Bronisław Bauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bronisław Bruno Bauer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1851
Grzymałów
Data i miejsce śmierci po 1939
miejsce śmierci i pochówku nieznane
Zawód architekt
Willa własna Bronisława Bauera przy ulicy Prowiantowej 5 (obecnie Huszałewycza), Lwów
Kamienica przy ulicy Adama Mickiewicza 7 (obecnie Listopadowego Czynu), Lwów

Bronisław Bruno Bauer (ur. 1851 w Grzymałowie, zm. po 1939) – polski architekt.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1870 do 1876 studiował na Wydziale Architektury Szkoły Politechnicznej we Lwowie, należał do grona współzałożycieli Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. Od 1880 przez rok publikował w Czasopiśmie Technicznym felietony dotyczące architektury i budownictwa, przez pięćdziesiąt lat należał do Towarzystwa Rzeczoznawców Architektonicznych (1881-1931). Projektował budynki mieszkalne i użyteczności publicznej m.in. gmach obecnego Lwowskiego Państwowego Instytutu Sztuki Dekoracyjnej i Stosowanej. Był osobą o nieposzlakowanej opinii i autorytecie, współpracował z Janem Lewińskim, który w swojej ostatniej woli powierzył mu funkcję likwidatora swojej upadającej fabryki.

Dorobek architektoniczny[edytuj | edytuj kod]

We Lwowie[edytuj | edytuj kod]

  • Budynek szkoły leśnej przy ulicy św. Marka (obecnie ul. Olgi Kobylańskiej 1) /1881/;
  • Projekty domów robotniczej kolonii kolejarzy przy ulicy Bilińskich (obecnie ul. Stepana Smal-Stockiego) /1905-1914/;
  • Koedukacyjna szkoła im. Stanisława Konarskiego przy ulicy Leona Sapiechy (obecnie ul. Stepana Bandery 91), współautor Jan Doliński. W projekcie zastosowano motywy włoskiego neorenesansu i elementy sztuki ludowej /1892-93/;
  • Własna willa z zastosowaniem elementów sztuki ludowej i stylu picturesque przy ulicy Prowiantowej (obecnie ul. Iwana Huszałewycza 5) /1892/;
  • Przebudowy pałacu przy ulicy Piekarskiej 11 na potrzeby fabryki wyrobów blaszanych Henryka Bogdanowicza /1890, 1892, 1899/;
  • Kamienica dochodowa przy ulicy Adama Mickiewicza (obecnie ul. Listopadowego Czynu 7) /1890/;
  • Willa Barwickich przy ulicy Sobieszczyzna (obecnie ul. Barwickich 5) /1897/;
  • Kamienica rodziny Elsterów przy ulicy Tadeusza Hołówki (obecnie ul. Dmitra Doncowa 9) /1911/;
  • Kamienica rodziny Sokół przy ulicy Tadeusza Hołówki (obecnie ul. Dmitra Domcowa 11) /1911/;
  • Kamienica przy ulicy Magazynowej 1 /1904-1906/;
  • Kamienice przy ulicy gen. Józefa Bema (obecnie ul. Jarosława Mądrego 21, 23 i 29) /1904-1907/ i placu gen. Józefa Bema 6 i 7 (obecnie placu księcia Światosława);
  • Kamienica przy ulicy marsz. Józefa Piłsudskiego (obecnie ul. Iwana Franki 7) secesja z elementami neoklasycyzmu (współautor Władysław Rauch) /1911/;
  • Kamienice dochodowe przy ulicy Mączyńskiego (obecnie ul. Serhija Jefremowa 6 i 8) /1911/;
  • Kamienice przy ulicy Janowskiej (obecnie ul. Tarasa Szewczenki 9 i 13/15 /1895-1900/, 30, 32 /1912/);
  • Kamienica przy ulicy Kurkowej (obecnie Mykoły Łysenki 46) /1913/;
  • Kamienice dochodowe Henryka Bogdanowicza przy ulicy Wąskiej 6 (neoklasycyzm) i 8 (secesja) /1910-1911/.

Poza Lwowem[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Rąkowski, "LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej" część IV. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 2008, ​ISBN 978-83-89188-70-8​;
  • Stanisław Łoza "Architekci i budowniczowie w Polsce, Wydawnictwo "Budownictwo i architektura" Warszawa 1954 s. 22;
  • "Архітектура Львова: Час і стилі. XIII—XXI ст. — Львів" Центр Європи 2008 s. 720 ​ISBN 978-966-7022-77-8​.