Roztoczański Park Narodowy
| Roztoczański Park Narodowy | |
 Logo parku |
|
| Położenie | woj. lubelskie |
| Data utworzenia | 1974 |
| Powierzchnia - leśna - uprawna - wodna |
84,83 km² 81,02 km² 2,04 km² 0,53 km² |
| Pow. ochrony - ścisłej - częściowej - krajobrazu |
8,06 km² 73,2 km² 3,57 km² |
| Powierzchnia otuliny | |
| Długość szlaków turystycznych | 53,3 km |
| Odwiedzających rocznie | 100 tys. |
| Siedziba | Zwierzyniec |
|
Położenie na mapie województwa lubelskiego
  Roztoczański Park Narodowy
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Roztoczański Park Narodowy
|
|
 50°37′00″N 22°58′00″E / 50.616666666667, 22.966666666667Na mapach: 50°37′00″N 22°58′00″E / 50.616666666667, 22.966666666667 |
|
| Strona internetowa parku | |
Roztoczański Park Narodowy – park narodowy położony w środkowo-wschodniej części Polski, na Roztoczu, utworzony w 1974 roku. Siedziba dyrekcji parku i muzeum przyrodniczego znajduje się w Zwierzyńcu. Godłem parku jest konik polski.
Spis treści |
Położenie i powierzchnia parku [edytuj]
Roztoczański Park Narodowy położony jest w środkowo-wschodniej części Polski, w województwie lubelskim, obejmując najcenniejsze przyrodniczo obszary Roztocza. Aktualna jego powierzchnia wynosi 8483 ha, z czego lasy zajmują 8102 ha (95,5%). Ochroną ścisłą objęto 806 ha (9,5%)[1].
Historia powstania [edytuj]
Początki ochrony przyrody na Roztoczu sięgają XVI wieku, gdy na obszarze należącym wówczas do ordynacji założonej przez kanclerza Jana Zamoyskiego, utworzono zwierzyniec. Teren zwierzyńca otoczono parkanem o długości ok. 30 km, a obejmował on obszar obecnego obwodu ochronnego Bukowa Góra oraz część obwodu Florianka. W zwierzyńcu Zamojskich znajdowały się jelenie, rysie i dziki, wilki, żbiki i tarpany. Zlikwidowano go pod koniec XVIII lub na początku XIX wieku; zwierzęta zostały wypuszczone bądź oddane okolicznym mieszkańcom[1].
Duże walory przyrodnicze Roztocza spowodowały, że tym obszarem zainteresowali się liczni badacze. Dzięki ich staraniom od I połowy XX wieku zaczęto tworzyć rezerwaty leśne i florystyczne. Pierwszym z nich był utworzony w 1936 roku rezerwat przyrody Bukowa Góra. Do 1974 roku pod ochroną znajdowało się 1064,38 ha. W 1974 roku powołano Roztoczański Park Narodowy, powstały na obszarze Lasów Państwowych Nadleśnictw Kosobudy i Zwierzyniec, obejmujący początkowo 4801 ha[1].
Konik polski [edytuj]
W Roztoczańskim Parku Narodowym istnieje hodowla koników polskich. Zainicjował ją w 1982 roku prof. dr hab. Mirosław Kownacki. Konie mogą biegać po specjalnym wyznaczonym terenie przeznaczonym na ten cel. Ma on obecnie powierzchnię 180 ha. Koniki żyją tam bez ingerencji człowieka, są tylko dokarmiane w czasie zimy.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Roztoczański Park Narodowy. [dostęp 2011-09-05].
|
|||||
