Władysław Godowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Godowski
Data i miejsce urodzenia 1842
Lwów
Data śmierci po 1903
Zawód architekt

Władysław Godowski (ur. 1842 we Lwowie, zm. po 1903) – polski architekt związany ze Lwowem.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1862–1868 studiował w Akademii Technicznej, z przerwą w 1863 roku, gdy walczył w powstaniu styczniowym i został ranny. Po ukończeniu nauki praktykował i otrzymał uprawnienia architekta. Od 1886 roku należał do Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. Wspólnie z Franciszkiem Skowronem projektował gmach Pałacu Sprawiedliwości, a z Feliksem Księżarskim i Sylwestrem Hawryszkewyczem – budynek galicyjskiego urzędu gubernatorskiego. Podczas przygotowań do Powszechnej Wystawy Krajowej w 1894 roku razem ze Stanisławem Hołoniewskim zaprojektował pod kierunkiem Franciszka Skowrona Pałac Sztuki. W 1888 roku wykonał projekt własnego domu, który stanął przy ulicy Kostii Lewyckiego 23. Od 1902 roku współpracował z biurem projektowym Jana Lewińskiego. Miejsce i dokładna data jego śmierci nie są znane.

Dorobek architektoniczny[edytuj | edytuj kod]

  • Budowa budynku Namiestnictwa Galicyjskiego przy ulicy Stefana Czarnieckiego (obecnie ul. Wołodymira Winniczenki 18), realizacja projektu Feliksa Księżarskiego i Sylwestra Hawryszkewyczam, 1877-1880.
  • Własna willa przy ulicy Jana Kochanowskiego (obecnie ul. Kostii Lewyckiego 23), 1888.
  • Gmach Sądu Kryminalnego (Pałac Sprawiedliwości, Pałac Sądownictwa, Pałac Justycji) na rogu pl. Halickiego i ul. Batorego we Lwowie, współautor: Franciszek Skowron, 1892.
  • Pałac Sztuki na Powszechnej Wystawie Krajowej, współautorzy: Stanisław Hołoniewski, Franciszek Skowron, 1894.
  • Kamienice przy ulicy Badenich (obecnie ul. Kondratija Rylejewa 7 i 9), wspólnie ze Stanisławem Hołoniewskim, 1897.
  • Kamienica przy ulicy Na Bajkach/Ludwika Nabielaka (obecnie ul. Iwana Kotlarewskiego 20), 1902.
  • Willa Antoniego Popiela przy ulicy Izaka Isakowicza (obecnie ul. Iwana Horbaczewskiego 6), 1902 (zburzona w 2013 roku)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa: Budownictwo i Architektura, 1954, s. 95.
  • J. Białynia-Chołodecki, Dąb-Dąbczańscy i Jan Żalplachta-Zapałowicz. Przyczynki do dziejów powstania styczniowego, Lwów: Skład główny w księgarni H. Altenberga, [b. r.], s. 18.
  • Księga pamiątkowa, wydana przez komisję, wybraną z łona Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie [1877—1927], red. Maksymilian Matakiewicz, Lwów: Nakładem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, 1927, s. 89.
  • J. Lewicki, Między tradycją a nowoczesnością: architektura Lwowa lat 1893–1918, Warszawa: Neriton, 2005, s. 13, 111–112 ​ISBN 83-88372-29-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]