Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Церква Адвентистів Сьомого Дня, Львів
Dom modlitwy
Ilustracja
Fasada Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie-Łyczakowie
Państwo  Ukraina
Miejscowość Lwów
Wyznanie adwentyzm
Kościół Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
Wezwanie poprzednio: Niepokalanego Poczęcia NMP
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie
Ziemia49°50′32,75″N 24°02′28,76″E/49,842431 24,041322

Kościół Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie – świątynia położona przy ul. Korolenki 1[a] w dzielnicy Łyczaków. Obecnie jest budynkiem kościelnym jednego z ponad dwudziestu zborów adwentystycznych działających we Lwowie, do 1945 r. świątynia rzymskokatolicka pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i siedziba klasztoru franciszkanów.

Historia[edytuj]

Elżbieta Helena Sieniawska – fundatorka świątyni

Kościół i klasztor dla kapucynów zostały wzniesione na Przedmieściu Łyczakowskim z fundacji (1708) Elżbiety Zofii z Lubomirskich Sieniawskiej, małżonki Adama Sieniawskiego, hetmana wielkiego koronnego. W 1710 rozpoczęto budowę zespołu kościelno-klasztornego, który ukończono w 1718. W rezultacie powstał, zgodnie z bardzo surową regułą zakonu i takimiż przepisami dotyczącymi wyglądu świątyń, skromny, jednonawowy kościół. W 1718 arcybiskup lwowski, Jan Skarbek, dokonał konsekracji świątyni. Kompleks kapucyński był ośrodkiem drugiej, obok warszawskiej, kustodii prowincji polskiej kapucynów pw. św. Stanisława i Wojciecha.

W 1772, w momencie zajęcia Lwowa przez Austriaków w wyniku pierwszego rozbioru Polski w konwencie żyło 18 braci zakonnych. W 1785, w wyniku reform józefińskich przeprowadzonych przez cesarza Austrii Józefa II zakon kapucynów uległ kasacie. Ich klasztor przejęli franciszkanie konwentualni, którym w tym samym czasie odebrano dwa zespoły klasztorne: św. Krzyża i św. Antoniego.

W 1830 kościół strawił pożar. Odbudowa i przebudowa trwała do 1838. Dokonano wówczas powtórnej konsekracji świątyni. W 1902 dokonano restauracji świątyni uzupełniając jej fasadę ozdobnymi wolutami. W 1907 rozpoczął naukę w miejscowym, niższym seminarium duchownym Maksymilian Maria Kolbe, późniejszy święty Kościoła katolickiego.

Po 1945 kościół zamknięto a w klasztorze umieszczono szpital zakaźny. Po 1990 budynek kościoła i klasztoru przekazano Kościołowi Adwentystów Dnia Siódmego.

Architektura[edytuj]

Kościół adwentystyczny we Lwowie-Łyczakowie jest budowlą bazylikową, trzynawową, z barokowym wyposażeniem wnętrza. Prostą fasadę świątyni zdobią pilastry oddzielające nawy i wysunięty portal, nad którym pomiędzy dwoma oknami umieszczono relief przyobleczonej w słońce niewiasty z 12. rozdziału Objawienia św. Jana, która w interpretacji adwentystycznej symbolizuje Kościół chrześcijański jako oblubienicę Chrystusową, zaś w interpretacji rzymskokatolickiej oznacza Marię Pannę, co nawiązywało do poprzedniego wezwania kościoła. Fasadę wieńczy trójkątny tympanon.

Po przekazaniu kościoła adwentystom, świątynię przystosowano do potrzeb nabożeństwa protestanckiego. Wnętrze kościoła pozbawione jest ołtarza i obrazów. Centralne i najwyższe miejsce prezbiterium świątyni stanowi obecnie wysoko położona drewniana ambona otoczona balaskami, do której z obu stron prowadzą stopnie. Poniżej ambony znajduje się stół komunijny wykorzystywany do sprawowania Wieczerzy Pańskiej. Na frontowej ścianie prezbiterium umieszczono werset biblijny z Listu do Hebrajczyków (13,8) „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki!” oraz dwie kamienne tablice z treścią dekalogu. Powyżej, na sklepieniu znajdują się freski przedstawiające niebo[1].

W świątyni zachował się obraz św. Rocha, pędzla Marcina Altomonte, nadwornego malarza króla Jana III Sobieskiego oraz osiemnastowieczne nagrobki Józefa Ponińskiego (zm. 1777) i Anny Kornhoff (zm. 1782). W świątyni przed wojną prace malarskie i złotnicze wykonał Władysław Lisowski[2].

Uwagi

  1. ukr. вул. Короленка 1; przed 1945 – ul. Franciszkańska.

Przypisy

  1. Wnętrze Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego we Lwowie na rosyjskiej Wikipedii. [dostęp 2011-03-19].
  2. Edward Zając, Szkice z dziejów Sanoka. Część druga, Sanok 2000, s. 62.

Bibliografia[edytuj]

  • Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, ​ISBN 83-04-03913-3
  • Bartłomiej Kaczorowski, Zabytki starego Lwowa, wyd. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, ​ISBN 83-85083-02-2
  • Aleksander Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, wyd. nakładem autora, Lwów 1937