Kazimierz Mokłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Mokłowski (ur. 17 lipca 1869 w Kosowie, zm. 14 maja 1905 we Lwowie) – polski architekt, publicysta, historyk sztuki, propagator sztuki ludowej, socjalista, działacz PPSD, brat Tadeusza.

Życiorys[edytuj]

By synem sekretarza gminnego z Knihinina. W Stanisławowie uczęsczał do szkoły realnej [1] oraz ukończył miejscowe gimnazjum. Studia rozpoczął na Politechnice Lwowskiej, ale z przyczyn politycznych (naciski namiestnika Galicji Kazimierza Badeniego) musiał je przerwać, mimo interwencji w jego sprawie Ignacego Daszyńskiego. Kontynuował je za granicą: w Zurychu, Berlinie i Dreźnie, i ostatecznie ukończyć w Monachium. Początkowo działał jako architekt w Szwajcarii, Niemczech i zaborze rosyjskim. Ostatecznie osiadł w 1897 roku we Lwowie.

Równolegle z pracą zawodową rozwijał żywą działalność polityczną związaną z ruchem socjalistycznym (stał na czele Stowarzyszenia Robotników Dziennych „Praca”), a przerwaną w roku 1900 wskutek amputacji nogi. Odtąd zajął się wyłącznie projektowaniem architektonicznym. Zasłynął jako reprezentant stylu eklektycznego (zdobnictwo mauretańskie Szpitala Izraelickiego we Lwowie, cechy stylu zakopiańskiego Stanisława Witkiewicza przeniesione do budownictwa murowanego i wykorzystane w dekoracji kamienic przy ulicy Piekarskiej we Lwowie).

W ostatnich latach życia odszedł od partii i przekonań socjalistycznych i stanął na stanowisku narodowym.

Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Jego świecki pogrzeb stał się okazją do demonstracji patriotyczno-politycznej środowisk socjalistycznych.

Główne prace architektoniczne[edytuj]

Publikacje[edytuj]

  • Sztuka ludowa w Polsce, 1903.

Przypisy

  1. Kronika. † Kazimierz Mokłowski. „Kurjer Stanisławowski”, 1026, 21 maja 1905, s. 2.

Bibliografia[edytuj]

  • Piotr Marek Stański. Bracia Mokłowscy: Kazimierz i Tadeusz. „Semper Fidelis” 6/2002.
  • Piotr Marek Stański. Żywot socjalisty (o Kazimierzu Mokłowskim). „Dziś” 1/2003.