Roztoczański Park Narodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roztoczański Park Narodowy
POL Roztoczański Park Narodowy LOGO.svg
Logo parku
Położenie Polska, woj. lubelskie
Data utworzenia 1974
Powierzchnia
- leśna
- uprawna
- wodna
84,83 km²
81,02 km²
2,04 km²
0,53 km²
Pow. ochrony
- ścisłej
- częściowej
- krajobrazu

8,06 km²
73,2 km²
3,57 km²
Powierzchnia otuliny
Długość szlaków turystycznych 53,3 km
Odwiedzających rocznie 100 tys.
Siedziba Zwierzyniec
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Roztoczański Park Narodowy
Roztoczański Park Narodowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Roztoczański Park Narodowy
Roztoczański Park Narodowy
Ziemia 50°37′00″N 22°58′00″E/50,616667 22,966667Na mapach: 50°37′00″N 22°58′00″E/50,616667 22,966667
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska

Roztoczański Park Narodowypark narodowy położony w środkowo-wschodniej części Polski, na Roztoczu, utworzony 10 maja 1974 roku. Siedziba dyrekcji parku i muzeum przyrodniczego znajduje się w Zwierzyńcu. Godłem parku jest konik polski.

Położenie i powierzchnia parku[edytuj | edytuj kod]

Roztoczański Park Narodowy położony jest w środkowo-wschodniej części Polski, w województwie lubelskim, obejmując najcenniejsze przyrodniczo obszary Roztocza. Aktualna jego powierzchnia wynosi 8483 ha, z czego lasy zajmują 8102 ha (95,5%). Ochroną ścisłą objęto 806 ha (9,5%)[1].

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Początki ochrony przyrody na Roztoczu sięgają XVI wieku, gdy na obszarze należącym wówczas do ordynacji założonej przez kanclerza Jana Zamoyskiego, utworzono zwierzyniec. Teren zwierzyńca otoczono parkanem o długości ok. 30 km, a obejmował on obszar obecnego obwodu ochronnego Bukowa Góra oraz część obwodu Florianka. W zwierzyńcu Zamojskich znajdowały się jelenie, rysie i dziki, wilki, żbiki i tarpany. Zlikwidowano go pod koniec XVIII lub na początku XIX wieku; zwierzęta zostały wypuszczone bądź oddane okolicznym mieszkańcom[1].

Duże walory przyrodnicze Roztocza spowodowały, że tym obszarem zainteresowali się liczni badacze. Dzięki ich staraniom od I połowy XX wieku zaczęto tworzyć rezerwaty leśne i florystyczne. Pierwszym z nich był utworzony w 1936 roku rezerwat przyrody Bukowa Góra. Do 1974 roku pod ochroną znajdowało się 1064,38 ha. W 1974 roku powołano Roztoczański Park Narodowy, powstały na obszarze Lasów Państwowych Nadleśnictw Kosobudy i Zwierzyniec, obejmujący początkowo 4801 ha[1].

Konik polski[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Konik polski.

W Roztoczańskim Parku Narodowym istnieje hodowla koników polskich. Zainicjował ją w 1982 roku prof. dr hab. Mirosław Kownacki. Konie mogą biegać po specjalnym wyznaczonym terenie przeznaczonym na ten cel. Ma on obecnie powierzchnię 180 ha. Koniki żyją tam bez ingerencji człowieka, są tylko dokarmiane w czasie zimy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Roztoczański Park Narodowy. [dostęp 2011-09-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]