12.2014 Polska Częstochowa
Przegrana 0-3-0 Litwa Robert Burneika Poddanie (ciosy pięściami) 2 0:32 MMA Attack 2 27.04.2012 Polska Katowice
Przegrana 0-2-0 Polska Przemysław Saleta Poddanie (duszenie przedramieniem) 1 3:14 KSW 14: Dzień Sądu 18.09.2010 Polska Łódź
Przegrana 0-1-0 Polska Mariusz Pudzianowski Poddanie (ciosy pięściami) 1 0:43 KSW 12 11.12.2009 Polska Warszawa

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1998 – wicemistrz Polski juniorów w kick-boxingu (light contact)
  • 1999 – wicemistrz Polski juniorów w kick-boxingu (light contact)
  • 1999 – zwyciężył memoriałowy turniej im. Wincentego Szyińskiego
  • 2001 – wicemistrz Małopolski w boksie (bilans w boksie amatorskim: 5 walk, 4 wygrane)
  • 2004 – laureat plebiscytu na najpopularniejszego sportowca okręgu częstochowskiego
  • 2006 – laureat plebiscytu na najpopularniejszego sportowca okręgu częstochowskiego

Media[edytuj | edytuj kod]

  • Od 2 marca 2008 roku brał udział w reality show Big Brother VIP. 23 marca 2008 decyzją widzów opuścił program.
  • Od 30 sierpnia do 1 listopada 2011 roku był felietonistą internetowej wersji Super Expressu. Jego artykuły nosiły nazwę "Najman wie najlepiej"[10][11].
  • Od 8 września 2011 roku współprowadzi program "Fun raport" na kanale telewizyjnym Orange Sport. Program obecnie prowadzi z aktorem Jackiem Lenartowiczem (wcześniej z dziennikarzem sportowym Pawłem Zarzecznym)[12].
  • W czerwcu 2014 roku ukazała się książka napisana przez Najmana Jerzy Kulej. Mój Mistrz, opisująca przyjaźń boksera z Jerzym Kulejem.

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Corocznie od 2003 roku organizuje charytatywny mecz piłki nożnej pomiędzy reprezentacjami bokserów i żużlowców, z którego dochód przekazywany jest na rzecz osób najbardziej potrzebujących.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]