Michał Kowalczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Kowalczuk
St Andrews Ukrainian Orthodox Church in Lviv.jpg
Kościół Świętej Rodziny i klasztor Reformatów we Lwowie (ob. Cerkiew św. Andrzeja Apostoła)
Data i miejsce urodzenia 1855
Stanisławów
Data i miejsce śmierci 14 marca 1938
Lwów
Narodowość polska
Dziedzina sztuki architektura

Michał Kowalczuk (ur. 1855 w Stanisławowie, zm. 14 marca 1938 we Lwowie) – polski architekt, konserwator zabytków i rzeźbiarz związany ze Lwowem. Docent Politechniki Lwowskiej.

W 1874 rozpoczął studia na Wydziale Architektury w lwowskiej Szkoły Politechnicznej, a po jej ukończeniu w 1880 podjął pracę w pracowni kamieniarskiej rodziny Schimserów. Po śmierci Leopolda Schimsera przedsiębiorstwo prowadziła wdowa po nim, Wiktoria Schimserowa. Pracując tam stworzył wiele nagrobków na Cmentarzu Łyczakowskim, m.in. grobowiec Artura Rotlendera-Rolanda, kaplica rodziny Bilińskich. W 1882 został asystentem w katedrze budownictwa macierzystej uczelni, a pięć lat później został wykładowcą historii architektury i wykładał ten przedmiot do 1914. Był autorem licznych prac dotyczących historii rzeźby i architektury, najpopularniejszą publikacją jest wydana w 1927 pt. „Cech budowniczy we Lwowie za czasów polskich do r. 1772”. Jako architekt zaprojektował wiele kamienic, obiektów sakralnych i obiektów użyteczności publicznej, w zarysie fasad tworzonych budynków często współpracował z rzeźbiarzem Bronisławem Sołtysem.

Spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim.

Wybrane prace[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Łoza, "Architekci i budowniczowie w Polsce", Wyd. Budownictwo i Architektura Warszawa 1954 s. 155
  • Stanisław S. Nicieja "Cmentarz Łyczakowski we Lwowie, Wyd. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich Wrocław 1990

Linki zewnętrzne[edytuj]