Andrzej Frydecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Frydecki
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1903
Sosnowiec
Data i miejsce śmierci 7 lipca 1989
Wrocław
Zawód architekt

Andrzej Frydecki (ur. 26 listopada 1903 w Sosnowcu, zm. 7 lipca 1989 we Wrocławiu) – polski architekt, wykładowca Politechniki Wrocławskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu w 1922 Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu wyjechał do Lwowa, gdzie rozpoczął studia na tamtejszej Politechnice, na Wydziale Architektury. Od 1928 był asystentem, a następnie adiunktem w katedrach prowadzonych przez prof. Władysława Derdackiego i prof. Witolda Minkiewicza. W 1930 ukończył studia i uzyskał uprawnienia budowlane, a następnie rozpoczął pracę architekta. Od 1934 był wiceprezesem lwowskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich.

Po wybuchu II wojny światowej pozostał we Lwowie, w maju 1943 został przez hitlerowców zmuszony do opuszczenia miasta. Razem z rodziną zamieszkał w Czudcu, po wkroczeniu Armii Czerwonej przeniósł się do Rzeszowa, gdzie w Wydziale Odbudowy Urzędu Wojewódzkiego kierował wspólnie z prof. Marianem Osińskim Działem Planowania i Odbudowy. W 1945 wyjechał do Katowic, gdzie przez trzy lata pracował jako kierownik, a następnie dyrektor Działu Miast w Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego. Równocześnie od 1945 przez rok nauczał projektowania w Śląskich Zakładach Technicznych. Od 1947 wykładał na Politechnice Wrocławskiej projektowania na Wydziale Architektury w Katedrze Budownictwa Utylitarnego, w 1948 przeniósł się do Wrocławia na stałe.

Wybrane realizacje[edytuj | edytuj kod]

Okres lwowski[edytuj | edytuj kod]

Po 1945 roku[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Piekarski: Domy Żołnierza Polskiego. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1997, s. 125‒126. ISBN 83-85389-15-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zenon Prętczyński, Wspomnienia o profesorach Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (z lat studiów 1947‒1952), Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2005, s. 50‒55;
  • Lenartowicz Św. Kościół parafialny P. W. Najświętszej Panny Marii Królowej Polski w Sychowie; Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury 2000 tom VIII s. 240, 242 ​ISBN 83-85739-77-7​;
  • Архітектура Львова: Час і стилі. XIII—XXI ст. — Львів: Центр Європи 2008 s. 544 ​ISBN 978-966-7022-77-8​.