Rozkład beta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rozkład beta – w statystyce i teorii prawdopodobieństwa ciągły rozkład prawdopodobieństwa dany funkcją gęstości zdefiniowaną na przedziale
wzorem
,
gdzie
są parametrami rozkładu, zaś
jest pewną stałą zależną od
i
.
Jeśli rozwiniemy wzór ze względu na tę stałą, otrzymamy pełną postać funkcji gęstości rozkładu:
gdzie
oraz
to odpowiednio funkcja gamma i funkcja beta.
W specjalnym przypadku, kiedy
, rozkład beta przyjmuje postać standardowego rozkładu jednostajnego.
Momenty zwykłe zmiennej o rozkładzie beta wynoszą:
.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Rozkład po raz pierwszy wprowadzony w pracy:
- Corrado Gini: Considerazioni sulle probabilita a posteriori e applicazioni al rapporto dei sessi nelle nascite umane. Studi Economico-Giuridici della Universita de Cagliari, Anno III, 1911, s. 133-171.
![x \in [0; 1]\!](http://upload.wikimedia.org/math/b/e/4/be450cd15463fbfc4e95de5eb88b6e90.png)














,


.