STS Sanok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ciarko PBS Bank Sanok)
Skocz do: nawigacja, szukaj
STS Sanok
Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.
Tradycyjne barwy klubu
Tradycyjne barwy klubu
Pełna nazwa Sanockie Towarzystwo Sportowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Sanoku
Barwy czerwono-biało-niebieskie
Data założenia 2015 (pierw. 1958)
Debiut w najwyższej lidze 1976
Liga Słowacja 2. liga słowacka
Adres ul. Królowej Bony 4
38-500 Sanok
 Polska
Lodowisko Arena Sanok
Prezes wakat
Trener Marcin Ćwikła
Kit body redbluesides.png
Stroje
domowe
Kit body redbluesides.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa
Arena Sanok (2012)
Arena Sanok (2013)

STS Sanokpolski klub hokejowy z siedzibą w Sanoku.

Kontynuator tradycji sanockich zespołów hokeja na lodzie, działających pod szyldami klubów: Górnik Sanok oraz Sanoczanka Sanok, później jako sekcja ZKS Stal Sanok, przekształcona w STS Sanok, a następnie jako SKH Sanok, KH Sanok, Ciarko PBS Bank KH Sanok i STS S.A.

Dwukrotny triumfator mistrzostw Polski z 2012 i 2014 oraz dwukrotny zdobywca Pucharu Polski z 2010 i 2011.

Mecze w Sanoku rozgrywano od 1965 do końca sezonu ligowego 2005/2006 na lodowisku Torsan. W 2006 została oddana do użytku hala widowiskowo-sportowa Arena Sanok.

Informacje ogólne[edytuj]

  • Pełna nazwa: Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.
  • Rok założenia: 2015 (pierwotnie w 1958 jako sekcja hokejowa Stali Sanok)
  • Barwy: czerwono-biało-niebieskie
  • Siedziba klubu: ul. Królowej Bony 4, 38-500 Sanok
  • Sponsorzy strategiczni i udziałowcy spółki: Ciarko, Podkarpacki Bank Spółdzielczy, Miasto Sanok
  • Prezes klubu: wakat
  • Wiceprezes klubu: Hubert Paszkiewicz
  • Rada nadzorcza: Paweł Kołodziejczyk, Radosław Ostrowski, Bartłomiej Rychter
  • Lodowisko: Arena Sanok
  • Pojemność obiektu: 3000

Historia klubu[edytuj]

Historyczne nazwy[edytuj]

  • Robotniczy Klub Sportowy (RKS) Sanoczanka Sanok (1958–1960)
  • Zakładowy Klub Sportowy (ZKS) Stal Sanok (1960–1991)
  • Sanockie Towarzystwo Sportowe (STS) Sanok (1991–1999)
    • STS „Autosan” Sanok (1994–1999)
  • Sanocki Klub Hokejowy (SKH) Sanok (1999–2001)
  • Klub Hokejowy (KH) Sanok (2001–2011)
    • „Ciarko” KH Sanok (2008–2011)
  • Ciarko PBS Bank Klub Hokejowy Sanok sp. z o.o. (2011–2015)
  • Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A. z siedzibą w Sanoku (2015–)
    • Ciarko PBS Bank STS Sanok (2015–2016)
  • Ciarko KH 58 Sanok (2017-)
Hotel „Dom Turysty”, gdzie w przeszłości istniało lodowisko

Początki[edytuj]

Hokej na lodzie pojawił się w Sanoku na początku lat 50. Rozgrywano go w formie rekreacyjnej, najpierw w miejscu dawnego kortu tenisowego obok gmachu Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” przy ulicy Adama Mickiewicza, a pod koniec lat 50. kilkaset metrów poniżej, w miejscu gdzie obecnie znajduje się hotel „Dom Turysty”[1]. W tym czasie decydujące były warunki atmosferyczne pozwalające na uprawianie tego sportu. Pod koniec 1952 sekcja klubu Górnik Sanok finalizowała przygotowania do budowy lodowiska[2], wybudowanego przed sezonem zimowym 1953/1954[3]. Od końca 1952 do 1953 lodowisko przy Domu Robotnika wybudowali członkowie koła klubu Stal Sanok[4].

Górnik, Sanoczanka[edytuj]

Na przełomie lat 50./60. w sezonach ligi okręgowej rzeszowskiej, w praktyce stanowiącej element trzeciego poziomu rozgrywkowego, Sanok był reprezentowany przez drużyny pod kilkoma szyldami organizacyjnymi. W latach 50. działały w Sanoku dwa kluby sportowe, Górnik i Stal, rywalizujące ze sobą w rozgrywkach np. w A klasie piłkarskiej oraz wojewódzkiej lidze tenisowej. Jako pierwsza, drużynowa sekcja hokeja na lodzie Górnika Sanok powstawała w 1955[5].

Drużyna Sanoczanki – mistrzowie okręgu z 1959

W sezonie 1956/1957 rzeszowskiej ligi okręgowej brała udział drużyna z Sanoka – pod względem formalnym pierwotnie zapowiadano udział Górnika Sanok, zaś wskutek odejścia od systemu zrzeszenia sportowego i powrotnego przemianowania faktycznie w rozgrywkach wystąpiła drużyna pod nazwą Sanoczanka Sanok[6]. W sezonie 1957/1958 z powodzeniem grała drużyna Sanoczanki Sanok, jednak sezon nie został ukończony[7]. W 1958 z inicjatywy sanockich sympatyków hokeja na lodzie powstała sekcja hokejowa, działająca pod egidą Robotniczego Klubu Sportowego „Sanoczanka” (powstał rok wcześniej w wyniku fuzji KS Górnika Sanoczanka i ZKS Stali Sanok). Od 1958 sanocki zespół był prowadzony przez trenera W. Jacewicza[8][9]. W sezonie 1958/1959 rozgrywanym od stycznia do lutego 1959 występował zespół Sanoczanki Sanok w klasie A zreformowanej na dwa poziomy ligi[10]. W inauguracyjnym wyjazdowym spotkaniu sezonu, przegranym 1:4 z Legią Krosno, drużyna wystąpiła w składzie: Jan Roszniowski, Leszek Roszniowski, Lesław Marszałek, Adam Samochwał, Franciszek Fryźlewicz, Stefan Tarapacki, Stefan Salomon (strzelec gola), Brygidyn, Orszak, Wacławski, Tadeusz Tarapacki[11]. W kolejnych meczach pokonali na własnym lodzie Czuwaj 4:2[12], zwyciężyli niespodziewanie Resovię na jej terenie 1:0 (po golu Salomona)[13], pokonali u siebie Legię 5:3 (cztery gole Tarapackiego i jeden Salomona)[14], Stal Rzeszów 10:3 (cztery gole Fryźlewicza, 3 Tarapackiego, 2 Salomona) przy 2 tys. kibiców[15], Resovię 8:3 (Salomon 3 gole, Tarapacki i Fryźlewicz po 2, Samochwał 1)[16], następnie w meczach wyjazdowych pokonała Czuwaj 7:6 (Salamon 3, Tarapacki 2, Samochwał i Fryźlewicz po 1) oraz Stal Rzeszów 3:2, zdobywając mistrzostwo okręgu (uzyskała 14 pkt. w 8 meczach, bramki 39:21)[17][18]. Pomimo zdobycia mistrzostwa okręgu drużyna Sanoczanki nie przystąpiła do rywalizacji międzywojewódzkiej o awans do II ligi, co według publikacji w dzienniku „Nowiny” było związane z brakiem potwierdzenia zawodników drużyny przez Polski Związek Hokeja na Lodzie, czemu według zawodnika sanockiego klubu, Michała Patały (który wystosował specjalny list do redakcji tej gazety) winny miał być Rzeszowski Okręgowy Związek Hokeja na Lodzie (ROZHL), działający rzekomo na niekorzyść Sanoczanki[19]. Do sezonu 1959/1960 przystąpiła drużyna seniorska (ponownie w 5-zespołowej klasie A) oraz drużyna juniorska w nowo utworzonych rozgrywkach okręgu rzeszowskiego[20]. Seniorzy trafili do grupy B, mając za rywali Legię Krosno, Resovię i Stal Przysieki[21]. Sanoczanie m.in. zremisowali w Rzeszowie z Resovią 3:3[22], pokonali beniaminka Stal Przysieki 25:2 (9 goli Tarapackiego, 7 Samochwała, 6 Salomona)[23], Legię Krosno 4:2[24], nie wyjechali na mecz do Krosna otrzymując sankcję walkoweru 0:5[25], wygrali u siebie z Resovią 7:5 (Samochwał 3, Salamon 2, Tarapacki i Marszałek)[26], zajmując drugie miejsce w grupie i zakwalifikowali się do rozgrywki finałowej o mistrzostwo okręgu (awansowały po dwie drużyny z obu grup)[27]. Wskutek niekorzystnych warunków atmosferycznych turniej finałowy nie został przeprowadzony, zaś w porozumieniu z ROZHL drużyna Sanoczanki została zgłoszona do rozgrywki o awans do anonsowanej II ligi 1960/1961[28]. W dniach 4-6 marca 1960 na lodowisku Torkat w Katowicach Sanoczanka w I grupie półfinałowej uległa Odrze Opole 3:5 (1:2, 1:1, 1:2) i Gwardii Katowice 0:14 (0:7, 0:2, 0:5), odpadając z dalszej rywalizacji[29][30]. W wyniku późniejszej reorganizacji rozgrywek ligowych okazało się, że zespoły premiowane awansem z III poziomu ligowego w powyższej rywalizacji oraz drużyny II-ligowe, zostały włączone do sezonu I ligi 1960/1961.

Wśród zawodników ówczesnego sanockiego hokeja byli m.in. Edward Pilszak, Stefan Tarapacki[31]. Jako sędziowie pierwsze sanockie rozgrywki hokejowe prowadzili Jerzy Lisowski i Michał Patała[32].

Stal Sanok[edytuj]

Liga okręgowa (1960–1971)[edytuj]

Do sezonu 1960/1961 jako kontynuator działalności Sanoczanki przystąpił zespół stanowiący sekcję hokejową klubu ZKS Stal Sanok, który zgłosił do rozgrywek drużynę seniorską (w okręgowej lidze 7-zespołowej, rozgrywanej w jednej grupie od 25 stycznia 1961) oraz juniorską (w lidze 4-zespołowej)[33]. Stalowcy pokonali Stal Rzeszów 8:1, Resovię 9:2, Górnika Gorlice 8:3 i prowadziła w tabeli[34]. Najprawdopodobniej Stal uczestniczyła w eliminacjach o wejście do II ligi 1961/1962[35].

Budynek byłego lodowiska Torsan (2012)

Następnie działalność zespołu została zawieszona i sanoccy hokeiści nie przystąpili do sezonu 1961/1962[36]. Dalsze problemy pojawiły się, gdy w 1962 na miejscu dotychczasowego naturalnego lodowiska postanowiono wybudować hotel „Dom Turysty”[37]. Zawieszenie działalności sekcji trwało trzy lata (1962–1965)[38]. W sezonie 1963/1964 zarówno sport hokejowy, jak i narciarski był zawieszony wskutek niewykonania remontu lodowiska oraz skoczni[39]. Czołowi zawodnicy Stali, Tarapacki i Samochwał, występowali sezonach 1961/1962, 1962/1963 w barwach Czuwaju Przemyśl[40][41][42][43]. W połowie lat 60. pojawiła się idea zbudowania w czynie społecznym sztucznego lodowiska; w tym celu 20 lutego 1965 powołano Społeczny Komitet Budowy Sztucznego Lodowiska, którego przewodniczącym został sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR Ignacy Bąk[44][45][46]. Wykonawcą obiektu była Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. Budowę rozpoczęto 1966 na terenie byłego amfiteatru przy ulicy A. Mickiewicza[47]. Po reaktywacji zespołu hokejowego pod koniec 1965 udział Stali Sanok był anonsowany w kontekście ewentualnego wznowienia rozgrywek okręgu wojewódzkiego rzeszowskiego[48]. Ostatecznie, po reaktywacji Rzeszowskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie Stal Sanok przystąpiła do rozgrywki o Puchar WKKFiT (Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki) w styczniu 1966[49][50]. Drużyna Stali przystąpiła w styczniu 1967 do reaktywowanych rozgrywek okręgu rzeszowskiego w sezonie 1966/1967; w pierwszym meczu Stalowcy zremisowali na wyjeździe 1:1 z Glinikiem Gorlice, a następnie w inauguracyjnym meczu w Sanoku przy licznej 2-tysięcznej publiczności zremisowali 3:3 z Czuwajem Przemyśl (dwa gole S. Tarapackiego)[51], ulegli Karpatom 1:2[52], zwyciężyli JKS 6:3[53], ulegli Czuwajowi 1:3[54] i Karpatom 4:5[55], zremisowali z Górnikiem Gorlice 6:6[56] oraz przegrali z JKS 0:3, zajmując trzecie miejsce (5 pkt. w 8 meczach, bramki 22:26)[57]. W jednakowym składzie rywali Stal przystąpiła do sezonu 1967/1968 zaplanowanego od 6 stycznia do 11 lutego 1968[58]. Stal zanotowała wyniki: z JKS 3:9 i 2:2[59]. Drużynę prowadził jako pierwszy szkoleniowiec i instruktor, a zarazem zawodnik, Edward Pilszak[60].

Przypinki Stali Sanok

Po trzech latach prac na różnym polu przy tworzeniu obiektu[61] próbne zamrożenie tafli sztucznego lodowiska Torsan odbyło się 31 października 1968, zaś oficjalnie obiekt – jako pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko – został otwarty uroczyście 9 listopada 1968 i rozegrano wówczas dwudniowy turniej juniorski drużyn Stali Sanok, Naprzodu Janów i Podhala Nowy Targ[62][63][64][65][66]. Drużyna Stali kontynuowała na nowym obiekcie występy w zainaugurowanej 22 grudnia 1968 edycji 1968/1969 ligi okręgowej z czterema niezmiennymi rywalami z poprzednich sezonów (władze ROZHL zastrzegły, że w razie niekorzystnych warunków atmosferycznych mecze czterech pozostałych uczestników rozgrywek odbędą się na sanockim sztucznym lodowisku)[67]. W inauguracyjnym meczu sezonu i zarazem pierwszym ligowym drużyny Stali na nowym lodowisku sanoczanie ulegli jarosławskiemu JKS 1:10[68], następnie ulegli Karpatom 2:3[69], pokonali Górnika 6:4[70], przegrali w Przemyślu z Czuwajem 2:7[71], przegrali z JKS 0:2[72], pokonali Karpaty 9:3[73] oraz Górnika 4:2[74] oraz walkowerem wygrali 5:0 z Czuwajem i finalnie zajęli trzecie miejsce w sezonie (8 pkt. w 8 meczach, bramki 29:31)[75].

Dalszy rozwój drużyny hokejowej wiązał się konsekwencjami umowy o współpracy, jaką władze Stali zawarły w 1967 z przedstawicielami Podhala Nowy Targ, czołowego klubu w Polsce, kształcącego wybitnych wychowanków[76]. W maju 1969 trenerem drużyny został pozyskany z Podhala, Józef Kurek (przez kilka miesięcy treningi w Sanoku prowadzili trenerzy z tego klubu, Tadeusz Kramarz i Adam Pełciński[77][78]). Wkrótce jednak Józef Kurek został asystentem trenera reprezentacji Polski, Anatolija Jegorowa. Niemniej jednak w niedługim czasie działaczom Stali udało się pozyskać kolejnego trenera z Nowego Targu – Mieczysława Chmurę (określonego później „ojcem sanockiego hokeja”). Wraz z nowym szkoleniowcem do Sanoka przybyła także grupa kilku zawodników, którzy zostali wypożyczeni do Stali z Nowego Targu. W sezonie 1969/1970 klub Stali Sanok zgłosił dwa zespoły do rozgrywek: jedną do ligi okręgowej rzeszowskiej (czterozespołowej) oraz drugi (młodzieżowy) do mistrzostw okręgu krakowskiego, zaś ponadto ROZHL zaplanował na koniec sezonu zorganizowanie Pucharu Bieszczadów na sanockim lodowisku[79]. Pierwsza kolejka ligowa na początku stycznia 1970 została przełożona[80]. Od początku sezonu drużyna Stali, jako jedyna dysponująca sztucznym lodowiskiem, była bezkonkurencyjna pokonując Karpaty 18:2, Czuwaj 6:0 (w drużynie debiutowali wychowankowie Podhala Nowy Targ, Tadeusz Garb i Tadeusz Radzki)[81] i 17:1[82], ponownie pokonali Karpaty 20:1 (osiem goli Radzkiego, po trzy Dominy, Garba i Paszkiewicza)[83][84], zwyciężyli JKS na wyjeździe 11:5 (5 goli Radzkiego)[85]. Ponadto w trakcie sezonu sanoczanie mierzyli się z innymi drużynami, pokonując w meczu towarzyskim KTH Krynica 6:4[86], zaś zespół pokonał juniorów Cracovii 9:4 i Unii Oświęcim 6:2[84], uległ JKS 2:6[85]. Trenerem zespołu był Mieczysław Chmura, w mieście po budowie sztucznego lodowiska stworzył się dobry klimat dla rozwoju hokeja na wysokim poziomie; drużynie patronowała SFA „Autosan” (entuzjastą i admiratorem hokeja był jej dyrektor Leszek Kawczyński[87][88], który od 1966 do 1980 pełnił funkcję prezesa honorowego klubu[89]), podjęto współpracę ze szkołami w zakresie kształcenia młodych adeptów dyscypliny, a poza tym następował wzrost zainteresowania drużyną ze strony mieszkańców[84]. W efekcie tego celem władz klubu był awans do II ligi polskiej[84]. Finalnie hokeiści Stali wywalczyli mistrzostwo okręgu, co uprawniało do rywalizacji w barażach o awans do II ligi 1970/1971[85]. W marcu 1970 Stal bez powodzenia rywalizowała o awans do II ligi, przegrywając na wyjeździe z Polonią Bytom 11:6[90], grając z Dolmelem Wrocław oraz remisując z drużyną Elektro Łaziska Górne 7:7 (trzy gole Radzkiego)[91][92].

Budynek byłej SP nr 7 w Sanoku, gdzie prowadzono klasy sportowe

W październiku 1970 z klubu odszedł trener M. Chmura, a w listopadzie 1970 jego miejsce zajął były reprezentant Polski, Andrzej Wołkowski[93][94][95]. W obliczu stałego rozwoju drużyny, dokonanych wzmocnień personalnych, trzeciego sezonu istnienia sztucznego lodowiska w Sanoku oraz sporego zainteresowania hokejem ze strony mieszkańców (mecze były rozgrywane przy dużej frekwencji widzów, ponadto na lodowisku hokej uprawiało wiele zespołów amatorskich, a ponadto sport był uprawiany przez dzieci i młodzież na osiedlach) ukazała się realna możliwość i zamiar awansu sportowego do drugiej klasy ligowej[94]. Na starcie sezonu 1970/1971 w październiku 1970 drużyna juniorów pokonała zespół Unii Kędzierzyn 17:5 w rywalizacji o wejście do Centralnej Ligi Juniorów[96]. W przygotowaniach do sezonu w grudniu 1970 Stalowcy pokonali II-ligową KTH Krynica 7:5[97], następnie I-ligową Unię Oświęcim 7:5[98]. W tym samym miesiącu zespół, wzmocniony kilkoma zawodnikami z Podhala, Wisły i Cracovii[94] (m.in. Mieczysław Ćwikła, Wojciech Mrugała, w trakcie sezonu Franciszek Pajerski), rozpoczął sezon 1970/1971 w lidze okręgu krakowskiego (z rozgrywek ligi okręgu rzeszowskiego wycofali się jej dotychczasowi uczestnicy), wystawiając dwie drużyny: do rozgrywek seniorskich oraz juniorskich[98]. Seniorzy pokonali w grudniu u siebie LZS Czarny Dunajec 14:3 i 10:5[98], następnie w styczniu 1970 dwukrotnie zremisowali na własnym lodzie z rezerwami Podhala Nowy Targ 8:8 (3 gole Paszkiewicza) i 4:4[99], w Nowym Targu zdeklasowali LZS Czarny Dunajec 10:4 (6 goli Radzkiego) i 17:0 (6 goli Mrugały, po 3 Buczka i Paszkiewicza)[100], a na początku lutego dwukrotnie ulegli na wyjeździe Podhalu II w meczach 2:7 i 3:8, a w rezultacie zajęli drugie miejsce w lidze zdobywając wicemistrzostwo okręgu i jako reprezentant okręgu rzeszowskiego uzyskali kwalifikację do gier eliminacyjnych o awans do II ligi[101]. W ramach przygotowań do decydujących meczów sanoczanie rozegrali mecze przygotowawcze z I-ligowymi drużynami: Górnika Murcki (8:6 i 2:5)[102] i aktualnym mistrzem Polski GKS Katowice (4:7 i 2:10)[103][104]. Ponadto pod koniec lutego Stal w ramach rozgrywek Pucharu Polski w ramach opóźnionej edycji 1969/1970 Stal pokonała w meczu wyjazdowym ostatnią drużynę II ligi Fortunę Wyry 6:1[94]. W meczach eliminacyjnych o awans do II ligi Stal pokonała Podhale II 11:3 (po trzy gole Ćwikły, Garba i Mrugały)[105]; następnie rozegrała w Sanoku mecz towarzyski pokonując fińską drużynę TUL 4:3, a powracając do rywalizacji krajowej ulegli na lodowisku Jantor w Katowicach-Janowie zespołowi mistrza śląskiej ligi okręgowej Elektro Łaziska Górne 5:7 (3 gole Garba, 2 Krawczyka; sanoczanie dotarli na mecz po 11 godzinach podróży w trudnych warunkach drogowych)[94][106], następnie pokonali na wyjeździe Podhale II wynikiem 11:4 (5 goli Paszkiewicza)[107]. Decydującym spotkaniem o awans do II ligi był ostatni mecz eliminacji przeciwko drużynie Elektro Łaziska (obie drużyny miały na koncie po 4 punkty), który odbył się w Sanoku 21 marca 1971 o godz. 19[108][109]. Drużyna z Łazisk wygrała pierwszą tercję 4:1, drugą 2:1 i przed ostatnią odsłoną wynik brzmiał 2:6 na niekorzyść Stali, jednak w ostatniej tercji sanoczanie wykazali się nadzwyczajną determinacją i skutecznością wygrywając tę część 8:0, zaś całe spotkanie wynikiem 10:6 (po 3 gole Ćwikły i Garba, po 1 Glimas, Mrugała, Paszkiewicz i Krawczyk), a tym samym zapewniając sobie historyczny awans do II ligi[110][111][112][113]. W zwycięskim sezonie 1970/1971 ekipę Stali Sanok tworzyli: Ryszard Giera, Zbigniew Baran, Wojciech Bocoń (bramkarze), Wiktor Szlendak, Mieczysław Ćwikła, Adam Łakos, Tadeusz Glimas, Franciszek Bryniarski, Tadeusz Woźniak (obrońcy), Tadeusz Garb, Tadeusz Radzki, Wojciech Mrugała, Jan Paszkiewicz, Zbigniew Krawczyk, Jan Błażowski, Zbigniew Buczek, Jan Łakos, Adam Florczak (napastnicy) oraz Andrzej Wołkowski (trener) i Henryk Gralka (kierownik drużyny)[94][95]. Po triumfie w Sanoka nastała wielka radość, na ulicach sukces świętowało ok. 10 tys. mieszkańców, rozbrzmiewały śpiewy, asystowała im orkiestra dęta. Po historycznym sukcesie wsparcie dla sanockiego hokeja wyraziły władze miasta, przewidując oddanie do użytku w 1977 lodowiska, zwiększenie liczby zawodników z 430 do 580, ponadto stworzono klasę sportową w Szkole Podstawowej nr 7[114]. W tym czasie drużyna sukcesywnie rozwijała się i zbierała cenne doświadczenie. Przyczyniała się do tego przede wszystkim stała i owocna współpraca z Podhalem Nowy Targ (pomoc szkoleniowa, przekazywanie zawodników, sprzętu sportowego). Ponadto sanocka drużyna równolegle z meczami ligowymi rozgrywała spotkania towarzyskie z zespołami pierwszoligowymi oraz zagranicznymi (z Czechosłowacji, Jugosławii, Finlandii, Szwecji). W klubie działała także drużyna juniorów i szkółka hokejowa.

II liga (1971–1976)[edytuj]

Przed debiutanckim sezonem w II lidze drużyna Stali, wzmocniona zawodnikami nowotarskich zespołów Podhala (F. Pajerski na stałe, Adam Radzki) i Wisły (Józef Pyzowski) i rozpoczęła przygotowania już w maju 1971[115]. Przed rozpoczęciem rozgrywek prócz ww. graczy drużynę zasili kolejni zawodnicy Podhala: Kazimierz Mrugała, Leszek Jachna i Stanisław Zapała[116][117]. Na inauguracją sezonu II ligi 1971/1972 mimo prowadzenia w meczach Stal przegrała dwukrotnie z Cracovią po 4:6[118][119]. Kontynuując regularne spotkania z zespołami pozaligowymi na początku sezonu Stalowcy zagrali w Sanoku sparing z jugosłowiańskim Partizanem Belgrad wygrywając 6:3[120][121]. Historycznie pierwsze zwycięstwo drugoligowe sanoczanie odnieśli 30 października 1971 w Sanoku pokonując Cracovię 4:3 (zwycięskiego gola zdobył Jan Paszkiewicz)[122]. Łącznie w sezonie[123]. Po I rundzie Stal zajmowała piąte miejsce, a zakończyła debiutancki drugoligowy sezon w 1972 na czwartym miejscu (15 zwycięstw, 1 remis, 16 porażek)[124][125][126]. W sezonach 1971/1972, 1972/1973 drużyna juniorów Stali występowała w seniorskich rozgrywkach okręgu krakowskiego i była prowadzona przez Stefana Tarapackiego[127][128]. Od połowy września 1972 szkoleniowcem Stali był Czech Josef Štock[129]. W edycji 1972/1973 Stal zajęła piąte miejsce (16 zwycięstw, 2 remisy, 18 porażek)[130][131]. W trakcie tego sezonu podczas meczów z Odrą Opole 3-4 lutego 1973 po raz pierwszy została użyta rolba – urządzenie skonstruowana w czynie społecznym w fabryce Autosan, służące do przygotowania i konserwacji tafli lodu do gry (wcześniej następowało to ręcznie)[132][133]. Przed kolejnym sezonem zespół zasilili następni nowotarżanie: Kazimierz Iskrzycki i Franciszek Rekucki[134]. W edycji II ligi 1973/1974 Stal pod wodzą Štocka po pierwszej rundzie zajmowała piąte miejsce[135], w drugiej rundzie drużyna awansowana czasowo na trzecie miejsce, jednak ostatecznie zakończyła sezon na piątym miejscu (15 zwycięstw, 2 remisy, 11 porażek)[136][137]. W tym czasie równolegle klub prowadził szkółkę hokejową trenowaną przez T. Glimasa, której zawodnicy w 1973 byli bezkonkurencyjni w rozgrywkach wojewódzkiej spartakiady (złożony z uczniów Szkoły Podstawowej nr 1 zespół w czterech meczach z Jarosławiem i Dębicą wygrał wszystkie strzelając aż 110 goli i tracąc tylko dwa)[138]. Po zakończeniu sezonu 1973/1974 Stal rozegrała wyjazdowy mecz w ramach Pucharu Polski, w którym uległa KTH Krynica 5:7, mimo że po dwóch tercjach prowadziła 5:1[139]. W 1974 zespół juniorski awansował do Centralnej Ligi Juniorów[140]. Następnie w maju 1974 władze klubu rozwiązały umowę ze Štockiem (wcześniej zakontraktowaną do września 1974) i trenerem został Tadeusz Bujar z Naprzodu Janów[141][142], który pozostawał nim przez trzy kolejne sezony.

We wrześniu 1974 Stal zajęła drugie miejsce w turnieju o mistrzostwo Polskiej Federacji Sportowej Stal w Gdańsku, ulegając gospodarzom (przeciwnikami byli Zjednoczeni Września, Dolmel Wrocław i Stoczniowiec Gdańsk)[143][144]. Przed sezonem 1974/1975 drużyna miała aspirację gry w czołówce ligowej, ze składu Stali odeszli m.in. Pyzowski i Adam Łakus, a przybyli Stanisław Vogel, Jan Chowaniec, Leszek Ostręga i Witold Kocurek[145]; poza zespołem seniorskim w II lidze, do rozgrywek centralnych została zgłoszona ekipa juniorów, a zespoły juniorów młodszych i żaków do ligi okręgowej krakowskiej[146]. Po pierwszej rundzie Stal zajmowała czwarte miejsce (14 meczów, 17 punktów za 8 zwycięstw, 1 remis i 4 porażki, bramki 61:51)[147][148], a po drugiej zajęła trzecie miejsce[149][150][151], po czym zgodnie z nowym regulaminem ligowym uczestniczyła w rywalizacji finałowej w grupie o awans do I ligi[152]. W dwunastu meczach tej rywalizacji odniosła trzy zwycięstwa, jeden remis i 8 razy przegrała, zaś w ostatecznej tabeli sezonu zajęła trzecie miejsce (36 meczów, 35 pkt. za 16 wygranych, 3 remisy i 17 porażek, oraz 2 zwycięstwa z Zagłębiem II Sosnowiec później anulowane po wycofaniu się tej drużyny, bramki 158-167)[153][154][155][156]. Najskuteczniejszym zawodnikiem w sezonie był rodowity sanoczanin, Jan Paszkiewicz, który pomimo angażowania w zespole utalentowanych zawodników przyjezdnych pozostawał regularnie najlepszym strzelcem Stali[157]. W 1973 utworzono klasę hokejową w Szkole Podstawowej nr 4 w Sanoku pod pieczą byłego zawodnika Ryszardy Giery, a w 1975 drugą klasę o profilu hokejowym[158][159][160].

Tadeusz Garb i Jan Paszkiewicz – najskuteczniejsi zawodnicy Stali przełomu lat 70. i 80.

W ramach przygotowań do sezonu drużyna zajęła drugie miejsce w IV Turnieju o Puchar Federacji Sportowej „Stal”, ulegając w Gdańsku gospodarzom, ekipie Stoczniowca[161][162]. W kolejnej edycji II ligi 1975/1976, w którym władze klubu postawiły sobie za cel zajęcie II miejsca[163], Stal ponownie występowała w Grupie Południowej, po pierwszej rundzie prowadziła w tabeli, w 14 meczach odnosząc 11 zwycięstw, 3 remisy, bez porażki (25 punktów, bramki 97:40[164], lub 100 bramek zdobytych[165]), zaś w drugiej rundzie odniosła 10 zwycięstw i 4 porażki (20 punktów, bramki 85:44), utrzymując pierwsze miejsce w rozgrywkach (w 28 meczach 21 zwycięstw, 3 remisy i 4 porażki = 45 punktów, bramki 182:84)[166][167], a tym samym zdobyła mistrzostwo w swojej grupie II ligi i uzyskała awans do I ligi - w decydującym wyjazdowym dwumeczu sanocki zespół dwukrotnie pokonał Chemika Kędzierzyn-Koźle (1:5 i 3:10), a wybitny wkład w te zwycięstwa miał Jan Paszkiewicz, który zdobył w tych spotkaniach 7 z 15 goli[168][169]. Paszkiewicz został królem strzelców i najskuteczniejszych zawodnikiem (73 punkty za 58 goli i 15 asyst), drugi był Tadeusz Garb (także 73 punkty za 23 gole i 50 asyst), zaś obaj występowali w pierwszym i decydującym ataku zespołu, który uzupełniał Czesław Radwański[170][171][172][173]. Skład zwycięskiego zespołu, który pod wodzą trenera Tadeusza Bujara wywalczył awans do I ligi w sezonie 1975/1976, stanowili: Jan Paszkiewicz (26 lat), Stanisław Zapała (26, kapitan), Mieczysław Ćwikła (25), Kazimierz Szostak (20), Tomasz Zieliński (18), Zenon Borowik (22), Stanisław Vogel (21), Franciszek Rekucki (21), Kazimierz Iskrzycki (24), Tadeusz Garb (27), Kazimierz Mrugała (25), Franciszek Pajerski (27), Czesław Radwański (19), Adam Wilusz (21), Zbigniew Buczek (24), Jan Mrugała (26), Wojciech Mrugała (25), Jan Łakos (28), Andrzej Bielec (19); a ponadto Henryk Gralka (kierownik sekcji) i Józef Kornecki (kierownik drużyny)[174][175][176][177]. Sukces sanockich hokeistów był największym osiągnięciem miejscowego sportu w ówczesnym czasie, uzyskanym w jubileusz 30-lecia klubu oraz drugim awansem sanockiej drużyny do najwyższej klasy rozgrywkowej (wcześniej Sanoczanka Sanok weszła do I ligi podnoszenia ciężarów)[178][179]. Sukces Stali odbił się echem w regionie, zaś gratulacje i słowa uznania przekazał klubowi I sekretarz KW PZPR w Krośnie, Kazimierz Balawajder, który 10 marc 1976 przyjął drużynę Stali na spotkaniu[180][181]. Stal została pierwszym zespołem działającym pod patronatem Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego, który uzyskał awans do pierwszej klasy ligowej w sporcie[182]. Do tego czasu w pięciu sezonach w II lidze w latach gry 1971-1976 Stal rozegrała 162 spotkania, w których odniosła 84 zwycięstwa, 11 remisów i 67 porażek (bilans bramkowy 736:682)[183].

Nieistniejące zabudowania klubu przy ul. A. Mickiewicza 12 (2012)

I liga (1976/1977)[edytuj]

Przed inauguracyjnym sezonem w I lidze drużyna pod wodzą trenera Bujara, rozpoczęła przygotowania już w maju 1976, przebywała na zgrupowaniu kondycyjnym w Dziwnowie w lipcu 1976[184][185], a w sierpniu 1976 trenowali na lodzie w Oświęcimiu[186][187]. [188], zaś składzie zespołu nastąpiło kilka zmian (odeszli F. Pajerski, J. Łakos, S. Zapała, Z. Borowik, zaś przybyli bramkarz z Gdańska Jerzy Rożdżyński, z Nowego Targu Leszek Behounek, Marek Jachna oraz Tadeusz Vogel i inni)[189]. W inauguracyjnym meczu I-ligowym edycji 1976/1977 25 września 1976 Stal uległa na wyjeździe zespołowi GKS Tychy 3:4, doprowadzając do remisu cztery minuty przed końcem czasu gry, po czym tracąc czwartego gola dwie minuty przed końcem czasu gry[190][191]. Zdobywcą historycznie pierwszego gola sanockiego klubu w najwyższej klasie rozgrywkowej był Jan Paszkiewicz, który ponadto w drugim pojedynku dwumeczu w Tychach, przegranego 3:6, zdobył hat-trick trafiając do bramki rywali trzy razy[192]. W drugim dwumeczu, rozegranym przeciwko Legii Warszawa 2 i 3 października 1976, a jednocześnie premierą I-ligowego sezonu w Sanoku na lodowisku Torsan, Stal dwukrotnie zwyciężyła wynikiem 5:4[193][194]. Po pierwszej rundzie i rozegraniu 22 meczów Stal zajmowała ostatnie 12. miejsce w tabeli, odnosząc 4 zwycięstwa, 1 remis i 17 porażek (9 punktów, bramki 56-141)[195][196]. W listopadzie 1976, powołując się na względy zdrowotne z pracy zrezygnował trener Tadeusz Bujar, a jego miejsce w rundzie rewanżowej zajął szkolący od października 1976 sanockich juniorów były hokeista i olimpijczyk Kazimierz Bryniarski (Bujar pozostał jego asystentem)[197][198]. Podczas przerwy w rozgrywkach, przed II rundą, w grudniu 1976 Stal przebywała na zgrupowaniu w Nowym Targu[199][200]. W trakcie rozgrywanej od stycznia 1977 rewanżowej rundy ligowej w marcu tego roku nastąpiła przerwa, podczas której Stalowcy wyjechali do Finlandii na zaproszenie goszczonego wcześniej w Sanoku klubu Kotkan Kiri, rozgrywając dwa mecze towarzyskie, przegrywając z gospodarzami 4:5 i pokonując drużynę z Porvoo 8:3, oraz rozegrali kilka meczów sparingowych w Sanoku, przygotowując się rzetelnie do dalszej gry ligowej mimo zajmowania przedostatniego miejsca w tabeli i praktycznie nie mając już szanse na utrzymanie[201][202][203][204][205]. W ostatnich meczach sezonu w kwietniu 1977 Stal po wyrównanej grze przegrała dwukrotnie ze zdobywcą złote medalu mistrzostw Polski, Podhalem Nowy Targ (4:8 i 10:14)[206].

W trwającym od 25 września 1976 do 21 kwietnia 1977 sezonie Stal Sanok nie sprostała rywalom na poziomie I-ligowym[207][208][209][210][211] i w końcowej tabeli zajęła przedostatnie 11. miejsce zdobywając 16 punktów w 44 meczach, odnosząc 7 zwycięstw, 2 remisy i 35 porażek (bramki 121-295), wynikiem czego została zdegradowana do II ligi[212][213][214][215]. W sezonie Stal grała zazwyczaj zestawieniu, w którym I piątkę stanowili Jan Mrugała, Mieczysław Ćwikła (obrońcy) Jan Paszkiewicz, Kazimierz Iskrzycki, Wojciech Mrugała (napastnicy), którzy zdobyli 64 ze 121 goli, zaś II piątkę tworzyli Jan Chowaniec, Grzegorz Sięka, Tadeusz Vogel, Marek Jachna, Leszek Behounek[216]. Najskuteczniejszym strzelcem zespołu był ponownie Jan Paszkiewicz, który na pierwszoligowych taflach zdobył 30 goli[217][218]. Pomimo wielu porażek niedoświadczona sanocka drużyna często toczyła wyrównane mecze z wieloletnimi pierwszoligowcami, niejednokrotnie prowadząc w trakcie spotkań[219]. Finalnie był to jednoroczny epizod sanoczan w najwyższej klasie rozgrywkowej w okresie pierwszych ponad 30 lat istnienia klubu hokejowego w Sanoku.

II liga (1977–1991)[edytuj]

Po spadku z I ligi drużyna nie zdołała odbudować poziomu triumfator drugiej klasy rozgrywkowej, w związku z czym Stal występowała na zapleczu ekstraklasy przez kolejne kilkanaście lat. W 1977 w Szkole Podstawowej nr 4 działały już cztery klasy sportowe, a instruktorami byli tam T. Glimas, F. Pajerski i Ryszard Giera[220]. Przed nowym sezonem II ligi drużyna przebywała na zgrupowaniu w Gdańsku i w Nowym Targu[221]. Do sezonu II ligi 1977/1978 w Grupie Południowej Stalowcy przystąpili nadal pod kierunkiem trenera Bryniarskiego[222][223][224][225]. 16 października 1977 Stal wygrała w Katowicach-Janowie z Górnikiem Pszów i było to rekordowy rozmiar zwycięstwa w historii jej występów w I i II lidze[226]. Po pierwszej rundzie zespół był na drugim miejscu (20 punktów za 9 wygranych, 2 remisy i 3 porażki)[227][228], po pierwszym dwumeczu rundy rewanżowej prowadził w tabeli[229], a następnie regularnie osuwał się w tabeli[230][231][232], by zakończyć rozgrywki na czwartej pozycji (w II rundzie 13 punktów za 6 zwycięstw, 1 remis i 7 porażek; łącznie w sezonie 33 punkty za 15 zwycięstw, 3 remisy i 10 porażek; bramki 132:95)[233][234][235][236]. W 1978 zespół juniorski ponownie uzyskał awans do CLJ[237]. Przed sezonem II ligi 1978/1979 władze Stali nie planowały walki o awans drużyny prowadzonej nadal przez Bryniarskiego do I ligi, skupiając się na rozwoju zaplecza klubu, którego drużyna juniorska w tym czasie debiutowała w rozgrywkach CLJ[238]. Po pierwszej rundzie Stal uplasowała się na siódmej pozycji (na 10 zespołów), gromadząc 15 punktów (6 zwycięstw, 3 remisów, 9 porażek, bramki 80-91)[239][240][241]. Na początku rundy rewanżowej Stal spadła na 7. miejsce[242][243], zaś po kolejnych dwumeczach odniosła zwycięstwa[244], uzyskując finalnie lepszy wynik niż w pierwszej rundzie i gromadząc w w rundzie rewanżowej tyle punktów co mistrz GKS Tychy (24 pkt. za 11 zwycięstw, 2 remisy i 5 porażek) i kończąc sezon na piątym miejscu (łącznie 17 zwycięstw, 5 remisów i 14 porażek, bramki: 162:162)[245][246]. Latem 1979 nowym szkoleniowcem został Słowak Milan Skokan[247][248], a na obiekcie Torsanu zainstalowano dach lodowiska, dzięki czemu po raz pierwszy możliwy był trening na lodzie już w okresie letnim[249]. Stal przystąpiła do sezonu II ligi 1979/1980[250][251][252]. Po pierwszej rundzie zajmowała piąte miejsce (19 punktów, 9 zwycięstw, 1 remis, 8 porażek, bramki: 70:77)[253], jednak w rundzie rewanżowej, także trapiona kontuzjami, zaprezentowała słabszą formę, uzyskując 13 punktów (5 zwycięstw, 3 remisy i 10 porażek), zajmując ostatecznie szóste miejsce w lidze mając 32 punkty (łącznie 14 zwycięstw, 4 remisy i 18 porażek, bramki 126-168).[254][255][256]. Przed sezonem 1980/1981 z drużyny Stali, nadal prowadzonej przez trenera Skokana, odeszli T. Garb, F. Rekucki i Jan Mrugała, a skład wzmocnił nowotarżanin Wojciech Bryniarski i wychowankowie[257][258][259][260]. Stal odznaczyła się najsłabszym początkiem w historii swoich startów w II lidze, przegrywając sześć pierwszych dwumeczów tj. 12 spotkań, po czym do grudnia wygrała cztery spotkania i po ostatniej kolejce awansowała na przedostatnie miejsce (8 punktów w 18 meczach, 4 zwycięstwa i 14 porażek, bramki 48:118)[261][262][263][264][265][266][267][268]. W rundzie rewanżowej sanoczanie pokazali się z lepszej strony ostatecznie zajmując siódme miejsce (uzyskali 21 punktów za 10 zwycięstw, 1 remis i 7 porażek, zaś w całych sezonie zgromadzili 29 pkt. za 14 wygranych, 1 remis i 21 porażek, bramki 180-202), lecz sezon należy uznać za nieudany i był straconą szansą, jako że w tej edycji II ligi aż trzy pierwsze zespoły były premiowane awansem do poszerzanej I ligi[269][270][271][268]. Podczas sezonu, 14 lutego 1981 został rozegrany mecz pokazowy pomiędzy aktualnymi zawodnikami Stali a byłymi hokeistami klubu, zakończony zwycięstwem pierwszych 12:4[272][273][274]. Po dwóch latach pracy Milana Skokana, nowym trenerem Stali od czerwca 1981 był Franciszek Pajerski, ajego asystentem Jerzy Rożdżyński[275]. Po negocjacjach z działaczami powstałego NSZZ „Solidarność” władze klubu w 1981 zdecydowały o zatrudnieniu Stali w utworzonym w SFA „Autosan” dziale sportu 20 hokeistów, dla których uprawianie hokeja odtąd było formalnie pracą[276].

W edycji zreorganizowanej II ligi 1981/1982 Stal przydzielono do Grupy Południowej[277][278][279]. Na przełomie grudnia 1981 i stycznia 1982 nastąpiła przerwa w rozgrywkach (w Polsce wprowadzono stan wojenny), podczas której Stal zagrała sparingi z Podhalem (przegrane 2:7, 6:8)[280][281]. Sanoczanie wygrali rywalizację w Grupie Południowej, w decydującym meczu pokonując u siebie Unię Oświęcim 4:2 dzięki dwóm golom Jana Paszkiewicza (łącznie, wobec pięciu uczestników Grupy Południowej i wycofania się w trakcie drużyny z Kędzierzyna, Stal rozegrała w sezonie tylko 14 meczów, zaś łącznie uzyskała 11 zwycięstw, w tym dwa walkowery, 1 remis i poniosła cztery porażki; mając bilans bramkowy 105:44)[282][283][284]. Następnie Stalowcy zagrali w eliminacjach do I ligi, które stanowiły dwa turnieje finałowe, rozegrane w Sanoku i w Gdańsku, zaś uzyskali w nich analogiczne rezultaty odnosząc po jednym zwycięstwie z Unią Oświęcim, po remisie z Pomorzaninem Toruń oraz dwukrotnie ulegając Stoczniowcowi Gdańsk, w tym w decydującym meczu 6:14, wskutek czego zajęli trzecie miejsce[285][286][287][288][289][290]. W sezonie CLJ 1981/1982 znaczące postępy poczyniła drużyna juniorska Stali[291], która wygrała swoją grupę nr 3[292][293] i po raz pierwszy awansowała do turnieju finałowego w którym zajęła szóste miejsce na ośmiu uczestników[294].

W kolejnym sezonie II ligi 1982/1983 Stal, nadal pod wodzą trenerów Pajerskiego i Rożdżyńskiego, rywalizowała w mocniejszej od zeszłorocznej Grupie Południowej, liczącej siedmiu uczestników[295]. Po pięciu dwumeczach awansowali nawet na 2. miejsce[296], jednak potem ponosili porażki[297][298] i po pierwszej rundzie zajmowali piąte miejsce (w 12 meczach zdobyli 11 pkt. za 5 zwycięstw, 1 remis i 6 porażek, bramki 52:50)[299][300]. W drugiej rundzie rundzie zaprezentowali się lepiej, odnosząc 8 wygranych, jeden remis i trzy porażki (17 pkt.), a w ostatnim dwumeczu pokonali Legię KTH Krynica, wyprzedzając ten zespół i kończąc sezon na czwartym miejscu (łącznie 28 pkt. za 13 zwycięstw, 2 remisy i 9 porażek, bramki 114:100), nie uzyskując kwalifikacji do turniejów eliminacyjnych o I ligę[301][302][303]. Od stycznia 1983 asystentem trener Pajerskiego był Jan Mrugała[304], który w połowie roku przejął obowiązki szkoleniowca[305][306] wraz z Mieczysławem Ćwikłą[307]. 6 października 1983 powstał oficjalny Klub Kibica ZKS Stal Sanok, złożony głównie z uczniów II LO w Sanoku (pierwszym prezesem KK został uczeń tej szkoły Marek Pomykała)[308]. Do sezonu II ligi 1983/1984 Stal nie przystępowała już z oczekiwaniami sukcesu wobec braków w zakresie sprzętu wzmocnień kadrowych z zewnątrz, a także odejściem kilku zawodników (zakończyli kariery W. Mrugała i S. Vogel, a zaprzestali treningów obiecujący wychowankowie Andrzej Ambicki i Marek Milczanowski; później wznowili[309])[310][311]. Wobec pięciu uczestników w Grupie Południowej rozegrano tym razem cztery rundy (w każdej 4 dwumecze); po pierwszej rundzie Stal zajmowała trzecie miejsce[312][313], po drugiej trzecie[314], po trzeciej drugie[315], po czwartej ostatecznie zajęli trzecie miejsce, przegrywając cztery decydujące spotkania z KTH (łącznie w 32 spotkaniach Stal zdobyła 41 punktów, za 20 zwycięstw, 1 remis i 11 porażek, bramki 179-126), wskutek czego nie zakwalifikowała się do turnieju finałowego, stanowiącego eliminację do I ligi[316][317][318][319][320].

Od października 1984 I trenerem był Mieczysław Ćwikła[321]. Do sezonu II ligi 1984/1985 drużyna przystąpiła bez wzmocnienia kadrowego, przy kłopotach finansowo-sprzętowych oraz wobec konieczności rozgrywania meczów domowych poza Sanokiem z uwagi na modernizację Torsanu[322][323]. Mimo tego Stal udanie wystartowała w tej edycji II ligi, będąc początkowo nawet liderem tabeli[324][325], aczkolwiek z czasem pojawiły się porażki[326][327], wskutek czego po pierwszej rundzie zgromadziła 14 punktów w 11 meczach (7 zwycięstw i 4 porażki; gole 91:43) i była czwarta[328][329]. W styczniu 1985 z funkcji I trenera ustąpił M. Ćwikła, a jego miejsce zajął Tadeusz Glimas[330]. W drugiej rundzie drużyna uzyskała 15 punktów w 11 meczach (7 zwycięstw, 1 remis i 3 porażki; gole 90:33), zaś łącznie w 22 meczach zdobyła 29 punktów (14 zwycięstw, 1 remis, 7 porażek; gole 187-76), zajmując czwarte miejsce i uzyskując kwalifikację do eliminacji o awans do I ligi[331]. W trakcie rozgrywek W związku z zachowaniem kibiców Stali wobec sędziów spotkania z Legią KTH Krynica 19 stycznia 1985 władze PZHL ukarały klub karą pieniężną w wysokości 25 tys. złotych[332]. W finałowych sześciu dwumeczach eliminacyjnych tj. 12 spotkaniach Stal uzbierała 9 punktów (za 4 zwycięstwa, 1 remis i 7 porażek, bramki 47:81) i na koniec sezonu pozostała na czwartej pozycji (łącznie uzyskała 38 punktów za 18 wygranych, 2 remisy i 14 porażek, bramki 234:157)[333][334][335]. Po gruntownym przygotowaniu drużyny kierowanej przez T. Glimasa i asystenta Macieja Czapora Stal przystępowała do sezonu II ligi 1985/1986 znów z aspiracjami walki o I ligę, zostając przydzielona do Grupy Południowej, liczącej siedem zespołów[336][337]. Z różnych względów pierwszy dwumecz odbył się w Sanoku dopiero 9-10 listopada 1985 [338]. W I rundzie Stalowcy w 12 meczach zdobyli 11 pkt. (4 zwycięstwa, 3 remisy i 5 porażek), a w II rundzie 16 pkt. (8 wygranych i 4 porażki), zaś łącznie uzyskali 27 pkt. w 24 meczach (12 zwycięstw, 3 remisy i 9 porażek, bramki 134:110), zajmując finalnie czwarte miejsce, nie dające awansu do eliminacji o I ligę[339][340][341].

Do następnego sezonu II ligi 1986/1987 zespół Stali, nadal kierowany przez T. Glimasa i asystenta M. Czopora, przystąpił z narastającymi problemami sprzętowymi, zaś w wyniku kolejnej reorganizacji rozgrywek został przydzielony do Grupy I Centralnej[342][343]. Rozgrywki składały się z trzech rund[344]. Po pierwszej rundzie t.j. 8 meczach Stal miała 7 pkt, po drugiej tj. 16 meczach – 11 pkt. i była czwarta[345], zaś po trzeciej rundzie Stal uplasowała się na trzeciej pozycji[346]. W pierwszym etapie fazy play-off Stal wyeliminowała drużynę z innej grupy, Borutę Zgierz w meczach 2:1 (wyniki 10:5, 7:8 d., 6:3)[347][348][349], po czym w półfinale uległa Pomorzaninowi Toruń (3:15 i 3:7)[350], zaś w rywalizacji o trzecie miejsce w dwumeczu pokonała GKS Jastrzębie (porażka na wyjeździe 5:3 i zwycięstwo w Sanoku 7:3[351][352]. W sumie w 33 meczach Stal uzyskała 27 pkt. (12 3 8, bramki 115:140)[353]. Mimo braku sukcesu drużyny seniorskiej w tym czasie w klubie panował umiarkowany optymizm w przyszłość z uwagi na wzrastający poziom dyspozycji młodych wychowanków klubu[354][355].

W trakcie przygotowań do nowego sezonu na początku września 1987 Stal brała udział w turnieju o Puchar Krakowskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie, ulegając Podhalu, Cracovii i Unii Oświęcim[356]. W październiku 1987 doszło do zmian trenerskich w klubie: I trenera T. Glimasa zastąpił F. Pajerski z asystentem T. Garbem, a od funkcję trenera-koordynatora ds. młodzieży objął Andrzej Szczepaniec[357][358]. Po kolejnej zmianie formuły rozgrywkowej sanoczanie przystąpili do gry w jednej grupie II ligi edycji 1987/1988, złożonej z 10 zespołów[359][360]. Na koniec sezonu zespół zajął piąte miejsce, gromadząc w 32 meczach 37 punktów (18 zwycięstw, 1 remis i 13 porażek, bramki 155-149)[361][362][363].

W maju 1988 pierwszym trenerem drużyny seniorskiej został Jerzy Rożdżyński (jego asystentem został F. Pajerski, a później grający zawodnik i zarazem kapitan Jan Ryniak)[364][365] i pełnił stanowisko do stycznia 1990[366]. Do edycji II ligi 1988/1989 drużyna przystąpiła już bez kłopotów sprzętowych i w mocno odmłodzonym składzie (karierę zakończył m.in. najskuteczniejszy strzelec w historii klubu, Jan Paszkiewicz; średnia wieku ekipy wynosiła niespełna 19,5 roku)[367][368]. Na początku sezonu w Sanoku gościła ponownie fińska drużyna Kotkan Kiri (w meczu towarzyskim padł wynik 7:6)[369]. W pierwszej rundzie rozgrywek Stal w 14 meczach zdobyła 8 punktów za 4 zwycięstwa i 10 porażki i zajmowała szóste miejsce (64:76)[370][371][372], w drugiej rundzie w 14 spotkaniach uzyskali 14 punktów za 7 zwycięstw i 7 porażek (bramki 76:74), nadal zajmując piąte miejsce (w 28 meczach 22 pkt. za 11 zwycięstw i 17 porażek, bramki 140:150)[373][374][375], natomiast w trzeciej rundzie w 14 pojedynkach wywalczyli 16 punktów za 7 zwycięstw, 2 remisy i 5 porażek (bramki 78:64), zaś w końcowej tabeli awansowali na czwarte miejsce (łącznie w 42 meczach uzyskali 38 pkt. za 18 zwycięstw, 2 remisy i 22 porażki, bilans bramkowy 218:214)[376][377][378][379][375].

Przed sezonem II ligi 1989/1990 drużyna pod kierunkiem trenera Rożdżyńskiego i grającego asystenta J. Ryniaka (ponadto kierownikiem drużyny został Andrzej Demkowicz), ze średnią wiekową zawodników ok. 19 lat oraz z umiarkowanym optymizmem przystępowała do gry, wzmocniona kilkoma nowymi hokeistami (m.in. Sławomir Trelka, Robert Królczyk, Zenon Kurowski i 16-letni Marcin Ćwikła)[380][381]. Drużyna rywalizowała w rozgrywkach z sześcioma rywalami (po wycofaniu OTH Opole)[382][383]. Po I rundzie[384] na początku stycznia 1990 ustąpił ze stanowiska Różdżyński, a jego miejsce zajęli F. Pajerski jako I trener i T. Garb jako asystent[385][386][387]. Ostatecznie, przy nieukończonej rywalizacji ligowej (nie wszystkie mecze doszły do skutków główne z powodów problemów finansowych w klubach) Stał została sklasyfikowana na trzeciej pozycji[388]. Wobec pogarszającej się sytuacji ekonomicznej w SFA „Autosan”, dotychczas formalnie zatrudnieni tamże na etacie hokeiści Stali, tuż po zakończeniu sezonu 15 lutego 1990 otrzymali wypowiedzenia umów o pracę (tego samego dnia w przejawie frustracji grupa zawodników wywoływała ekscesy w Sanoku i dokonała aktów dewastacji samochodów w mieście, po czym została zatrzymana przez milicję, zaś później sprawa odbiła się głośnym echem w regionie i zakończyła aktem oskarżenia dwóch byłych hokeistów i zarazem braci przed sądem)[389][390][391][392][393].

Przed nowym sezonem II ligi 1990/1991 pojawiła się realna groźba nieprzystąpienia drużyny do rozgrywek, jednak ostatecznie 10 dni przed startem ligi zostało zamrożone lodowisko, a drużyna kierowana przez trenera T. Garba i grającego asystenta Cz. Radwańskiego, przystąpiła do gry po krótkotrwałych przygotowaniach, zaś sami zawodnicy i sztab szkoleniowy pozostawał w tym czasie w statusie bezrobotnych[394]. Wobec zaistniałej trudnej sytuacji ekonomicznej, latem Torsan służył jako targowisko miejskie, zaś klub otrzymał wsparcie z Urzędu Wojewódzkiego w Krośnie, a zawodnicy otrzymali stypendia[395]. Drużyna występowała w Grupie Południowej II ligi, mając jedynie czterech rywali, zaś po rozegraniu 12 meczów meczów w sezonie zasadniczym zajęła drugie miejsce, wyprzedzona przez Zofiówkę Jastrzębie[396][397]. W półfinale rozgrywek, stanowiących zarazem eliminacje do I ligi, Stal uległa dwukrotnie zwycięzcy Grupy Północnej, Polonii Bydgoszcz: w Sanoku 3:4[398][399], a w rewanżu na wyjeździe 3:6[400][401]. Były to ostatnie spotkania ligowe pod szyldem Stali Sanok[388].

STS Sanok (1991–1999)[edytuj]

Szalik kibicowski STS Autosan Sanok z lat 90.
Zawodnicy KH Oldboys Sanok w 2016. Wśród nich byli hokeiści STS Sanok z lat 90.

Wiosną 1991 doszło do uzgodnień między działaczami ZKS Stal i grupy sanockich działaczy na temat konieczności powstania nowego, osobnego i samodzielnego klubu hokejowego. 30 kwietnia Walne Zebranie Sprawozdawczo-Wyborcze ZKS Stal podjęło uchwałę o przekazaniu sekcji hokejowej nowo formowanemu samodzielnemu klubowi. 26 marca 1991 miało miejsce zebranie założycielskie inicjatorów założenia nowego klubu hokejowego pod nazwą Sanockie Towarzystwo Sportowe[402]. Wówczas ustanowiono statut i wybrano Komitet Założycielski, a następnie złożono wniosek o rejestrację STS, która formalnie nastąpiła decyzją 17/91 Urzędu Wojewódzkiego w Krośnie z 11 maja 1991, po czym 13 maja w świetlicy przy lodowisku Torsan odbyło pierwsze Walne Zebranie Wyborcze, podczas którego prezesem STS został wybrany bramkarz i trener Stali, a następnie przedsiębiorca, Jerzy Rożdżyński[403][404][388]. W zarządzie klubu zasiedli ponadto Andrzej Demkowicz (wiceprezes, ojciec Tomasza Demkowicza), Grzegorz Kawczyński (sekretarz, syn Leszka Kawczyńskiego), Czesław Radwański i Leszek Behounek[404]. Władze nowego klubu STS wystąpiły do Stali o nieodpłatne przekazanie sekcji wraz ze sprzętem, do Autosanu o wydzierżawienie lodowiska (zrealizowano to za symboliczną kwotę 100 tys. zł. miesięcznie od 2 czerwca 1991[404]) i rozpoczęto organizację nowego klubu[405][406]. ZKS Stal przekazał na rzecz STS sekcję hokeja na lodzie, wraz z zawodnikami, trenerami, majątkiem, sprzętem itd.[407]. Za logo klubu przyjęto herb miasta, wraz z wpasowanymi w niego kijami hokejowymi i krążkiem, zaś za barwa przyjęto kolor czerwony, biały i niebieskie[408]. Latem 1991 klub borykał się z kłopotami organizacyjnymi i finansowymi[409].

W sierpniu 1991 pracę w Sanoku rozpoczęli dwaj rosyjscy hokeiści: Władimir Mielenczuk i Walerij Usolcew (pierwszy z nich został grającym trenerem, a drugi grającym asystentem)[410][404]. Drużyna STS została przydzielona do Grupy Południowej II ligi, mając za rywali siedem zespołów, z których pięć stanowiło rezerwowe ekipy klubów I-ligowych[411][412][404]. Drużyna sanocka przystąpiła do rywalizacji bez rozegrania sparingów[413]. W inauguracyjnym meczu sezonu 1991/1992 rozegranym 12 października 1991 w Oświęcimiu STS pokonał Unię II 10:9 (Mielenczuk strzelił premierowego gola w historii nowego klubu oraz uzyskał hat-trick)[414][415]. W trakcie sezonu wiceprezesem klubu został Bogusław Struś, jednym z trenerów młodzieży STS został sprowadzony z Mińska Giennadij Lenkowski, a do klubu pozyskani zostali z Podhala Nowy Targ zawodnicy Sławomir Trelka (ponownie), Marian Guzy i Zbigniew Niedośpiał, jednak mimo wygrywania wszystkich meczów bez wyjątku w grudniu 1991 wskutek problemów finansowych pojawiło się realne niebezpieczeństwo wycofania klubu z rozgrywek[416][417][418]. Podczas przerwy w rozgrywkach, w styczniu 1992 STS rozegrał udane spotkania sparingowe z zespołami I-ligowymi, pokonując dwukrotnie Cracovię 7:3 i 5:1, przegrywając z Podhalem 1:9 (w drużynie gości zagrał Siergiej Agiejkin, który tym samym był pierwszym mistrzem świata grającym w meczu na Torsanie) oraz zwyciężając i ulegając GKS Tychy 6:3 i 5:7[419][420][421]. W rundzie zasadniczej STS wygrał wszystkie 12 meczów i zajął pierwsze miejsce w Grupie Południowej (bilans bramkowy 125:36; ponadto dwa mecze z MOSiR Sosnowiec zostały zweryfikowane jako walkower na korzyść sanoczan)[422][423]. W półfinale play-off II ligi STS czterokrotnie pokonał KTH: 8:4 i 2:1 na wyjeździe[424][425][426] oraz 13:2 i 15:4 u siebie[427][428]. W finale rozgrywek sanoczanie rywalizowali ze zwycięzcą Grupy Północnej, Stoczniowcem Gdańsk[429]. W pierwszych dwóch meczach rozegranych 7 i 8 marca w Gdańsku dwukrotnie padł remis: 6:6 i 2:2[430][431][432][433]. Dwa spotkania rewanżowe odbyły się 7 i 8 marca 1992 w Sanoku: w pierwszym meczu wygrali gdańszczanie 3:1, a decydujący czwarty pojedynek zakończył się zdecydowanym zwycięstwem STS wynikiem 9:0[434][435][436][437][438]. Tym samym w pierwszym roku działalności klubu sanocki zespół STS zdobył mistrzostwo II ligi i uzyskując awans do I ligi, odnosząc ten sukces po raz drugi w historii sanockiego hokeja po 16 latach od 1976 roku. W mistrzowskim sezonie 1991/1992 w składzie STS Sanok występowali: Władimir Mielenczuk (grający I trener), Walerij Usolcew (grający asystent trenera), Jerzy Bocoń, Piotr Drwięga, Sławomir Trelka, Witold Bańkosz (bramkarze), Zygmunt Wójcik (kapitan), Arkadiusz Burnat, Piotr Lisowski, Zbigniew Niedośpiał, Dariusz Oberc, Wojciech Zubik, Andrzej Ryniak, Jan Ryniak, Adam Milczanowski, Marian Guzy, Czesław Radwański, Piotr Milan, Grzegorz Mermer, Jacek Jakubaszek, Robert Brejta, Dariusz Brejta, Maciej Bar, Mieczysław Żądło.

Pod koniec lipca 1992 drużyna przebywała na zgrupowaniu w białoruskim Grodnie, w tym czasie zespół wzmocnił bramkarz tamtejszego klubu Leonid Fatikow[439][440]. W premierowym sezonie 1992/1993 zainaugurowanym 8 września[441][442][443] STS Sanok był rewelacją rozgrywek, w trakcie sezonu pokonał m.in. aktualnego wicemistrza Polski Naprzód Janów i mistrza Podhale Nowy Targ[444]. W meczu kończącym sezon regularny sanoczanie pokonali Tysovię Tychy 2:1, zajęli szóste i trafili do „grupy silniejszej” w drugim etapie rozgrywek (najskuteczniejszym zawodnikiem był wówczas Adam Milczanowski – 14 punktów w 18 meczach)[445]. W trakcie sezonu, 20 listopada 1992 drużyna STS rozegrała mecz z zespołem „Russian Stars”, złożonym z byłych gwiazd reprezentacji ZSRR, który sensacyjnie wygrała 5:4 (trzy gole zdobył wówczas Adrian Krzysztofik, a dwa Grzegorz Mermer; Rosjanie podczas tournée po Polsce wygrali wcześniej mecze z drużynami w Toruniu, Oświęcimiu i w Nowym Targu – w składzie gości wystąpili m.in. Aleksandr Malcew, Siergiej Babinow, Jurij Lebiediew, Władimir Siemjonow)[446][447][448]. W dalszym trakcie sezonu, w „grupie silniejszej” STS uzyskał piąte miejsce, zaś w fazie play-off uległ Naprzodowi 0:2 w dwumeczu (2:4 i 1:2 w spotkaniach) i ostatecznie został sklasyfikowany na piątym miejscu. Najskuteczniejszym zawodnikiem w całej edycji byli Jacek Kubowicz (30 punktów, w tym 21 goli) i Walerij Usolcew (30 punktów, w tym 11 asyst)[449]. W marcu 1993 z uwagi na rosnące problemy finansowe klubu powołany został Społeczny Komitet Ratowania Sanockiego Hokeja, który założyli byli hokeiści Franciszek Rekucki i Kazimierz Mrugała[450]. W tym czasie nastąpiła przebudowa składu drużyny (odeszli m.in. Fatikow, Usolcew, Kubowicz)[451]. Po zakończeniu sezonu wynikło spore zadłużenie klubu, pod koniec czerwca rezygnację z funkcji prezesa złożył Jerzy Rożdżyński[452][453], a jego następcą został Andrzej Demkowicz[454].

Krzyż przydrożny w miejscu wypadku z 23 stycznia 1995 z Gniewoszówce
Torsan – lodowisko klubu w latach 1965–2006
Tabliczka informacyjna KH Sanok na byłej siedzibie klubu przy ulicy A. Mickiewicza 12

Dwa kolejne sezony nie były już jednak tak udane, choć drużyna nadal była ważną siłą w lidze. W edycji ligi 1993/1994 asystentem trenera Władimira Mielenczuka został Czesław Radwański, który uprzednio zakończył karierę zawodniczą (z zespołu odszedł zaś m.in. Walery Usolcew i najskuteczniejszy zawodnik, Jacek Kubowicz)[455]. W sezonie 1993/1994 po I rundzie drużyna zajmowała szóste miejsce, następnie grupę 5–10 ukończyła na siódmej pozycji, awansując do fazy play-off. W 1/4 finału STS stawił duży opór ówczesnym wicemistrzom Polski, Unii Oświęcim w stosunku 2:3 (w meczach 1:4, 5:4, 2:8, 5:4, 3:5). Ostatecznie STS uplasowało się na na siódmym miejscu w klasyfikacji końcowej sezonu[456]. W sezonie 1993/1994 II ligi uczestniczyła drużyna rezerwowa STS II Sanok[457]. Na początku 1994 klub otrzymał dotację 280 mln zł. od Urzędu Miasta Sanoka na opłacenie prądu i obsługę lodowiska[458].

W trakcie przygotowań do nowego sezonu pojawiły się kłopoty finansowe klubu. Wskutek tego skład zespołu opuściło wielu zawodników, w tym obcokrajowcy[459]. We wrześniu 1994, na starcie nowego sezonu 1994/1995 firma Autosan została sponsorem tytularnym klubu (kwota przekazywana przez przedsiębiorstwo miała pokrywać ok. 1/3 kosztów utrzymania klubu)[460]. Drużyna występowała odtąd pod nazwą STS „Autosan” Sanok.

W trakcie rozgrywek drużyna z Sanoka została dotknięta tragedią – 23 stycznia 1995 nad ranem ok. godz. 3 autobus, którym hokeiści wracali z meczu w Sosnowcu uległ wypadkowi w miejscowości Gniewoszówka koło Beska, w wyniku którego zginęli trzej pasażerowie, w tym jeden hokeista: Piotr Milan[461][462][463][464][465], osiem osób odniosło obrażenia[466][467]. Pod znakiem zapytania stanęły dalsze występy ligowe drużyny, której zawodnicy odnieśli obrażenia w wypadku[468]. Drużyna rozegrała kolejny mecz 31 stycznia 1995 pokonując zespół Stoczniowca Gdańsk 14:0[469]. STS nie zakwalifikował się do fazy play-off[470] i walczyła w rywalizacji o utrzymanie, ostatecznie ukończąc rozgrywki na dziewiątym miejscu (42 punkty w 21 meczach, w tym 5 walkowerem, gole: 165–127)[471].

18 lipca 1995[472] został wybrany nowy zarząd klubu STS[473] i prezes, którym został Bogdan Terlecki, z zawodu sędzia[474]. W sezonie 1995/1996 zespół prowadzony przez rosyjskiego trenera Władimira Katajewa świetnie rozpoczął rozgrywki. Pierwszy etap w grupie A zakończył na drugim miejscu, potem było już gorzej – w grupie 1–6 drużyna zajęła 5. miejsce. W I rundzie play-off sanoczanie zmierzyli się z TTH Metron Toruń i ulegli w stosunku 0:2 (w meczach 2:5, 4:5). Ostatecznie STS zajął 5. miejsce w klasyfikacji końcowej[475].

W sezonie 1996/1997 klub po dokonaniu znaczących wzmocnień zakończył I rundę na wysokim czwartym miejscu. W ćwierćfinale rozgrywek drużyna spotkała się z TTH Toruń – rywalizacja tych drużyn była jednocześnie rewanżem za poprzedni sezon. W Sanoku STS wygrał pewnie 10:4, jednak w rewanżu równie zdecydowanie zwycięstwo odnieśli torunianie, zatem decydujący był trzeci mecz. 1 marca 1997 sanoczanie wygrali spotkanie 4:2 a całą rywalizację 2:1. Tym samym odnieśli historyczny sukces, po raz pierwszy awansując do najlepszej czwórki w kraju. W półfinale STS zmierzył się z Podhalem Nowy Targ, ulegając w stosunku 2:3 (w meczach 3:4, 4:3k., 5:3, 1:5, 7:2). Następnie w walce o brązowy medal zespół przegrał z ekipą KKH Katowice 1:3 (1:5, 4:2, 1:2 k., 0:3)[476][477].

W kolejnym sezonie 1997/1998 hokeiści z Sanoka początkowo wygrali grupę C, a następnie zajęli wysokie trzecie miejsce w II fazie (grupa 1–6). Jednakże następnie w I rundzie fazy play-off ulegli niżej notowanemu Stoczniowcowi w stosunku 1:3 (w meczach 2:4, 5:3, 2:3, 2:3 k.) i ostatecznie zakończyli sezon na szóstej pozycji[478]. W sezonie 1998/1999, w związku z problemami finansowymi, drużyna z trudem obroniła się przed spadkiem. W fazie play-off uległa najpierw Unii Oświęcim w meczach 0:3 (0:7, 4:5, 3:13), następnie w meczach o miejsca 5–8 drużynie SMS Warszawa 0:3 (2:9, 0:10, 5:5) i w rywalizacji o 7. miejsce zespołowi TTS Tychy dwukrotnie: 6:8 oraz 3:14, w związku z czym zakończyła sezon na ósmym miejscu[479][480]. Był to ostatni sezon występów sanockiego klubu pod nazwą STS.

SKH Sanok[edytuj]

Bilet na mecz SKH Sanok

17 maja 1999 odbyło się inauguracyjne, walne zebranie Sanockiego Klubu Hokejowego, kontynuatora tradycji STS, podczas którego wybrano władze klubu[481]. W sezonie 1999/2000 zespół SKH Sanok, prowadzony przez Wincentego Kawę, powtórzył sukces z sezonu 1996/1997, grając o brązowy medal i zajmując ostatecznie 4. miejsce. W fazie play-off wyeliminował drużynę GKS Tychy (3:1), zaś w 1/2 finału uległ Unii Oświęcim (1:2). W walce o brązowy medal SKH Sanok przegrał z ekipą KTH Krynica w stosunku 1:3[482] (w meczach 0:3, 6:5, 1:5, 2:3). Drużyna sanocka była zaskoczeniem tej edycji ligi, a ponadto trener W. Kawa był jedynym polskim szkoleniowcem w tym sezonie[483]. Od lipca 2000 trenerem był Słowak Jozef Čontofalský[484]. W sezonie 2000/2001, sanoczanie zajęli ósme miejsce w sezonie zasadniczym, po czym w I rundzie play-off ulegli Unii Oświęcim 0:4 (w meczach 1:4, 0:8, 3:9), następnie o miejsce 5–8 ulegli z KTH Krynica 2:3 (w meczach 3:7, 4:5 d., 4:2, 3:4 d., 1:8), po czym przegrali rywalizację o 7. miejsce ze Stoczniowcem Gdańsk, jednak po pierwszym przegranym meczu 5:6 drużyna nie stawiła się już na dwa kolejne do Gdańska, w związku z czym spotkania zweryfikowano jako walkowery[485]. Tym samym SKH został zdegradowany[486] i opuścił ekstraligę po dziewięciu sezonach występów. W sezonie 2000/2001 drużyna żaków SKH zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski[487]. Na sierpniowym walnym zebraniu klubu SKH zostały wyłonione nowe władze, w ramach których prezesem został Jan Długosz[488]. W sezonie I ligi 2001/2002 drużyna została sklasyfikowana na 4. miejscu[489]. W kwietniu 2002 prezesem SKH został Tadeusz Kruczkiewicz[490].

KH Sanok[edytuj]

Hokeiści klubu przed ostatnim meczem na Torsanie (21.03.2006)

Klub Hokejowy Sanok został wpisane jako stowarzyszenie do Krajowego Rejestru Sądowego 13 sierpnia 2002 (w komitecie założycielskim byli m.in. hokeiści Czesław i Maciej Radwańscy oraz Maciej Mermer; prezesem zarządu został Tadeusz Kruczkiewicz)[491]. Od listopada 2002 prezesem był Bogusław Wolanin[492]. W sezonie 2001/2002 pierwszej ligi sanoccy hokeiści już jako KH Sanok zajęli czwarte miejsce. 28 grudnia 2002 zorganizowano mecz pokazowy w charakterze charytatywnym w którym zespół „Gwiazd Sanockiego Hokeja” pokonał aktualną drużynę KH Sanok 7:6[493]. W sezonie I ligi 2002/2003 KH Sanok uległ w finale Orlikowi Opole 1:3 (w meczach 1:5[494], 0:5[495], 3:5[496], 1:3). W edycji 2003/2004 drużyna zajęła pierwsze miejsce w sezonie zasadniczym, jednak przegrała finał play-off z Cracovią 0:3 (w spotkaniach 3:4, 3:4, 3:3 – k. 1:2)[497]. W związku z wycofaniem się z ligi drużyny Orlika Opole z edycji Polskiej Ligi Hokejowej 2004/2005, w dniu jej startu 10 września 2004 został zorganizowany baraż na neutralnym lodowisku w Oświęcimiu o wakujące miejsce, w którym KH Sanok (jako finalista minionego sezonu I ligi) zmierzył się ze spadkowiczem z poprzedniego sezonu PLH, KTH Krynica i rozstrzygnął tę rywalizację na swoją korzyść wygrywając w meczu 7:4[498][499][500]. Tym samym sanocki zespół po czterech latach absencji ponownie przystąpiła do rozgrywek w ekstralidze oraz trzeci raz w historii uzyskała awans do ekstraklasy[501][502]. Do sezonu PLH klub zgłosił 41 zawodników[503]. W sezonie ekipa z Sanoka przegrywała większość meczów w sporych rozmiarach jak np. domowe spotkanie z mistrzem Polski, Unią Oświęcim 1:20[504] (z drugiej strony inne spotkanie z tym zespołem sanoczanie przegrali tylko 3:4[505]). Po rundzie zasadniczej sezonu 2004/2005 zespół zajmował siódme miejsce, a po meczach o miejsca 5–8 drużyna zagrała o utrzymanie z GKS Katowice. W Sanoku gospodarze przegrali pierwszy mecz 4:2, następnie ulegli także w Katowicach 3:2, w rezultacie przegrywali już 2:0 w serii i spadek stawał się coraz bardziej prawdopodobny. Trzeci mecz Sanok wygrał 2:0, a czwarte spotkanie w Katowicach KH wygrał 4:2 i o losach rywalizacji miał zdecydować ostatni mecz w Sanoku. Do ostatecznego rozstrzygnięcia spotkania oraz całej serii potrzebna była dogrywka. W 63. minucie decydujący o wyniku strzał oddał Maciej Mermer – tym samym drużyna KH Sanok utrzymała się w ekstralidze[506].

Drużyna KH Sanok w nowej hali Arena Sanok (29.12.2006)

W sezonie 2005/2006 zespół zespół prowadzony przez Adama Worwę ponownie grał o utrzymanie, tym razem ze Stoczniowcem Gdańsk, przegrywając rywalizację play-out w meczach 2:3[507][508][509]. Czwarty mecz tej rywalizacji, który odbył się 21 marca 2006, był jednocześnie ostatnim oficjalnym meczem rozegranym na obiekcie Torsan[510]. Mimo formalnej degradacji hokej na lodzie w Sanoku pozostał na poziomie ekstraligowym, jako że Polska Liga Hokejowa (PLH) została rozszerzona do 10 zespołów, w związku z czym sanoczanie powiększyli grono drużyn w ekstraklasie.

Kibice KH Sanok (2007)
Mecz KH Sanok – Unia Oświęcim (16.01.2007)

Przed nowym sezonem 2006/2007 otwarta została nowa hala, Arena Sanok, która zastąpiła wysłużony obiekt Torsan. W maju trenerem drużyny został Andrzej Słowakiewicz z Nowego Targu. W tym samym roku kapelanem zespołu został mianowany duchowny franciszkanin z sanockiego klasztoru, a jednocześnie były bramkarz hokejowy Podhala Nowy Targ, o. Piotr Marszałkiewicz OFMConv[511][512][513]. W lipcu 2006 podpisano umowę sponsorską z firmę Lotos Jasło[514], a w sierpniu z Podkarpackim Bankiem Spółdzielczym[515]. W sezonie 2006/2007 KH Sanok również nie potrafił nawiązać walki z najlepszymi i na jego koniec znów zmuszony był do walki o utrzymanie, tym razem z drużyną KTH Krynica, która w sezonie zasadniczym prezentowała się o wiele lepiej od sanoczan i była faworytem fazy play-out. W pierwszym meczu do rozstrzygnięcia konieczne były rzuty karne. Po ośmiu kolejkach nie padły bramki i wynik brzmiał 0:0. W dziewiątej serii Maciej Mermer trafił do siatki i dał wygraną sanoczanom. Mecze nr 2 i 3 odbyły się w Sanoku i zakończyły się pewnymi zwycięstwami KH odpowiednio 5:0 i 5:3. Prowadząc w rywalizacji z KTH 3:0, drużyna udała się na czwarty mecz do Krynicy, licząc na zakończenie serii. Kibice z Sanoka przybyli do zdrojowego miasta w liczbie szacowanej na ponad 500 osób (co stanowi najliczniejszy udział sanockich sympatyków w meczu wyjazdowym). Mecz zakończył się jednak zwycięstwem kryniczan 3:1 – potrzebne było zatem piąte spotkanie, wygrane już przez sanoczan 3:1. Raz jeszcze utrzymanie w ekstralidze stało się faktem. W sezonie 2007/2008 początkowe zwycięstwa z GKS Tychy 0:5 (walkowerem), z Cracovią 5:2 czy z Podhalem sprawiły, że po I rundzie sezonu zasadniczego Sanok zajmował drugie miejsce. Później zawodnicy nie grali już tak skutecznie jak w I rundzie. W trakcie sezonu zwolniony został trener Andrzej Słowakiewicz, a pod koniec listopada 2007 jego miejsce zajął słowacki trener Jozef Čontofalský (po raz drugi pracujący w Sanoku)[516]. Po zakończonym sezonie zasadniczym przyszła pora na play-offy. W nich Sanok zmierzył się z GKS Tychy, przegrywając 0:3, zaś całe rozgrywki zakończył na ósmym miejscu.

Ciarko KH Sanok[edytuj]

Drużyna przed sezonem 2008/09

W sezonie 2008/2009 sanocki klub obchodził jubileusz 50-lecia swojego istnienia. 14 listopada 2008 klub zmienił nazwę na Ciarko KH Sanok, uwzględniającą sponsora strategicznego, firmę Ciarko, produkującą okapy kuchenne[517]. Po słabej dyspozycji w sezonie zasadniczym, pomimo zmian w składzie (w trakcie rozgrywek nastąpiła wymiana czterech obcokrajowców, zaś trenera Josefa Čontofalskiego zastąpił jego rodak Ľubomír Roháčik[518][519], zespołowi nie udało się awansować do fazy play-off. Mecze o utrzymanie KH Sanok rozegrał z Polonią Bytom i rozstrzygnął je na swoją korzyść. W trakcie tego sezonu klub zyskał sponsora tytularnego w postaci sanockiej firmy „Ciarko”.

Umowę sponsorską odnowiono w sierpniu 2009 i wówczas drugim sponsorem strategicznym został Podkarpacki Bank Spółdzielczy[520]. Do nowego sezonu 2009/2010 zespół przygotowywany pod kierunkiem rosyjskiego szkoleniowca, Wiktora Jakimowa, jednakże tuż przed startem rozgrywek zakończono współpracę z nim oraz sprowadzonym przez niego zawodnikom z Rosji, którzy nie spełnili oczekiwań zarządu klubu, jak i kibiców. Drużyna rozpoczęła ligę pod okiem słowackiego szkoleniowca Jozefa Skokana, lecz także on nie zdołał osiągnąć oczekiwanych sukcesów i w listopadzie 2009 został zastąpiony przez Ľubomíra Roháčika, który tym samym po raz drugi podjął się trenowania sanockich hokeistów[521]. Po pierwszym etapie rozgrywek i podziale ligi KH Sanok znalazł się w słabszej Grupie B. Bilans meczów nie pozwolił jednak na zakwalifikowanie się do rundy play-off i sanoczanom pozostała walka o utrzymanie w ekstralidze. W jej ramach drużyna walczyła kolejno z 1-ligowymi zespołami Legii Warszawa, HC GKS Katowice rozstrzygając rywalizację play-down na swoją korzyść. Ostatecznie sanoczanie zmierzyli się z KTH Krynica o 9. miejsce w sezonie 2009/2010. Wygrali tę rywalizację i zajęli przedostatnie miejsce w rozgrywkach PLH. Jednocześnie rozwiązano kontrakt z trenerem, Ľubomírem Roháčikiem[522], natomiast po sezonie karierę zakończył długoletni zawodnik zespołu Tomasz Demkowicz.

Mecz KH Sanok – JKH Jastrzębie (19.09.2010)
Drużyna Ciarko KH Sanok (2010)

Przed nowym sezonem 2010/2011 klub poczynił znaczące wzmocnienia. Zaangażował m.in. duet trenerski Milan Jančuška wraz z asystentem Markiem Ziętarą, prowadzący dotąd Podhale Nowy Targ. Już po kilku miesiącach, 29 grudnia 2010 w Oświęcimiu, drużyna wywalczyła Puchar Polski, pokonując w finale edycji 2010 zespół Aksam Unii Oświęcim. Tym samym sanocki klub odniósł największy sukces w swojej dotychczasowej historii. Po rundzie zasadniczej sezonu 2010/11 drużyna uplasowała się na piątej pozycji, w rywalizacji play-off została wybrana do pary przez JKH Jastrzębie[523] i przegrała tę rywalizację w stosunku 2:4[524]. W rywalizacji o miejsca 5.-8. KH Sanok zwyciężył najpierw Zagłębie Sosnowiec, zaś w batalii o 5. miejsce uległ MMKS Podhale Nowy Targ i ostatecznie zajął 6. pozycję.

Ciarko PBS Bank KH Sanok[edytuj]

17 czerwca 2011 zapadła decyzja Urzędu Miasta Sanoka o przyłączeniu się urzędu miasta do nowo powstającej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w którą ma przekształcić Klub Hokejowy, do 2011 działający jako stowarzyszenie. Spółkę stworzą cztery podmioty – urząd miasta, klub oraz strategiczni sponsorzy – Podkarpacki Bank Spółdzielczy oraz firma Ciarko. Miasto Sanok ma odpowiadać za utrzymanie i bezpłatne użyczenie obiektów koniecznych do prowadzenia klubu (znajdujące się na lodowisku Arena Sanok). Działalność finansową będzie zapewniać bank PBS i firma Ciarko, którzy wejdą do spółki z jednakowym aportem finansowym[525]. Stosowne porozumienie miało zostać podpisane do końca czerwca 2011. 30 czerwca 2011 aktem notarialnym została zawiązana Rada Nadzorcza spółki. Mieli utworzyć ją Wojciech Blecharczyk (burmistrz Sanoka), Ryszard Ziarko (prezes firmy Ciarko), Lesław Wojtas (prezes PBS Banku) i Piotr Krysiak (prezes Klubu Hokejowego)[526]. Początkowo klub działał w formie stowarzyszenia, a jako Ciarko PBSBank Klub Hokejowy Sanok Spółka z o.o. zarejestrowany został w październiku 2011 roku[527].

Drużyna Ciarko PBS Bank KH Sanok (2012)

5 października 2011 po 10 kolejkach ligowych (w tym 4 porażkach) trener Milan Jančuška podał się do dymisji, a jego miejsce zajął dotychczasowy asystent Marek Ziętara. Jego podopieczni od 18. kolejki drużyna była liderem tabeli PLH. Równolegle drużyna zaklasyfikowała się do turnieju finałowego Puchar Polski 2011, a Sanok został wybrany gospodarzem tej imprezy w dniach 28–29.12.2011[528]. Drużyna pokonała w półfinale ComArch Cracovię 3:1, a w finale Aksam Unię Oświęcim 3:2 w rzutach karnych i tym samym zdobyła Puchar Polski powtarzając osiągnięcie sprzed roku. W lidze zespół pozostawał na pozycji lidera i w ostatniej rundzie rundy zasadniczej zapewnił sobie pierwsze miejsce przed fazą play-off. W rywalizacji półfinałowej drużyna z Sanoka pokonała JKH GKS Jastrzębie w stosunku 4:0 (w meczach 4:3 u siebie, 1:2 i 0:2 na wyjeździe i 4:1 ponownie w Sanoku) i tym samym 25 lutego 2012 po raz pierwszy w historii klubu awansowała do finału Mistrzostw Polski[529]. W finale PLH sanoczanie zmierzyli się z aktualnym wówczas obrońcą tytułu, ComArch Cracovią. W ciągu siedmiu dni rozegrano 5 spotkań, w których Sanok okazał się lepszy (w stosunku 4:1, w meczach 3:2 d., 2:5, 3:2, 4:2, 5:1) i tym samym 14 marca 2012 wywalczył pierwsze w 54-letniej historii klubu Mistrzostwo Polski[530][531]. Sezon 2011/12 drużyna z Sanoka zakończyła dubletem trofeów krajowych w Polsce. Po zakończeniu sezonu nie przedłużono umowy z trenerem Markiem Ziętarą[532]. W kwietniu 2012 nowym trenerem został Słowak Milan Staš[533], a jego asystentem Marcin Ćwikła[534]. Obaj prowadzili drużynę od początku sezonu 2012/2013. 10 listopada 2012 z klubu odszedł trener Staš[535]. Od 12 listopada 2012 trenerem został jego rodak, Štefan Mikeš[536]. W dniach 23–25 listopada 2012 zespół zadebiutował w europejskich pucharach, uczestnicząc w turnieju III rundy Pucharu Kontynentalnego edycji 2012/2013, organizowanym w norweskim mieście Stavanger. Sanoczanie przegrali wszystkie trzy mecze grupowe[537] (z gospodarzami, mistrzem Norwegii – Stavanger Oilers 4:7[538], mistrzem BiałorusiMietałłurgiem Żłobin 3:5[539] oraz mistrzem KazachstanuBejbarysem Atyrau 1:5[540]) i zostali wyeliminowani z rozgrywek. W finale Pucharu Polski edycji 2012, rozegranym w Sanoku Sanoczanie wygrali w półfinale z Cracovią 5:4 po rzutach karnych i ulegli w finale JKH GKS Jastrzębie 2:4. W PLH drużyna zakończyła rundę zasadniczą na pierwszym miejscu (17 pkt. przewagi nad drugim miejscem) i była zwolniona z gry w ćwierćfinale. W półfinale play-off zespół uległ Cracovii w meczach 2:4 (3:4 d., 6:3, 4:5, 3:1, 6:7, 1:3)[541], a następnie w walce o brązowy medal przegrał z GKS Tychy w meczach 1:3 (2:6, 2:3, 4:1, 3:4 k.)[542], zajmując czwarte miejsce w sezonie. Do końca sezonu trenerem zespołu był Štefan Mikeš, zaś 16 maja 2013 Rada Nadzorcza odwołała z funkcji prezesa zarządu spółki hokejowej Piotra Krysiaka[543][544]. W kolejnych miesiącach zostało wszczęte śledztwo prokuratorskie w sprawie nieprawidłowości w działaniu finansowych spółki i wyrządzenia szkody w jej majątku[545][546]. W sezonie 2012/2013 drużyna klubu zdobyła Złoty medal XIX Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży[547][548].

Wychowankowie sanockiego klubu z trofeum mistrza Polski 2014

W lipcu 2013 nowym prezesem został Waldemar Bukowski[549], a formalnie od sierpnia 2013 trenerem jest Tomasz Demkowicz[550]. Do kolejnego sezonu rozgrywek pod nową nazwą Polska Hokej Liga (2013/2014) drużyna przystąpiła gruntownie przebudowana personalnie[551]. W finale Pucharu Polski edycji 2013, zorganizowanego po raz trzeci z rzędu w Sanoku, drużyna sanocka przegrała w finale z Cracovią 3:4, tracąc decydującego gola w ostatniej sekundzie dogrywki. 11 stycznia 2014 nowym trenerem zespołu został Czech, Miroslav Fryčer[552] (drużyna zajmowała wówczas drugie miejsce w tabeli). W sezonie zasadniczym drużyna zajęła drugie miejsce, a następnie w fazie play-off pokonała kolejno w ćwierćfinale HC GKS Katowice w meczach 3:0 (11:0, 13:2, 6:0), w półfinale JKH GKS Jastrzębie w meczach 4:1 (5:2, 3:2, 3:4 k., 3:2, 4:0) i w finale GKS Tychy w meczach 4:2 (0:2, 2:1 k., 1:4, 7:1, 4:3, 2:0), tym samym zdobywając drugie w historii klubu mistrzostwo Polski[553]. Ponadto w sezonie 2013/2014 złoty medal mistrzostwo Polski wywalczył klubowy zespół w kategorii juniorów starszych, a brązowy medal zespół juniorów młodszych[554].

Do nowego sezonu 2014/2015 drużyna przystąpiła ponownie pod kierunkiem trenerów T. Demkowicza i M. Ćwikły, zostało poczynionych szereg zmian w kadrze, zaś jeszcze przed startem ligi zespół sanocki jako aktualny mistrz Polski został zaklasyfikowany do meczu o Superpuchar Polski ze zdobywcą Pucharu Polski, Cracovią[555]. W meczu rozegranym 9 września 2014 sanoczanie przegrali na własnym lodowisku 4:6. Po trzech rozegranych awansem meczach nowego sezonu 2014/2015, jeszcze przed oficjalnym terminem inauguracji ligi, na stanowisku trenera nastąpiła zmiana i szkoleniowcem powtórnie został Miroslav Fryčer[556]. W październiku 2014 trenerem bramkarzy został Słowak Martin Klempa (wcześniej tę funkcję pełnił jego rodak Marek Milý)[557]. W dniach 17–20 października 2014 drużyna Sanoka uczestniczyła w turnieju II rundy Pucharu Kontynentalnego edycji 2014/2015, organizowanym we francuskim mieście Angers; uzyskując wyniku 6:2 przeciw DAB Dunaújváros z Węgier, 2:3 z Prizma Ryga z Łotwy, 4:3 z ASC Corona 2010 Braszów z Rumunii, tym samym zajęła pierwsze miejsce i awansowała do III rundy[558][559][560]. W międzyczasie, władze klubu poparły kandydaturę Wojciecha Blecharczyka ubiegającego się o reelekcję na urząd burmistrza Sanoka w wyborach samorządowych w 2014[561][562]. W dniach 21–23 listopada 2014 drużyna wystąpiła w III rundzie (Grupa E) we francuskim mieście Angers, przegrywając wszystkie trzy mecze grupowe[563][564] (z gospodarzami, mistrzem Francji – Ducs d’Angers 0:4, mistrzem BiałorusiHK Nioman Grodno 0:2 oraz mistrzem Wielkiej BrytaniiBelfast Giants 3:5) i zostali wyeliminowani z rozgrywek. W tym tym samym miesiącu sanoczanie zakwalifikowali się do turnieju finałowej Pucharu Polski edycji 2014. W połowie grudnia 2014 z funkcji prezesa klubu zrezygnował Waldemar Bukowski[565]. W turnieju rozgrywanych w dniach 27–28 grudnia 2014 w hali Kraków Arena sanoczanie w półfinale pokonali Cracovię 3:2[566][567], a w finale ulegli GKS Tychy 1:3[568][569]. W ćwierćfinale PHL drużyna pokonała Orlik Opole w stosunku (w meczach 5:1, 4:2, 2:1)[570], w półfinale PHL drużyna uległa zespołowi GKS Tychy w stosunku 2:4 (w meczach 5:3, 3:2, 2:5, 0:5, 1:3, 1:5)[571], a w rywalizacji o brązowy medal przegrała z MMKS Podhale Nowy Targ w stosunku 0:2 (w meczach 4:5 d., 4:6)[572], wskutek czego zakończyli sezon na czwartym miejscu. Z klubu odszedł trener Miroslav Fryčer[573], który w marcu 2015 został zdyskwalifikowany przez władze ligi[574]. Drużyna juniorska klubu obroniła w sezonie 2014/2015 tytuł mistrza Polski[575][576]. Po sezonie z drużyny seniorskiej odeszła grupa zawodników zagranicznych[577][578][579].

Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.[edytuj]

Drużyna STS Sanok w sezonie 2015/2016
Siedziba klubu STS S.A. (2016)

15 lipca 2015 został podpisany akt notarialny o powołaniu spółki akcyjnej pod nazwą Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A. z siedzibą w Sanoku, którego udziałowcami zostały podmioty-spółki Podkarpacki Bank Spółdzielczy i Ciarko[580][581]. Pod koniec lipca 2015 trenerem zespołu został Fin Kari Rauhanen[582]. W sierpniu 2015 zdecydowano, że drużyna klubu będzie występować pod nazwą Ciarko PBS Bank STS Sanok[583]. Na początku września 2015 został wybrany nowy logotyp klubu[584]. 10 września 2015 uchwałą rady miejskiej miasto Sanok przystąpiło do spółki STS Sanok, po czym 22 września 2015 została podpisana stosowna umowa między władzami miasta a sponsorami klubu (Ciarko, PBS Bank); został wybrany prezes spółki (Damian Delekta) i rada nadzorcza[585][586][587]. W rundzie zasadniczej sezonu 2015/2016 drużyna zajęła 6. miejsce (także dzięki przyznanemu walkowerowi[588]) – ostatnie premiowane awansem do tzw. „Grupy Silniejszej”[589], w której poprawiła pozycję o jedną lokatę, po czym w 1/4 finału play-off pokonała JKH GKS Jastrzębie w stosunku 0:3 (w meczach 4:1, 4:2 i 1:0)[590]. W półfinale STS uległ Cracovii 3:4 (mecze 5:7, 4:1, 2:3 k., 5:3, 3:4 k., 2:0, 2:9)[591], a w walce o brązowy medal przegrał rywalizację z Podhalem Nowy Targ 1:2 (mecze 3:5, 5:3, 0:4) i po raz drugi z rzędu uplasował się w lidze na czwartym miejscu[592]. Po sezonie z klubu odszedł trener Rauhanen[593].

6 lipca 2016 zarząd STS S.A. poinformował, że drużyna klubu nie przystąpi do rozgrywek PHL edycji 2016/2017 z powodów organizacyjnych[594]. W sierpniu 2016 władze spółki zapowiedziały konkurs na stanowisko nowego prezesa STS S.A.[595] 25 listopada 2016 prezesem zarządu STS S.A. został mianowany Jerzy Burtan, a wiceprezesem Hubert Paszkiewicz[596], który ustąpił ze stanowiska 2 czerwca 2017[597].

Na początku 2017 przedstawiciele klubu STS deklarowali starania o przyznanie miejsca w PHL bądź udział w I lidze[598][599][600].

Ciarko KH 58 Sanok[edytuj]

W 2017 sanoccy działacze hokejowi zgłosiły wniosek o przystąpienie drużyny do 2. ligi słowackiej, której uczestnicy 14 czerwca 2017 jednogłośnie opowiedzieli się za przyjęciem do sezonu 2017/2018 zespołu z Sanoka[601][602][603]. Drużyna przedstawiona pod nazwą Ciarko KH 58 Sanok została umieszczona w Grupie B rozgrywek, mając za przeciwników 9 zespołów ze Słowacji[604][605]. W rozgrywkach zaplanowano 18 meczów, z których połowę w Sanoku, organizowanych w soboty[606]. W składzie drużyny znaleźli się w większości wychowankowie sanockiego klubu[607]. Trenerem zespołu został Marcin Ćwikła[608].

Rozgrywki ligowe[edytuj]

Sanoczanka Sanok
  • 1956/1957 – liga okręgowa rzeszowska
  • 1957/1958 – liga okręgowa rzeszowska
  • 1958/1959 – liga okręgowa rzeszowska: 1.
  • 1959/1960 – liga okręgowa rzeszowska: 1. uznaniowo
Stal Sanok
  • 1960/1961 – liga okręgowa rzeszowska: 1. uznaniowo, elimin. do II ligi
  • 1961/1962 – liga okręgowa rzeszowska: wycofanie z rozgrywek
  • 1962–1965 – brak uczestnictwa w rozgrywkach
  • 1965/1966 – Puchar WKKFiT
  • 1966/1967 – liga okręgowa rzeszowska: 3. lub 4.
  • 1967/1968 – liga okręgowa rzeszowska
  • 1968/1969 – liga okręgowa rzeszowska: 3.
  • 1969/1970 – liga okręgowa rzeszowska: 1., elimin. do II ligi
  • 1970/1971 – liga okręgowa krakowska: 2., awans do II ligi
  • 1971/1972II liga: 4. w gr. jednolitej
  • 1972/1973 – II liga: 5. w gr. jednolitej
  • 1973/1974 – II liga: 5. w Gr. Południowej
  • 1974/1975 – II liga: 3. w Gr. Południowej, 3. w turnieju o awans do I ligi
  • 1975/1976 – II liga: 1. w Gr. Południowej, awans bezpośredni do I ligi
STS Sanok
  • 1991/1992 – II liga: 1. w Gr. Południowej, 1. w finale, awans do I ligi
  • 1992/1993 – I liga: 5. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 5.
  • 1993/1994 – I liga: 7. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 7.
  • 1994/1995 – I liga: 9. w sezonie zasadniczym, 9. w turnieju o utrzymanie
  • 1995/1996 – I liga: 5. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 5.
  • 1996/1997 – I liga: 4. w sezonie zasadniczym, 1/2 finału play-off, rywalizacja o brązowy medal, 4.
  • 1997/1998 – I liga: 3. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 6.
  • 1998/1999 – I liga: 7. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 8.
SKH Sanok
  • 1999/2000 – PLH: 5. w sezonie zasadniczym, 1/2 finału play-off, rywalizacja o brązowy medal, 4.
  • 2000/2001 – PLH: 8. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 8. degradacja do I ligi
KH Sanok
  • 2001/2002 – I liga: 5. w sezonie zasadniczym, 1/2 finału play-off, 4.
  • 2002/2003 – I liga: 3. w sezonie zasadniczym, finał play-off, 2.
  • 2003/2004 – I liga: 1. w sezonie zasadniczym, 2. w finale play-off, w barażach awans do PLH
  • 2004/2005 – PLH: 7. w sezonie zasadniczym, 7. po rywalizacji o utrzymanie
  • 2005/2006 – PLH: 8. w sezonie zasadniczym, 8. po rywalizacji o utrzymanie, formalna degradacja
  • 2006/2007 – PLH: 10. w sezonie zasadniczym, 9. po rywalizacji o utrzymanie
  • 2007/2008 – PLH: 8. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 8. miejsce
  • 2008/2009 – PLH: 9. w sezonie zasadniczym, 9. po rywalizacji o utrzymanie
  • 2009/2010 – PLH: 9. w sezonie zasadniczym, 9. po rywalizacji play-down
  • 2010/2011 – PLH: 5. w sezonie zasadniczym, 1/4 finału play-off, 6.
  • 2011/2012 – PLH: 1. w sezonie zasadniczym, zwycięstwo w finale play-off, mistrzostwo Polski
  • 2012/2013 – PLH: 1. w sezonie zasadniczym, 1/2 finału play-off, 4.
  • 2013/2014 – PHL: 2. w sezonie zasadniczym, zwycięstwo w finale play-off, mistrzostwo Polski
  • 2014/2015 – PHL: 2. w sezonie zasadniczym, 1/2 finału play-off, rywalizacja o brązowy medal, 4.
STS
  • 2015/2016 – PHL: 5. w sezonie zasadniczym, 1/2 finału play-off, rywalizacja o brązowy medal, 4.
  • 2016/2017niezgłoszenie drużyny do PHL
  • 2017/2018 – 2. liga słowacka:

Sukcesy i wyróżnienia[edytuj]

Hokeiści klubu świętujący pierwsze zdobycie mistrzostwa Polski (14.03.2012)
Zawodnicy świętujący drugie zdobycie mistrzostwa Polski (03.04.2014)
Osiągnięcia drużynowe
Wyczyny indywidualne
Wyróżnienia drużyny

Turnieje towarzyskie[edytuj]

Na przestrzeni lat w Sanoku organizowano towarzyskie turnieje hokejowe.

Prezesi klubu[edytuj]

  • Władysław Jasiewicz (1957–1961)
  • Edward Pilszak (1965–1967)
  • Jan Siwiński (1967–1968)
  • Adam Kuzicki (1968–1969)
  • Henryk Gralka (1969–1982)
  • Zdzisław Nowak (1982–1983)
  • Józef Kornecki (1983–1985)
  • Grzegorz Kawczyński (1985–1991)
  • Jerzy Rożdżyński (1991 – 06.1993)
  • Andrzej Demkowicz (1993)[643][644]
  • Franciszek Hamerski (1993)
  • Grzegorz Kawczyński (12.1993–)[645]
  • Leszek Kawczyński (1995)
  • Bogdan Terlecki (18.07.1995–)[474]
  • Bogusław Struś (1995, jako wiceprezes)[473]
  • Jan Długosz (08.2001 – 04.2002)[646]
  • Tadeusz Kruczkiewicz (04.2002–)[647]
  • Bolesław Wolanin (11.2002 – 06.2004)[648]

Szkoleniowcy[edytuj]

Marek Ziętara i Milan Jančuška – szkoleniowcy od 2010
Kari Rauhanen – trener od 2015
 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy KH Sanok.

Zawodnicy[edytuj]

Zastrzeżone numery Jana Paszkiewicza i Piotra Milana w galerii Legendy Sanockiego Hokeja w hali Arena Sanok
 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści KH Sanok.
Zastrzeżone numery

Byli hokeiści[edytuj]

Na przestrzeni lat aż do czasów obecnych w barwach sanockiej drużyny występowało wielu wybitnych zawodników. Byli wśród nich zarówno wychowankowie klubu i zarazem rodowici sanoczanie, jak też hokeiści przyjezdni – z jednej strony Polacy (w większości sprowadzeni z Podhala Nowy Targ), jak również obcokrajowcy – nierzadko reprezentanci swoich krajów i odnoszący w karierze znaczące sukcesy.

Wychowankowie

Jan Paszkiewicz (najskuteczniejszy strzelec w historii klubu)[670], Czesław Radwański, Piotr Milan, Tomasz Rysz, Sebastian Pajerski, Grzegorz Mermer, Adam Milczanowski, Arkadiusz Burnat, Tomasz Demkowicz (jedyny wychowanek klubu, który wystąpił na turnieju mistrzostw świata Elity i w jego trakcie zdobył gola), Marcin Ćwikła, Maciej Mermer, Michał Radwański, Marek Strzyżowski (pięciu ostatnich – reprezentanci Polski), Robert Brejta, Dariusz Brejta, Grzegorz Brejta, Wojciech Zubik, Maciej Radwański.

Turnieje rangi mistrzostw Europy i świata

Wychowankowie sanockiego klubu uczestniczyli w turniejach rangi reprezentacyjnej, w tym juniorskich i seniorskich mistrzostwach świata:

Reprezentacja Polski do lat 18mistrzostwa Europy juniorów do lat 18

Reprezentacja Polski do lat 18mistrzostwa świata juniorów do lat 18

Reprezentacja Polski do lat 20mistrzostwa świata juniorów do lat 20

Reprezentacja Polski akademicka – Zimowa Uniwersjada

Polacy z innych klubów

Tadeusz Garb, Franciszek Pajerski, Marian Guzy, Tomasz Jękner, Władysław Balakowicz, Grzegorz Lowas, Andrzej Truty, Piotr Baryła, Zygmunt Wójcik. Pozostali to reprezentanci Polski: Marek Cholewa (trzykrotny olimpijczyk), Jerzy Sobera (olimpijczyk), Krzysztof Zioła, Artur Gomółka, Janusz Syposz, Tomasz Wawrzkiewicz, Sławomir Kiedewicz, Adam Fraszko, Robert Fraszko, Krzysztof Secemski, Krzysztof Zborowski, Piotr Gil, Filip Drzewiecki, Krystian Dziubiński, Tomasz Malasiński, Krzysztof Zapała, Przemysław Odrobny, Paweł Dronia, Marcin Kolusz (pierwszy polski zawodnik w historii klubu wybrany wcześniej w drafcie NHL), Sławomir Krzak, Wojtek Wolski (jeden z nielicznych Polaków w lidze NHL, zaangażowany w 2012 podczas lokautu w sezonie NHL 2012/2013)[678], Zenon Konopka.

Obcokrajowcy

Kadra w sezonie 2017/2018[edytuj]

Na podstawie materiału źródłowego[679]:

Sztab szkoleniowy:

Bramkarze:

Obrońcy:

Napastnicy:

Inne sekcje[edytuj]

  • W pierwszej połowie lat. 90 w ramach klubu STS powstała sekcja dyscypliny short track (w tym czasie zawodniczka klubu zdobyła brązowy medal mistrzostwo Polski juniorów[473]; trenerem i kierownikiem sekcji był panczenista, Jan Mazur[680]). Podczas Otwartych Mistrzostw Polski w 1997 sztafeta żeńska (Renata Cybuch, Małgorzata Och, Anna Nawrocka i Agnieszka Galant) zdobyła srebrny medal na dystansie 3000 m, a Renata Cybuch zdobyła brązowy medal w biegu na 500 m[681].
  • W maju 2012 powstała sekcja żeńska klubu[682], która po roku przygotowań przystąpiła do rozgrywek Polskiej Ligi Hokeja Kobiet w sezonie 2013/2014.

Kultura masowa[edytuj]

  • Podczas zgrupowania przygotowawczego w Gdańsku latem 1977 hokeiści Stali zostali zaangażowani jako statyści przy realizowaniu zdjęć do filmu pt. Próba ognia i wody[683].
  • Podczas finału VII konkursu-plebiscytu na najpopularniejszego sportowca Sanoka za rok 1983, który odbył się 28 lutego 1979 w Sanockim Domu Kultury, zespół artystyczny „Autosan” zaprezentował piosenkę odnoszącą się do dwóch czołowych klubów sportowych w mieście, której słowa brzmiały[684]:
Oby wam się, oby wam się, oby wam się dobrze działo!
Oby wam się, oby wam się, oby wam się dobrze zwyciężało!
Niech Stal Sanok z Sanoczanką idą w górę ramię w ramię!
Tego życzą wam i sobie tu obecni sanoczanie!

Przypisy

  1. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 195.
  2. M. K.. Wiadomości sportowe. Budują nowe obiekty sportowe. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 4, Nr 298 z 15 grudnia 1952. 
  3. Leonard Grześkowiak. Na cześć II Zjazdu. Pod kierownictwem Partii i ZMP wychowujemy sportowców na ludzi oddanych pracy i nauce. „Nowiny Rzeszowskie-Nowiny Sportowe”, s. 1, Nr 10 z 8 marca 1954. 
  4. Włodzimierz Wal. Jak hartowała się sanocka „Stal”. „Nowiny Rzeszowskie-Nowiny Sportowe”, s. 1, Nr 67 z 21 grudnia 1953. 
  5. Górnicy Podkarpacia w dniu »Barbórki«. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 1, Nr 48 z 5 grudnia 1955. 
  6. W grudniu 1956 w 8-zespołowej lidze drużyna Górnika została przydzielona od grupy II mając za rywali Kolejarz Przemyśl, Stal Mielec i Stal Rzeszów, zob. Hokejowy rozkład jazdy. „Nowiny Rzeszowskie-Nowiny Sportowe”, s. 6, Nr 292 z 7 grudnia 1956.  Pod koniec stycznia 1957 Górnik Sanok był anonsowany jako uczestnik gry w grupie III wraz z Górnikiem Krosno i ze Stalą Stalowa Wola. Pierwszy turniej zorganizowano w Stalowej Woli (w jego trakcie sanoczanie ulegli gospodarzom i wygrali z Górnikiem Krosno), a rewanżowy w Sanoku, zob. Sport. Druga runda mistrzostw hokejowych. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 3, Nr 23 z 26-27 stycznia 1957. . W relacji z turnieju w Sanoku widniała już drużyna pod nazwą Sanoczanka Sanok, która (przegrywając ponownie ze Stalą Stalowa Wola, wynik 2:3) zakończyła rywalizację w grupie na drugim miejscu (awans do finałów wywalczyła Stal Stalowa Wola). Por. Stal Stalowa Wola drugim finalistą z hokejowych mistrzostw. „Nowiny Rzeszowskie-Nowiny Sportowe”, s. 6, Nr 30 z 4 lutego 1957. 
  7. W 10-zespołowej lidze Sanoczanka Sanok została przydzielona do grupy I mając za rywali Czuwaj Przemyśl, Krośniankę Krosno, Stal Rzeszów i Stal Stalowa Wola. Por. 29 bm. hokeiści rzeszowscy rozpoczynają mistrzostwa klasy A. 10 drużyn w 2 grupach. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 5, Nr 302 z 19 grudnia 1957.  Hokeiści ruszają do mistrzowskich bojów. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 4, Nr 3 z 4 i 5 stycznia 1958.  W swoim pierwszym meczu Sanoczanka wygrała z Czuwajem 5:4 (1:2, 0:1, 4:1), zob. Sport. Hokej – A klasa. Sanoczanka – Czuwaj 5:4. „Nowiny”, s. 7, Nr 23 z 28 stycznia 1958.  Sport. Hokej – A klasa. „Nowiny”, s. 5, Nr 24 z 29 stycznia 1958.  W drugim spotkaniu pokonała na wyjeździe Krośniankę 1:5 (1:0, 0:2, 0:3), gole: Jackiewicz 3, Tarapacki 2, zob. Ze sportu. O mistrzostwo klasy A w hokeju na lodzie. „Nowiny”, s. 2, Nr 25 z 30 stycznia 1958.  W trzecim pojedynki zremisowała ze Stalą w Rzeszowie 2:2 (1:0, 1:0, 0:2), po czym miała do rozegrania jeszcze zaległe gry i związku z tym zachowywała szansę na wyprzedzenie Stali i wygranie grupy, zob. Sport. Niespodzianka w Rzeszowie. „Nowiny”, s. 5, Nr 32 z 7 lutego 1958.  Z uwagi na warunki atmosferyczne i upływający czas wobec zaplanowanych terminów rywalizacji o miejsce w II lidze władze ROZHL podjęły wcześniej decyzję, że w razie niedokończenia sezonu o czasie, województwo rzeszowskie w rywalizacji o awans do II ligi będzie reprezentować Resovia jako zwycięzca grupy II, zob. Sport. O wejście do II ligi – seniorzy Resovii?. „Nowiny”, s. 6, Nr 37 z 13 lutego 1958.  Ostatecznie zostało to zrealizowane i Resovia uczestniczyła w Katowicach w turnieju eliminacyjnym o miejsce w II lidze 1958/1959, zob. Hokeiści Resovii wyjechali na Torkat. „Nowiny”, s. 4, Nr 44 z 21 lutego 1958.  Sportowy rozkład jazdy. „Nowiny”, s. 4, Nr 45 z 22-23 lutego 1958. 
  8. W źródłach podawane Władysław bądź Władysław, zob. Marian Struś. 30 lat klubu sportowego „Stal”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 14, Nr 21-22 (66-67) z 15-30 listopada 1976. 
  9. Struś. 30 lat Stali 1976 ↓, s. 47.
  10. Sanoczanka została pierwotnie przyporządkowana do Grupy A mistrzostw województwa wraz z zespołami: Czuwaj Przemyśl, Legia Krosno, Resovia, Stal Rzeszów, zob. Mistrzostwa w 2. czy w 1. klasie? Hokeiści województwa rzeszowskiego na 5 min. przed rozgrywkami. „Nowiny-Stadion”, s. 2, Nr 51 z 29 grudnia 1958.  Hokeiści rzeszowskiego okręgu na start. „Nowiny-Stadion”, s. 2, Nr 51 z 29 grudnia 1958.  Zaplanowane od początku stycznia 1959 rozgrywki wystartowały z opóźnieniem z uwagi na niesprzyjające warunki pogodowe, zob. Start hokeistów w sobotę. „Nowiny”, s. 6, Nr 16 z 19 stycznia 1959. 
  11. Wreszcie wystartowali hokeiści Rzeszowszczyzny. „Nowiny-Stadion”, s. 1-2, Nr 3 z 19 stycznia 1959. 
  12. Hokeiści Rzeszowa na czele A-klasy. Dziś dalsze mecze. „Nowiny”, s. 6, nr 18 z 21 stycznia 1959. 
  13. Niespodzianka w Rzeszowie. „Nowiny”, s. 2, nr 19 z 22 stycznia 1959. 
  14. Wiadomości sportowe. Sanoczanka zrewanżowała się Legii Krosno. „Nowiny”, s. 2, nr 31 z 5 lutego 1959. 
  15. Niespodzianka w Sanoku. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 6 z 9 lutego 1959. 
  16. Hokej. Sanoczanka – Resovia 8:3. „Nowiny”, s. 2, nr 37 z 12 lutego 1959. 
  17. Sanoczanka mistrzem okręgu po zwycięstwie w Przemyślu i w Rzeszowie. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 7 z 16 lutego 1959. 
  18. Kto wicemistrzem a kto spada?. „Nowiny”, s. 6, nr 42 z 18 lutego 1959. 
  19. Andrzej Kosiorowski. Dlaczego Sanoczanka nie walczy o wejście do II ligi hokeja na lodzie?. „Nowiny-Stadion”, s. 1–2, nr 8 z 23 lutego 1959. 
  20. Hokeiści Rzeszowszczyzny na 5 min. przed sezonem. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 49 z 14 grudnia 1959. 
  21. O ile mróz dopisze – w sobotę wystartują hokeiści okręgu rzeszowskiego. „Nowiny”, s. 6, nr 11 z 14 stycznia 1960. 
  22. Hokejowe mistrzostwa klasy A. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 3 z 18 stycznia 1960. 
  23. Hokej na lodzie. Sanoczanka – Stal Przysieki 25:2. „Nowiny”, s. 6, nr 16 z 20 stycznia 1960. 
  24. Hokej na lodzie. A klasa. „Nowiny”, s. 6, nr 19 z 23 i 24 stycznia 1960. 
  25. Hokej – klasa A. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 4 z 25 stycznia 1960. 
  26. Wiadomości sportowe. Hokej na lodzie. A klasa. „Nowiny”, s. 11, Nr 31 z 6-7 lutego 1960. 
  27. Hokej na lodzie. Finały mistrzostw okręgu rzeszowskiego. „Nowiny”, s. 4, nr 34 z 10 lutego 1960. 
  28. Hokeiści Sanoczanki walczą o II ligę na Torkacie. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 9 z 29 lutego 1960. 
  29. Kalendarzyk imprez sportowych. „Trybuna Robotnicza”, s. 2, Nr 55 z 5-6 marca 1960. 
  30. Hokeiści Gwardii u wrót II ligi. „Trybuna Robotnicza”, s. 4, Nr 56 z 7 marca 1960. 
  31. Sport w Sanoku w okresie powojennym. isanok.pl. [dostęp 2016-01-12].
  32. Józef Ząbkiewicz. Ludzie sanockiego sportu. Jerzy Lisowski. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 28 (149) z 15 lipca 1994. 
  33. Rywalami Stali w lidze okręgowej były Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Legia Krosno, Resovia, Stal Rzeszów. Por. Rozgrywki hokejowe okręgu rzeszowskiego. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 6, Nr 4 z 4 stycznia 1961.  25 stycznia inauguracja mistrzostw hokejowych okręgu rzeszowskiego. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 6, Nr 17 z 20 stycznia 1961. 
  34. Mistrzostwa hokejowe okręgu rzeszowskiego. Stal Sanok na czele tabeli. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 5 z 30 stycznia 1961.  Hokej A klasa. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 35 z 10 lutego 1961.  Poza wymienionymi rezultatami dziennik „Nowiny” nie podał dalszych wyników ligowych oraz rozstrzygnięcia o mistrzostwie rozgrywek.
  35. Zbigniew Rybak w artykule z lutego 1962 opisując zawieszenie działalności Stali Sanok wspominał w liczbie mnogiej o dotychczasowym udziale sanockiego zespołu w eliminacjach do wyższej klas rozgrywkowej, a zatem chodziło o lata 1960, 1961, zob. Zbigniew Rybak. Sanockie problemy. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 3, Nr 7 z 7 lutego 1962. 
  36. Zbigniew Rybak. Sanockie problemy. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 3, Nr 7 z 7 lutego 1962. 
  37. Obiekt był budowany w 2. poł. lat 60 i oddany do użytku w 1969. Por. Nowe hotele dla turystów w Sanoku i Rzeszowie. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 44 z 2 listopada 1964.  Artur Bata: Sanok i okolice. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 58. ISBN 83-03-02881-2.
  38. W tym czasie zaprzestały działalności także inne drużyny w regionie. W sezonie 1962/1963 do rozgrywek przystąpiło trzy drużyny. Por. Zbigniew Rybak. Sport. Hokeiści rzeszowscy rozpoczynają mistrzostwa. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 296 z 13 grudnia 1962. 
  39. Od Gorlic po Ustrzyki Dolne. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 2, Nr 49 z 16 grudnia 1963. 
  40. Hokej – klasa A. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 309 z 31 grudnia 1962 – 1 stycznia 1963. 
  41. Sport. Czuwaj Przemyśl – Stal Rzeszów 2:1. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 8 z 10 stycznia 1963. 
  42. Konkurs skoków w Iwoniczu-Zdroju zainaugurował sezon sportów zimowych. „Nowiny”, s. 2, nr 309 z 31 grudnia 1962 i 1 stycznia 1963. 
  43. Czuwaj Przemyśl – Stal Rzeszów 5:1. „Nowiny”, s. 2, nr 9 z 11 stycznia 1963. 
  44. Trzeci wyciąg narciarski na Rzeszowszczyźnie. „Nowiny-Stadion”, s. 3, nr 6 z 8 lutego 1965. 
  45. W Sanoku pierwsze w województwie sztuczne lodowisko?. „Nowiny-Stadion”, s. 5, nr 45 z 23 lutego 1965. 
  46. Sztuczne lodowisko w Sanoku. „Nowiny”, s. 5, nr 52 z 3 marca 1965. 
  47. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 42-43.
  48. W sezonie 1964/1965 region rzeszowski reprezentował tylko Czuwaj Przemyśl. Do sezonu 1965/1966 akces zgłosili Czuwaj, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Czy „zezowate szczęście” przestanie towarzyszyć hokeistom. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 2, Nr 50 z 13 grudnia 1965. 
  49. Rzeszowski Okręgowy Związek Hokeja reaktywowany. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 2, Nr 3 z 17 stycznia 1966. 
  50. Stal Sanok pokonała Górnika Gorlice 3:1. Por. Hokej. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 2, Nr 4 z 24 stycznia 1966. 
  51. Do sezonu przystąpiły kluby: Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Hokeiści walczą o mistrzowskie punkty. Czuwaj Przemyśl na czele tabeli. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 20 z 24 stycznia 1967. 
  52. Hokej na lodzie. Dobry start hokeistów JKS. „Nowiny”, s. 2, nr 22 z 26 stycznia 1967. 
  53. Hokej na lodzie. JKS Jarosław mistrzem na półmetku. „Nowiny”, s. 2, nr 28 z 2 lutego 1967. 
  54. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 7 z 13 lutego 1967. 
  55. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny”, s. 2, nr 40 z 16 lutego 1967. 
  56. Hokej – liga okręgowa. JKS nadrabia straty. „Nowiny”, s. 2, nr 42 z 18 i 19 lutego 1967. 
  57. Wskutek ocieplenia warunków atmosferycznych nie rozegrano w terminie dwóch ostatnich meczów sezonów, w tym decydującego o mistrzostwie, a także spotkania Karpaty Krosno - Górnik Gorlice, w którym goście przy jakiejkolwiek zdobyczy punktowej wyprzedziliby Stal, zob. Sport. JKS czy Czuwaj?. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 42 z 23 lutego 1967. 
  58. Do sezonu przystąpiły ponownie Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Hokeiści na start. Za tydzień pierwsze mecze w lidze okręgowej. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 1, Nr 1 z 2 stycznia 1968. 
  59. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 1, Nr 3 z 15 stycznia 1968.  Brak jest dalszych doniesień prasowych o pozostałych meczach i klasyfikacji ligowej.
  60. Józef Ząbkiewicz. Ludzie sanockiego sportu. Edward Pilszak. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 26 (138) z 1 lipca 1994. 
  61. Sportowcy i działacze uczestnikami aktywnej dyskusji i pracy w Czynie Zjazdowym. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 38 z 16 września 1968. 
  62. Pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko. „Nowiny”, s. 2, nr 260 z 1 listopada 1968. 
  63. Dziennik sportowy. Pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko. „Dziennik Polski”, s. 2, nr 261 z 2 listopada 1968. 
  64. Sanok zaprasza na otwarcie sztucznego lodowiska. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 43 z 4 listopada 1968. 
  65. Pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko oddane do eksploatacji. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 46 z 11 listopada 1968. 
  66. Jerzy Czaja. Kto pójdzie w ślady Sanoka. „Podkarpacie”, s. 1, nr 3 z 15 października 1970. 
  67. Do sezonu ponownie przystąpiły zespoły: Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Sport. Hokeiści na start. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 302 z 20 grudnia 1968. 
  68. Sportowe depesze. Pierwsze mecze w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 53 z 30 grudnia 1968. 
  69. Niespodzianki w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 1 z 6 stycznia 1969. 
  70. JKS prowadzi w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 2 z 13 stycznia 1969. 
  71. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny”, s. 2, nr 20 z 24 stycznia 1969. 
  72. JKS i Czuwaj prowadzą w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 4 z 27 stycznia 1969. 
  73. Hokej. Stal Sanok odrabia straty. „Nowiny”, s. 4, nr 31 z 6 lutego 1969. 
  74. Sport. JKS walczy o awans – Karpaty ukarane. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 39 z 15 i 16 lutego 1969. 
  75. Rekordowe 18:1 w Jarosławiu. Hokeiści JKS mistrzami okręgu. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 1, Nr 7 z 17 lutego 1969. 
  76. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 353.
  77. Struś. 30 lat Stali 1976 ↓, s. 48.
  78. Błędnie podany jako Adam Połeński, zob. roy. Tak się zaczęło. „Nowiny”, s. 1, 7, Nr 60 z 15 marca 1976. 
  79. Do ligi okręgowej rzeszowskiej przystąpiły drużyny Czuwaju Przemyśl, JKS Jarosław, Karpat Krosno i Stali Sanok. Ponadto ustalono nowo formułę (ze względów ekonomicznych oraz dla uatrakcyjnienia rozgrywek), w myśl której drużyny rozegrają między sobą po cztery spotkania systemem dwumeczów na obiekcie gospodarza w dniach sobota-niedziela. Terminarz przewidywał rozgrywki od 3 stycznia do 8 lutego 1970. Por. Sport. Rzeszowscy hokeiści rozpoczynają mistrzostwa okręgu. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 345 z 30 grudnia 1969. 
  80. Jako powody podano nieprzygotowanie zespołów do rozgrywek oraz warunki atmosferyczne (odwilż). Por. Sport. Kto został na lodzie?. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 5 z 6 stycznia 1970. 
  81. Hokej. Wysokie zwycięstwa Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 4 z 24 stycznia 1970. 
  82. Sport. Stal Sanok – Czuwaj 17:1. „Nowiny”, s. 2, nr 29 z 30 stycznia 1970. 
  83. Hokej. Stal Sanok – Karpaty 20:1. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 5 z 2 lutego 1970. 
  84. a b c d Jan Filipowicz. Pocztówka z Sanoka. Rzeszowski hokej rusza z martwego punktu. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 7 z 16 lutego 1970. 
  85. a b c Hokeiści Stali Sanok mistrzami okręgu. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 1, Nr 8 z 23 lutego 1970. 
  86. Depesze. „Nowiny”, s. 2, nr 37 z 7 lutego 1970. 
  87. Marian Struś. Na zawsze pozostanie nasz, sanocki. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, nr 5 (951) z 5 lutego 2010. 
  88. Wacław Drwięga: Początki hokeja w Sanoku oraz inne ciekawostki. sokolsanok.pl, 2016-02-27. [dostęp 20 października 2014].
  89. Protokół nr XIV/2011 z XIV zwyczajnej Sesji Rady Miasta Sanoka VI kadencji, która odbyła się w dniu 20.09.2011 r.. bip.um.sanok.pl. [dostęp 14 lipca 2014].
  90. Sport. Hokej. Dziś na „Santorze” Stal – Dolmel Wrocław. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 62 z 4 marca 1970. 
  91. Stal Sanok – Elektro Łaziska 7:7. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”, s. 1, Nr 10 z 9 marca 1970. 
  92. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 197.
  93. J. Kozioł. Bez kompleksu przed bardziej sytuowanymi, czyli... Sanocki hokej na drodze do sukcesu. „Podkarpacie”, s. 6, nr 14 z 31 grudnia 1970. 
  94. a b c d e f Hokeiści Stali Sanok przed trudnym egzaminem. „Nowiny”, s. 2, Nr 61 z 3 marca 1971. 
  95. a b Trener Andrzej Wołkowski. Nasz sukces to nie tylko zasługa hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 81 z 23 marca 1971. 
  96. Dobry start sanockich juniorów. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 40 z 5 października 1970. 
  97. Hokej. Stal Sanok wygrała z KTH 7:5. „Nowiny”, s. 2, Nr 344 z 13 grudnia 1970. 
  98. a b c Sport. Hokej. Zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 2, Nr 343 z 12 grudnia 1970. 
  99. Hokej. Dwa remisy sanockiej Stali. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 1 z 4 stycznia 1971. 
  100. Sport. Wysokie zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 11 z 12 stycznia 1971. 
  101. Sport. Porażki Stali Sanok w Nowym Targu. „Nowiny”, s. 2, Nr 50 z 20 lutego 1971. 
  102. Sport. Zwycięstwo i porażka hokeistów Sanoka z I-ligowym Górnikiem Murcki. „Nowiny”, s. 2, Nr 50 z 20 lutego 1971. 
  103. Hokej. Honorowa porażka z mistrzem Polski. „Nowiny”, s. 2, Nr 51 z 21 lutego 1971. 
  104. Hokeiści GKS-u Katowice wygrali w Sanoku 10:2. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 8 z 22 lutego 1971. 
  105. Sport. Dobry początek sanockich hokeistów. Stal – Podhale II N. Targ 11:3. „Nowiny”, s. 2, Nr 62 z 4 marca 1971. 
  106. Hokeiści Stali Sanok przegrali z Elektro Łaziska. „Nowiny”, s. 2, Nr 71 z 13 marca 1971. 
  107. Hokeiści Stali Sanok wygrali w Nowym Targu. „Nowiny Rzeszowskiej-Stadion”, s. 1, Nr 11 z 15 marca 1971. 
  108. Sportowy rozkład jazdy. „Nowiny”, s. 2, Nr 78 z 20 marca 1971. 
  109. W trakcie sezonu PZHL dokonał zmiany regulaminu kwalifikacji, rezygnując z konieczności rozgrywania finału, lecz ustalając że awans uzyskają zwycięzcy trzech grup eliminacyjnych. Por. Czy Sanok powita dziś II ligę?. „Nowiny”, s. 2, Nr 79 z 21 marca 1971. 
  110. Hokeiści Stali Sanok w II lidze. Od 2:6 do zwycięskiego 10:6 w dramatycznym meczu z Elektro Łaziska. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 12 z 22 marca 1971. 
  111. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  112. Struś. 30 lat Stali 1976 ↓, s. 49.
  113. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 198.
  114. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 249, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  115. Sanocki beniaminek – hokeiści Stali pilnie przygotowują się do debiutu w II lidze. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 34 z 23 sierpnia 1971. 
  116. Stal Sanok – KTH Krynica na inaugurację rozgrywek hokejowych w II lidze. „Nowiny”, s. 2, Nr 277 z 7 października 1971. 
  117. Zawodnik Jachna podany jako Waldemar. Por. Hokeiści Stali Sanok na starcie II ligi. „Nowiny”, s. 2, Nr 286 z 16 października 1971. 
  118. Niepowodzenie sanockich hokeistów. Stal – KTH Krynica 4:6 (3:2, 0:4, 1:0). „Nowiny”, s. 2, Nr 287 z 17 października 1971. 
  119. W niedzielę znów 6:4 dla KTH Krynica. Niefortunny start sanockiego beniaminka. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 42 z 18 października 1971. 
  120. Hokej. Partizan Belgrad w Sanoku. „Nowiny”, s. 2, Nr 289 z 19 października 1971. 
  121. Hokeiści Stali Sanok wygrali z Partizanem. „Nowiny”, s. 2, Nr 290 z 20 października 1971. 
  122. Nareszcie sukces sanockich hokeistów. Stal – Cracovia 4:3 (2:1, 2:1, 0:1). „Nowiny”, s. 2, Nr 301 z 31 października 1971. 
  123. Jerzy Czaja. Kauczukowy krążek podbija Sanok. „Podkarpacie”, s. 7, nr 49 z 9 grudnia 1971. 
  124. Hokej. Stal na piątym miejscu po I rundzie. „Nowiny”, s. 2, Nr 346 z 15 grudnia 1971. 
  125. Hokej. IV miejsce Stali Sanok na mecie II ligi. „Nowiny”, s. 2, Nr 74 z 15 marca 1972. 
  126. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  127. Remanenty sportowej niedzieli. Stal Sanok – Podhale II 7:6. „Nowiny”, s. 2, Nr 352 z 21 grudnia 1971. 
  128. Hokej i boks wizytówką Sanoka. „Nowiny”, s. 2, Nr 13 z 14 stycznia 1973. 
  129. Trener J. Stock z klubu ZKL Brno nowym opiekunem hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 285 z 14 października 1972. 
  130. Ligi hokejowe na mecie. „Nowiny”, s. 2, Nr 64 z 6 marca 1973. 
  131. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  132. Passa niepowodzeń przerwana. Stal Sanok – Odra 4:3. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 6 z 5 lutego 1973. 
  133. Tadeusz Wojnar. Rolba. Dziecko z nieprawego łoża. „Podkarpacie”, s. 8, nr 42 z 18 października 1973. 
  134. Andrzej Kosiorowski. Sport. Syrena wzywa hokeistów na lód. Stal Sanok rozpoczyna trzeci sezon w II lidze. „Nowiny”, s. 2, Nr 282 z 13 października 1973. 
  135. Srogi rewanż lidera II ligi. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 49 z 3 grudnia 1973. 
  136. Hokeiści II ligi na mecie. Stal Sanok zajęła V miejsce. „Nowiny”, s. 2, Nr 56 z 26 lutego 1973. 
  137. Marian Struś. Hokej na lodzie. Czy poniżej oczekiwań?. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 1 z 14 marca 1974. 
  138. Młodzi hokeiści zainaugurowali imprezy Wojewódzkiej Spartakiady. Sanok bezkonkurencyjny. „Nowiny”, s. 2, Nr 4 z 5 stycznia 1973. 
  139. Turniej hokejowy o Puchar Autosanu. „Nowiny”, s. 2, Nr 66 z 8 marca 1974. 
  140. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 354.
  141. Marian Struś. Tadeusz Bujar trenerem hokeistów „Stali”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 5 z 15–31 maja 1974. 
  142. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  143. Marian Struś. Hokeiści w pełni przygotować do sezonu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 z 1-15 sierpnia 1974. 
  144. Marian Struś. Drugie miejsce w Gdańsku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 14 z 1-15 października 1974. 
  145. Marian Struś. Personalne zmiany na lodowej tafli. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 z 1-15 sierpnia 1974. 
  146. Miejsce w czołówce celem hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 268 z 4 października 1974. 
  147. Marian Struś. Jak grali w I rundzie?. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 1 (20) z 1-15 stycznia 1975. 
  148. Czwarte miejsce sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 318 z 27 listopada 1974. 
  149. „Brązowy medal” w II lidze dla hokeistów Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 5 z 3 lutego 1975. 
  150. Marian Struś. O Puchar naszej Redakcji. Franciszek Pajerski liderem po I fazie rozgrywek. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 4 (23) z 15-28 lutego 1975. 
  151. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 203.
  152. Hokeiści Stali Sanok będą walczyć o I ligę. „Nowiny”, s. 2, Nr 30 z 5 lutego 1975. 
  153. Po zwycięstwie i remisie z KTH hokeiści Stali Sanok na III miejscu. „Nowiny”, s. 2, Nr 65 z 19 marca 1975. 
  154. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  155. Franciszek Hamerski. Po zakończeniu hokejowego sezonu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 7 (26) z 1-15 kwietnia 1975. 
  156. Marian Struś. Hokeiści na mecie sezonu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 8 (27) z 15-30 kwietnia 1975. 
  157. Marian Struś. O puchar naszej redakcji. Rzutem na taśmę Paszkiewicz wyprzedził Pajerskiego. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 7 (26) z 1-15 kwietnia 1975. 
  158. Szkółka hokeistów. „Nowiny”, s. 8, Nr 3 z 4-5 stycznia 1975. 
  159. Stanisław Janczura. Można pogodzić sport z nauką. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 11 (30) z 1–15 czerwca 1975. 
  160. Roman Rybicki. Sanoczanie stawiają na hokej. „Nowiny”, s. 7, Nr 260 z 24 listopada 1975. 
  161. Franciszek Hamerski. Hokeiści przed sezonem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 18 (37) z 1-15 października 1975. 
  162. Marian Struś. W Gdańsku: Stal na czwórkę. Kazimierz Mrugała na piątkę. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 20 (39) z 1-15 listopada 1975. 
  163. Roman Rybicki. Tak się zaczęło. „Nowiny”, s. 1, 7, Nr 60 z 15 marca 1976. 
  164. Hokeiści Stali Sanok mistrzami na półmetku II ligi. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 47 z 24 listopada 1975. 
  165. Marian Struś. Hokeiści na fali. Stal Sanok – liderem na półmetku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 12, Nr 24-25 (43-44) z 15-31 grudnia 1975. 
  166. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 6 (51) z 15-31 marca 1976. 
  167. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 6 (51) z 15-31 marca 1976. 
  168. Hokeiści Stali Sanok w I lidze!. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 10 z 8 marca 1976. 
  169. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 206.
  170. Stal Sanok – Cracovia 7:5 i 6:6. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 45 z 10 listopada 1975. 
  171. Hokeiści Stali Sanok mistrzami na półmetku II ligi. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 47 z 24 listopada 1975. 
  172. 26 bramek hokeistów Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 19 z 1 marca 1976. 
  173. Jan Paszkiewicz najskuteczniejszym zawodnikiem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  174. „Husaria” trenera Bujara. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  175. Hokeiści Stali Sanok w I lidze. Ozdobną czcionką. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 60 z 15 marca 1976. 
  176. Struś. 30 lat Stali 1976 ↓, s. 52.
  177. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 206-207.
  178. Sport. Po awansie hokeistów Stali Sanok do ekstraklasy. „Nowiny”, s. 1, Nr 55 z 9 marca 1976. 
  179. Adam Warzocha, Roman Rybicki. Hokeiści Stali Sanok w I lidze! Ozdobną czcionką. „Nowiny”, s. 1, 7, Nr 60 z 15 marca 1976. 
  180. Kronika województw. Krosno. Gratulacje dla sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 1-2, Nr 57 z 11 marca 1976. 
  181. I sekretarz KW PZPR – Kazimierz Balawajder przyjął hokeistów sanockiej „Stali”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1-2, Nr 6 (51) z 15-31 marca 1976. 
  182. Pierwszy I-ligowiec w przemyśle motoryzacyjnym. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  183. Lodowe okruchy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 6 (51) z 15-31 marca 1976. 
  184. Hokejowy meldunek z Dziwnowa. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 13 (58) z 1-15 lipca 1976. 
  185. Marian Struś. „Stal” mocniejsza!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 14 (59) z 15-30 lipca 1976. 
  186. Marian Struś. Hokeiści już na lodzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 15 (60) z 1-15 sierpnia 1976. 
  187. Marian Struś. Krążek na tafli!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 17 (562) z 1-15 września 1976. 
  188. Roman Rybicki. Beniaminek przed trudną próbą. Pozostać w ekstraklasie – dewizą sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 7, Nr 208 z 13 września 1976. 
  189. Roman Rybicki. Beniaminek przed trudną próbą. Pozostać w ekstraklasie – dewizą sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 7, Nr 208 z 13 września 1976. 
  190. Rozpoczął się wielki hokej. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 18 (63) z 1-15 października 1976. 
  191. Hokeiści wystartowali. Pierwsze mecze – pierwsze niespodzianki. „Trybuna Robotnicza”, s. 8, Nr 221 z 27 września 1976. 
  192. Hokeiści już grają. 2 porażki Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 33 z 27 września 1976. 
  193. Roman Rybicki. Zwycięska premiera na sanockim lodowisku. Stal Sanok – Legia W-wa 2x po 5:4. „Nowiny–Stadion”, s. 1, Nr 41 z 4 października 1976. 
  194. Struś. 30 lat Stali 1976 ↓, s. 51.
  195. Podhale mistrzem na półmetku I ligi hokejowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 49 z 25 listopada 1976. 
  196. Roman Rybicki. Przegrać bitwę nie znaczy przegrać wojnę. „Nowiny”, s. 7, Nr 283 z 13 grudnia 1976. 
  197. Kazimierz Bryniarski szkoli młodych hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 20 (65) z 1–15 listopada 1976. 
  198. Marian Struś. K. Bryniarski trenerem I drużyny hokejowej. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 23 (68) z 1-15 grudnia 1976. 
  199. Sport. W sobotę hokeiści ekstraklasy rozpoczynają rundę rewanżową, Sanoczanie podejmują GKS Tychy. „Nowiny”, s. 2, Nr 4 z 6 stycznia 1977. 
  200. Przed decydującą batalią. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 1 (708) z 1-15 stycznia 1977. 
  201. Marian Struś. Kierunek Finlandia..., ale liga ważniejsza!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 23 (68) z 1–15 grudnia 1976. 
  202. Sport. Sanoczanie podejmują Naprzód Janów. „Nowiny”, s. 2, Nr 31 z 9 lutego 1977. 
  203. Sport. Dwa mecze hokeistów Stali Sanok w Finlandii. „Nowiny”, s. 2, Nr 54 z 9 marca 1977. 
  204. Marian Struś. Nasi w Finlandii. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 6 (76) z 15-31 marca 1977. 
  205. Sport. Stal Sanok gościem ŁKS. „Nowiny”, s. 2, Nr 72 z 30 marca 1977. 
  206. Sport. Stal Sanok – Podhale 4:8. Ostatki w I lidze hokejowej. „Nowiny”, s. 2, Nr 89 z 21 kwietnia 1977. 
  207. Marian Struś. Głowa do góry!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 2 (71) z 15-31 stycznia 1977. 
  208. Marian Struś. Bez rozdzierania szat. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 3 (72) z 1 -15 lutego 1977. 
  209. Marian Struś. Bez wyrywania włosów z głowy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 8 (77) z 15-30 kwietnia 1977. 
  210. Marian Struś. Zdobyte doświadczenie będzie procentować. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 9 (78) z 1-15 maja 1977. 
  211. Marian Struś. Aby ekstraklasa nie pozostała tylko wspomnieniem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 (79) z 15-31 maja 1977. 
  212. Sport. W I lidze hokejowej. Hokeiści Stoczniowca wygrali z Tychami. „Dziennik Bałtycki”, s. 2, Nr 89 z 21 kwietnia 1977. 
  213. Hokej. „Dziennik Polski”, s. 8, Nr 89 z 21 kwietnia 1977. 
  214. Sport. Stal Sanok – Podhale 10:14. Hokeiści zakończyli rozgrywki. „Nowiny”, s. 2, Nr 90 z 22 kwietnia 1977. 
  215. Sport. Ekstraklasa hokejowa zakończyła rozgrywki. „Dziennik Bałtycki”, s. 2, Nr 90 z 22 kwietnia 1977. 
  216. Marian Struś. Zdobyte doświadczenie będzie procentować. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 9 (78) z 1-15 maja 1977. 
  217. Puchar dla J. Paszkiewicza. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 8 (77) z 15-30 kwietnia 1977. 
  218. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 209-210. Według innego źródła 31 goli..
  219. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 209.
  220. Roman Rybicki. Gdy hokej na kijach stoi. „Nowiny”, s. 7, Nr 6 z 9 stycznia 1978. 
  221. Marian Struś. Ruszyła hokejowa karuzela. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 18 (87) z 1-15 października 1977. 
  222. Marian Struś. Unia, Polonia, KTH, GKS Jastrzębie rywalami hokeistów Stali. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 14 (82) z 15-31 lipca 1977. 
  223. Marian Struś. Krążek na tafli. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 17 (86) z 15-30 września 1977. 
  224. Roman Rybicki. W sobotę startują ligi hokejowe. „Nowiny”, s. 7, Nr 221 z 29 września 1977. 
  225. Marian Struś. Ruszyła hokejowa karuzela. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 18 (87) z 1-15 października 1977. 
  226. Wysokie zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 42 z 17 października 1977. 
  227. Sport. Hokeistów Stali Sanok dzielą 2 pkt. od lidera. „Nowiny”, s. 2, Nr 271 z 29 listopada 1977. 
  228. Marian Struś. Dobra pozycja do ataku.... „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 23 (92) z 15-31 grudnia 1977. 
  229. Hokeiści Stali na czele II ligi. „Nowiny”, s. 1, Nr 7 z 10 stycznia 1978. 
  230. Po czwartym dwumeczu Stal była druga, zob. Remanenty niedzieli. Hokeiści Stali na II miejscu. „Nowiny”, s. 2, Nr 25 z 31 stycznia 1978. 
  231. Po piątym dwumeczu Stal była trzecia, zob. Hokeiści Stali na III miejscu. „Nowiny”, s. 2, Nr 31 z 7 lutego 1978. 
  232. Po siódmym dwumeczu Stal była czwarta, zob. Sport. Porażki hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 42 z 21 lutego 1978. 
  233. Hokeiści II ligi zakończyli mistrzostwa. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 10 z 6 marca 1978. 
  234. Marian Struś. Hokeiści pod planem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 9 (102) z 20-31 marca 1978. 
  235. Marian Struś. Hokeiści wykonali plan... minimum. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 (103) z 1-10 kwietnia 1978. 
  236. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 211.
  237. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 355.
  238. Na awans jeszcze za wcześnie. „Nowiny”, Nr 228 z 5 października 1978. 
  239. Depesze. „Nowiny”, s. 2, Nr 282 z 12 grudnia 1978. 
  240. Marian Struś. Na półmetku ligi hokejowej. Próba bilansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 35 (128) z 10-20 grudnia 1978. 
  241. Marian Struś. Oczekujemy lepszych wyników w hokeju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 2 (131) z 10-20 stycznia 1979. 
  242. Słaby start sanockiej Stali. Hokeiści II ligi rozpoczęli rewanżową rundę. „Nowiny”, s. 2, Nr 11 z 16 stycznia 1979. 
  243. Hokeiści Stali nadal na VII miejscu. „Nowiny-Stadion”, s. 2, Nr 23 z 31 stycznia 1979. 
  244. Sport. Hokeiści Stali awansowali na VI m.. „Nowiny”, s. 2, Nr 27 z 6 lutego 1978. 
  245. Sport. Remanenty niedzieli. Hokeiści II ligi na mecie. „Nowiny”, s. 2, Nr 62 z 20 marca 1979. 
  246. Marian Struś. Końcowa tabela II ligi hokeja. Hokeiści na mecie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 9 (138) z 20-31 marca 1979. 
  247. Milan Skokan – trenerem hokeistów Stali. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 18 (147) z 20–30 czerwca 1979. 
  248. Nie zawieść zaufania. „Nowiny”, s. 5, Nr 235 z 18 października 1979. 
  249. Nie zawieść zaufania. „Nowiny”, s. 5, Nr 235 z 18 października 1979. 
  250. Marian Struś. Pierwsze galopy hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 25 (154) z 1-10 września 1979. 
  251. Marian Struś. Pierwsze przymiarki hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 26 (155) z 10-20 września 1979. 
  252. Marian Struś. Startują hokeiści. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 28 (157) z 1-10 października 1979. 
  253. Hokeiści II ligi na półmetku. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr z 1980. 
  254. Z różnych dyscyplin. Hokeiści Budowlanych w I lidze. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 31 marca 1980. 
  255. KTH zdegradowane. „Dziennik Polski”, s. 8, Nr 73 z 31 marca 1980. 
  256. Marian Struś. Hokeiści nie zachwycili. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 (175) z 1-10 kwietnia 1980. 
  257. Zbigniew Drzewicki. Hokeiści Stali Sanok przed kolejną próbą. „Nowiny”, s. 7, Nr 219 z 9 października 1980. 
  258. Marian Struś. Z niepokojem o hokeju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 26 (191) z 10-20 września 1980. 
  259. Marian Struś. Zmienił się klimat. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 27 (192) z 20-30 września 1980. 
  260. Marian Struś. Startują hokeiści. Przed młodym zespołem trudna próba sił. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 29 (194) z 10-20 października 1980. 
  261. Marian Struś. Odwróć tabelę i... Stal na czele! Lekceważeniu kibiców stanowczie NIE. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 30 (195) z 20-31 października 1980. 
  262. Marian Struś. W oczekiwaniu na przebudzenie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 31 (196) z 1-10 listopada 1980. 
  263. Marian Struś. Co się dzieje z hokejem?. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 32 (197) z 10-20 listopada 1980. 
  264. Marian Struś. Najwyższy czas na przebudzenie!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 33 (198) z 20-30 listopada 1980. 
  265. Sport. Remanenty niedzieli. Sytuacja hokeistów sanockich coraz trudniejsza. „Nowiny”, s. 2, Nr 255 z 25 listopada 1980. 
  266. Sport. Sanoczanie opuścili ostatnią pozycję. „Nowiny”, s. 2, Nr 273 z 16 grudnia 1980. 
  267. Roman Rybicki. Zamek na tercji Stali. „Nowiny”, s. 5, Nr 275 z 18 grudnia 1980. 
  268. a b Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 218.
  269. Zwycięski finisz sanockich hokeistów. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 11 z 16 marca 1981. 
  270. W II lidze hokejowej. „Dziennik Polski”, s. 8, Nr 54 z 9 marca 1981. 
  271. Marian Struś. Hokeiści na mecie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 (211) z 1-10 kwietnia 1981. 
  272. Marian Struś. To będzie wielki mecz. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 3 (204) z 20–31 stycznia 1981. 
  273. Marian Struś. Mecz, jakiego jeszcze nie było.... „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 4 (205) z 1–10 lutego 1981. 
  274. Marian Struś. W sportowej walce II-ligowcy lepsi od zespołu „Old Stars”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (207) z 20–28 lutego 1981. 
  275. Marian Struś. Franciszek Pajerski – trenerem hokeistów II-ligowej Stali. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 11 (211) z 10–20 kwietnia 1981. 
  276. Roman Rybicki. Sport w nowych warunkach – rozmowa z wiceprezesem Stali Sanok Januszem Majewskim. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 29 z 27 lipca 1981. 
  277. Sport. Z różnych dyscyplin. Reorganizacja rozgrywek hokeja na lodzie. „Nowiny”, s. 2, Nr 118 z 16 czerwca 1981. 
  278. Marian Struś. Hokejowa II liga w nowej szacie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 19 (219) z 1–10 lipca 1981. 
  279. Startują hokeiści II ligi. „Nowiny”, s. 4, Nr 209 z 22 października 1981. 
  280. Sport. Hokeiści trenują. „Nowiny”, s. 2, Nr 15 z 21 stycznia 1982. 
  281. Hokeiści sanockiej Stali w dobrej formie. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 4 z 1 lutego 1982. 
  282. Hokeiści Stali Sanok w finale II ligi. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 8 z 1 marca 1982. 
  283. Z różnych dyscyplin. Finaliści turnieju o wejście do I ligi hokejowej w komplecie. „Nowiny”, s. 4, Nr 45 z 4 marca 1982. 
  284. Z różnych dyscyplin. Hokejowe baraże odbędą się w Sanoku. „Nowiny”, s. 2, Nr 51 z 12-14 marca 1982. 
  285. Czy hokeiści Stali wykorzystają szansę? Przed finałowym turniejem w Sanoku. „Nowiny”, s. 2, Nr 59 z 24 marca 1982. 
  286. Hokeiści Stali nie wykorzystali szansy. Zadecyduje turniej w Gdańsku. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 12 z 29 marca 1982. 
  287. Hokeiści Stoczniowca znowu w I lidze. „Nowiny”, s. 6, Nr 67 z 5 kwietnia 1982. 
  288. Z różnych dyscyplin. Stoczniowiec Gdańsk awansował do I ligi. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 5 kwietnia 1982. 
  289. Marian Struś. Dobry sezon hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 1 (235) z 20–30 maja 1982. 
  290. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 219-220.
  291. Hokeiści sanockiej Stali w dobrej formie. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 4 z 1 lutego 1982. 
  292. Zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 5 z 8 lutego 1982. 
  293. Hokeiści Stali Sanok w finale II ligi. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 8 z 1 marca 1982. 
  294. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 221, 355.
  295. Ambitne zamierzenia sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 4, Nr 202 z 14 października 1982. 
  296. Hokeiści Stali Sanok awansowali na II miejsce. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 45 z 15 listopada 1982. 
  297. Niespodzianki na „Torsanie”. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 46 z 22 listopada 1982. 
  298. Z różnych dyscyplin. Hokeiści Stali bez punktu. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 47 z 29 listopada 1982. 
  299. Sport. Z różnych dyscyplin Hokeiści Stali piątą drużyną półmetka. „Nowiny”, s. 1, Nr 235 z 30 listopada 1982. 
  300. Marian Struś. Na hokejowym półmetku – pod planem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 21 (255) z 10-20 grudnia 1982. 
  301. Zwycięski finisz hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 8, Nr 8 z 21 lutego 1983. 
  302. Marian Struś. Pożegnanie sezonu hokejowego w minorowych nastrojach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 7 (263) z 1-10 marca 1983. 
  303. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 221-222.
  304. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 222.
  305. Marian Struś. Sportowcy Stali w rozjazdach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 20 (276) z 20–31 lipca 1983. 
  306. Marian Struś. Kim grać?. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 26 (282) z 20–30 września 1983. 
  307. Marian Struś. O hokeju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 22 (278) z 10–20 sierpnia 1983. 
  308. Marian Struś. Mamy Klub Kibica. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 29 (285) z 20–31 października 1983. 
  309. Marian Struś. A. Ambicki i M. Milczanowski znów na tafli. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 32 (288) z 20-30 listopada 1983. 
  310. Marian Struś. Sport. Startują hokeiści II ligi. Czy sanocką Stal stać na niespodziankę?. „Nowiny”, s. 2, Nr 237 z 7 października 1983. 
  311. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 223.
  312. Sport. Z różnych dyscyplin. Zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 263 z 8 listopada 1983. 
  313. Marian Struś. Po pierwszej rundzie hokejowego ekspresu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 32 (288) z 20-30 listopada 1983. 
  314. 18 bramek Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 50 z 12 grudnia 1983. 
  315. Sport. Z różnych dyscyplin. Sanoczanie wygrali w Zgierzu. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 5 z 30 stycznia 1984. 
  316. Sport. Z różnych dyscyplin. Sanoczanie przegrali w Krynicy. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 35 z 10 lutego 1984. 
  317. Sanoccy hokeiści zaprzepaścili szansę. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 8 z 20 lutego 1984. 
  318. Sport. Z różnych dyscyplin. Porażka hokeistów Stali Sanok w Krynicy. „Nowiny”, s. 2, Nr 53 z 2 marca 1984. 
  319. Hokeiści też zakończyli rozgrywki. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 10 z 5 marca 1984. 
  320. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 224.
  321. Marian Struś. Głowa do góry!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 30 (321) z 20–31 października 1984. 
  322. Marian Struś. Startują hokeiści II ligi. Czy kłopoty zahartują sanocką Stal?. „Nowiny”, s. 4, Nr 249 z 18 października 1984. 
  323. Marian Struś. „Torsan” – jak nowy!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 34 (325) z 1–10 grudnia 1984. 
  324. Marian Struś. J. Paszkiewicz jak za najlepszych lat. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 32 (323) z 10–20 listopada 1984. 
  325. Sport. Z różnych dyscyplin. Hokeiści Stali Sanok liderami. „Nowiny”, s. 2, Nr 245 z 6 listopada 1984. 
  326. Z różnych dyscyplin. W meczu „na szczycie” lepsi kryniczanie. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 46 z 12 listopada 1984. 
  327. Spóźniona premiera na „Torsanie”. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 47 z 19 listopada 1984. 
  328. Sport. Z różnych dyscyplin. Dwie porażki hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 282 z 27 listopada 1984. 
  329. Marian Struś. Jeszcze nie wszystko stracone. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 35 (26) z 10-20 grudnia 1984. 
  330. Marian Struś. Roszady trenerskie w sanockim hokeju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 2 (329) z 10–20 stycznia 1985. 
  331. Hokeiści Stali w finałowej „czwórce”. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 5 z 4 lutego 1985. 
  332. Sport. Na marginesie. Kamienie, monety. „Nowiny”, s. 2, Nr 30 z 5 lutego 1985. 
  333. Pomyślny finisz hokeistów Stali. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 12 z 25 marca 1985. 
  334. Marian Struś. Na ile ich było stać. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 11 (338) z 10-20 kwietnia 1985. 
  335. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 227.
  336. Marian Struś. Przed hokejowym sezonem. Znaleźć się w czołowej dwójce. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 26 (353) z 10–20 września 1985. 
  337. Roman Rybicki. Sport. Hokeiści II ligi rozpoczynają rozgrywki. Sanoczanie myślą o ekstraklasie. „Nowiny”, s. 2, Nr 232 z 4 października 1985. 
  338. Marian Struś. Nam strzelać nie kazano. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 36 (362) z 10-20 grudnia 1985. 
  339. Finisz II ligi na „Torsanie”. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 7 z 17 lutego 1987. 
  340. Marian Struś. Cudu nie było. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 7 (370) z 1-10 marca 1986. 
  341. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 229-230.
  342. Roman Rybicki. Sport. Startuje II liga hokejowa. W dziurawych rękawicach po punkty. „Nowiny”, s. 2, Nr 219 z 19 września 1986. 
  343. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 232.
  344. Józef Ząbkiewicz. Sport. W labiryncie hokejowych rozgrywek. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 31 (394) z 1-10 listopada 1986. 
  345. Józef Ząbkiewicz. Z kim i kiedy gają hokeiści?. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 36 (399) z 20-31 grudnia 1986. 
  346. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 233-234.
  347. Stal – Boruta 10:5. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 6 z 9 lutego 1987. 
  348. Stal Sanok – Boruta po raz trzeci. „Nowiny”, s. 8, Nr 38 z 14-15 lutego 1987. 
  349. Hokeiści Stali w pierwszej czwórce. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 7 z 16 lutego 1987. 
  350. Hokeiści Pomorzanina w finale. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 8 z 23 lutego 1987. 
  351. Sport. Z różnych dyscyplin. Dla kogo trzecia lokata. „Nowiny”, s. 2, Nr 58 z 10 marca 1987. 
  352. Trzecia lokata hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 11 z 16 marca 1987. 
  353. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 234.
  354. Józef Ząbkiewicz. Hokeiści już myślą o nowym sezonie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 12 (411) z 20-30 kwietnia 1987. 
  355. Wiesław Syzdek. Po spadku. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 30 z 27 lipca 1987. 
  356. Sport. Z różnych dyscyplin. Hokeiści wkraczają w sezon. „Nowiny”, s. 2, Nr 212 z 11 września 1987. 
  357. Józef Ząbkiewicz. Trenerskie roszady. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 32 (431) z 10–20 listopada 1987. 
  358. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 236.
  359. Józef Ząbkiewicz. W gorące lato o lodowych sprawach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 20 (419) z 10-20 lipca 1987. 
  360. Z kim i kiedy grają hokeiści. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 28 (427) z 1-10 października 1987. 
  361. Zwycięstwa na pożegnanie sezonu. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 11 z 14 marca 1988. 
  362. Sport. Sprintem. „Nowiny-Stadion”, s. 2, Nr 68 z 22 marca 1988. 
  363. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 237.
  364. Józef Ząbkiewicz. Przed wielką reorganizacją. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 19 (454) z 1–10 lipca 1988. 
  365. Józef Ząbkiewicz. Hokeiści czekają na lód i rozgrywki. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 23 (458) z 10–20 sierpnia 1988. 
  366. Sport. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 2 (509) z 10–20 stycznia 1990. 
  367. Marek Pomykała. Odmłodzona Stal nadzieją sanockiego hokeja. „Nowiny”, s. 4, Nr 239 z 13 października 1988. 
  368. Józef Ząbkiewicz. Hokeiści czekają na lód i rozgrywki. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 23 (458) z 10-20 sierpnia 1988. 
  369. Józef Ząbkiewicz. Z różnych dyscyplin. Zwycięstwo nad Finami. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 31 (466) z 1-10 listopada 1988. 
  370. Sport. Z różnych dyscyplin. ŁKS nowym liderem. „Nowiny”, s. 8, Nr 277 z 29 listopada 1988. 
  371. Józef Ząbkiewicz. W hokeju powinno być lepiej w II rundzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 35 (470) z 10-20 grudnia 1988. 
  372. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 239.
  373. Sport. Hokeiści II ligi bez zaległości. „Nowiny”, s. 2, Nr 26 z 31 stycznia 1989. 
  374. Józef Ząbkiewicz. Dobra runda hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 5 (476) z 10-20 lutego 1989. 
  375. a b Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 240.
  376. Marek Pomykała, tasz. Zakończenie sezonu hokejowego w Sanoku. „Nowiny-Stadion”, s. 2, Nr 12 z 20 marca 1989. 
  377. Marek Pomykała. Pokłosie hokejowego sezonu. „Nowiny-Stadion”, s. 4, Nr 86 z 13 kwietnia 1989. 
  378. Józef Ząbkiewicz. Plan maksimum w wydaniu hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 10 (481) z 1-10 kwietnia 1989. 
  379. Józef Ząbkiewicz. Trener J. Rożdżyński o minionym i przyszłym sezonie hokejowym. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 11 (482) z 10-20 kwietnia 1989. 
  380. Józef Ząbkiewicz. II-ligowcy przed sezonem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 26 (497) z 20-30 września 1989. 
  381. Marek Pomykała. Szansa sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 4, Nr 236 z 12 października 1989. 
  382. Tadeusz Szylar. Sport. Z różnych dyscyplin. Hokeiści Stali Sanok stracili pozycję wicelidera. „Nowiny”, s. 2, Nr 257 z 7 listopada 1989. 
  383. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 242.
  384. Józef Ząbkiewicz. Trener J. Rożdżyński o I rundzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 36 (507) z 31 grudnia 1989. 
  385. Roman Rybicki. Franciszek Pajerski trenerem hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 10 z 11 stycznia 1990. 
  386. Józef Ząbkiewicz. Hokej. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 2 (509) z 10-20 stycznia 1990. 
  387. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 243.
  388. a b c Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 244.
  389. „Szli chłopaki przez miasto...” i demolowali. bezrobotni hokeiści w rolach głównych. „Nowiny”, s. 1-2, Nr 48 z 24-25 lutego 1990. 
  390. Bogdan Hućko. Bodiczkowanie. „Świata poza hokejem nie widzieli”. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 9 z 5 marca 1990. 
  391. Zofia Janowicz. Postscriptum do ulicznych ekscesów. „Nowiny”, s. 8, Nr 75 z 28 marca 1990. 
  392. Bogdan Hućko. „Zagrają” przed obliczem Temidy. „Nowiny”, s. 2, Nr 148 z 12 lipca 1990. 
  393. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 61.
  394. Marian Struś. Na fali entuzjazmu. „Nowiny”, s. 5, Nr 211 z 10 października 1990. 
  395. Tadeusz Szylar. Ratownicy hokeja. „Nowiny”, s. 5, Nr 36 z 20 lutego 1991. 
  396. Roman Rybicki. Sport. 2 marca z Polonią Bydgoszcz. „Nowiny”, s. 8, Nr 35 z 19 lutego 1991. 
  397. Waldemar Bałda. II liga. Hokej. Wymęczone zwycięstwo Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 8 z 25 lutego 1991. 
  398. II liga. Hokej. Szczęście było blisko. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 9 z 4 marca 1991. 
  399. Jeszcze jest szansa. „Dziennik Bałtycki”, s. 8, Nr 53 z 4 marca 1991. 
  400. Porażka hokeistów. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 10 z 11 marca 1991. 
  401. W II ligach. Hokej. „Dziennik Bałtycki”, s. 8, Nr 59 z 11 marca 1991. 
  402. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju?. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, Nr 4 z 12 czerwca 1991. 
  403. Bogdan Hućko. Sport. Hokeiści w nowym klubie. Powstało Sanockie Towarzystwo Sportowe. „Nowiny”, s. 2, Nr 112 z 12 czerwca 1991. 
  404. a b c d e Tadeusz Szylar. Ratownicy sanockiego hokeja. „Nowiny”, s. 5, Nr 197 z 10 października 1991. 
  405. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju? c.d.. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, Nr 5 z 19 czerwca 1991. 
  406. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju? c.d.. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, Nr 6 z 26 czerwca 1991. 
  407. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 62.
  408. Wydarzenia sportowe roku. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, Nr 1 (33) z 8 stycznia 1992. 
  409. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju?. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 12 z 7 sierpnia 1991. 
  410. Rosyjskie wzmocnienia z Torunia. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 15 z 28 sierpnia 1991. 
  411. Terminarz rozgrywek I grupy II ligi hokeja na lodzie. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 21 z 9 października 1991. 
  412. Sanoczanie mierzą w ekstraklasę. „Kurier Podkarpacki”, s. 14, nr 2 z 2 października 1991. 
  413. Roman Rybicki. Z różnych dyscyplin. Udany pierwszy kontakt. „Nowiny-Stadion”, s. 5, Nr 41 z 14 października 1991. 
  414. Roman Rybicki. Z różnych dyscyplin. Udany pierwszy kontakt. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 41 z 14 października 1991. 
  415. Marek Pomykała. STS Sanok w Oświęcimiu. „Tygodnik Sanocki”, s. 20, 23 z 23 października 1991. 
  416. Roman Rybicki. II liga. Hokej. Za rok zagrają z Podhalem I. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 46 z 18 listopada 1991. 
  417. Roman Rybicki. Sport. W hokejowym zamku. „Nowiny”, s. 5, Nr 240 z 12 grudnia 1991. 
  418. Marek Pomykała. Uczta to czy stypa?. „Tygodnik Sanocki”, s. 21, Nr 32 z 24 grudnia 1991. 
  419. Tadeusz Szylar. Burmistrz pieniądze.... „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 3 z 20 stycznia 1992. 
  420. Marek Pomykała. Dobry hokej na „Torsanie”. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 3 (35) z 22 stycznia 1992. 
  421. Marek Pomykała. Optymistycznie. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 4 (36) z 29 stycznia 1992. 
  422. Roman Rybicki. II liga. Hokej. W Sanoku grad... bramek. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 6 z 10 lutego 1992. 
  423. Marek Pomykała. Spacerek przed play – off. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 6 (38) z 12 lutego 1992. 
  424. Tadeusz Szylar. Po raz czwarty i piąty. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 37 z 21-23 lutego 1992. 
  425. Marek Pomykała. II liga. Hokej. Niebezpiecznie w Krynicy. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 7 z 17 lutego 1992. 
  426. Marek Pomykała. Blisko, coraz bliżej. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 7 (39) z 19 lutego 1992. 
  427. Marek Pomykała. II liga. Hokej. Już tylko finał. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 8 z 24 lutego 1992. 
  428. Marek Pomykała. Teraz do Gdańska. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 8 (40) z 26 lutego 1992. 
  429. Hokeiści Stoczniowca o krok od ekstraklasy. „Dziennik Bałtycki”, s. 8, Nr 46 z 24 lutego 1992. 
  430. Według pierwotnego terminarza mecze finałowe miały być rozegrane w dniach 29 lutego i 1 marca oraz 7 i 8 marca 1992, zob. Terminarz rozgrywek I Grupy II ligi hokeja na lodzie. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 21 z 9 października 1991.  Marek Pomykała. Optymistycznie. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 4 (36) z 29 stycznia 1992. 
  431. Decyzja zapadnie w Sanoku. „Dziennik Bałtycki”, s. 8, Nr 58 z 9 marca 1992. 
  432. Marek Pomykała. I liga blisko. Dwa remisy w Gdańsku. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 10 z 9 marca 1992. 
  433. Marek Pomykała. W Gdańsku na remis. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 10 (42) z 11 marca 1992. 
  434. Roman Rybicki. Sport. Sanok fetował będzie I ligę. Sportowy rozkład jazdy. „Nowiny”, s. 2, Nr 52 z 13-15 marca 1992. 
  435. Marek Pomykała, Tadeusz Szylar. Po 15 latach sanoczanie w ekstraklasie. „Nowiny-Stadion”, s. 1, 8, Nr 11 z 16 marca 1992. 
  436. Gdańscy hokeiści nie awansowali. „Dziennik Bałtycki”, s. 1, 8, Nr 64 z 16 marca 1992. 
  437. Marek Pomykała. Znowu w I lidze. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 16, Nr 11 (43) z 18 marca 1992. 
  438. Zbigniew Pałys. Mówią pierwszoligowcy. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 12 (44) z 25 marca 1992. 
  439. Hokeiści wrócili z Białorusi. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 31 (63) z 5 sierpnia 1992. 
  440. Bez kompleksów. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, nr 34 (66) z 26 sierpnia 1992. 
  441. Zbigniew Pałys. 18 sekund, które wstrząsnęły Naprzodem. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 12, nr 37 (69) z 16 września 1992. 
  442. Włodzimierz Sowiński. Hokeiści już na lodzie. Startuje najdziwniejsza liga świata. „Trybuna Robotnicza”, s. 8, nr 209 (16734) z 8 września 1992. 
  443. Włodzimierz Sowiński. Hokejowa inauguracja. Z wysokiego „C”. „Trybuna Robotnicza”, s. 8, nr 210 (167355) z 9 września 1992. 
  444. Sensacja - nie układy. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 45 (77) z 11 listopada 1992. 
  445. A jednak udało się. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 46 (78) z 18 listopada 1992. 
  446. Uczta na Torsanie?. „Tygodnik Sanocki”, s. 2, nr 34 (66) z 26 sierpnia 1992. 
  447. STS - Gwiazdy Rosji 5:4 !!!. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 47 (79) z 25 listopada 1992. 
  448. Gwiazdy zgasły w Sanoku. „Nowiny”, s. 8, nr 47 z 23 listopada 1992. 
  449. „Kuba” king, Walery też. „Tygodnik Sanocki”, s. 18, nr 2 (85) z 10 marca 1993. 
  450. Ratujmy hokej!. „Tygodnik Sanocki”, s. 18, nr 2 (85) z 10 marca 1993. 
  451. Już trenują. „Tygodnik Sanocki”, s. 14, nr 5 (88) z 21 kwietnia 1993. 
  452. Dorota Mękarska. Dwie strony hokejowego krążka. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 8, nr 10 (93) z 30 czerwca 1993. 
  453. Ludzie z cienia. „Tygodnik Sanocki”, s. 19, nr 11 (94) z 14 lipca 1993. 
  454. Sanocki sport w 1993 roku. „Tygodnik Sanocki”, s. 11, nr 1 (113) z 7 stycznia 1994. 
  455. Maciej Pielech. Polegli, ale po walce. „Tygodnik Sanocki”, s. 14, nr 16 (99) z 22 września 1993. 
  456. SportoweFakty.pl SportoweFakty.pl.
  457. Maciej Pielech. Na drugim froncie porażka. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 21 (103) z 5 listopada 1993. [dostęp 1 kwietnia 2014]. 
  458. STS dostanie 280 mln. „Tygodnik Sanocki”, s. 2, nr 6 (118) z 11 lutego 1994. 
  459. Józef Ząbkiewicz. Nadrobić stracony czas. „Tygodnik Sanocki”, s. 9, nr 44 (156) z 4 listopada 1994. 
  460. Jolanta Ziobro. Autosan sponsorem STS-u!. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 39 (151) z 30 września 1994. 
  461. Tragedia w Gniewoszówce. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 4 (168) z 27 stycznia 1995. 
  462. Marek Pomykała. Nie mogę uwierzyć w to, co się stało. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, nr 4 (168) z 27 stycznia 1995. 
  463. Grzegorz Michalewski: 23 stycznia 1995 rok – w pamięci naszej na zawsze…. hokej.net, 1 stycznia 2012. [dostęp 17 stycznia 2015].
  464. Grzegorz Michalewski: Piotr Milan - pamięć, która pozostanie na zawsze… To już 18 lat. hokej.net, 23 stycznia 2013. [dostęp 17 stycznia 2015].
  465. Grzegorz Michalewski: Piotr Milan - pamięć, która pozostanie na zawsze… To już 19 lat. hokej.net, 1 stycznia 2015. [dostęp 17 stycznia 2015].
  466. Tragiczny wypadek hokeistów z Sanoka. „Trybuna Śląska”, s. 12, nr 20 z 24 stycznia 1995. 
  467. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 315, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  468. Przed ostateczną decyzją. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 5 (169) z 3 lutego 1995. 
  469. 14:0 na Torsanie. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 5 (169) z 3 lutego 1995. 
  470. Zadecydowały przeciwności losu. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 6 (170) z 10 lutego 1995. 
  471. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 316, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  472. Zbigniew Osenkowski. [322 Kalendarium sanockie 1995–2000]. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 32, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  473. a b c d Marek Pomykała. Nowy – stary zarząd. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 25 (193) z 21 lipca 1995. 
  474. a b Ma być lepiej. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 10, nr 30 (194) z 28 lipca 1995. 
  475. Sezon 1995/1996. sportowefakty.pl. [dostęp 20 października 2014].
  476. Sezon 1996/1997. sportowefakty.pl. [dostęp 20 października 2014].
  477. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 337, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  478. Sezon 1997/1998. sportowefakty.pl. [dostęp 20 października 2014].
  479. Unia o krok. „Trybuna Śląska–Kibic”, s. 12, 8 marca 1999. 
  480. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 356, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  481. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 357, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  482. Waldemar Mazgaj: Sanoccy hokeiści podejmą trzecią próbę zdobycia brązu. nowiny24.pl, 17 marca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  483. Paweł Rassek. Dominacja Dworów – jak długo? / Szczęśliwy numer. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 10, 15 maja 2000. 
  484. Bartosz Błażewicz. Nowa twarz. „Tygodnik Sanocki”, s. 14, Nr 31 (456) z 4 sierpnia 2000. 
  485. Bytomianie w brązie. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 7, 19 marca 2001. 
  486. Podsumowanie sezonu hokejowego 2000/2001. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 12, 26 marca 2001. 
  487. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 415, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  488. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 419, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  489. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 427, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  490. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 428, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  491. Krajowy Rejestr Sądowy: Klub Hokejowy Sanok, numer KRS 0000126751.
  492. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 433, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  493. Waldemar Mazgaj: W Sanoku grano charytatywnie. nowiny24.pl, 2002-12-30. [dostęp 2016-03-22].
  494. Zawodowcy i amatorzy o awans. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 2, 8–9 marca 2003. 
  495. Na lodowisku 7:0 dla Orlika. Wynik meczu został jednak zweryfikowany jako walkower dla drużyny z Sanoka, jako że w drużynie Orlika w tym meczu wystąpił nieuprawniony zawodnik Tomasz Połącarz, który wcześniej dwukrotnie otrzymał karę meczu (13 października 2002 i 7 marca 2003).
  496. Sprawiedliwość z importu. O awans. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 2, 15–16 marca 2003. 
  497. Z innych aren. Hokej na lodzie. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 14, 22 marca 2004. 
  498. Tyskie ambicje. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 7, 9 września 2004. 
  499. Słowo bramkarza. Wyniki. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 7, 11–12 września 2004. 
  500. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 444, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  501. Sprawozdanie: Trzy lata czekaliśmy na tę chwilę!. hokej.net, 11 września 2004. [dostęp 22 grudnia 2014].
  502. Powrót po trzech latach, „Tygodnik Sanocki” nr 38 (671) z 17 września 2004, s. 1.
  503. Walkower dla Unii. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 6, 23 września 2004. 
  504. Z różnych aren. Hokej. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 2, 9–10 października 2004. 
  505. Poprawiny na lodzie. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 10, 2 listopada 2004. 
  506. Waldemar Mazgaj, Marian Struś: Hokej: Sanok zostaje w ekstraklasie. nowiny24.pl, 2005-03-20. [dostęp 2016-01-22].
  507. Championnat de Pologne 2005/06 (fr.). passionhockey.com. [dostęp 2017-08-07].
  508. Waldemar Mazgaj: Jest zapotrzebowanie na hokej. nowiny24.pl, 2006-03-27. [dostęp 2017-08-07].
  509. Waldemar Mazgaj: Hokej: To już jest koniec?. nowiny24.pl, 2006-03-06. [dostęp 2017-08-07].
  510. Dobre pożegnanie, „Tygodnik Sanocki” nr 12 (750) z 24 marca 2006, s. 12.
  511. Wielkie rzeczy rodzą się w bólach. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 49 (787) z 8 grudnia 2006. 
  512. Sport: Doradza, broni i... odprawia msze. franciszkanie.pl, 2007-03-07. [dostęp 2014-10-20].
  513. Marian Struś. Uznanie dla ludzi sportu. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, nr 4 (1153) z 24 stycznia 2014. 
  514. Hokej z Lotosem, „Tygodnik Sanocki” nr 30 (768) z 28 lipca 2006, s. 12.
  515. Podkarpacki Bank Spółdzielczy sponsorem KH. Bank za hokejem, „Tygodnik Sanocki” nr 34 (772) z 25 sierpnia 2006, s. 12.
  516. Wojciech Świerkot: Nowy trener hokeistów KH Sanok. wiadomosci24.pl, 2007-11-26. [dostęp 2017-03-29].
  517. Klub Hokejowy Sanok zmienia nazwę!. hokej.net, 14 listopada 2011. [dostęp 20 października 2014].
  518. Roháčik novým trénerom Sanoku (słow.). pluska.sk, 2008-12-16. [dostęp 2017-03-29].
  519. Nowy trener KH Sanok. sanok24.pl, 26 listopada 2007. [dostęp 20 października 2014].
  520. Ciarko i PBS Bank podpisali umowy sponsorskie. hokej.net, 31 sierpnia 2009. [dostęp 20 października 2014].
  521. Waldemar Mazgaj: Hokej. Trener Lubomir Rohacik wraca do Sanoka. nowiny24.pl, 2009-11-11. [dostęp 2016-07-18].
  522. Ľubomír Roháčik żegna się z Ciarko KH. hokej.net, 15 marca 2010. [dostęp 20 października 2014].
  523. Pary I rundy play-off. hokej.net, 7 lutego 2011. [dostęp 20 października 2014].
  524. JKH GKS w półfinale. hokej.net, 16 lutego 2011. [dostęp 20 października 2014].
  525. Waldemar Mazgaj: Hokej. Jest zgoda miasta na Ciarko PBS Bank Sanok. nowiny24.pl, 16 czerwca 2011. [dostęp 20 października 2014].
  526. Waldemar Mazgaj: Spółka hokejowa musi spłacić długi stowarzyszenia. nowiny24.pl, 7 lipca 2011. [dostęp 20 października 2014].
  527. Ciarko PBS Bank Klub Hokejowy Sanok Sp. z o.o.. krs-online.com.pl. [dostęp 20 października 2014].
  528. Sanok gospodarzem turnieju finałowego PP. hokej.net. [dostęp 2017-01-14].
  529. Ciarko PBS Bank Sanok i Comarch Cracovia w finale PLH! (pol.). interia.pl. [dostęp 2012-02-25].
  530. Sanok mistrzem jest! (pol.). hokej.net. [dostęp 2012-03-15].
  531. PLH: Ciarko PBS Bank KH Sanok mistrzem Polski (pol.). onet.pl. [dostęp 2012-03-15].
  532. Marek Ziętara opuszcza Ciarko PBS Bank KH Sanok. hokej.net, 130 marca 2012. [dostęp 20 października 2014].
  533. Oficjalnie: Milan Stasz trenerem Ciarko PBS Bank KH Sanok. hokej.net, 27 kwietnia 2012. [dostęp 20 października 2014].
  534. Ćwikła asystentem słowackiego trenera. hokej.net, 24 kwietnia 2012. [dostęp 20 października 2014].
  535. Niespodziewana zmiana na ławce trenerskiej!. hokej.net, 2012-11-10. [dostęp 2012-11-10].
  536. Zmiana trenera w naszej drużynie. khsanok.net, 2012-11-13. [dostęp 2012-11-13].
  537. 2012–2013 Continental Cup. Group E in Stavanger, Norway (ang.). iihf.com. [dostęp 23 listopada 2014].
  538. PK: Walczyli jak równy z równym, ale te błędy .... hokej.net, 23 listopada 2012. [dostęp 20 października 2014].
  539. PK: Mistrz Białorusi skuteczniejszy, odblokowanie Wolskiego. hokej.net, 24 listopada 2012. [dostęp 20 października 2014].
  540. Mistrz Polski bez zdobyczy w Stavanger. Mietałłurg w finale!. hokej.net, 25 listopada 2012. [dostęp 20 października 2014].
  541. Niemożliwe stało się możliwe! Cracovia w finale!. hokej.net, 12 marca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  542. GKS Tychy brązowym medalistą PLH!. hokej.net, 22 marca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  543. Koniec rządów Piotra Krysiaka. Komunikat (pol.). hokej.net, 2013-05-16. [dostęp 2013-05-16].
  544. Piotr Krysiak odwołany z funkcji prezesa Ciarko PBS Bank KH Sanok! (pol.). esanok.pl, 2013-05-16. [dostęp 2013-05-16].
  545. Ewa Gorczyca: Prokuratorskie śledztwo w sprawie spółki Ciarko PBS Bank Klub Hokejowy Sanok. nowiny24.pl, 9 grudnia 2013. [dostęp 6 maja 2014].
  546. Prokuratura sprawdza spółkę Ciarko PBS Bank. Czy były prezes usłyszy zarzuty?. isanok.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 6 maja 2014].
  547. Hokej. Złoty medal juniorów młodszych Ciarko PBS Bank Sanok. nowiny24.pl, 2013-03-03. [dostęp 2016-07-23].
  548. Martyna Sokołowska: Juniorzy Ciarko PBS Bank KH Sanok: Ten tytuł to spełnienie naszych marzeń. isanok.pl, 2013-03-04. [dostęp 2016-07-23].
  549. Waldemar Bukowski nowym prezesem Ciarko PBS Bank. hokej.net, 23 lipca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  550. Drugi tydzień przygotowań na lodzie (pol.). hokej.net, 2013-08-06. [dostęp 2013-08-06].
  551. Przed sezonem... Ciarko PBS Bank KH Sanok (pol.). hokej.net, 2013-09-17. [dostęp 2013-09-17].
  552. Miroslav Fryčer trenerem Ciarko PBS Bank KH Sanok. hokej.net, 11 stycznia 2014. [dostęp 12 stycznia 2014].
  553. Złoty Sanok!. hokej.net, 3 kwietnia 2014. [dostęp 4 kwietnia 2014].
  554. Polska Hokej Liga: Ciarko PBS Bank Sanok po raz drugi mistrzem Polski!. interia.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 4 kwietnia 2014].
  555. Rozbudzony apetyt w Sanoku. Jutro początek sezonu. nowiny24.pl, 9 września 2014. [dostęp 9 września 2014].
  556. Fryčer ponownie trenerem Sanoka. hokej.net, 23 września 2014. [dostęp 23 września 2014].
  557. Nowy trener bramkarzy w Ciarko PBS Bank KH Sanok. khsanok.net, 1 października 2014. [dostęp 8 października 2014].
  558. Awans Mistrza Polski do półfinału Pucharu Kontynentalnego!. hokej.net, 19 października 2014. [dostęp 20 października 2014].
  559. 2014–2015 Continental Cup. Group C in Brasov, Romania (ang.). iihf.com. [dostęp 23 listopada 2014].
  560. Henrik Manninen: Joy for Sanok (ang.). iihf.com, 20 października 2014. [dostęp 23 października 2014].
  561. Komitet Honorowy. blecharczyk.sanok.pl. [dostęp 10 stycznia 2015].
  562. Dziękujemy za upór i wsparcie – Ciarko PBS Bank KH Sanok.... blecharczyk.sanok.pl. [dostęp 10 stycznia 2015].
  563. 2014–2015 Continental Cup. Group E in Angers, France (ang.). iihf.com. [dostęp 23 listopada 2014].
  564. PK: Mistrzowie Polski bez zwycięstwa w Angers. hokej.net, 23 listopada 2014. [dostęp 22 listopada 2014].
  565. Rezygnacja prezesa. hokej.net, 16 grudnia 2014. [dostęp 16 grudnia 2014].
  566. Rekord pobity, Sanok w finale. hokej.net, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  567. Hokejowa Kraków Arena. pzhl.org.pl, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  568. Puchar Polski dla tyszan. hokej.net, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  569. GKS Tychy z Pucharem Polski!. pzhl.org.pl, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  570. Sanoczanie postawili kropkę nad „i”. hokej.net, 4 marca 2015. [dostęp 26 marca 2015].
  571. Tyszanie w finale. Zabójcze 140 sekund. hokej.net, 20 marca 2015. [dostęp 26 marca 2015].
  572. Brązowe „Szarotki”. hokej.net, 16 marca 2015. [dostęp 26 marca 2015].
  573. Czas trenera Frycera w Sanoku już minął. nowiny24.pl, 14 kwietnia 2015. [dostęp 18 kwietnia 2015].
  574. Fryčer surowo ukarany. hokej.net, 18 marca 2015. [dostęp 18 kwietnia 2015].
  575. MP Juniorów: Złoto dla Sanoka!. hokej.net, 12 kwietnia 2015. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  576. Mirosław Ząbkiewiczą: Hokeiści Ciarko PBS Bank Sanok mistrzami Polski juniorów. interia.plinteria.pl, 2015-04-12. [dostęp 2016-11-14].
  577. Transfery 2015/2016. hokej.net/. [dostęp 2015-07-16].
  578. Co z hokejem w Sanoku?. khsanok.net, 2015-05-13. [dostęp 2015-07-16].
  579. Miłosz Bieniaszewski: Sanoczanie mają urlop, Mike Danton się żegna. nowiny24.pl, 2015-07-10. [dostęp 2015-07-16].
  580. STS S.A. oficjalnie powołana! Zawodnicy na urlopach. hokej.net, 2015-07-16. [dostęp 2015-07-16].
  581. Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.. krs-online.com.pl. [dostęp 2015-09-06].
  582. Radosław Kozłowski: Postawili na Fina. hokej.net, 2015-07-29. [dostęp 2015-07-30].
  583. Korekta nazwy. hokej.net, 2015-08-26. [dostęp 2015-08-26].
  584. Nowy logotyp Ciarko PBS Bank STS Sanok. hokej.net, 2015-09-02. [dostęp 2015-09-03].
  585. Hokej: Sanok przystąpił do spółki hokejowej. W negocjacjach miasto postawione pod ścianą?. esanok.pl, 2015-09-10. [dostęp 2015-09-11].
  586. Spółka zawiązana. Prezesem Damian Delekta. esanok.pl, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-22].
  587. Miasto przystąpiło do spółki. hokej.net, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-22].
  588. Walkower podtrzymany. hokej.net, 2015-11-15. [dostęp 2016-03-22].
  589. Ponownie poniżej oczekiwań, ale rywale zagrali do Sanoka. hokej.net, 2016-11-15. [dostęp 2016-03-22].
  590. Złoty gol Kosteckiego daje półfinał STS-owi. hokej.net, 2016-02-23. [dostęp 2016-03-22].
  591. Łukasz Sikora: Wysokie zwycięstwo. Cracovia w finale!. hokej.net, 2016-03-12. [dostęp 2016-03-22].
  592. Maciej Zubek: Górale lubią brąz!. hokej.net, 2016-02-20. [dostęp 2016-03-22].
  593. Waldemar Mazgaj: 2016-05-16. nowiny24.pl, 2016-05-16. [dostęp 2016-05-16].
  594. Komunikat po spotkaniu Rady Nadzorczej STS S.A.. sts.sanok.pl, 2016-07-06. [dostęp 2016-07-08].
  595. Spotkanie udziałowców spółki. Będzie konkurs na prezesa STS S.A.. sts.sanok.pl, 2016-08-12. [dostęp 2016-08-12].
  596. Jerzy Burtan prezesem STS Sanok. hokej.net, 2016-11-28. [dostęp 2016-11-28].
  597. Jerzy Burtan nie jest już prezesem STS-u. hokej.net, 2017-06-07. [dostęp 2017-06-08].
  598. Cel minimum to start w rozgrywkach 1-szej ligi. hokej.net, 2017-03-28. [dostęp 2017-06-21].
  599. Reaktywacja hokeja od niższej klasy rozgrywkowej. hokej.net, 2017-04-26. [dostęp 2017-06-21].
  600. Sanok nadal bez seniorskiego hokeja?. hokej.net, 2017-05-24. [dostęp 2017-06-21].
  601. STS Sanok chce zagrać w 2. lidze słowackiej. hokej.net, 2017-05-30. [dostęp 2017-06-21].
  602. STS w drugiej lidze słowackiej. „Poziom powinien być wyższy, aniżeli w polskiej I lidze”. hokej.net, 2017-06-02. [dostęp 2017-06-21].
  603. HK 58 Sanok przyjęty w struktury 2. ligi słowackiej. hokej.net, 2017-06-02. [dostęp 2017-06-21].
  604. V II. lige aj kluby z Poľska a Maďarska. hockeyslovakia.sk, 2017-07-11. [dostęp 2017-09-08].
  605. Zwycięski Sanok, znamy terminarz ligowy. hokej.net, 2017-09-02. [dostęp 2017-09-08].
  606. Skład Sanoka na drugą ligę słowacką już niemal gotowy. hokej.net, 2017-06-26. [dostęp 2017-07-23].
  607. Zwycięski sparing z Bardejovem. hokej.net, 2017-08-28. [dostęp 2017-09-08].
  608. Waldemar Mazgaj: Zwycięstwo długiej po przewie. Ciarko KH 58 Sanok pokonał w sparingu HK Bardejów. nowiny24.pl, 2017-08-26. [dostęp 2017-09-08].
  609. Nagrody Miasta za rok 1993 przyznane. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 15 (127) z 15 kwietnia 1994. 
  610. Franciszek Oberc, Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995, s. 965.
  611. Nagroda Miasta Sanoka. W: Franciszek Oberc: Sanok. Instytucje kultury. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1999, s. 123. ISBN 83-909787-3-3.
  612. Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 532, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  613. Hokejowe Orły 2014 - znamy zwycięzców. hokej.net, 2 czerwca 2014. [dostęp 4 czerwca 2014].
  614. Pełna nazwa Turniej z okazji Dnia Metalowca o „Puchar Autosanu”. Awizowano udział drużyn: GKS Katowice, Legia Warszawa, Naprzód Janów i Stal Sanok. Por. Sportowy rozkład jazdy. „Nowiny”, s. 2, Nr 82 z 24 marca 1973.  Wyniki: Naprzód – GKS 1:5, Legia – Stal 2:2, Naprzód – Legia 8:5, GKS – Stal 8:3. Por. Sport. Krótko. „Nowiny”, s. 2, Nr 83 z 25 marca 1973.  GKS Legia 6:2, Stal Naprzód 6:2. Por. Hokej. Stal Sanok wygrała z Naprzodem 6:2. Puchar Autosanu dla hokeistów GKS Katowice. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 26 marca 1973. 
  615. Struś. 30 lat Stali 1976 ↓, s. 50.
  616. W turnieju padły wyniki: Stal - GKS 6:3, Stal - Naprzód 2:10, GKS - Naprzód 5:4 Turniej hokejowy o Puchar Autosanu. „Nowiny”, s. 2, Nr 66 z 8 marca 1974.  Zwycięstwo hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 67 z 9 marca 1974.  Puchar Autosanu dla hokeistów Naprzodu Janów. „Nowiny”, s. 2, Nr 70 z 12 marca 1974. 
  617. „Naprzód” Janów zdobył Puchar „Autosanu”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, nr 1 z 14 marca 1974.  „Puchar Autosanu” pojechał do Janowa. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 2 z 27 marca 1974. 
  618. Franciszek Hamerski. Stal wygrała ze zwycięzcą turnieju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 8 (27) z 15–30 kwietnia 1975. 
  619. W turnieju padły wyniki: Stal - GKS Katowice 7:1, Naprzód - ZPA Preszów 2:3, Naprzód - GKS 2:5, ZPA - Stal 2:2, GKS - ZPA 6:3, Naprzód - Stal 6:0, Zob. 3 dni dobrego hokeja na sanockim lodowisku. „Nowiny”, s. 2, Nr 66 z 20 marca 1975.  3 dni dobrego hokeja na sanockim lodowisku. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 12 z 24 marca 1975. 
  620. 26–28 marca IV turniej o Puchar „Autosanu”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. 
  621. Puchar „Autosanu” po raz trzeci dla Katowic. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 7 (52) z 1–15 kwietnia 1976. 
  622. Puchar „Autosanu” dla hokeistów GKS Katowice. „Nowiny”, s. 8, nr 72 z 29 marca 1976. 
  623. Sport. Atrakcje najbliższych dni. Hokejowy turniej o Puchar „Autosanu”. „Nowiny”, s. 2, Nr 70 z 26 marca 1976. 
  624. Wyniki meczów turnieju: Stal – Kotkan Kiri (2 liga fińska) 4:3, GKS Katowice – Zagłębie Sosnowiec 5:4, Kotkan – Zagłębie 0:9, , Kotkan – GKS 1:16, Stal Zagłębie 4:3. Stal zajęła II miejsce, zob. Sport. Hokeiści Stali Sanok pokonali II-ligowców z Finlandii. „Nowiny”, s. 2, Nr 71 z 27-28 marca 1976.  Puchar „Autosanu” dla GKS Katowice. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 13 z 29 marca 1976. 
  625. Na V turniej planowany w dniach 18–20 marca 1977 awizowano udział zespołów: Naprzód Janów, Unia Oświęcim, ZPA Preszów. Por. Marian Struś. V turniej o Puchar Autosanu w międzynarodowej obsadzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 5 (74) z 1–15 marca 1977. 
  626. W edycji 1978 pucharu do turnieju przystąpiły jedynie drużyny Stali i Naprzodu, zaś zwycięzcę wyłonił dwumecz, w którym najpierw padł wynik 7:1 dla Janowa, a w drugim remis 5:5. Tym niemniej w relacji w dzienniku „Nowiny” dwumecz został określony jako spotkania towarzyskie, zob. Sanok. Towarzyskie mecze sanockich hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 57 z 11-12 marca 1978. 
  627. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 211-212.
  628. Oficjalnie: VII Międzynarodowy Turniej Metalowców o Puchar „Autosanu”; do rywalizacji nie przystąpił zespół Naprzodu Janów z uwagi na kolidujący termin ostatniej kolejki I ligi 1978/1979; natomiast drugie spotkanie ostatniego dwumeczu sezonu II ligi 1978/1979 Stal Sanok - GKS Tychy było zaliczone także jako mecz turniejowy; wyniki: Preszów - GKS Tychy 12:3, Preszów - Stal 11:4, Stal - GKS 7:6; najlepszym bramkarzem turnieju został uznany Ludek Pahan (Preszów), obrońcą Leszek Behounek (Stal), napastnikiem Janusz Kwiatkowski (GKS), zaś najskuteczniejszym strzelcem Jozef Čontofalský (Preszów, 7 goli), zob. Finał hokejowego sezonu w Sanoku. „Nowiny”, s. 2, Nr 58 z 15 marca 1979.  Sport. Remanenty niedzieli. Puchar „Autosanu” dla Dukli Preszów. „Nowiny”, s. 2, Nr 62 z 20 marca 1979.  Marian Struś. Puchar „Autosanu” pojechał za granicę. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 9 (138) z 20-31 marca 1979. 
  629. Marian Struś. Sprintem. Jak za ostatnich lat. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 22 (256) z 20-31 grudnia 1982. 
  630. Marian Struś. Lekcja patriotyzmu... przy pustych trybunach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 34 (290) z 10–20 grudnia 1983. 
  631. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 225.
  632. Po kilku latach przerwy reaktywowano organizację Pucharu w trakcie sezonu II ligi 1983/1984. Poza Stalą do rozgrywki przystąpił hedynie Naprzód Janów. Rozegrano dwa mecze pomiędzy zespołami, w których padł remis 4:4 i wygrana gospodarzy 6:4, którzy po raz pierwszy zdobyli trofeum.
  633. Wyniki: GKS – Stal 5:5, Chemik – Stravbar 9:5, GKS – Chemik 8:3, Stal – Stravbar 1:11, GKS – Stravbar 10:4, Chemik – Stal 6:3, zob. Sport. Z różnych dyscyplin. Interesujący hokej w Sanoku. „Nowiny”, s. 2, Nr 51 z 1 marca 1989.  Marek Pomykała. Sport. W rewanżu grali na remis. „Nowiny”, s. 2, Nr 54 z 4-5 marca 1989.  Marek Pomykała. Sport. Puchar dla GKS Jastrzębie. „Nowiny”, s. 2, Nr 56 z 7 marca 1989.  Józef Ząbkiewicz. Związkowy puchar dla jastrzębian. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 9 (480) z 20-31 marca 1989. 
  634. Baszak, Ząbkiewicz. 55 lat Stali Sanok 2001 ↓, s. 241.
  635. Jubileszowa Lampa SZGNiG dla Naprzodu. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 2 (166) z 13 stycznia 1995. 
  636. Ku pamięci Piotrka. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 35 (199) z 1 września 1995. 
  637. Pierwsze koty za płoty. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 36 (200) z 8 września 1995. 
  638. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 340, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  639. HK LK Prešov zwycięzcą turnieju. Sanok grał do końca. hokej.net, 17 sierpnia 2008. [dostęp 20 października 2014].
  640. Zwycięstwo gospodarzy na zakończenie turnieju. hokej.net, 15 sierpnia 2009. [dostęp 20 października 2014].
  641. Ciarko KH z Pucharem Burmistrza Sanoka okupiony kontuzjami. hokej.net, 15 sierpnia 2010. [dostęp 20 października 2014].
  642. Puchar Burmistrza zostaje w Sanoku. hokej.net, 13 sierpnia 2011. [dostęp 20 października 2014].
  643. Joanna Kozimor. Balans na krążku. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 20 (102) z 22 października 1993. 
  644. Walne zebranie STS–Autosan. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 28 (192) z 14 lipca 1995. 
  645. Grzegorz Kawczyński dyrektorem STS. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 25 (108) z 3 grudnia 1993. 
  646. Sanocki Klub Hokejowy. krs-online.com.pl. [dostęp 20 października 2014].
  647. Nowy (stary) prezes, „Tygodnik Sanocki” nr 39 (568) z 27 września 2002, s. 12.
  648. Wolanin zrezygnował, „Tygodnik Sanocki” nr 25 (658) z 18 czerwca 2004, s. 12.
  649. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 443, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  650. Jeszcze o zebraniu członków klubu KH SANOK.... hokej.net, 3 lipca 2004. [dostęp 13 października 2014].
  651. Nowy prezes KH Sanok, „Tygodnik Sanocki” nr 28 (661) z 9 lipca 2004, s 12.
  652. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 444, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  653. Jest nowy prezes, „Tygodnik Sanocki” nr 40 (673) z 1 października 2004, s. 12.
  654. Olbrzymia presja, „Tygodnik Sanocki” nr 47 (680) z 19 listopada 2004, s. 12.
  655. Jest prezes, jest trener, „Tygodnik Sanocki” nr 19 (705) z 13 maja 2005, s 12.
  656. Bartosz Wiśniewski. Nowe władze. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 2 (740) z 13 stycznia 2006. 
  657. Chcemy budować profesjonalny hokej. „„Tygodnik Sanocki” s. 12.”, s. 12, nr 20 (810) z 18 maja 2007. 
  658. Zioła już nasz. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 28 (192) z 14 lipca 1995. 
  659. Popradskí tréneri. Milan Skokan. hokejpoprad.sk. [dostęp 2015-08-04].
  660. Utrzymać drużynę, „Tygodnik Sanocki” nr 11 (1009) z 19 marca 2011, s. 15.
  661. Nowy trener w KH Sanok. hokej.net, 24 lutego 2003. [dostęp 9 listopada 2014].
  662. Czech trenerem KH, „Tygodnik Sanocki” nr 44 (677) z 29 października 2004, s. 12.
  663. Jest prezes, jest trener, „Tygodnik Sanocki” nr 19 (705) z 13 maja 2005, s 12.
  664. Trener odchodzi, „Tygodnik Sanocki” nr 39 (725) z 30 września 2005, s. 12.
  665. Worwa nowym trenerem!. hokej.net, 2005-10-03. [dostęp 2017-08-07].
  666. Podziękowali Worwie. hokej.net, 2006-04-19. [dostęp 2017-08-07].
  667. Absolutorium dla Zarządu KH Sanok. Trener Yakimov w przyszłym tygodniu w Sanoku. sanok24.pl, 6 czerwca 2009. [dostęp 20 października 2014].
  668. Janczuszka i Ziętara trenerami Ciarko KH Sanok. interia.pl, 21 kwietnia 2010. [dostęp 20 października 2014].
  669. Numer #17 oficjalnie zastrzeżony! (pol.). khsanok.net, 2013-09-19. [dostęp 2013-09-20].
  670. Zmarł Jan Paszkiewicz były król strzelców Stali Sanok (pol.). hokej.net. [dostęp 2012-02-04].
  671. Ponadto w składzie kadry byli także zawodnicy drużyny KH Sanok do lat 20, lecz nie będący wychowankami sanockiego klubu: Artur Budzowski, Dariusz Wanat (obaj Oświęcim), Kamil Dolny (Gdańsk), Karol Kisielewski, Adam Kałużny (Krynica).
  672. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Łukasz Bułanowski, będący wychowankiem klubu z Warszawy.
  673. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Łukasz Bułanowski, będący wychowankiem klubu z Warszawy.
  674. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Kamil Dolny, będący wychowankiem klubu z Gdańska.
  675. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Dariusz Wanat, będący wychowankiem klubu z Oświęcimia. W ekipie byli także Karol Kisielewski, Michael Łuba, którzy wcześniej rozwijali karierę juniorską w sanockim klubie.
  676. Ponadto w składzie kadry był Jauhienij Kamienieu, który wcześniej rozwijał karierę juniorską w sanockim klubie.
  677. Dariusz Oberc i Wojciech Zubik byli wówczas zawodnikami STS, a Tomasz Demkowicz reprezentował wówczas Górnika Katowice. Por. Piotr Zawadzki. Biało-czerwoni. „Trybuna Śląska”, s. 8, nr 28 z 4 lutego 1993. 
  678. Kontrakt podpisany. Wolski oficjalnie zawodnikiem Ciarko PBS Bank. hokej.net, 2012-10-18. [dostęp 2012-10-19].
  679. Hokejovy Klub 58 Sanok. Súpiska (słow.). hockeyslovakia.sk. [dostęp 2017-10-01].
  680. Marek Pomykała. W kółko do obłędu. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 34 (198) z 25 sierpnia 1995. 
  681. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 345, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  682. W Sanoku powstała żeńska sekcja hokeja!. podkarpacie.info, 22 maja 2012. [dostęp 6 maja 2014].
  683. Marian Struś. Hokeiści w roli... aktorów filmowych. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 17 (86) z 15–30 września 1977. 
  684. „Niech Stal Sanok z Sanoczanką idą w górę ramię w ramię...”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 7 (136) z 1-10 marca 1979. 

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]