STS Sanok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ciarko PBS Bank Sanok)
Skocz do: nawigacja, szukaj
STS Sanok
Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.
Tradycyjne barwy klubu
Tradycyjne barwy klubu
Pełna nazwa Sanockie Towarzystwo Sportowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Sanoku
Barwy czerwono-biało-niebieskie
Data założenia 2015 (pierw. 1958)
Debiut w najwyższej lidze 1976
Adres ul. Królowej Bony 4
38-500 Sanok
 Polska
Lodowisko Arena Sanok
Prezes Jerzy Burtan
Kit body redbluesides.png
Stroje
domowe
Kit body redbluesides.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa
Arena Sanok (2012)
Arena Sanok (2013)

STS Sanokpolski klub hokejowy z siedzibą w Sanoku.

Kontynuator tradycji sanockich zespołów hokeja na lodzie, działających pod szyldami klubów: Górnik Sanok oraz Sanoczanka Sanok, później jako sekcja ZKS Stal Sanok, przekształcona w STS Sanok, a następnie jako SKH Sanok, KH Sanok, Ciarko PBS Bank KH Sanok i STS S.A.

Dwukrotny triumfator mistrzostw Polski z 2012 i 2014 oraz dwukrotny zdobywca Pucharu Polski z 2010 i 2011.

Mecze w Sanoku rozgrywano od 1965 do końca sezonu ligowego 2005/2006 na lodowisku Torsan. W 2006 została oddana do użytku hala widowiskowo-sportowa Arena Sanok.

Informacje ogólne[edytuj]

  • Pełna nazwa: Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.
  • Rok założenia: 2015 (pierwotnie w 1958 jako sekcja hokejowa Stali Sanok)
  • Barwy: czerwono-biało-niebieskie
  • Siedziba klubu: ul. Królowej Bony 4, 38-500 Sanok
  • Sponsorzy strategiczni i udziałowcy spółki: Ciarko, Podkarpacki Bank Spółdzielczy, Miasto Sanok
  • Prezes klubu: Jerzy Burtan
  • Wiceprezes klubu: Hubert Paszkiewicz
  • Rada nadzorcza: Paweł Kołodziejczyk, Radosław Ostrowski, Bartłomiej Rychter
  • Lodowisko: Arena Sanok
  • Pojemność obiektu: 3000

Historia klubu[edytuj]

Historyczne nazwy[edytuj]

  • Robotniczy Klub Sportowy (RKS) Sanoczanka Sanok (1958–1960)
  • Zakładowy Klub Sportowy (ZKS) Stal Sanok (1960–1991)
  • Sanockie Towarzystwo Sportowe (STS) Sanok (1991–1999)
    • STS „Autosan” Sanok (1994–1999)
  • Sanocki Klub Hokejowy (SKH) Sanok (1999–2001)
  • Klub Hokejowy (KH) Sanok (2001–2011)
    • „Ciarko” KH Sanok (2008–2011)
  • Ciarko PBS Bank Klub Hokejowy Sanok sp. z o.o. (2011–2015)
  • Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A. z siedzibą w Sanoku (2015–)
    • Ciarko PBS Bank STS Sanok (2015–2016)
Hotel „Dom Turysty”, gdzie w przeszłości istniało lodowisko

Początki[edytuj]

Hokej na lodzie pojawił się w Sanoku na początku lat 50. Rozgrywano go w formie rekreacyjnej, najpierw w miejscu dawnego kortu tenisowego obok gmachu Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” przy ulicy Adama Mickiewicza, a pod koniec lat 50. kilkaset metrów poniżej, w miejscu gdzie obecnie znajduje się hotel „Dom Turysty”[1]. W tym czasie decydujące były warunki atmosferyczne pozwalające na uprawianie tego sportu.

Górnik, Sanoczanka[edytuj]

Na przełomie lat 50./60. w sezonach hokejowej ligi okręgowej województwa rzeszowskiego, w praktyce stanowiącej element trzeciego poziomu rozgrywkowy, Sanok był reprezentowany przez drużyny pod kilkoma szyldami organizacyjnymi. Sanocki zespół, prowadzony przez Włodzimierza Jacewicza, rywalizował w tym czasie z ekipami m.in. z Krosna, Przemyśla, Rzeszowa, Jarosławia[2]. Z upływem lat sanoczanie wprawdzie zdominowali te rozgrywki, jednak w walce o awans do II ligi przegrywali systematycznie z zespołami z okręgu krakowskiego i katowickiego.

Drużyna Sanoczanki – mistrzowie okręgu z 1959

W sezonie 1956/1957 rzeszowskiej ligi okręgowej brała udział drużyna z Sanoka – pierwotnie zapowiadano udział Górnika Sanok, zaś faktycznie wystąpiła drużyna Sanoczanki Sanok[3]. W sezonie 1957/1958 grała drużyna Sanoczanki Sanok[4]. W 1958 z inicjatywy sanockich sympatyków hokeja na lodzie powstała sekcja hokejowa, działająca pod egidą Robotniczego Klubu Sportowego „Sanoczanka” (powstał rok wcześniej w wyniku fuzji KS Górnika Sanoczanka i ZKS Stali Sanok). W sezonie 1958/1959 rozgrywanym od stycznia do lutego 1959 występował zespół Sanoczanki Sanok[5]. W inauguracyjnym wyjazdowym spotkaniu sezonu, przegranym 1:4 z Legią Krosno, drużyna wystąpiła w składzie: Jan Roszniowski, Leszek Roszniowski, Lesław Marszałek, Adam Samochwał, Franciszek Fryźlewicz, Stefan Tarapacki, Stefan Salomon (strzelec gola), Brygidyn, Orszak, Wacławski, Tadeusz Tarapacki[6]. W kolejnych meczach pokonali na własnym lodzie Czuwaj 4:2[7], zwyciężyli niespodziewanie Resovię na jej terenie 1:0 (po golu Salomona)[8], pokonali u siebie Legię 5:3 (cztery gole Tarapackiego i jeden Salomona)[9], Stal Rzeszów 10:3 (cztery gole Fryźlewicza, 3 Tarapackiego, 2 Salomona) przy 2 tys. kibiców[10], Resovię 8:3 (Salomon 3 gole, Tarapacki i Fryźlewicz po 2, Samochwał 1)[11], następnie w meczach wyjazdowych pokonała Czuwaj 7:6 (Salamon 3, Tarapacki 2, Samochwał i Fryźlewicz po 1) oraz Stal Rzeszów 3:2, zdobywając mistrzostwo okręgu[12][13]. Pomimo zdobycia mistrzostwa okręgu drużyna Sanoczanki nie przystąpiła do rywalizacji międzywojewódzkiej o awans do II ligi, co według publikacji w dzienniku „Nowiny” było związane z brakiem potwierdzenia zawodników drużyny przez Polski Związek Hokeja na Lodzie, czemu według zawodnika sanockiego klubu, Michała Patały (który wystosował specjalny list do redakcji tej gazety) winny miał być Rzeszowski Okręgowy Związek Hokeja na Lodzie (ROZHL), działający rzekomo na niekorzyść Sanoczanki[14]. Do sezonu 1959/1960 przystąpiła drużyna seniorska (ponownie w 5-zespołowej klasie A) oraz drużyna juniorska w nowo utworzonych rozgrywkach okręgu rzeszowskiego[15]. Seniorzy trafili do grupy B, mając za rywali Legię Krosno, Resovię i Stal Przysieki[16]. Sanoczanie m.in. zremisowali w Rzeszowie z Resovią 3:3[17], pokonali beniaminka Stal Przysieki 25:2 (9 goli Tarapackiego, 7 Samochwała, 6 Salomona)[18], Legię Krosno 4:2[19], nie wyjechali na mecz do Krosna otrzymując sankcję walkoweru 0:5[20] i zakwalifikowali się do rozgrywki o mistrzostwo okręgu (awansowały po dwie drużyny z obu grup)[21]. Wskutek niekorzystnych warunków atmosferycznych turniej finałowy nie został przeprowadzony, zaś w porozumieniu z ROZHL drużyna Sanoczanki została zgłoszona do rozgrywki o awans do II ligi, zaplanowanej na lodowisku Torkat w Katowicach, gdzie jej rywalami w I grupie eliminacyjnej miały być mistrz okręgu katowickiego i wicemistrzowie okręgu krakowskiego[22].

Wśród zawodników ówczesnego sanockiego hokeja byli m.in. Edward Pilszak, Stefan Tarapacki[23]. Jako sędziowie pierwsze sanockie rozgrywki hokejowe prowadzili Jerzy Lisowski i Michał Patała[24].

Budynek byłego lodowiska Torsan (2012)

Stal Sanok[edytuj]

Do sezonu 1960/1961 jako kontynuator działalności Sanoczanki przystąpił zespół stanowiący sekcję hokejową klubu ZKS Stal Sanok, który zgłosił do rozgrywek drużynę seniorską (w okręgowej lidze 7-zespołowej, rozgrywanej w jednej grupie od 25 stycznia 1961) oraz juniorską (w lidze 4-zespołowej)[25]. Stalowcy pokonali Stal Rzeszów 8:1, Resovię 9:2, Górnika Gorlice 8:3[26].

Następnie działalność zespołu została zawieszona i sanoccy hokeiści nie przystąpili do sezonu 1961/1962[27]. Dalsze problemy pojawiły się, gdy w 1962 na miejscu dotychczasowego naturalnego lodowiska postanowiono wybudować hotel „Dom Turysty”[28]. Zawieszenie działalności sekcji trwało trzy lata (1962–1965)[29]. W sezonie 1963/1964 zarówno sport hokejowy, jak i narciarski był zawieszony wskutek niewykonania remontu lodowiska oraz skoczni[30]. Czołowi zawodnicy Stali, Tarapacki i Samochwał, występowali sezonie 1962/1963 w barwach Czuwaju Przemyśl[31][32]. W połowie lat 60. pojawiła się idea zbudowania w czynie społecznym sztucznego lodowiska; w tym celu 20 lutego 1965 powołano Społeczny Komitet Budowy Sztucznego Lodowiska, którego przewodniczącym został sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR Ignacy Bąk[33][34][35]. Wykonawcą obiektu była Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. Budowę rozpoczęto 1966 na terenie byłego amfiteatru przy ulicy A. Mickiewicza[36]. Po reaktywacji zespołu hokejowego pod koniec 1965 udział Stali Sanok był anonsowany w kontekście ewentualnego wznowienia rozgrywek okręgu wojewódzkiego rzeszowskiego[37]. Ostatecznie, po reaktywacji Rzeszowskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie Stal Sanok przystąpiła do rozgrywki o Puchar WKKFiT (Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki) w styczniu 1966[38][39]. Drużyna Stali przystąpiła w styczniu 1967 do reaktywowanych rozgrywek okręgu rzeszowskiego w sezonie 1966/1967; w pierwszym meczu Stalowcy zremisowali na wyjeździe 1:1 z Glinikiem Gorlice, a następnie w inauguracyjnym meczu w Sanoku przy licznej 2-tysięcznej publiczności zremisowali 3:3 (dwa gole S. Tarapackiego) z Czuwajem Przemyśl (który wobec zawieszenia rozgrywek rzeszowskich w poprzednich latach występował w lidze krakowskiej)[40], ulegli Karpatom 1:2[41], zwyciężyli JKS 6:3[42], ulegli Czuwajowi 1:3[43] i Karpatom 4:5[44], zremisowali z Górnikiem Gorlice 6:6[45] oraz przegrali z JKS 0:3, zajmując trzecie miejsce[46]. W jednakowym składzie rywali Stal przystąpiła w styczniu 1968 do sezonu 1967/1968 zaplanowanego od początku stycznia do lutego t.r.[47] Stal zanotowała wyniki: z JKS 3:9 i 2:2[48]. Drużynę prowadził jako pierwszy szkoleniowiec i instruktor, a zarazem zawodnik, Edward Pilszak[49].

Po trzech latach prac na różnym polu przy tworzeniu obiektu[50] próbne zamrożenie tafli sztucznego lodowiska Torsan odbyło się 31 października 1968, zaś oficjalnie obiekt – jako pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko – został otwarty uroczyście 9 listopada 1968 i rozegrano wówczas dwudniowy turniej juniorski drużyn Stali Sanok, Naprzodu Janów i Podhala Nowy Targ[51][52][53][54][55]. Drużyna Stali kontynuowała na nowym obiekcie występy w zainaugurowanej 22 grudnia 1968 edycji 1968/1969 ligi okręgowej z czterema niezmiennymi rywalami z poprzednich sezonów (władze Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie w Rzeszowie zastrzegły, że w razie niekorzystnych warunków atmosferycznych mecze czterech pozostałych uczestników rozgrywek odbędą się na sanockim sztucznym lodowisku)[56]. W inauguracyjnym meczu sezonu i zarazem pierwszym ligowym drużyny Stali na nowym lodowisku sanoczanie ulegli jarosławskiemu JKS 1:10 pod koniec grudnia[57], następnie w styczniu 1969 ulegli Karpatom 2:3[58], pokonali Górnika 6:4[59], przegrali w Przemyślu z Czuwajem 2:7[60], przegrali z JKS 0:2[61], w lutym pokonali Karpaty 9:3[62], pokonali Górnika 4:2[63] oraz walkowerem wygrali 5:0 z Czuwajem i zajęli trzecie miejsce w sezonie[64].

Budynek byłej SP nr 7 w Sanoku, gdzie prowadzono klasy sportowe

Dalszy rozwój drużyny hokejowej wiązał się konsekwencjami umowy o współpracy, jaką władze Stali zawarły w 1967 z przedstawicielami Podhala Nowy Targ, czołowego zespołu w Polsce, kształcącego wybitnych wychowanków[65]. W maju 1969 trenerem drużyny został pozyskany z Podhala, Józef Kurek (przez kilka miesięcy treningi w Sanoku prowadzili trenerzy z tego klubu, Tadeusz Kramarz i Adam Pełciński[66][67]). Wkrótce jednak Józef Kurek został asystentem trenera reprezentacji Polski, Anatolija Jegorowa. Niemniej jednak w niedługim czasie działaczom Stali udało się pozyskać kolejnego trenera z Nowego Targu – Mieczysława Chmurę (określonego później „ojcem sanockiego hokeja”). Wraz z nowym szkoleniowcem do Sanoka przybyła także grupa kilku zawodników, którzy zostali wypożyczeni do Stali z Nowego Targu. W sezonie 1969/1970 klub Stali Sanok zgłosił dwa zespoły do rozgrywek: jedną do ligi okręgowej rzeszowskiej (czterozespołowej) oraz drugi (młodzieżowy) do mistrzostw okręgu krakowskiego, zaś ponadto ROZHL zaplanował na koniec sezonu zorganizowanie Pucharu Bieszczadów na sanockim lodowisku[68]. Pierwsza kolejka ligowa na początku stycznia 1970 została przełożona[69]. Od początku sezonu drużyna Stali, jako jedyna dysponująca sztucznym lodowiskiem, była bezkonkurencyjna pokonując Karpaty 18:2, Czuwaj 6:0 (w drużynie debiutowali wychowankowie Podhala Nowy Targ, Tadeusz Garb i Tadeusz Radzki)[70] i 17:1[71], ponownie pokonali Karpaty 20:1 (osiem goli Radzkiego, po trzy Dominy, Garba i Paszkiewicza)[72][73], zwyciężyli JKS na wyjeździe 11:5 (5 goli Radzkiego)[74]. Ponadto w trakcie sezonu sanoczanie mierzyli się z innymi drużynami, pokonując w meczu towarzyskim KTH Krynica 6:4[75], zaś zespół pokonał juniorów Cracovii 9:4 i Unii Oświęcim 6:2[73], uległ JKS 2:6[74]. Trenerem zespołu był Mieczysław Chmura, w mieście po budowie sztucznego lodowiska stworzył się dobry klimat dla rozwoju hokeja na wysokim poziomie; drużynie patronowała SFA „Autosan” (entuzjastą i admiratorem hokeja był jej dyrektor Leszek Kawczyński[76][77], który od 1966 do 1980 pełnił funkcję prezesa honorowego klubu[78]), podjęto współpracę ze szkołami w zakresie kształcenia młodych adeptów dyscypliny, a poza tym następował wzrost zainteresowania drużyną ze strony mieszkańców[73]. W efekcie tego celem władz klubu był awans do II ligi polskiej[73]. Finalnie hokeiści Stali wywalczyli mistrzostwo okręgu, co uprawniało do rywalizacji w barażach o awans do II ligi[74]. Na przełomie lutego i marca 1970 Stal bez powodzenia rywalizowała o awans do II ligi, przegrywając na wyjeździe z Polonią Bytom 6:11[79], grając z Dolmelem Wrocław oraz remisując z drużyną Elektro Łaziska (trzy gole Radzkiego)[80].

W październiku 1970 z klubu odszedł trener M. Chmura, a w listopadzie 1970 jego miejsce zajął były reprezentant Polski, Andrzej Wołkowski[81][82][83]. W obliczu stałego rozwoju drużyny, dokonanych wzmocnień personalnych, trzeciego sezonu istnienia sztucznego lodowiska w Sanoku oraz sporego zainteresowania hokejem ze strony mieszkańców (mecze były rozgrywane przy dużej frekwencji widzów, ponadto na lodowisku hokej uprawiało wiele zespołów amatorskich, a ponadto sport był uprawiany przez dzieci i młodzież na osiedlach) ukazała się realna możliwość i zamiar awansu sportowego do drugiej klasy ligowej[82]. Na starcie sezonu 1970/1971 w październiku 1970 drużyna juniorów pokonała zespół Unii Kędzierzyn 17:5 w rywalizacji o wejście do Centralnej Ligi Juniorów[84]. W przygotowaniach do sezonu w grudniu 1970 Stalowcy pokonali II-ligową KTH Krynica 7:5[85], następnie I-ligową Unię Oświęcim 7:5[86]. W tym samym miesiącu zespół, wzmocniony kilkoma zawodnikami z Podhala, Wisły i Cracovii[82] (m.in. Mieczysław Ćwikła, Wojciech Mrugała, w trakcie sezonu Franciszek Pajerski), rozpoczął sezon 1970/1971 w lidze okręgu krakowskiego (z rozgrywek ligi okręgu rzeszowskiego wycofali się jej dotychczasowi uczestnicy), wystawiając dwie drużyny: do rozgrywek seniorskich oraz juniorskich[86]. Seniorzy pokonali w grudniu u siebie LZS Czarny Dunajec 14:3 i 10:5, następnie w styczniu 1970 dwukrotnie zremisowali na własnym lodzie z rezerwami Podhala Nowy Targ 8:8 (3 gole Paszkiewicza) i 4:4[87], w Nowym Targu zdeklasowali LZS Czarny Dunajec 10:4 (6 goli Radzkiego) i 17:0 (6 goli Mrugały, po 3 Buczka i Paszkiewicza)[88], a na początku lutego dwukrotnie ulegli na wyjeździe Podhalu II w meczach 2:7 i 3:8, a w rezultacie zajęli drugie miejsce w lidze zdobywając wicemistrzostwo okręgu i jako reprezentant okręgu rzeszowskiego uzyskali kwalifikację do gier eliminacyjnych o awans do II ligi[89]. W ramach przygotowań do decydujących meczów sanoczanie rozegrali mecze przygotowawcze z I-ligowymi drużynami: Górnika Murcki (8:6 i 2:5) i aktualnym mistrzem Polski GKS Katowice (4:7 i 2:10)[90][91]. Ponadto pod koniec lutego Stal w ramach rozgrywek Pucharu Polski w ramach opóźnionej edycji 1969/1970 Stal pokonała w meczu wyjazdowym ostatnią drużynę II ligi Fortunę Wyry 6:1[82]. W meczach eliminacyjnych o awans do II ligi Stal pokonała Podhale II 11:3 (po trzy gole Ćwikły, Garba i Mrugały)[92]; następnie rozegrała w Sanoku mecz towarzyski pokonując fińską drużynę TUL 4:3, a powracając do rywalizacji krajowej ulegli na lodowisku Jantor w Katowicach-Janowie zespołowi mistrza śląskiej ligi okręgowej Elektro Łaziska 5:7 (3 gole Garba, 2 Krawczyka; sanoczanie dotarli na mecz po 11 godzinach podróży w trudnych warunkach drogowych)[82][93], następnie pokonali na wyjeździe Podhale II wynikiem 11:4 (5 goli Paszkiewicza)[94]. Decydującym spotkaniem o awans do II ligi był ostatni mecz eliminacji przeciwko drużynie Elektro Łaziska (obie drużyny miały na koncie po 4 punkty), który odbył się w Sanoku 21 marca 1971 o godz. 19[95][96]. Drużyna z Łazisk wygrała pierwszą tercję 4:1, drugą 2:1 i przed ostatnią odsłoną wynik brzmiał 2:6 na niekorzyść Stali, jednak w ostatniej tercji sanoczanie wykazali się nadzwyczajną determinacją i skutecznością wygrywając tę część 8:0, zaś całe spotkanie wynikiem 10:6 (po 3 gole Ćwikły i Garba, po 1 Glimas, Mrugała, Paszkiewicz i Krawczyk), a tym samym zapewniając sobie historyczny awans do II ligi[97][98][99][100]. W zwycięskim sezonie 1970/1971 ekipę Stali Sanok tworzyli: Ryszard Giera, Zbigniew Baran, Wojciech Bocoń (bramkarze), Wiktor Szlendak, Mieczysław Ćwikła, Adam Łakos, Tadeusz Glimas, Franciszek Bryniarski, Tadeusz Woźniak (obrońcy), Tadeusz Garb, Tadeusz Radzki, Wojciech Mrugała, Jan Paszkiewicz, Zbigniew Krawczyk, Jan Błażowski, Zbigniew Buczek, Jan Łakos, Adam Florczak (napastnicy) oraz Andrzej Wołkowski (trener) i Henryk Gralka (kierownik drużyny)[82][83]. Po triumfie w Sanoka nastała wielka radość, na ulicach sukces świętowało ok. 10 tys. mieszkańców, rozbrzmiewały śpiewy, asystowała im orkiestra dęta. Po historycznym sukcesie wsparcie dla sanockiego hokeja wyraziły władze miasta, przewidując oddanie do użytku w 1977 lodowiska, zwiększenie liczby zawodników z 430 do 580, ponadto stworzono klasę sportową w Szkole Podstawowej nr 7[101]. W tym czasie drużyna sukcesywnie rozwijała się i zbierała cenne doświadczenie. Przyczyniała się do tego przede wszystkim stała i owocna współpraca z Podhalem Nowy Targ (pomoc szkoleniowa, przekazywanie zawodników, sprzętu sportowego). Ponadto sanocka drużyna równolegle z meczami ligowymi rozgrywała spotkania towarzyskie z zespołami pierwszoligowymi oraz zagranicznymi (z Czechosłowacji, Jugosławii, Finlandii, Szwecji). W klubie działała także drużyna juniorów i szkółka hokejowa.

Przed debiutanckim sezonem w II lidze drużyna Stali, wzmocniona zawodnikami nowotarskich zespołów Podhala (F. Pajerski na stałe, Adam Radzki) i Wisły (Józef Pyzowski) i rozpoczęła przygotowania już w maju 1971[102]. Przed rozpoczęciem rozgrywek prócz ww. graczy drużynę zasili kolejni zawodnicy Podhala: Kazimierz Mrugała, Leszek Jachna i Stanisław Zapała[103][104]

Na inauguracją sezonu II ligi 1971/1972 mimo prowadzenia w meczach Stal przegrała dwukrotnie z Cracovią po 4:6[105][106]. Kontynuując regularne spotkania z zespołami pozaligowymi na początku sezonu Stalowcy zagrali w Sanoku sparing z jugosłowiańskim Partizanem Belgrad wygrywając 6:3[107][108]. Historycznie pierwsze zwycięstwo drugoligowe sanoczanie odnieśli 30 października 1971 w Sanoku pokonując Cracovię 4:3 (zwycięskiego gola zdobył Jan Paszkiewicz)[109]. Łącznie w sezonie[110] Po I rundzie Stal zajmowała piąte miejsce, a zakończyła debiutancki drugoligowy sezon w 1972 na czwartym miejscu (15 zwycięstw, 1 remis, 16 porażek)[111][112][113]. W sezonach 1971/1972, 1972/1973 drużyna juniorów Stali występowała w seniorskich rozgrywkach okręgu krakowskiego i była prowadzona przez Stefana Tarapackiego[114][115]. Od połowy września 1972 szkoleniowcem Stali był Czech Josef Štock[116]. W edycji 1972/1973 Stal zajęła piąte miejsce (15 zwycięstw, 2 remisy, 19 porażek)[117]. Przed kolejnym sezonem pojawili się następni nowotarżanie: Kazimierz Iskrzycki i Franciszek Rekucki, a Stal pod wodzą Štocka w edycji 1973/1974 uplasowała się znów na piątej pozycji (15 zwycięstw, 2 remisy, 11 porażek)[118]. W 1973 w fabryce Autosan ostała skonstruowana rolba służąca do przygotowania lodu do gry (wcześniej następowało to ręcznie)[119]. W 1974 zespół juniorski awansował do Centralnej Ligi Juniorów[120]. Następnie w maju 1974 władze klubu rozwiązały umowę ze Štockiem (wcześniej zakontraktowaną do września 1974) i trenerem został Tadeusz Bujar z Naprzodu Janów[121][122], który pozostawał nim przez trzy kolejne sezony. Prowadzona przez niego drużyna w emocjonującym sezonie 1974/1975 zajęła trzecie miejsce w II lidze (13 zwycięstw, 3 remisy, 17 porażek)[123]. Pomimo gry utalentowanych zawodników przyjezdnych w barwach sanockiego zespołu, najskuteczniejszym graczem Stali był regularnie rodowity sanoczanin, Jan Paszkiewicz. W latach 70. utworzono klasę hokejową w Szkole Podstawowej nr 4 w Sanoku[124].

Tadeusz Garb i Jan Paszkiewicz – najskuteczniejsi zawodnicy Stali przełomu lat 70. i 80.

Kolejny sezon 1975/1976 przyniósł wzrost formy drużyny. Po pierwszej rundzie Stalowcy zajmowali pierwsze miejsce (nie poniosła porażki i miała na koncie 100 goli, co oznacza że średnio zdobywała ok. 7 bramek w meczu)[125]. W drugiej części sezonu, pomimo rywalizacji z Unią Oświęcim sanoczanie utrzymali pierwsze miejsce. W marcu 1976 spełniło się historyczne rozstrzygnięcie – hokeiści z Sanoka trenowani przez Tadeusza Bujara wygrali II ligę południową i uzyskali historyczny awans do I ligi[126]. W 28 meczach drużyna odniosła 21 zwycięstw, 3 remisy, 4 porażki; bramki 182-84[127] (tym samym wyprzedzając drugą w tabeli drużynę Unii Oświęcim o cztery punkty[128]). Królem strzelców i najskuteczniejszych zawodnikiem był ponownie Jan Paszkiewicz (73 punkty za 58 goli i 15 asyst; drugi był Tadeusz Garb, który również uzyskał 73 punkty, lecz za 23 gole i 50 asyst; obaj występowali w jednym ataku, który uzupełniał Czesław Radwański[129]). W składzie zespołu, który wywalczył awans do I ligi, byli: Jan Paszkiewicz (26 lat), Stanisław Zapała (26, kapitan), Mieczysław Ćwikła (25), Kazimierz Szostak (20), Tomasz Zieliński (18), Zenon Borowik (22), Stanisław Vogel (21), Franciszek Rekucki (21), Kazimierz Iskrzycki (24), Tadeusz Garb (27), Kazimierz Mrugała (25), Franciszek Pajerski (27), Czesław Radwański (19), Adam Wilusz (21), Zbigniew Buczek (24), Jan Mrugała (26), Wojciech Mrugała (25), Jan Łakos (28), Andrzej Bielec (19)[130][131]. Sukces sanockich hokeistów był największym osiągnięciem miejscowego sportu w ówczesnym czasie[132]. Awans był fetowany przez mieszkańców, władze miasta i zakłady pracy[133]. Jednocześnie Stal została pierwszym zespołem działającym pod patronatem Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego, który uzyskał awans do pierwszej klasy ligowej w sporcie[134].

Przed inauguracyjnym sezonem I ligi 1976/1977 w składzie zespołu nastąpiło kilka zmian (odeszli zawodnicy F. Pajerski, J. Łakos, S. Zapała, Z. Borowik, zaś przybyli bramkarz z Gdańska Jerzy Rożdżyński, z Nowego Targu Leszek Behounek, Marek Jachna oraz Tadeusz Vogel i inni). W inauguracyjnym meczu I-ligowym 25 września 1976 Stal uległa na wyjeździe zespołowi GKS Tychy 3:4, doprowadzając do remisu 4 minuty przed końcem czasu gry i tracąc czwartego gola 2 minuty przed końcem czasu gry[135][136]. Zdobywcą historycznie pierwszego gola sanockiego klubu w najwyższej klasie rozgrywkowej był Jan Paszkiewicz, który w drugim pojedynku dwumeczu w Tychach, przegranego 3:6, zdobył hat-tricka trafiając do bramki rywali trzy razy[137]. W drugim dwumeczu, rozegranym przeciwko Legii Warszawa 2 i 3 października 1976, a jednocześnie inauguracji sezonu w Sanoku na lodowisku Torsan, Stal dwukrotnie wygrała wynikiem 5:4[138][139]. W listopadzie 1976 z pracy zrezygnował Tadeusz Bujar (względy zdrowotne), a jego miejsce w rundzie rewanżowej zajął szkolący od października 1976 sanockich juniorów były hokeista i olimpijczyk Kazimierz Bryniarski (Bujar pozostał jego asystentem)[140][141]. Po pierwszej rundzie sezonu Stal zajmowała ostatnie 12. miejsce[142]. Podczas około miesięcznej przerwy w trakcie sezonu I-ligowego na przełomie lutego i marca 1977 drużyna Stali przebywała przez 10 dni w Finlandii, gdzie udała się na zaproszenie klubu Kotkan Kiri z miasta Kotka[143] i rozegrała mecze towarzyskie z drużynami tamtejszej III ligi ulegając zespołowi Kotkan Kiri 4:5 i wygrywając z Porvoo 8:3[144]. W ostatnich meczach sezonu Stal po wyrównanej grze przegrała dwukrotnie z mistrzem Polski, Podhalem Nowy Targ 4:8[145] i 10:14[146]. Drużyna Stali okazała się jednym z najsłabszych zespołów w lidze, jednak pomimo wielu porażek, ponosiła je w nieznacznych rozmiarach, często tocząc wyrównane mecze i prowadząc w nich początkowo z korzystnym wynikiem[147]. Stal zdobyła łącznie 16 punktów w 44 meczach (bramki 121-305), zakończyła sezon na przedostatnim 11. miejscu[148] i została zdegradowana do II ligi. Najskuteczniejszym sanockim zawodnikiem był ponownie Jan Paszkiewicz, który na pierwszoligowych taflach zdobył 31 bramek. Finalnie był to jednoroczny epizod sanoczan w najwyższej klasie rozgrywkowej w okresie pierwszych ponad 30 lat istnienia klubu hokejowego w Sanoku.

Poza najwyższą klasą rozgrywkową drużyna występowała niezmiennie przez następnych kilkanaście lat. Po spadku drużyna nie zdołała odbudować poziomu najlepszego zespołu drugiej klasy rozgrywkowej. Podczas zgrupowania w Gdańsku latem 1977 hokeiści Stali zostali zaangażowani jako statyści przy realizowaniu zdjęć do filmu pt. Próba ognia i wody[149]. W sezonie 1977/1978 II ligi klub zajął 4. miejsce. W 1978 zespół juniorski ponownie uzyskał awans do CLJ[150]. W sezonie 1978/1979 seniorska Stal zajęła w II lidze 5. miejsce[151]. Od czerwca 1979 nowym szkoleniowcem był Słowak Milan Skokan[152]. W sezonie 1979/1980 drużyna zajęła 6. miejsce[153], w sezonie 1980/1981 7. miejsce[154]. Podczas tej edycji ligowej, 14 lutego 1981 został rozegrany mecz pokazowy pomiędzy aktualnymi zawodnikami Stali a byłymi hokeistami klubu, zakończony zwycięstwem pierwszych 12:4[155][156][157]. Po dwóch latach pracy Milana Skokana, nowym trenerem Stali od czerwca 1981 był Franciszek Pajerski[158]. W edycji 1981/1982 drużyna wygrała Grupę Południową II Ligi, a turniejach finałowych rozgrywek zajęła ostatecznie 3. miejsce[159]. W 1982 juniorzy Stali awansowali do turnieju finałowego mistrzostw Polski[160].

W sezonie 1982/1983 Stal zajęła 4. miejsce w Grupa Południowej II ligi i nie zakwalifikowała się do turniejów finałowych[161]. W połowie 1983 obowiązki trenera przejął Jan Mrugała[162][163] oraz Mieczysław Ćwikła[164]. 6 października 1983 powstał oficjalny Klub Kibica ZKS Stal Sanok, złożony głównie z uczniów II LO w Sanoku (pierwszym prezesem KK został uczeń tej szkoły Marek Pomykała)[165]. W sezonie 1983/1984 drużyna uzyskała 3. miejsce. Od października 1984 I trenerem był Mieczysław Ćwikła[166][167]. Mimo braku własnego lodu, spowodowanego modernizacją Torsanu[168], i związanej z tym konieczności rozgrywania meczów tylko na wyjazdach na początku sezonu 1984/1985 Stał udanie wystartowała w tej edycji II ligi[169]. W styczniu 1985 z funkcji I trenera ustąpił M. Ćwikła, a jego miejsce zajął Tadeusz Glimas[170]. Ostatecznie drużyna zajęła w II lidze 1984/1985 4. miejsce[171]. W sezonie 1985/1986 Stal pod wodzą Glimasa[172] zajęła zajęła 4. miejsce, w sezonie 1986/1987 3. miejsce[173]. W październiku 1987 doszło do zmian trenerskich w klubie: I trenera T. Glimasa zastąpił F. Pajerski z asystentem T. Garbem, a od funkcję trenera-koordynatora ds. młodzieży objął Andrzej Szczepaniec[174]. W sezonie 1987/1988 zespół Stali zajął 5. miejsce. W maju 1988 pierwszym trenerem drużyny seniorskiej został Jerzy Rożdżyński (jego asystentem został F. Pajerski, później grający zawodnik Jan Ryniak)[175][176] i pełnił stanowisko do stycznia 1990[177]. W sezonie 1988/1989 Stal zajęła 4. miejsce[178], w sezonie 1989/1990 ponownie 3. miejsce. W trakcie sezonu 1989/1990 trenera Jerzego Rożdżyńskiego zastąpił Franciszek Pajerski z asystentem T. Garbem, a w trakcie tej edycji ligowej pojawiły się trudności finansowe[179] (odwoływano mecze wyjazdowe, drużyna była karana walkowerami). Na skutek kryzysu gospodarczego, a następnie transformacji ustrojowej stale pogorszała się sytuacja klubu. W lutym 1990 wypowiedzenia pracy otrzymali piłkarze i hokeiści Stali Sanok, zatrudniani dotąd przez lata na fabrycznych etatach w Autosanie[180]. Sanocka Fabryka Autobusów Autosan zaprzestała finansowania sportu i klubu. W związku z tym Zarząd klubu zdecydował o zawieszeniu działalności sekcji hokeja na lodzie. Wiosną 1990 na płycie i trybunach lodowiska Torsan rozpoczęło działalność targowisko i zaistniała realna groźba końca hokeja w Sanoku[181]. Mimo to drużyna wystartowała w kolejnej edycji rozgrywek 1990/1991. Drużyna awansowała do rywalizacji o awans do ekstraklasy, w półfinale której uległa w dwumeczu Polonii Bydgoszcz (3:4 i 3:6). Był to zarazem ostatni mecz hokeistów w Sanoku jako Stal Sanok[182].

STS Sanok[edytuj]

Nieistniejące zabudowania klubu przy ul. A. Mickiewicza 12 (2012)
Zawodnicy KH Oldboys Sanok w 2016. Wśród nich byli hokeiści STS Sanok z lat 90.

Wiosną 1991 doszło do uzgodnień między działaczami ZKS Stal i grupy inicjatywnej na temat konieczności powstania nowego, osobnego i samodzielnego klubu hokejowego. 30 kwietnia Walne Zebranie Sprawozdawczo-Wyborczym ZKS Stal podjęło uchwałę o przekazaniu sekcji hokejowej nowo formowanemu samodzielnemu klubowi. 26 marca 1991 miało miejsce zebranie założycielskie inicjatorów założenia nowego klubu hokejowego pod nazwą Sanockie Towarzystwo Sportowe Sanok[183]. Wówczas ustanowiono statut i wybrano Komitet Założycielski, a następnie złożono wniosek o rejestrację STS, która formalnie nastąpiła decyzją 17/91 Urzędu Wojewódzkiego w Krośnie z 9 maja 1991. 11 maja w świetlicy przy lodowisku Torsan odbyło pierwsze Walne Zebranie Wyborcze. Nowym prezesem STS został były bramkarz hokejowy Stali, Jerzy Rożdżyński. Za logo klubu przyjęto herb miasta, wraz z wpasowanymi w niego kijami hokejowymi i krążkiem, zaś za barwa przyjęto kolor czerwony, biały i niebieskie[184]. Władze nowego klubu STS wystąpiły do Stali o nieodpłatne przekazanie sekcji wraz ze sprzętem, do Autosanu o użyczenie wzgl. wydzierżawienie lodowiska i rozpoczął organizację klubu[185][186]. Po zakończeniu działalności sekcji hokejowej w ramach ZKS Stal Sanok, w maju 1992 klub przekazał sekcję hokeja na lodzie, wraz z zawodnikami, trenerami, majątkiem, sprzętem itd., na rzecz nowo powstałego klubu[187]. Latem 1991 klub borykał się z kłopotami organizacyjnymi i finansowymi w pierwszym okresie działalności[188]. W sierpniu 1991 pracę w Sanoku rozpoczęli dwaj rosyjscy hokeiści: Władimir Mielenczuk i Walerij Usolcew[189] (pierwszy z nich został grającym trenerem, a drugi jego grającym asystentem). Drużyna STS przystąpiła do rywalizacji z ośmioma zespołami w I grupie II ligi[190][191]. W inauguracyjnym meczu sezonu 1991/1992 rozegranym 12 października 1991 w Oświęcimiu STS pokonał Unię Oświęcim II 10:9 (Mielenczuk strzelił premierowego w historii nowego klubu oraz uzyskał hat-trick)[192]. W następnych kolejkach ligowych drużyna odnosiła regularne zwycięstwa, jednak mimo tego w grudniu 1991 wskutek problemów finansowych pojawiło się realne niebezpieczeństwo wycofania klubu z rozgrywek[193]. W styczniu 1992 drużyna rozegrała towarzyskie spotkania z drużynami I-ligowymi, aktualnie liderującym Podhalem, ulegając mu 1:9 (w drużynie gości zagrał Siergiej Agiejkin, który tym samym był pierwszym mistrzem świata grającym w meczu na Torsanie)[194] oraz GKS Tychy (6:3, 5:7)[195]. W dalszej fazie rozgrywek zespół nadal kontynuował passę zwycięstw, m.in. pokonując w Nowym Targu drużynę Podhale II wynikiem 22:3[196]. W ostatnim meczu rundy zasadniczej STS wygrał z KTH Krynica 17:5, został najlepszą drużyną w grupie południowej (bilans 125 goli strzelonych i 36 stracone w 12 meczach[197]) i z tym zespołem zagrał w półfinale rozgrywek[198]. W rozegranych meczach STS wygrał 8:4, 2:1[199] oraz 13:2, 15:4[200] i awansował do finału, w którym przeciwnikiem był zwycięzca grupy północnej, zespół Stoczniowca Gdańsk. W pierwszych dwóch meczach rozegranych 29 lutego i 1 marca w Gdańsku padły remisy 6:6 i 2:2[201]. Dwa kolejne spotkania odbyły się 7 i 8 marca w Sanoku – pierwszy mecz wygrali gdańszczanie 3:1, a decydujący czwarty mecz zakończył się zdecydowanym zwycięstwem sanoczan 9:0[202]. Tym samym w pierwszym sezonie działalności STS-u zespół odniósł sukces, na który sanoczanie czekali 15 lat – po raz drugi w historii klubu awans do I ligi stał się faktem. Awans wywalczyła drużyna w składzie Sławomir Trelka (bramkarz), Walerij Usolcew, Zygmunt Wójcik, Arkadiusz Burnat, Piotr Lisowski, Zbigniew Niedośpiał, Dariusz Oberc, Wojciech Zubik, Władimir Mielenczuk, Andrzej Ryniak, Jan Ryniak, Adam Milczanowski, Marian Guzy, Czesław Radwański, Piotr Milan (uznany najlepszym zawodnikiem finałów[203]), Grzegorz Mermer, Jacek Jakubaszek, Robert Brejta, Dariusz Brejta, Maciej Bar[204]. Przegrany w barażach Stoczniowiec również dostąpił gry w ekstraklasie, gdyż przejął w niej ostatecznie miejsce drużyny Zofiówka Jastrzębie, która w międzyczasie wycofała się z rozgrywek[205].

Pod koniec lipca 1992 drużyna przebywała na zgrupowaniu w białoruskim Grodnie, w tym czasie zespół wzmocnił bramkarz tamtejszego klubu Leonid Fatikow[206][207]. W premierowym sezonie 1992/1993 zainaugurowanym 8 września[208][209][210] STS Sanok był rewelacją rozgrywek, w trakcie sezonu pokonał m.in. aktualnego wicemistrza Polski Naprzód Janów i mistrza Podhale Nowy Targ[211]. W meczu kończącym sezon regularny sanoczanie pokonali Tysovię Tychy 2:1, zajęli szóste i trafili do „grupy silniejszej” w drugim etapie rozgrywek (najskuteczniejszym zawodnikiem był wówczas Adam Milczanowski – 14 punktów w 18 meczach)[212]. W trakcie sezonu, 20 listopada 1992 drużyna STS rozegrała mecz z zespołem „Russian Stars”, złożonym z byłych gwiazd reprezentacji ZSRR, który sensacyjnie wygrała 5:4 (trzy gole zdobył wówczas Adrian Krzysztofik, a dwa Grzegorz Mermer; Rosjanie podczas tournée po Polsce wygrali wcześniej mecze z drużynami w Toruniu, Oświęcimiu i w Nowym Targu – w składzie gości wystąpili m.in. Aleksandr Malcew, Siergiej Babinow, Jurij Lebiediew, Władimir Siemjonow)[213][214][215]. W dalszym trakcie sezonu, w „grupie silniejszej” STS uzyskał piąte miejsce, zaś w fazie play-off uległ Naprzodowi 0:2 w dwumeczu (2:4 i 1:2 w spotkaniach) i ostatecznie został sklasyfikowany na piątym miejscu. Najskuteczniejszym zawodnikiem w całej edycji byli Jacek Kubowicz (30 punktów, w tym 21 goli) i Walerij Usolcew (30 punktów, w tym 11 asyst)[216]. W marcu 1993 z uwagi na rosnące problemy finansowe klubu powołany został Społeczny Komitet Ratowania Sanockiego Hokeja, który założyli byli hokeiści Franciszek Rekucki i Kazimierz Mrugała[217]. W tym czasie nastąpiła przebudowa składu drużyny (odeszli m.in. Fatikow, Usolcew, Kubowicz)[218]. Po zakończeniu sezonu wynikło spore zadłużenie klubu, pod koniec czerwca rezygnację z funkcji prezesa złożył Jerzy Rożdżyński[219][220], a jego następcą został Andrzej Demkowicz[221].

Krzyż przydrożny w miejscu wypadku z 23 stycznia 1995 z Gniewoszówce
Torsan – lodowisko klubu w latach 1965–2006
Tabliczka informacyjna KH Sanok na byłej siedzibie klubu przy ulicy A. Mickiewicza 12

Dwa kolejne sezony nie były już jednak tak udane, choć drużyna nadal była ważną siłą w lidze. W edycji ligi 1993/1994 asystentem trenera Władimira Mielenczuka został Czesław Radwański, który uprzednio zakończył karierę zawodniczą (z zespołu odszedł zaś m.in. Walery Usolcew i najskuteczniejszy zawodnik, Jacek Kubowicz)[222]. W sezonie 1993/1994 po I rundzie drużyna zajmowała szóste miejsce, następnie grupę 5–10 ukończyła na siódmej pozycji, awansując do fazy play-off. W 1/4 finału STS stawił duży opór ówczesnym wicemistrzom Polski, Unii Oświęcim w stosunku 2:3 (w meczach 1:4, 5:4, 2:8, 5:4, 3:5). Ostatecznie STS uplasowało się na na siódmym miejscu w klasyfikacji końcowej sezonu[223]. W sezonie 1993/1994 II ligi uczestniczyła drużyna rezerwowa STS II Sanok[224]. Na początku 1994 klub otrzymał dotację 280 mln zł. od Urzędu Miasta Sanoka na opłacenie prądu i obsługę lodowiska[225].

W trakcie przygotowań do nowego sezonu pojawiły się kłopoty finansowe klubu. Wskutek tego skład zespołu opuściło wielu zawodników, w tym obcokrajowcy[226]. We wrześniu 1994, na starcie nowego sezonu 1994/1995 firma Autosan została sponsorem tytularnym klubu (kwota przekazywana przez przedsiębiorstwo miała pokrywać ok. 1/3 kosztów utrzymania klubu)[227]. Drużyna występowała odtąd pod nazwą STS „Autosan” Sanok.

W trakcie rozgrywek drużyna z Sanoka została dotknięta tragedią – 23 stycznia 1995 nad ranem ok. godz. 3 autobus, którym hokeiści wracali z meczu w Sosnowcu uległ wypadkowi w miejscowości Gniewoszówka koło Beska, w wyniku którego zginęli trzej pasażerowie, w tym jeden hokeista: Piotr Milan[228][229][230][231][232], osiem osób odniosło obrażenia[233][234]. Pod znakiem zapytania stanęły dalsze występy ligowe drużyny, której zawodnicy odnieśli obrażenia w wypadku[235]. Drużyna rozegrała kolejny mecz 31 stycznia 1995 pokonując zespół Stoczniowca Gdańsk 14:0[236]. STS nie zakwalifikował się do fazy play-off[237] i walczyła w rywalizacji o utrzymanie, ostatecznie ukończąc rozgrywki na dziewiątym miejscu (42 punkty w 21 meczach, w tym 5 walkowerem, gole: 165–127)[238].

18 lipca 1995[239] został wybrany nowy zarząd klubu STS[240] i prezes, którym został Bogdan Terlecki, z zawodu sędzia[241]. W sezonie 1995/1996 zespół prowadzony przez rosyjskiego trenera Władimira Katajewa świetnie rozpoczął rozgrywki. Pierwszy etap w grupie A zakończył na drugim miejscu, potem było już gorzej – w grupie 1–6 drużyna zajęła 5. miejsce. W I rundzie play-off sanoczanie zmierzyli się z TTH Metron Toruń i ulegli w stosunku 0:2 (w meczach 2:5, 4:5). Ostatecznie STS zajął 5. miejsce w klasyfikacji końcowej[242].

W sezonie 1996/1997 klub po dokonaniu znaczących wzmocnień zakończył I rundę na wysokim czwartym miejscu. W ćwierćfinale rozgrywek drużyna spotkała się z TTH Toruń – rywalizacja tych drużyn była jednocześnie rewanżem za poprzedni sezon. W Sanoku STS wygrał pewnie 10:4, jednak w rewanżu równie zdecydowanie zwycięstwo odnieśli torunianie, zatem decydujący był trzeci mecz. 1 marca 1997 sanoczanie wygrali spotkanie 4:2 a całą rywalizację 2:1. Tym samym odnieśli historyczny sukces, po raz pierwszy awansując do najlepszej czwórki w kraju. W półfinale STS zmierzył się z Podhalem Nowy Targ, ulegając w stosunku 2:3 (w meczach 3:4, 4:3k., 5:3, 1:5, 7:2). Następnie w walce o brązowy medal zespół przegrał z ekipą KKH Katowice 1:3 (1:5, 4:2, 1:2 k., 0:3)[243][244].

W kolejnym sezonie 1997/1998 hokeiści z Sanoka początkowo wygrali grupę C, a następnie zajęli wysokie trzecie miejsce w II fazie (grupa 1–6). Jednakże następnie w I rundzie fazy play-off ulegli niżej notowanemu Stoczniowcowi w stosunku 1:3 (w meczach 2:4, 5:3, 2:3, 2:3 k.) i ostatecznie zakończyli sezon na szóstej pozycji[245]. W sezonie 1998/1999, w związku z problemami finansowymi, drużyna z trudem obroniła się przed spadkiem. W fazie play-off uległa najpierw Unii Oświęcim w meczach 0:3 (0:7, 4:5, 3:13), następnie w meczach o miejsca 5–8 drużynie SMS Warszawa 0:3 (2:9, 0:10, 5:5) i w rywalizacji o 7. miejsce zespołowi TTS Tychy dwukrotnie: 6:8 oraz 3:14, w związku z czym zakończyła sezon na ósmym miejscu[246][247]. Był to ostatni sezon występów sanockiego klubu pod nazwą STS.

SKH Sanok[edytuj]

Bilet na mecz SKH Sanok

17 maja 1999 odbyło się inauguracyjne, walne zebranie Sanockiego Klubu Hokejowego, kontynuatora tradycji STS, podczas którego wybrano władze klubu[248]. W sezonie 1999/2000 zespół SKH Sanok, prowadzony przez Wincentego Kawę, powtórzył sukces z sezonu 1996/1997, grając o brązowy medal i zajmując ostatecznie 4. miejsce. W fazie play-off wyeliminował drużynę GKS Tychy (3:1), zaś w 1/2 finału uległ Unii Oświęcim (1:2). W walce o brązowy medal SKH Sanok przegrał z ekipą KTH Krynica w stosunku 1:3[249] (w meczach 0:3, 6:5, 1:5, 2:3). Drużyna sanocka była zaskoczeniem tej edycji ligi, a ponadto trener W. Kawa był jedynym polskim szkoleniowcem w tym sezonie[250]. Rok później, w sezonie 2000/2001, sanoczanie zajęli ósme miejsce w sezonie zasadniczym, po czym w I rundzie play-off ulegli Unii Oświęcim 0:4 (w meczach 1:4, 0:8, 3:9), następnie o miejsce 5–8 ulegli z KTH Krynica 2:3 (w meczach 3:7, 4:5 d., 4:2, 3:4 d., 1:8), po czym przegrali rywalizację o 7. miejsce ze Stoczniowcem Gdańsk, jednak po pierwszym przegranym meczu 5:6 drużyna nie stawiła się już na dwa kolejne do Gdańska, w związku z czym spotkania zweryfikowano jako walkowery[251]. Tym samym SKH został zdegradowany[252] i opuścił ekstraligę po dziewięciu sezonach występów. W sezonie 2000/2001 drużyna żaków SKH zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski[253]. Na sierpniowym walnym zebraniu klubu SKH zostały wyłonione nowe władze, w ramach których prezesem został Jan Długosz[254]. W sezonie I ligi 2001/2002 drużyna została sklasyfikowana na 4. miejscu[255]. W kwietniu 2002 prezesem SKH został Tadeusz Kruczkiewicz[256].

KH Sanok[edytuj]

Hokeiści klubu przed ostatnim meczem na Torsanie (21.03.2006)

Klub Hokejowy Sanok został wpisane jako stowarzyszenie do Krajowego Rejestru Sądowego 13 sierpnia 2002 (w komitecie założycielskim byli m.in. hokeiści Czesław i Maciej Radwańscy oraz Maciej Mermer; prezesem zarządu został Tadeusz Kruczkiewicz)[257]. Od listopada 2002 prezesem był Bogusław Wolanin[258]. W sezonie 2001/2002 pierwszej ligi sanoccy hokeiści już jako KH Sanok zajęli czwarte miejsce. 28 grudnia 2002 zorganizowano mecz pokazowy w charakterze charytatywnym w którym zespół „Gwiazd Sanockiego Hokeja” pokonał aktualną drużynę KH Sanok 7:6[259]. W sezonie I ligi 2002/2003 KH Sanok uległ w finale Orlikowi Opole 1:3 (w meczach 1:5[260], 0:5[261], 3:5[262], 1:3). W edycji 2003/2004 drużyna zajęła pierwsze miejsce w sezonie zasadniczym, jednak przegrała finał play-off z Cracovią 0:3 (w spotkaniach 3:4, 3:4, 3:3 – k. 1:2)[263]. W związku z wycofaniem się z ligi drużyny Orlika Opole z edycji Polskiej Ligi Hokejowej 2004/2005, w dniu jej startu 10 września 2004 został zorganizowany baraż na neutralnym lodowisku w Oświęcimiu o wakujące miejsce, w którym KH Sanok (jako finalista minionego sezonu I ligi) zmierzył się ze spadkowiczem z poprzedniego sezonu PLH, KTH Krynica i rozstrzygnął tę rywalizację na swoją korzyść wygrywając w meczu 7:4[264][265][266]. Tym samym sanocki zespół po czterech latach absencji ponownie przystąpiła do rozgrywek w ekstralidze oraz trzeci raz w historii uzyskała awans do ekstraklasy[267][268]. Do sezonu PLH klub zgłosił 41 zawodników[269]. W sezonie ekipa z Sanoka przegrywała większość meczów w sporych rozmiarach jak np. domowe spotkanie z mistrzem Polski, Unią Oświęcim 1:20[270] (z drugiej strony inne spotkanie z tym zespołem sanoczanie przegrali tylko 3:4[271]). Po rundzie zasadniczej sezonu 2004/2005 zespół zajmował siódme miejsce, a po meczach o miejsca 5–8 drużyna zagrała o utrzymanie z GKS Katowice. W Sanoku gospodarze przegrali pierwszy mecz 4:2, następnie ulegli także w Katowicach 3:2, w rezultacie przegrywali już 2:0 w serii i spadek stawał się coraz bardziej prawdopodobny. Trzeci mecz Sanok wygrał 2:0, a czwarte spotkanie w Katowicach KH wygrał 4:2 i o losach rywalizacji miał zdecydować ostatni mecz w Sanoku. Do ostatecznego rozstrzygnięcia spotkania oraz całej serii potrzebna była dogrywka. W 63. minucie decydujący o wyniku strzał oddał Maciej Mermer – tym samym drużyna KH Sanok utrzymała się w ekstralidze[272].

Drużyna KH Sanok w nowej hali Arena Sanok (29.12.2006)

W sezonie 2005/2006 zespół ponownie grał o utrzymanie, tym razem ze Stoczniowcem Gdańsk. KH Sanok przegrał rywalizację play-out 3:2 i spadł po raz kolejny do I ligi. Czwarty mecz tej rywalizacji, który odbył się 21 marca 2006, był jednocześnie ostatnim oficjalnym meczem rozegranym na obiekcie Torsan[273]. Mimo degradacji hokej na lodzie w Sanoku pozostał jednak na poziomie ekstraligowym, jako że Polska Liga Hokejowa (PLH) została rozszerzona do 10 zespołów, w związku z czym sanoczanie powiększyli grono drużyn w ekstraklasie.

Kibice KH Sanok (2007)
Mecz KH Sanok – Unia Oświęcim (16.01.2007)

Przed nowym sezonem 2006/2007 otwarta została nowa hala, Arena Sanok, która zastąpiła wysłużony obiekt Torsan. W maju trenerem drużyny został Andrzej Słowakiewicz z Nowego Targu. W tym samym roku kapelanem zespołu został mianowany duchowny franciszkanin z sanockiego klasztoru, a jednocześnie były bramkarz hokejowy Podhala Nowy Targ, o. Piotr Marszałkiewicz OFMConv[274][275][276]. W lipcu 2006 podpisano umowę sponsorską z firmę Lotos Jasło[277], a w sierpniu z Podkarpackim Bankiem Spółdzielczym[278]. W sezonie 2006/2007 KH Sanok również nie potrafił nawiązać walki z najlepszymi i na jego koniec znów zmuszony był do walki o utrzymanie, tym razem z drużyną KTH Krynica, która w sezonie zasadniczym prezentowała się o wiele lepiej od sanoczan i była faworytem fazy play-out. W pierwszym meczu do rozstrzygnięcia konieczne były rzuty karne. Po ośmiu kolejkach nie padły bramki i wynik brzmiał 0:0. W dziewiątej serii Maciej Mermer trafił do siatki i dał wygraną sanoczanom. Mecze nr 2 i 3 odbyły się w Sanoku i zakończyły się pewnymi zwycięstwami KH odpowiednio 5:0 i 5:3. Prowadząc w rywalizacji z KTH 3:0, drużyna udała się na czwarty mecz do Krynicy, licząc na zakończenie serii. Kibice z Sanoka przybyli do zdrojowego miasta w liczbie szacowanej na ponad 500 osób (co stanowi najliczniejszy udział sanockich sympatyków w meczu wyjazdowym). Mecz zakończył się jednak zwycięstwem kryniczan 3:1 – potrzebne było zatem piąte spotkanie, wygrane już przez sanoczan 3:1. Raz jeszcze utrzymanie w ekstralidze stało się faktem. W sezonie 2007/08 początkowe zwycięstwa z GKS Tychy 0:5 (walkowerem), z Cracovią 5:2 czy z Podhalem sprawiły, że po I rundzie sezonu zasadniczego Sanok zajmował drugie miejsce. Później zawodnicy nie grali już tak skutecznie jak w I rundzie. W trakcie sezonu zwolniony został trener Andrzej Słowakiewicz, a jego miejsce zajął słowacki trener Jozef Čontofalský. Po zakończonym sezonie zasadniczym przyszła pora na play-offy. W nich Sanok zmierzył się z GKS Tychy, przegrywając 0:3, zaś całe rozgrywki zakończył na ósmym miejscu.

Ciarko KH Sanok[edytuj]

Drużyna przed sezonem 2008/09

W sezonie 2008/2009 sanocki klub obchodził jubileusz 50-lecia swojego istnienia. 14 listopada 2008 klub zmienił nazwę na Ciarko KH Sanok, uwzględniającą sponsora strategicznego, firmę Ciarko, produkującą okapy kuchenne[279]. Po słabej dyspozycji w sezonie zasadniczym, pomimo zmian w składzie (w trakcie rozgrywek nastąpiła wymiana czterech obcokrajowców, zaś słowackiego trenera Josefa Čontofalskiego zastąpił jego rodak Ľubomír Roháčik[280]), zespołowi nie udało się awansować do fazy play-off. Mecze o utrzymanie KH Sanok rozegrał z Polonią Bytom i rozstrzygnął je na swoją korzyść. W trakcie tego sezonu klub zyskał sponsora tytularnego w postaci sanockiej firmy „Ciarko”.

Umowę sponsorską odnowiono w sierpniu 2009 i wówczas drugim sponsorem strategicznym został Podkarpacki Bank Spółdzielczy[281]. Do nowego sezonu 2009/2010 zespół przygotowywany pod kierunkiem rosyjskiego szkoleniowca, Wiktora Jakimowa, jednakże tuż przed startem rozgrywek zakończono współpracę z nim oraz sprowadzonym przez niego zawodnikom z Rosji, którzy nie spełnili oczekiwań zarządu klubu, jak i kibiców. Drużyna rozpoczęła ligę pod okiem słowackiego szkoleniowca Jozefa Skokana, lecz także on nie zdołał osiągnąć oczekiwanych sukcesów i w listopadzie 2009 został zastąpiony przez Ľubomíra Roháčika, który tym samym po raz drugi podjął się trenowania sanockich hokeistów[282]. Po pierwszym etapie rozgrywek i podziale ligi KH Sanok znalazł się w słabszej Grupie B. Bilans meczów nie pozwolił jednak na zakwalifikowanie się do rundy play-off i sanoczanom pozostała walka o utrzymanie w ekstralidze. W jej ramach drużyna walczyła kolejno z 1-ligowymi zespołami Legii Warszawa, HC GKS Katowice rozstrzygając rywalizację play-down na swoją korzyść. Ostatecznie sanoczanie zmierzyli się z KTH Krynica o 9. miejsce w sezonie 2009/2010. Wygrali tę rywalizację i zajęli przedostatnie miejsce w rozgrywkach PLH. Jednocześnie rozwiązano kontrakt z trenerem, Ľubomírem Roháčikiem[283], natomiast po sezonie karierę zakończył długoletni zawodnik zespołu Tomasz Demkowicz.

Mecz KH Sanok – JKH Jastrzębie (19.09.2010)
Drużyna Ciarko KH Sanok (2010)

Przed nowym sezonem 2010/2011 klub poczynił znaczące wzmocnienia. Zaangażował m.in. duet trenerski Milan Jančuška wraz z asystentem Markiem Ziętarą, prowadzący dotąd Podhale Nowy Targ. Już po kilku miesiącach, 29 grudnia 2010 w Oświęcimiu, drużyna wywalczyła Puchar Polski, pokonując w finale edycji 2010 zespół Aksam Unii Oświęcim. Tym samym sanocki klub odniósł największy sukces w swojej dotychczasowej historii. Po rundzie zasadniczej sezonu 2010/11 drużyna uplasowała się na piątej pozycji, w rywalizacji play-off została wybrana do pary przez JKH Jastrzębie[284] i przegrała tę rywalizację w stosunku 2:4[285]. W rywalizacji o miejsca 5.-8. KH Sanok zwyciężył najpierw Zagłębie Sosnowiec, zaś w batalii o 5. miejsce uległ MMKS Podhale Nowy Targ i ostatecznie zajął 6. pozycję.

Ciarko PBS Bank KH Sanok[edytuj]

17 czerwca 2011 zapadła decyzja Urzędu Miasta Sanoka o przyłączeniu się urzędu miasta do nowo powstającej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w którą ma przekształcić Klub Hokejowy, do 2011 działający jako stowarzyszenie. Spółkę stworzą cztery podmioty – urząd miasta, klub oraz strategiczni sponsorzy – Podkarpacki Bank Spółdzielczy oraz firma Ciarko. Miasto Sanok ma odpowiadać za utrzymanie i bezpłatne użyczenie obiektów koniecznych do prowadzenia klubu (znajdujące się na lodowisku Arena Sanok). Działalność finansową będzie zapewniać bank PBS i firma Ciarko, którzy wejdą do spółki z jednakowym aportem finansowym[286]. Stosowne porozumienie miało zostać podpisane do końca czerwca 2011. 30 czerwca 2011 aktem notarialnym została zawiązana Rada Nadzorcza spółki. Mieli utworzyć ją Wojciech Blecharczyk (burmistrz Sanoka), Ryszard Ziarko (prezes firmy Ciarko), Lesław Wojtas (prezes PBS Banku) i Piotr Krysiak (prezes Klubu Hokejowego)[287]. Początkowo klub działał w formie stowarzyszenia, a jako Ciarko PBSBank Klub Hokejowy Sanok Spółka z o.o. zarejestrowany został w październiku 2011 roku[288].

Drużyna Ciarko PBS Bank KH Sanok (2012)

5 października 2011 po 10 kolejkach ligowych (w tym 4 porażkach) trener Milan Jančuška podał się do dymisji, a jego miejsce zajął dotychczasowy asystent Marek Ziętara. Jego podopieczni od 18. kolejki drużyna była liderem tabeli PLH. Równolegle drużyna zaklasyfikowała się do turnieju finałowego Puchar Polski 2011, a Sanok został wybrany gospodarzem tej imprezy w dniach 28–29.12.2011[289]. Drużyna pokonała w półfinale ComArch Cracovię 3:1, a w finale Aksam Unię Oświęcim 3:2 w rzutach karnych i tym samym zdobyła Puchar Polski powtarzając osiągnięcie sprzed roku. W lidze zespół pozostawał na pozycji lidera i w ostatniej rundzie rundy zasadniczej zapewnił sobie pierwsze miejsce przed fazą play-off. W rywalizacji półfinałowej drużyna z Sanoka pokonała JKH GKS Jastrzębie w stosunku 4:0 (w meczach 4:3 u siebie, 1:2 i 0:2 na wyjeździe i 4:1 ponownie w Sanoku) i tym samym 25 lutego 2012 po raz pierwszy w historii klubu awansowała do finału Mistrzostw Polski[290]. W finale PLH sanoczanie zmierzyli się z aktualnym wówczas obrońcą tytułu, ComArch Cracovią. W ciągu siedmiu dni rozegrano 5 spotkań, w których Sanok okazał się lepszy (w stosunku 4:1, w meczach 3:2 d., 2:5, 3:2, 4:2, 5:1) i tym samym 14 marca 2012 wywalczył pierwsze w 54-letniej historii klubu Mistrzostwo Polski[291][292]. Sezon 2011/12 drużyna z Sanoka zakończyła dubletem trofeów krajowych w Polsce. Po zakończeniu sezonu nie przedłużono umowy z trenerem Markiem Ziętarą[293]. W kwietniu 2012 nowym trenerem został Słowak Milan Staš[294], a jego asystentem Marcin Ćwikła[295]. Obaj prowadzili drużynę od początku sezonu 2012/2013. 10 listopada 2012 z klubu odszedł trener Staš[296]. Od 12 listopada 2012 trenerem został jego rodak, Štefan Mikeš[297]. W dniach 23–25 listopada 2012 zespół zadebiutował w europejskich pucharach, uczestnicząc w turnieju III rundy Pucharu Kontynentalnego edycji 2012/2013, organizowanym w norweskim mieście Stavanger. Sanoczanie przegrali wszystkie trzy mecze grupowe[298] (z gospodarzami, mistrzem Norwegii – Stavanger Oilers 4:7[299], mistrzem BiałorusiMietałłurgiem Żłobin 3:5[300] oraz mistrzem KazachstanuBejbarysem Atyrau 1:5[301]) i zostali wyeliminowani z rozgrywek. W finale Pucharu Polski edycji 2012, rozegranym w Sanoku Sanoczanie wygrali w półfinale z Cracovią 5:4 po rzutach karnych i ulegli w finale JKH GKS Jastrzębie 2:4. W PLH drużyna zakończyła rundę zasadniczą na pierwszym miejscu (17 pkt. przewagi nad drugim miejscem) i była zwolniona z gry w ćwierćfinale. W półfinale play-off zespół uległ Cracovii w meczach 2:4 (3:4 d., 6:3, 4:5, 3:1, 6:7, 1:3)[302], a następnie w walce o brązowy medal przegrał z GKS Tychy w meczach 1:3 (2:6, 2:3, 4:1, 3:4 k.)[303], zajmując czwarte miejsce w sezonie. Do końca sezonu trenerem zespołu był Štefan Mikeš, zaś 16 maja 2013 Rada Nadzorcza odwołała z funkcji prezesa zarządu spółki hokejowej Piotra Krysiaka[304][305]. W kolejnych miesiącach zostało wszczęte śledztwo prokuratorskie w sprawie nieprawidłowości w działaniu finansowych spółki i wyrządzenia szkody w jej majątku[306][307].

Wychowankowie sanockiego klubu z trofeum mistrza Polski 2014

W lipcu 2013 nowym prezesem został Waldemar Bukowski[308], a formalnie od sierpnia 2013 trenerem jest Tomasz Demkowicz[309]. Do kolejnego sezonu rozgrywek pod nową nazwą Polska Hokej Liga (2013/2014) drużyna przystąpiła gruntownie przebudowana personalnie[310]. W finale Pucharu Polski edycji 2013, zorganizowanego po raz trzeci z rzędu w Sanoku, drużyna sanocka przegrała w finale z Cracovią 3:4, tracąc decydującego gola w ostatniej sekundzie dogrywki. 11 stycznia 2014 nowym trenerem zespołu został Czech, Miroslav Fryčer[311] (drużyna zajmowała wówczas drugie miejsce w tabeli). W sezonie zasadniczym drużyna zajęła drugie miejsce, a następnie w fazie play-off pokonała kolejno w ćwierćfinale HC GKS Katowice w meczach 3:0 (11:0, 13:2, 6:0), w półfinale JKH GKS Jastrzębie w meczach 4:1 (5:2, 3:2, 3:4 k., 3:2, 4:0) i w finale GKS Tychy w meczach 4:2 (0:2, 2:1 k., 1:4, 7:1, 4:3, 2:0), tym samym zdobywając drugie w historii klubu mistrzostwo Polski[312]. Ponadto w sezonie 2013/2014 złoty medal mistrzostwo Polski wywalczył klubowy zespół w kategorii juniorów starszych, a brązowy medal zespół juniorów młodszych[313].

Do nowego sezonu 2014/2015 drużyna przystąpiła ponownie pod kierunkiem trenerów T. Demkowicza i M. Ćwikły, zostało poczynionych szereg zmian w kadrze, zaś jeszcze przed startem ligi zespół sanocki jako aktualny mistrz Polski został zaklasyfikowany do meczu o Superpuchar Polski ze zdobywcą Pucharu Polski, Cracovią[314]. W meczu rozegranym 9 września 2014 sanoczanie przegrali na własnym lodowisku 4:6. Po trzech rozegranych awansem meczach nowego sezonu 2014/2015, jeszcze przed oficjalnym terminem inauguracji ligi, na stanowisku trenera nastąpiła zmiana i szkoleniowcem powtórnie został Miroslav Fryčer[315]. W październiku 2014 trenerem bramkarzy został Słowak Martin Klempa (wcześniej tę funkcję pełnił jego rodak Marek Milý)[316]. W dniach 17–20 października 2014 drużyna Sanoka uczestniczyła w turnieju II rundy Pucharu Kontynentalnego edycji 2014/2015, organizowanym we francuskim mieście Angers; uzyskując wyniku 6:2 przeciw DAB Dunaújváros z Węgier, 2:3 z Prizma Ryga z Łotwy, 4:3 z ASC Corona 2010 Braszów z Rumunii, tym samym zajęła pierwsze miejsce i awansowała do III rundy[317][318][319]. W międzyczasie, władze klubu poparły kandydaturę Wojciecha Blecharczyka ubiegającego się o reelekcję na urząd burmistrza Sanoka w wyborach samorządowych w 2014[320][321]. W dniach 21–23 listopada 2014 drużyna wystąpiła w III rundzie (Grupa E) we francuskim mieście Angers, przegrywając wszystkie trzy mecze grupowe[322][323] (z gospodarzami, mistrzem Francji – Ducs d’Angers 0:4, mistrzem BiałorusiHK Nioman Grodno 0:2 oraz mistrzem Wielkiej BrytaniiBelfast Giants 3:5) i zostali wyeliminowani z rozgrywek. W tym tym samym miesiącu sanoczanie zakwalifikowali się do turnieju finałowej Pucharu Polski edycji 2014. W połowie grudnia 2014 z funkcji prezesa klubu zrezygnował Waldemar Bukowski[324]. W turnieju rozgrywanych w dniach 27–28 grudnia 2014 w hali Kraków Arena sanoczanie w półfinale pokonali Cracovię 3:2[325][326], a w finale ulegli GKS Tychy 1:3[327][328]. W ćwierćfinale PHL drużyna pokonała Orlik Opole w stosunku (w meczach 5:1, 4:2, 2:1)[329], w półfinale PHL drużyna uległa zespołowi GKS Tychy w stosunku 2:4 (w meczach 5:3, 3:2, 2:5, 0:5, 1:3, 1:5)[330], a w rywalizacji o brązowy medal przegrała z MMKS Podhale Nowy Targ w stosunku 0:2 (w meczach 4:5 d., 4:6)[331], wskutek czego zakończyli sezon na czwartym miejscu. Z klubu odszedł trener Miroslav Fryčer[332], który w marcu 2015 został zdyskwalifikowany przez władze ligi[333]. Drużyna juniorska klubu obroniła w sezonie 2014/2015 tytuł mistrza Polski[334][335]. Po sezonie z drużyny seniorskiej odeszła grupa zawodników zagranicznych[336][337][338].

Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.[edytuj]

Siedziba klubu STS S.A. (2016)

15 lipca 2015 został podpisany akt notarialny o powołaniu spółki akcyjnej pod nazwą Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A. z siedzibą w Sanoku, którego udziałowcami zostały podmioty-spółki Podkarpacki Bank Spółdzielczy i Ciarko[339][340]. Pod koniec lipca 2015 trenerem zespołu został Fin Kari Rauhanen[341]. W sierpniu 2015 zdecydowano, że drużyna klubu będzie występować pod nazwą Ciarko PBS Bank STS Sanok[342]. Na początku września 2015 został wybrany nowy logotyp klubu[343]. 10 września 2015 uchwałą rady miejskiej miasto Sanok przystąpiło do spółki STS Sanok, po czym 22 września 2015 została podpisana stosowna umowa między władzami miasta a sponsorami klubu (Ciarko, PBS Bank); został wybrany prezes spółki (Damian Delekta) i rada nadzorcza[344][345][346]. W rundzie zasadniczej sezonu 2015/2016 drużyna zajęła 6. miejsce (także dzięki przyznanemu walkowerowi[347]) – ostatnie premiowane awansem do tzw. „Grupy Silniejszej”[348], w której poprawiła pozycję o jedną lokatę, po czym w 1/4 finału play-off pokonała JKH GKS Jastrzębie w stosunku 0:3 (w meczach 4:1, 4:2 i 1:0)[349]. W półfinale STS uległ Cracovii 3:4 (mecze 5:7, 4:1, 2:3 k., 5:3, 3:4 k., 2:0, 2:9)[350], a w walce o brązowy medal przegrał rywalizację z Podhalem Nowy Targ 1:2 (mecze 3:5, 5:3, 0:4) i po raz drugi z rzędu uplasował się w lidze na czwartym miejscu[351]. Po sezonie z klubu odszedł trener Rauhanen[352].

6 lipca 2016 zarząd STS S.A. poinformował, że drużyna klubu nie przystąpi do rozgrywek PHL edycji 2016/2017 z powodów organizacyjnych[353]. W sierpniu 2016 władze spółki zapowiedziały konkurs na stanowisko nowego prezesa STS S.A.[354] 25 listopada 2016 prezesem zarządu STS S.A. został mianowany Jerzy Burtan, a wiceprezesem Hubert Paszkiewicz[355].

Miejsca w rozgrywkach[edytuj]

  • 1969/1970 – 1. Stal Sanok (III liga; 4. miejsce w barażach)
  • 1970/1971 – 1. Stal Sanok (III liga – awans)
  • 1971/1972 – 4. Stal Sanok (II liga)
  • 1972/1973 – 5. Stal Sanok (II liga)
  • 1973/1974 – 6. Stal Sanok (II liga)
  • 1974/1975 – 3. Stal Sanok (II liga)
  • 1975/1976 – 1. Stal Sanok (II liga – awans)
  • 1976/1977 – 11. Stal Sanok (I liga – spadek)
  • 1977/1978 – 4. Stal Sanok (II liga)
  • 1978/1979 – 5. Stal Sanok (II liga)
  • 1979/1980 – 6. Stal Sanok (II liga)
  • 1980/1981 – 7. Stal Sanok (II liga)
  • 1981/1982 – 3. Stal Sanok (II liga)
  • 1982/1983 – 7. Stal Sanok (II liga)
  • 1983/1984 – 3. Stal Sanok (II liga)
  • 1984/1985 – 4. Stal Sanok (II liga)
  • 1985/1986 – 4. Stal Sanok (II liga)
  • 1986/1987 – 3. Stal Sanok (II liga)
Hokeiści klubu świętujący pierwsze zdobycie Mistrzostwa Polski (14.03.2012)
Zawodnicy świętujący drugie zdobycie Mistrzostwa Polski (3.04.2014)

Sukcesy i wyróżnienia[edytuj]

Osiągnięcia drużynowe
Wyczyny indywidualne
Wyróżnienia drużyny

Turnieje towarzyskie[edytuj]

Na przestrzeni lat w Sanoku organizowano towarzyskie turnieje hokejowe.

  • Puchar Autosanu rozgrywany w latach 70. (I – 1973: GKS Katowice[363], II – 1974: Naprzód Janów[364][365], III – 1975: GKS Katowice[366], IV – 1976: GKS Katowice[367][368][369], V – 1977:?[370], VI – 1978: Naprzód Janów[371], VII – 1979: ZPA Preszów[372], do 1983 nie rozgrywano[373], VIII – 1984: Stal Sanok)
  • Puchar Przewodniczącego NSZZ Pracowników Sanockiej Fabryki Autobusów, 1989: GKS Jastrzębie
  • Rywalizacja o Lampę Górniczą SZGNiG (z okazji 50-lecia istnienia Sanockiego Zakładu Górnictwa Nafty i Gazu): styczeń 1995 – Naprzód Janów pokonał w dwumeczu STS Autosan Sanok 9:8 (5:6, 4:2)[374]
  • Memoriał Piotra Milana o Puchar Autosanu, ustanowiony w 1995[240]; edycje: I – 1995[375]: Orlęta Sosnowiec[376], III – 1997: Dunaffer Dunaújváros[377]
  • Turniej o Puchar Lotos Jasło (28–29.12.2006), zwycięstwo – KH Sanok
  • Międzynarodowy Turniej o Puchar Burmistrza Sanoka I (10–12.08.2007), zwycięstwo: Zagłębie Sosnowiec; II (15–17.08.2008), zwycięstwo: HK LK Preszów[378]; III (13–15.08.2009), zwycięstwo: HK Dukla Michalovce[379]; IV (12–14.08.2010), zwycięstwo: Ciarko KH Sanok[380]; V (11–13.08.2011), zwycięstwo: Ciarko PBS Bank Sanok[381]

Prezesi klubu[edytuj]

  • Władysław Jasiewicz (1957–1961)
  • Edward Pilszak (1965–1967)
  • Jan Siwiński (1967–1968)
  • Adam Kuzicki (1968–1969)
  • Henryk Gralka (1969–1982)
  • Zdzisław Nowak (1982–1983)
  • Józef Kornecki (1983–1985)
  • Grzegorz Kawczyński (1985–1991)
  • Jerzy Rożdżyński (1991 – 06.1993)
  • Andrzej Demkowicz (1993)[382][383]
  • Franciszek Hamerski (1993)
  • Grzegorz Kawczyński (12.1993–)[384]
  • Leszek Kawczyński (1995)
  • Bogdan Terlecki (18.07.1995–)[241]
  • Bogusław Struś (1995, jako wiceprezes)[240]
  • Jan Długosz (08.2001 – 04.2002)[385]
  • Tadeusz Kruczkiewicz (04.2002–)[386]
  • Bolesław Wolanin (11.2002 – 06.2004)[387]

Szkoleniowcy[edytuj]

Marek Ziętara i Milan Jančuška – szkoleniowcy od 2010
Kari Rauhanen – trener od 2015
 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy KH Sanok.

Zawodnicy[edytuj]

Zastrzeżone numery Jana Paszkiewicza i Piotra Milana w galerii Legendy Sanockiego Hokeja w hali Arena Sanok
 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści KH Sanok.
Zastrzeżone numery

Byli hokeiści[edytuj]

Na przestrzeni lat aż do czasów obecnych w barwach sanockiej drużyny występowało wielu wybitnych zawodników. Byli wśród nich zarówno wychowankowie klubu i zarazem rodowici sanoczanie, jak też hokeiści przyjezdni – z jednej strony Polacy (w większości sprowadzeni z Podhala Nowy Targ), jak również obcokrajowcy – nierzadko reprezentanci swoich krajów i odnoszący w karierze znaczące sukcesy.

Wychowankowie

Jan Paszkiewicz (najskuteczniejszy strzelec w historii klubu)[412], Czesław Radwański, Piotr Milan, Tomasz Rysz, Sebastian Pajerski, Grzegorz Mermer, Adam Milczanowski, Arkadiusz Burnat, Tomasz Demkowicz (jedyny wychowanek klubu, który wystąpił na turnieju mistrzostw świata Elity i w jego trakcie zdobył gola), Marcin Ćwikła, Maciej Mermer, Michał Radwański, Marek Strzyżowski (pięciu ostatnich – reprezentanci Polski), Robert Brejta, Dariusz Brejta, Grzegorz Brejta, Wojciech Zubik, Maciej Radwański.

Turnieje rangi mistrzostw Europy i świata

Wychowankowie sanockiego klubu uczestniczyli w turniejach rangi reprezentacyjnej, w tym juniorskich i seniorskich mistrzostwach świata:

Reprezentacja Polski do lat 18mistrzostwa Europy juniorów do lat 18

Reprezentacja Polski do lat 18mistrzostwa świata juniorów do lat 18

Reprezentacja Polski do lat 20mistrzostwa świata juniorów do lat 20

Reprezentacja Polski akademicka – Zimowa Uniwersjada

Polacy z innych klubów

Tadeusz Garb, Franciszek Pajerski, Marian Guzy, Tomasz Jękner, Władysław Balakowicz, Grzegorz Lowas, Andrzej Truty, Piotr Baryła, Zygmunt Wójcik. Pozostali to reprezentanci Polski: Marek Cholewa (trzykrotny olimpijczyk), Jerzy Sobera (olimpijczyk), Krzysztof Zioła, Artur Gomółka, Janusz Syposz, Tomasz Wawrzkiewicz, Sławomir Kiedewicz, Adam Fraszko, Robert Fraszko, Krzysztof Secemski, Krzysztof Zborowski, Piotr Gil, Filip Drzewiecki, Krystian Dziubiński, Tomasz Malasiński, Krzysztof Zapała, Przemysław Odrobny, Paweł Dronia, Marcin Kolusz (pierwszy polski zawodnik w historii klubu wybrany wcześniej w drafcie NHL), Sławomir Krzak, Wojtek Wolski (jeden z nielicznych Polaków w lidze NHL, zaangażowany w 2012 podczas lokautu w sezonie NHL 2012/2013)[420], Zenon Konopka.

Obcokrajowcy

Kadra w sezonie 2015/2016[edytuj]

Drużyna STS Sanok w sezonie 2015/2016

Na podstawie materiału źródłowego[421][422][423][424]:

Sztab szkoleniowy:

Sztab techniczno-medyczny:

  • Polska Jerzy Hućko – kierownik drużyny
  • Polska Marcin Kondyjowski – fizjoterapeuta
  • Polska Paweł Dorotniak – przygotowanie fizyczne
  • Polska Marek Wojnarowski – lekarz

Bramkarze:

Obrońcy:

Napastnicy:

Inne sekcje[edytuj]

  • W 1. połowie lat. 90 w ramach klubu STS powstała sekcja dyscypliny short track (w tym czasie zawodniczka klubu zdobyła brązowy medal mistrzostwo Polski juniorów[240]; trenerem i kierownikiem sekcji był panczenista, Jan Mazur[425]). Podczas Otwartych Mistrzostw Polski w 1997 sztafeta żeńska (Renata Cybuch, Małgorzata Och, Anna Nawrocka i Agnieszka Galant) zdobyła srebrny medal na dystansie 3000 m, a Renata Cybuch zdobyła brązowy medal w biegu na 500 m[426].
  • W maju 2012 powstała sekcja żeńska klubu[427], która po roku przygotowań przystąpiła do rozgrywek Polskiej Ligi Hokeja Kobiet w sezonie 2013/2014.

Przypisy

  1. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s..
  2. Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 47.
  3. Pierwotnie w grudniu 1956 w 8-zespołowej lidze drużyna Górnika została przydzielona od grupy II mając za rywali Kolejarz Przemyśl, Stal Mielec i Stal Rzeszów. Por. Hokejowy rozkład jazdy. „Nowiny”, s. 6, nr 292 z 7 grudnia 1956.  Ostatecznie pod koniec stycznia 1957 Górnik Sanok przystąpił do gry w grupie III wraz z Górnikiem Krosno i ze Stalą Stalowa Wola. Pierwszy turniej zorganizowano w Stalowej Woli, a rewanżowy w Sanoku. Por. Sport. Druga runda mistrzostw hokejowych. „Nowiny”, s. 3, nr 23 z 26 i 27 stycznia 1957.  Tymczasem w relacji z turnieju w Sanoku widniała drużyna Sanoczanki Sanok, która zakończyła rywalizację w grupie na drugim miejscu (awans wywalczyła Stal Stalowa Wola). Por. Stal Stalowa Wola drugim finalistą z hokejowych mistrzostw. „Nowiny”, s. 6, nr 30 z 4 lutego 1957. 
  4. W 10-zespołowej lidze Sanoczanka Sanok została przydzielona do grupy I mając za rywali Czuwaj Przemyśl, Krośniankę Krosno, Stal Rzeszów i Stal Stalowa Wola. Por. 29 bm. hokeiści rzeszowscy rozpoczynają mistrzostwa klasy A. 10 drużyn w 2 grupach. „Nowiny”, s. 5, nr 302 z 19 grudnia 1957.  Hokeiści ruszają do mistrzowskich bojów. „Nowiny”, s. 4, nr 3 z 4 i 5 stycznia 1958.  Sanoczanka do końca miała szansę gry o mistrzowsko, jednak z uwagi na warunki atmosferyczne i upływający czas wobec zaplanowanych terminów władze ROZHL podjęły wcześniej decyzję, że w razie niedokończenia sezonu o czasie, województwo rzeszowskie w rywalizacji o awans do II ligi będzie reprezentować Resovia, co ostatecznie zostało zrealizowane. Por. O wejście do II ligi – seniorzy Resovii?. „Nowiny”, s. 6, nr 37 z 13 lutego 1958.  Sportowy rozkład jazdy na niedzielę. Hokej na lodzie. „Nowiny”, s. 4, nr 45 z 22 i 23 lutego 1958. 
  5. Sanoczanka została pierwotnie przyporządkowana do Grupy A mistrzostw województwa wraz z zespołami: Czuwaj Przemyśl, Legia Krosno Resovia, Stal Rzeszów. Por. Hokeiści woj. rzeszowskiego na 5 min. przed rozgrywkami. „Nowiny”, s. 6, nr 289 z 5 grudnia 1958.  Hokeiści rzeszowskiego okręgu na start. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 51 z 29 grudnia 1958.  Start hokeistów w sobotę. „Nowiny”, s. 6, nr 16 z 19 stycznia 1959. 
  6. Wreszcie wystartowali hokeiści Rzeszowszczyzny. „Nowiny-Stadion”, s. 1–2, nr 3 z 19 stycznia 1959. 
  7. Hokeiści Rzeszowa na czele A-klasy. Dziś dalsze mecze. „Nowiny”, s. 6, nr 18 z 21 stycznia 1959. 
  8. Niespodzianka w Rzeszowie. „Nowiny”, s. 2, nr 19 z 22 stycznia 1959. 
  9. Wiadomości sportowe. Sanoczanka zrewanżowała się Legii Krosno. „Nowiny”, s. 2, nr 31 z 5 lutego 1959. 
  10. Niespodzianka w Sanoku. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 6 z 9 lutego 1959. 
  11. Hokej. Sanoczanka – Resovia 8:3. „Nowiny”, s. 2, nr 37 z 12 lutego 1959. 
  12. Sanoczanka mistrzem okręgu po zwycięstwie w Przemyślu i w Rzeszowie. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 7 z 16 lutego 1959. 
  13. Kto wicemistrzem a kto spada?. „Nowiny”, s. 6, nr 42 z 18 lutego 1959. 
  14. Dlaczego Sanoczanka nie walczy o wejście do II ligi hokeja na lodzie?. „Nowiny-Stadion”, s. 1–2, nr 8 z 23 lutego 1959. 
  15. Hokeiści Rzeszowszczyzny na 5 min. przed sezonem. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 49 z 14 grudnia 1959. 
  16. O ile mróz dopisze – w sobotę wystartują hokeiści okręgu rzeszowskiego. „Nowiny”, s. 6, nr 11 z 14 stycznia 1960. 
  17. Hokejowe mistrzostwa klasy A. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 3 z 18 stycznia 1960. 
  18. Hokej na lodzie. Sanoczanka – Stal Przysieki 25:2. „Nowiny”, s. 6, nr 16 z 20 stycznia 1960. 
  19. Hokej na lodzie. A klasa. „Nowiny”, s. 6, nr 19 z 23 i 24 stycznia 1960. 
  20. Hokej – klasa A. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 4 z 25 stycznia 1960. 
  21. Hokej na lodzie. Finały mistrzostw okręgu rzeszowskiego. „Nowiny”, s. 4, nr 34 z 10 lutego 1960. 
  22. Hokeiści Sanoczanki walczą o II ligę na Torkacie. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 9 z 29 lutego 1960. 
  23. Sport w Sanoku w okresie powojennym. isanok.pl. [dostęp 2016-01-12].
  24. Józef Ząbkiewicz. Ludzie sanockiego sportu. Jerzy Lisowski. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 28 (149) z 15 lipca 1994. 
  25. Rywalami Stali w lidze okręgowej były Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Legia Krosno, Resovia, Stal Rzeszów. Por. Rozgrywki hokejowe okręgu rzeszowskiego. „Nowiny”, s. 6, nr 4 z 4 stycznia 1961.  25 stycznia inauguracja mistrzostw hokejowych okręgu rzeszowskiego. „Nowiny”, s. 6, nr 17 z 20 stycznia 1961. 
  26. Mistrzostwa hokejowe okręgu rzeszowskiego. Stal Sanok na czele tabeli. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 5 z 30 stycznia 1961.  Hokej A klasa. „Nowiny”, s. 2, nr 35 z 10 lutego 1961.  Poza wymienionymi rezultatami dziennik „Nowiny” nie podał dalszych wyników ligowych oraz rozstrzygnięcia o mistrzostwie rozgrywek.
  27. Sanockie problemy. „Nowiny-Stadion”, s. 3, nr 7 z 7 lutego 1962. 
  28. Obiekt był budowany w 2. poł. lat 60 i oddany do użytku w 1969. Por. Nowe hotele dla turystów w Sanoku i Rzeszowie. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 44 z 2 listopada 1964.  Artur Bata: Sanok i okolice. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 58. ISBN 83-03-02881-2.
  29. W tym czasie zaprzestały działalności także inne drużyny w regionie. W sezonie 1962/1963 do rozgrywek przystąpiło trzy drużyny. Por. Hokeiści rzeszowscy rozpoczynają mistrzostwa. „Nowiny”, s. 2, nr 296 z 13 grudnia 1962. 
  30. Od Gorlic po Ustrzyki Dolne. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 49 z 16 grudnia 1963. 
  31. Konkurs skoków w Iwoniczu-Zdroju zainaugurował sezon sportów zimowych. „Nowiny”, s. 2, nr 309 z 31 grudnia 1962 i 1 stycznia 1963. 
  32. Czuwaj Przemyśl – Stal Rzeszów 5:1. „Nowiny”, s. 2, nr 9 z 11 stycznia 1963. 
  33. Trzeci wyciąg narciarski na Rzeszowszczyźnie. „Nowiny-Stadion”, s. 3, nr 6 z 8 lutego 1965. 
  34. W Sanoku pierwsze w województwie sztuczne lodowisko?. „Nowiny-Stadion”, s. 5, nr 45 z 23 lutego 1965. 
  35. Sztuczne lodowisko w Sanoku. „Nowiny”, s. 5, nr 52 z 3 marca 1965. 
  36. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 42–43.
  37. W sezonie 1964/1965 region rzeszowski reprezentował tylko Czuwaj Przemyśl. Do sezonu 1965/1966 akces zgłosili Czuwaj, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Czy „zezowate szczęście” przestanie towarzyszyć hokeistom. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 50 z 13 grudnia 1965. 
  38. Rzeszowski Okręgowy Związek Hokeja reaktywowany. „Nowiny”, s. 2, nr 3 z 17 stycznia 1966. 
  39. Stal Sanok pokonała Górnika Gorlice 3:1. Por. Hokej. „Nowiny”, s. 2, nr 4 z 24 stycznia 1966. 
  40. Do sezonu przystąpiły kluby: Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Hokeiści walczą o mistrzowskie punkty. Czuwaj Przemyśl na czele tabeli. „Nowiny”, s. 2, nr 20 z 24 stycznia 1967. 
  41. Hokej na lodzie. Dobry start hokeistów JKS. „Nowiny”, s. 2, nr 22 z 26 stycznia 1967. 
  42. Hokej na lodzie. JKS Jarosław mistrzem na półmetku. „Nowiny”, s. 2, nr 28 z 2 lutego 1967. 
  43. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny-Stadion”, s. 2, nr 7 z 13 lutego 1967. 
  44. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny”, s. 2, nr 40 z 16 lutego 1967. 
  45. Hokej – liga okręgowa. JKS nadrabia straty. „Nowiny”, s. 2, nr 42 z 18 i 19 lutego 1967. 
  46. Należy zauważyć, że z powodów niekorzystnych warunków atmosferycznych (ocieplenie) nie rozegrano w terminie dwóch ostatnich meczów sezonów, w tym decydującego o mistrzostwie. Por. JKS czy Czuwaj?. „Nowiny”, s. 2, nr 42 z 23 lutego 1967. 
  47. Do sezonu przystąpiły ponownie Czuwaj Przemyśl (który równolegle grał także w lidze międzywojewódzkiej z drużynami okręgu krakowskiego), Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Hokeiści na start. Pierwsze mecze w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 1 z 2 stycznia 1968. 
  48. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 3 z 15 stycznia 1968.  Brak jest dalszych doniesień prasowych o pozostałych meczach i klasyfikacji ligowej.
  49. Józef Ząbkiewicz. Ludzie sanockiego sportu. Edward Pilszak. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 26 (138) z 1 lipca 1994. 
  50. Sportowcy i działacze uczestnikami aktywnej dyskusji i pracy w Czynie Zjazdowym. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 38 z 16 września 1968. 
  51. Pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko. „Nowiny”, s. 2, nr 260 z 1 listopada 1968. 
  52. Dziennik sportowy. Pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko. „Dziennik Polski”, s. 2, nr 261 z 2 listopada 1968. 
  53. Sanok zaprasza na otwarcie sztucznego lodowiska. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 43 z 4 listopada 1968. 
  54. Pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko oddane do eksploatacji. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 46 z 11 listopada 1968. 
  55. Jerzy Czaja. Kto pójdzie w ślady Sanoka. „Podkarpacie”, s. 1, nr 3 z 15 października 1970. 
  56. Do sezonu ponownie przystąpiły zespoły: Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. Sport. Hokeiści na start. „Nowiny”, s. 2, nr 302 z 20 grudnia 1968. 
  57. Sportowe depesze. Pierwsze mecze w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 53 z 30 grudnia 1968. 
  58. Niespodzianki w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 1 z 6 stycznia 1969. 
  59. JKS prowadzi w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 2 z 13 stycznia 1969. 
  60. Hokej. Liga okręgowa. „Nowiny”, s. 2, nr 20 z 24 stycznia 1969. 
  61. JKS i Czuwaj prowadzą w lidze okręgowej. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 4 z 27 stycznia 1969. 
  62. Hokej. Stal Sanok odrabia straty. „Nowiny”, s. 4, nr 31 z 6 lutego 1969. 
  63. Jeszcze przed zakończeniem sezonu zarząd ROZHL zdecydował, że będąca na czele tabeli drużyna JKS będzie reprezentować okręg w rywalizacji o awans do II ligi. Por. JKS walczy o awans – Karpaty ukarane. „Nowiny”, s. 2, nr 39 z 15 i 16 lutego 1969. 
  64. Ligę wygrał JKS. Por. Rekordowe 18:1 w Jarosławiu. Hokeiści JKS mistrzami okręgu. „Nowiny”, s. 2, nr 39 z 15 i 16 lutego 1969. 
  65. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz: 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001. Sanok: 2001, s. 353. ISBN 83-915504-0-0.
  66. Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 48.
  67. Tak się zaczęło. „Nowiny”, s. 7, nr 60 (8548) z 15 marca 1976. 
  68. Do ligi okręgowej rzeszowskiej przystąpiły drużyny Czuwaju Przemyśl, JKS Jarosław, Karpat Krosno i Stali Sanok. Ponadto ustalono nowo formułę (ze względów ekonomicznych oraz dla uatrakcyjnienia rozgrywek), w myśl której drużyny rozegrają między sobą po cztery spotkania systemem dwumeczów na obiekcie gospodarza w dniach sobota-niedziela. Terminarz przewidywał rozgrywki od 3 stycznia do 8 lutego 1970. Por. Rzeszowscy hokeiści rozpoczynają mistrzostwa okręgu. „Nowiny”, s. 2, nr 345 z 30 grudnia 1969. 
  69. Jako powody podano nieprzygotowanie zespołów do rozgrywek oraz warunki atmosferyczne (odwilż). Por. Kto został na lodzie?. „Nowiny”, s. 2, nr 5 z 6 stycznia 1970. 
  70. Hokej. Wysokie zwycięstwa Stali Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 4 z 24 stycznia 1970. 
  71. Stal Sanok – Czuwaj 17:1. „Nowiny”, s. 2, nr 29 z 30 stycznia 1970. 
  72. Hokej. Stal Sanok – Karpaty 20:1. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 5 z 2 lutego 1970. 
  73. a b c d Jan Filipowicz. Pocztówka z Sanoka. Rzeszowski hokej rusza z martwego punktu. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 7 z 16 lutego 1970. 
  74. a b c Hokeiści Stali Sanok mistrzami okręgu. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 8 z 23 lutego 1970. 
  75. Depesze. „Nowiny”, s. 2, nr 37 z 7 lutego 1970. 
  76. Marian Struś. Na zawsze pozostanie nasz, sanocki. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, nr 5 (951) z 5 lutego 2010. 
  77. Wacław Drwięga: Początki hokeja w Sanoku oraz inne ciekawostki. sokolsanok.pl, 2016-02-27. [dostęp 20 października 2014].
  78. Protokół nr XIV/2011 z XIV zwyczajnej Sesji Rady Miasta Sanoka VI kadencji, która odbyła się w dniu 20.09.2011 r.. bip.um.sanok.pl. [dostęp 14 lipca 2014].
  79. Hokej. Dziś na „Santorze” Stal – Dolmel Wrocław. „Nowiny”, s. 2, nr 62 z 4 marca 1970. 
  80. Hokej. Stal Sanok – Elektro Łaziska 7:7. „Nowiny”, s. 1, nr 10 z 9 marca 1970. 
  81. J. Kozioł. Bez kompleksu przed bardziej sytuowanymi, czyli... Sanocki hokej na drodze do sukcesu. „Podkarpacie”, s. 6, nr 14 z 31 grudnia 1970. 
  82. a b c d e f Hokeiści Stali Sanok przed trudnym egzaminem. „Nowiny”, s. 2, Nr 61 z 3 marca 1971. 
  83. a b Trener Andrzej Wołkowski. Nasz sukces to nie tylko zasługa hokeistów. „Nowiny”, s. 2, Nr 81 z 23 marca 1971. 
  84. Dobry start sanockich juniorów. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 40 z 5 października 1970. 
  85. Hokej. Stal Sanok wygrała z KTH 7:5. „Nowiny”, s. 2, Nr 344 z 13 grudnia 1970. 
  86. a b Hokej. Zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 343 z 12 grudnia 1970. 
  87. Hokej. Dwa remisy sanockiej Stali. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 1 z 4 stycznia 1971. 
  88. Sport. Wysokie zwycięstwa hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 11 z 12 stycznia 1971. 
  89. Sport. Porażki Stali Sanok w Nowym Targu. „Nowiny”, s. 2, Nr 50 z 20 lutego 1971. 
  90. Hokej. Honorowa porażka z mistrzem Polski. „Nowiny”, s. 2, Nr 51 z 21 lutego 1971. 
  91. Hokeiści GKS-u Katowice wygrali w Sanoku 10:2. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 8 z 22 lutego 1971. 
  92. Dobry początek sanockich hokeistów. Stal – Podhale II N. Targ 11:3. „Nowiny”, s. 2, Nr 62 z 4 marca 1971. 
  93. Hokeiści Stali Sanok przegrali z Elektro Łaziska. „Nowiny”, s. 2, Nr 71 z 13 marca 1971. 
  94. Hokeiści Stali Sanok wygrali w Nowym Targu. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 11 z 15 marca 1971. 
  95. Sportowy rozkład jazdy. „Nowiny”, s. 2, Nr 78 z 20 marca 1971. 
  96. W trakcie sezonu PZHL dokonał zmiany regulaminu kwalifikacji, rezygnując z konieczności rozgrywania finału, lecz ustalając że awans uzyskają zwycięzcy trzech grup eliminacyjnych. Por. Czy Sanok powita dziś II ligę?. „Nowiny”, s. 2, Nr 79 z 21 marca 1971. 
  97. Hokeiści Stali Sanok w II lidze. Od 2:6 do zwycięskiego 10:6 w dramatycznym meczu z Elektro Łaziska. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 12 z 22 marca 1971. 
  98. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  99. Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 49.
  100. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 198.
  101. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 249, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  102. Sanocki beniaminek – hokeiści Stali pilnie przygotowują się do debiutu w II lidze. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 34 z 23 sierpnia 1971. 
  103. Stal Sanok – KTH Krynica na inaugurację rozgrywek hokejowych w II lidze. „Nowiny”, s. 2, Nr 277 z 7 października 1971. 
  104. Zawodnik Jachna podany jako Waldemar. Por. Hokeiści Stali Sanok na starcie II ligi. „Nowiny”, s. 2, Nr 286 z 16 października 1971. 
  105. Niepowodzenie sanockich hokeistów. Stal – KTH Krynica 4:6 (3:2, 0:4, 1:0). „Nowiny”, s. 2, Nr 287 z 17 października 1971. 
  106. W niedzielę znów 6:4 dla KTH Krynica. Niefortunny start sanockiego beniaminka. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 42 z 18 października 1971. 
  107. Hokej. Partizan Belgrad w Sanoku. „Nowiny”, s. 2, Nr 289 z 19 października 1971. 
  108. Hokeiści Stali Sanok wygrali z Partizanem. „Nowiny”, s. 2, Nr 290 z 20 października 1971. 
  109. Nareszcie sukces sanockich hokeistów. Stal – Cracovia 4:3 (2:1, 2:1, 0:1). „Nowiny”, s. 2, Nr 301 z 31 października 1971. 
  110. Jerzy Czaja. Kauczukowy krążek podbija Sanok. „Podkarpacie”, s. 7, nr 49 z 9 grudnia 1971. 
  111. Hokej. Stal na piątym miejscu po I rundzie. „Nowiny”, s. 2, Nr 346 z 15 grudnia 1971. 
  112. Hokej. IV miejsce Stali Sanok na mecie II ligi. „Nowiny”, s. 2, Nr 74 z 15 marca 1972. 
  113. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  114. Remanenty sportowej niedzieli. Stal Sanok – Podhale II 7:6. „Nowiny”, s. 2, Nr 352 z 21 grudnia 1971. 
  115. Hokej i boks wizytówką Sanoka. „Nowiny”, s. 2, Nr 13 z 14 stycznia 1973. 
  116. Trener J. Stock z klubu ZKL Brno nowym opiekunem hokeistów Stali Sanok. „Nowiny”, s. 2, Nr 285 z 14 października 1972. 
  117. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  118. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  119. Tadeusz Wojnar. Rolba. Dziecko z nieprawego łoża. „Podkarpacie”, s. 8, nr 42 z 18 października 1973. 
  120. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz: 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001. Sanok: 2001, s. 354. ISBN 83-915504-0-0.
  121. Tadeusz Bujar trenerem hokeistów „Stali”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 5 z 15–31 maja 1974. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  122. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  123. Droga do awansu. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  124. Stanisław Janczura. Można pogodzić sport z nauką. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 11 (30) z 1–15 czerwca 1975. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  125. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 205.
  126. Adam Warzocha, Roman Rybicki. Hokeiści Stali w I lidze. „Nowiny”, s. 7, 8, nr 60 z 15 marca 1976. 
  127. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 206.
  128. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  129. Jan Paszkiewicz najskuteczniejszym zawodnikiem. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  130. „Husaria” trenera Bujara. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  131. Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 52.
  132. Po awansie hokeistów Stali Sanok do ekstraklasy. „Nowiny”, s. 2, nr 55 (8543) z 9 marca 1976. 
  133. Adam Warzocha, Roman Rybicki. Hokeiści Stali w I lidze. „Nowiny”, s. 7, nr 60 (8548) z 15 marca 1976. 
  134. Pierwszy I-ligowiec w przemyśle motoryzacyjnym. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  135. Rozpoczął się wielki hokej. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 18 (63) z 1–15 października 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  136. Hokeiści wystartowali. Pierwsze mecze – pierwsze niespodzianki. „Trybuna Robotnicza”, s. 8, nr 221 (10107) z 27 września 1976. 
  137. Hokeiści już grają. 2 porażki Stali Sanok. „Nowiny–Stadion”, s. 1, nr 220 (8708) z 27 września 1976. 
  138. Roman Rybicki. Zwycięska premiera na sanockim lodowisku. Stal Sanok – Legia W-wa 2x po 5:4. „Nowiny–Stadion”, s. 1, nr 225 (8713) z 4 października 1976. 
  139. Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 51.
  140. Kazimierz Bryniarski szkoli młodych hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 20 (65) z 1–15 listopada 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  141. K. Bryniarski trenerem I drużyny hokejowej. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 23 (68) z 1–15 grudnia 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  142. Roman Rybicki. Przegrać bitwę nie znaczy przegrać wojnę. „Nowiny–Stadion”, s. 7, nr 283 (8771) z 13 grudnia 1976. 
  143. Marian Struś. Kierunek Finlandia..., ale liga ważniejsza!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 23 (68) z 1–15 grudnia 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  144. Dwa mecze hokeistów Stali Sanok w Finlandii. „Nowiny”, s. 2, nr 54 (8840) z 9 marca 1977. 
  145. Ostatki w I lidze hokejowej. „Nowiny”, s. 2, nr 89 (8875) z 21 kwietnia 1977. 
  146. Hokeiści zakończyli rozgrywki. „Nowiny”, s. 2, nr 90 (8876) z 22 kwietnia 1977. 
  147. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 209.
  148. Championnat de Pologne 1976/77 (fr.). hockeyarchives.info. [dostęp 20 października 2014].
  149. Marian Struś. Hokeiści w roli... aktorów filmowych. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 17 (86) z 15–30 września 1977. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  150. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz: 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001. Sanok: 2001, s. 355. ISBN 83-915504-0-0.
  151. Marian Struś. Końcowa tabela II ligi hokeja. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 9 (138) z 20–31 marca 1979. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  152. Milan Skokan – trenerem hokeistów Stali. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 18 (147) z 20–30 czerwca 1979. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  153. Hokeiści nie zachwycili. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 10 (175) z 1–10 kwietnia 1980. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  154. Marian Struś. Hokeiści na mecie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 10 (211) z 1–10 kwietnia 1981. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  155. Marian Struś. To będzie wielki mecz. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 3 (204) z 20–31 stycznia 1981. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  156. Marian Struś. Mecz, jakiego jeszcze nie było.... „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 4 (205) z 1–10 lutego 1981. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  157. Marian Struś. W sportowej walce II-ligowcy lepsi od zespołu „Old Stars”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (207) z 20–28 lutego 1981. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  158. Marian Struś. Franciszek Pajerski – trenerem hokeistów II-ligowej Stali. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 11 (211) z 10–20 kwietnia 1981. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  159. Marian Struś. Dobry sezon hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 1 (235) z 20–30 maja 1982. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  160. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz: 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001. Sanok: 2001, s. 355. ISBN 83-915504-0-0.
  161. Marian Struś. Pożegnanie sezonu hokejowego w minorowych nastrojach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 7 (263) z 1–10 marca 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  162. Marian Struś. Sportowcy Stali w rozjazdach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 20 (276) z 20–31 lipca 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  163. Marian Struś. Kim grać?. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 26 (282) z 20–30 września 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  164. Marian Struś. O hokeju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 22 (278) z 10–20 sierpnia 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  165. Marian Struś. Mamy Klub Kibica. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 29 (285) z 20–31 października 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  166. Marian Struś. Głowa do góry!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 30 (321) z 20–31 października 1984. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  167. Marian Struś. Startują hokeiści II ligi. Czy kłopoty zahartują sanocką Stal?. „Nowiny”, s. 4, nr 249 (811028) z 18 października 1984. 
  168. Marian Struś. „Torsan” – jak nowy!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 34 (325) z 1–10 grudnia 1984. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  169. J. Paszkiewicz jak za najlepszych lat. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 32 (323) z 10–20 listopada 1984. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  170. Marian Struś. Roszady trenerskie w sanockim hokeju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 2 (329) z 10–20 stycznia 1985. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  171. Marian Struś. Na ile ich było stać. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 11 (338) z 10–20 kwietnia 1985. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  172. Przed hokejowym sezonem. Znaleźć się w czołowej dwójce. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 26 (353) z 10–20 września 1985. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  173. Józef Ząbkiewicz. Hokeiści już myślą o nowym sezonie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 12 (411) z 20–30 kwietnia 1987. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  174. Józef Ząbkiewicz. Trenerskie roszady. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 32 (431) z 10–20 listopada 1987. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  175. Józef Ząbkiewicz. Przed wielką reorganizacją. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 19 (454) z 1–10 lipca 1988. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  176. Józef Ząbkiewicz. Hokeiści czekają na lód i rozgrywki. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 23 (458) z 10–20 sierpnia 1988. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  177. Sport. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 2 (509) z 10–20 stycznia 1990. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  178. Józef Ząbkiewicz. Plan maksimum w wydaniu hokeistów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 10 (481) z 1–10 kwietnia 1989. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  179. Sport. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 2 (509) z 10–20 stycznia 1990. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  180. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 61.
  181. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 244.
  182. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz: 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001. Sanok: 2001, s. 244. ISBN 83-915504-0-0.
  183. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju?. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, nr 4 z 12 czerwca 1991. 
  184. Wydarzenia sportowe roku. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 1 (33) z 8 stycznia 1992. 
  185. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju? c.d.. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, nr 5 z 19 czerwca 1991. 
  186. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju? c.d.. „Tygodnik Sanocki”, s. 15, nr 6 z 26 czerwca 1991. 
  187. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001, Sanok 2001, s. 62.
  188. Jerzy Rożdżyński. Co słychać w sanockim hokeju?. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 12 z 7 sierpnia 1991. 
  189. Rosyjskie wzmocnienia z Torunia. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 15 z 28 sierpnia 1991. 
  190. Terminarz rozgrywek I grupy II ligi hokeja na lodzie. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 21 z 9 października 1991. 
  191. Sanoczanie mierzą w ekstraklasę. „Kurier Podkarpacki”, s. 14, nr 2 z 2 października 1991. 
  192. Marek Pomykała. STS Sanok w Oświęcimiu. „Tygodnik Sanocki”, s. 20, nr 23 z 23 października 1991. 
  193. Marek Pomykała. Uczta to czy stypa?. „Tygodnik Sanocki”, s. 25, nr 32 z 24 grudnia 1991. 
  194. Dobry hokej na „Torsanie”. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 3 (35) z 22 stycznia 1992. 
  195. Optymistycznie. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 4 (36) z 29 stycznia 1992. 
  196. Marek Pomykała. Egzekucja. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 5 (37) z 5 lutego 1992. 
  197. Marek Pomykała. Hokejowe statystyki. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 7 (39) z 19 lutego 1992. 
  198. Marek Pomykała. Spacerek przed play – off. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 6 (38) z 12 lutego 1992. 
  199. Marek Pomykała. Blisko, coraz bliżej. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 7 (39) z 19 lutego 1992. 
  200. Marek Pomykała. Teraz do Gdańska. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 8 (40) z 26 lutego 1992. 
  201. Marek Pomykała. W Gdańsku na remis. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 10 (42) z 11 marca 1992. 
  202. Grzegorz Michalewski, Stal Sanok – sekcja hokeja na lodzie, Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej, Rocznik nr 9, Sanocki sport, Sanok 2009, s. 112.
  203. Marek Pomykała. Mówią pierwszoligowcy. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 12 (44) z 25 marca 1992. 
  204. Marek Pomykała. Znowu w I lidze. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 11 (43) z 18 marca 1992. 
  205. Historia. jkh.pl. [dostęp 2016-01-08].
  206. Hokeiści wrócili z Białorusi. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 31 (63) z 5 sierpnia 1992. 
  207. Bez kompleksów. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, nr 34 (66) z 26 sierpnia 1992. 
  208. Zbigniew Pałys. 18 sekund, które wstrząsnęły Naprzodem. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 12, nr 37 (69) z 16 września 1992. 
  209. Włodzimierz Sowiński. Hokeiści już na lodzie. Startuje najdziwniejsza liga świata. „Trybuna Robotnicza”, s. 8, nr 209 (16734) z 8 września 1992. 
  210. Włodzimierz Sowiński. Hokejowa inauguracja. Z wysokiego „C”. „Trybuna Robotnicza”, s. 8, nr 210 (167355) z 9 września 1992. 
  211. Sensacja - nie układy. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 45 (77) z 11 listopada 1992. 
  212. A jednak udało się. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 46 (78) z 18 listopada 1992. 
  213. Uczta na Torsanie?. „Tygodnik Sanocki”, s. 2, nr 34 (66) z 26 sierpnia 1992. 
  214. STS - Gwiazdy Rosji 5:4 !!!. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 47 (79) z 25 listopada 1992. 
  215. Gwiazdy zgasły w Sanoku. „Nowiny”, s. 8, nr 47 z 23 listopada 1992. 
  216. „Kuba” king, Walery też. „Tygodnik Sanocki”, s. 18, nr 2 (85) z 10 marca 1993. 
  217. Ratujmy hokej!. „Tygodnik Sanocki”, s. 18, nr 2 (85) z 10 marca 1993. 
  218. Już trenują. „Tygodnik Sanocki”, s. 14, nr 5 (88) z 21 kwietnia 1993. 
  219. Dorota Mękarska. Dwie strony hokejowego krążka. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 8, nr 10 (93) z 30 czerwca 1993. 
  220. Ludzie z cienia. „Tygodnik Sanocki”, s. 19, nr 11 (94) z 14 lipca 1993. 
  221. Sanocki sport w 1993 roku. „Tygodnik Sanocki”, s. 11, nr 1 (113) z 7 stycznia 1994. 
  222. Maciej Pielech. Polegli, ale po walce. „Tygodnik Sanocki”, s. 14, nr 16 (99) z 22 września 1993. 
  223. SportoweFakty.pl SportoweFakty.pl.
  224. Maciej Pielech. Na drugim froncie porażka. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 21 (103) z 5 listopada 1993. [dostęp 1 kwietnia 2014]. 
  225. STS dostanie 280 mln. „Tygodnik Sanocki”, s. 2, nr 6 (118) z 11 lutego 1994. 
  226. Józef Ząbkiewicz. Nadrobić stracony czas. „Tygodnik Sanocki”, s. 9, nr 44 (156) z 4 listopada 1994. 
  227. Jolanta Ziobro. Autosan sponsorem STS-u!. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 39 (151) z 30 września 1994. 
  228. Tragedia w Gniewoszówce. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 4 (168) z 27 stycznia 1995. 
  229. Marek Pomykała. Nie mogę uwierzyć w to, co się stało. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, nr 4 (168) z 27 stycznia 1995. 
  230. Grzegorz Michalewski: 23 stycznia 1995 rok – w pamięci naszej na zawsze…. hokej.net, 1 stycznia 2012. [dostęp 17 stycznia 2015].
  231. Grzegorz Michalewski: Piotr Milan - pamięć, która pozostanie na zawsze… To już 18 lat. hokej.net, 23 stycznia 2013. [dostęp 17 stycznia 2015].
  232. Grzegorz Michalewski: Piotr Milan - pamięć, która pozostanie na zawsze… To już 19 lat. hokej.net, 1 stycznia 2015. [dostęp 17 stycznia 2015].
  233. Tragiczny wypadek hokeistów z Sanoka. „Trybuna Śląska”, s. 12, nr 20 z 24 stycznia 1995. 
  234. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 315, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  235. Przed ostateczną decyzją. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 5 (169) z 3 lutego 1995. 
  236. 14:0 na Torsanie. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 5 (169) z 3 lutego 1995. 
  237. Zadecydowały przeciwności losu. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 6 (170) z 10 lutego 1995. 
  238. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 316, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  239. Zbigniew Osenkowski. [322 Kalendarium sanockie 1995–2000]. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 32, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  240. a b c d Marek Pomykała. Nowy – stary zarząd. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 25 (193) z 21 lipca 1995. 
  241. a b Ma być lepiej. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 10, nr 30 (194) z 28 lipca 1995. 
  242. Sezon 1995/1996. sportowefakty.pl. [dostęp 20 października 2014].
  243. Sezon 1996/1997. sportowefakty.pl. [dostęp 20 października 2014].
  244. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 337, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  245. Sezon 1997/1998. sportowefakty.pl. [dostęp 20 października 2014].
  246. Unia o krok. „Trybuna Śląska–Kibic”, s. 12, 8 marca 1999. 
  247. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 356, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  248. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 357, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  249. Waldemar Mazgaj: Sanoccy hokeiści podejmą trzecią próbę zdobycia brązu. nowiny24.pl, 17 marca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  250. Paweł Rassek. Dominacja Dworów – jak długo? / Szczęśliwy numer. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 10, 15 maja 2000. 
  251. Bytomianie w brązie. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 7, 19 marca 2001. 
  252. Podsumowanie sezonu hokejowego 2000/2001. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 12, 26 marca 2001. 
  253. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 415, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  254. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 419, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  255. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 427, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  256. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 428, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  257. Krajowy Rejestr Sądowy: Klub Hokejowy Sanok, numer KRS 0000126751.
  258. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 433, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  259. Waldemar Mazgaj: W Sanoku grano charytatywnie. nowiny24.pl, 2002-12-30. [dostęp 2016-03-22].
  260. Zawodowcy i amatorzy o awans. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 2, 8–9 marca 2003. 
  261. Na lodowisku 7:0 dla Orlika. Wynik meczu został jednak zweryfikowany jako walkower dla drużyny z Sanoka, jako że w drużynie Orlika w tym meczu wystąpił nieuprawniony zawodnik Tomasz Połącarz, który wcześniej dwukrotnie otrzymał karę meczu (13 października 2002 i 7 marca 2003).
  262. Sprawiedliwość z importu. O awans. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 2, 15–16 marca 2003. 
  263. Z innych aren. Hokej na lodzie. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 14, 22 marca 2004. 
  264. Tyskie ambicje. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 7, 9 września 2004. 
  265. Słowo bramkarza. Wyniki. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 7, 11–12 września 2004. 
  266. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 444, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  267. Sprawozdanie: Trzy lata czekaliśmy na tę chwilę!. hokej.net, 11 września 2004. [dostęp 22 grudnia 2014].
  268. Powrót po trzech latach, „Tygodnik Sanocki” nr 38 (671) z 17 września 2004, s. 1.
  269. Walkower dla Unii. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 6, 23 września 2004. 
  270. Z różnych aren. Hokej. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 2, 9–10 października 2004. 
  271. Poprawiny na lodzie. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 10, 2 listopada 2004. 
  272. Waldemar Mazgaj, Marian Struś: Hokej: Sanok zostaje w ekstraklasie. nowiny24.pl, 2005-03-20. [dostęp 2016-01-22].
  273. Dobre pożegnanie, „Tygodnik Sanocki” nr 12 (750) z 24 marca 2006, s. 12.
  274. Wielkie rzeczy rodzą się w bólach. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 49 (787) z 8 grudnia 2006. 
  275. Sport: Doradza, broni i... odprawia msze. franciszkanie.pl, 2007-03-07. [dostęp 2014-10-20].
  276. Marian Struś. Uznanie dla ludzi sportu. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, nr 4 (1153) z 24 stycznia 2014. 
  277. Hokej z Lotosem, „Tygodnik Sanocki” nr 30 (768) z 28 lipca 2006, s. 12.
  278. Podkarpacki Bank Spółdzielczy sponsorem KH. Bank za hokejem, „Tygodnik Sanocki” nr 34 (772) z 25 sierpnia 2006, s. 12.
  279. Klub Hokejowy Sanok zmienia nazwę!. hokej.net, 14 listopada 2011. [dostęp 20 października 2014].
  280. HOKEJ: Roháčik novým trénerom Sanoku (słow.). pluska.sk. [dostęp 2016-07-18].
  281. Ciarko i PBS Bank podpisali umowy sponsorskie. hokej.net, 31 sierpnia 2009. [dostęp 20 października 2014].
  282. Waldemar Mazgaj: Hokej. Trener Lubomir Rohacik wraca do Sanoka. nowiny24.pl, 2009-11-11. [dostęp 2016-07-18].
  283. Ľubomír Roháčik żegna się z Ciarko KH. hokej.net, 15 marca 2010. [dostęp 20 października 2014].
  284. Pary I rundy play-off. hokej.net, 7 lutego 2011. [dostęp 20 października 2014].
  285. JKH GKS w półfinale. hokej.net, 16 lutego 2011. [dostęp 20 października 2014].
  286. Waldemar Mazgaj: Hokej. Jest zgoda miasta na Ciarko PBS Bank Sanok. nowiny24.pl, 16 czerwca 2011. [dostęp 20 października 2014].
  287. Waldemar Mazgaj: Spółka hokejowa musi spłacić długi stowarzyszenia. nowiny24.pl, 7 lipca 2011. [dostęp 20 października 2014].
  288. Ciarko PBS Bank Klub Hokejowy Sanok Sp. z o.o.. krs-online.com.pl. [dostęp 20 października 2014].
  289. Sanok gospodarzem turnieju finałowego PP. hokej.net. [dostęp 2017-01-14].
  290. Ciarko PBS Bank Sanok i Comarch Cracovia w finale PLH! (pol.). interia.pl. [dostęp 2012-02-25].
  291. Sanok mistrzem jest! (pol.). hokej.net. [dostęp 2012-03-15].
  292. PLH: Ciarko PBS Bank KH Sanok mistrzem Polski (pol.). onet.pl. [dostęp 2012-03-15].
  293. Marek Ziętara opuszcza Ciarko PBS Bank KH Sanok. hokej.net, 130 marca 2012. [dostęp 20 października 2014].
  294. Oficjalnie: Milan Stasz trenerem Ciarko PBS Bank KH Sanok. hokej.net, 27 kwietnia 2012. [dostęp 20 października 2014].
  295. Ćwikła asystentem słowackiego trenera. hokej.net, 24 kwietnia 2012. [dostęp 20 października 2014].
  296. Niespodziewana zmiana na ławce trenerskiej!. hokej.net, 2012-11-10. [dostęp 2012-11-10].
  297. Zmiana trenera w naszej drużynie. khsanok.net, 2012-11-13. [dostęp 2012-11-13].
  298. 2012–2013 Continental Cup. Group E in Stavanger, Norway (ang.). iihf.com. [dostęp 23 listopada 2014].
  299. PK: Walczyli jak równy z równym, ale te błędy .... hokej.net, 23 listopada 2012. [dostęp 20 października 2014].
  300. PK: Mistrz Białorusi skuteczniejszy, odblokowanie Wolskiego. hokej.net, 24 listopada 2012. [dostęp 20 października 2014].
  301. Mistrz Polski bez zdobyczy w Stavanger. Mietałłurg w finale!. hokej.net, 25 listopada 2012. [dostęp 20 października 2014].
  302. Niemożliwe stało się możliwe! Cracovia w finale!. hokej.net, 12 marca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  303. GKS Tychy brązowym medalistą PLH!. hokej.net, 22 marca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  304. Koniec rządów Piotra Krysiaka (WIDEO) + Komunikat (pol.). hokej.net, 2013-05-16. [dostęp 2013-05-16].
  305. OSTATNIEJ CHWILI: Piotr Krysiak odwołany z funkcji prezesa Ciarko PBS Bank KH Sanok! (FILM, KOMUNIKAT) (pol.). esanok.pl, 2013-05-16. [dostęp 2013-05-16].
  306. Ewa Gorczyca: Prokuratorskie śledztwo w sprawie spółki Ciarko PBS Bank Klub Hokejowy Sanok. nowiny24.pl, 9 grudnia 2013. [dostęp 6 maja 2014].
  307. Prokuratura sprawdza spółkę Ciarko PBS Bank. Czy były prezes usłyszy zarzuty?. isanok.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 6 maja 2014].
  308. Waldemar Bukowski nowym prezesem Ciarko PBS Bank. hokej.net, 23 lipca 2013. [dostęp 20 października 2014].
  309. Drugi tydzień przygotowań na lodzie (pol.). hokej.net, 2013-08-06. [dostęp 2013-08-06].
  310. Przed sezonem... Ciarko PBS Bank KH Sanok (pol.). hokej.net, 2013-09-17. [dostęp 2013-09-17].
  311. Miroslav Fryčer trenerem Ciarko PBS Bank KH Sanok. hokej.net, 11 stycznia 2014. [dostęp 12 stycznia 2014].
  312. Złoty Sanok!. hokej.net, 3 kwietnia 2014. [dostęp 4 kwietnia 2014].
  313. Polska Hokej Liga: Ciarko PBS Bank Sanok po raz drugi mistrzem Polski!. interia.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 4 kwietnia 2014].
  314. Rozbudzony apetyt w Sanoku. Jutro początek sezonu. nowiny24.pl, 9 września 2014. [dostęp 9 września 2014].
  315. Fryčer ponownie trenerem Sanoka. hokej.net, 23 września 2014. [dostęp 23 września 2014].
  316. Nowy trener bramkarzy w Ciarko PBS Bank KH Sanok. khsanok.net, 1 października 2014. [dostęp 8 października 2014].
  317. Awans Mistrza Polski do półfinału Pucharu Kontynentalnego!. hokej.net, 19 października 2014. [dostęp 20 października 2014].
  318. 2014–2015 Continental Cup. Group C in Brasov, Romania (ang.). iihf.com. [dostęp 23 listopada 2014].
  319. Henrik Manninen: Joy for Sanok (ang.). iihf.com, 20 października 2014. [dostęp 23 października 2014].
  320. Komitet Honorowy. blecharczyk.sanok.pl. [dostęp 10 stycznia 2015].
  321. Dziękujemy za upór i wsparcie – Ciarko PBS Bank KH Sanok.... blecharczyk.sanok.pl. [dostęp 10 stycznia 2015].
  322. 2014–2015 Continental Cup. Group E in Angers, France (ang.). iihf.com. [dostęp 23 listopada 2014].
  323. PK: Mistrzowie Polski bez zwycięstwa w Angers. hokej.net, 23 listopada 2014. [dostęp 22 listopada 2014].
  324. Rezygnacja prezesa. hokej.net, 16 grudnia 2014. [dostęp 16 grudnia 2014].
  325. Rekord pobity, Sanok w finale. hokej.net, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  326. Hokejowa Kraków Arena. pzhl.org.pl, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  327. Puchar Polski dla tyszan. hokej.net, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  328. GKS Tychy z Pucharem Polski!. pzhl.org.pl, 28 grudnia 2014. [dostęp 29 grudnia 2014].
  329. Sanoczanie postawili kropkę nad „i”. hokej.net, 4 marca 2015. [dostęp 26 marca 2015].
  330. Tyszanie w finale. Zabójcze 140 sekund. hokej.net, 20 marca 2015. [dostęp 26 marca 2015].
  331. Brązowe „Szarotki”. hokej.net, 16 marca 2015. [dostęp 26 marca 2015].
  332. Czas trenera Frycera w Sanoku już minął. nowiny24.pl, 14 kwietnia 2015. [dostęp 18 kwietnia 2015].
  333. Fryčer surowo ukarany. hokej.net, 18 marca 2015. [dostęp 18 kwietnia 2015].
  334. MP Juniorów: Złoto dla Sanoka!. hokej.net, 12 kwietnia 2015. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  335. Mirosław Ząbkiewiczą: Hokeiści Ciarko PBS Bank Sanok mistrzami Polski juniorów. interia.plinteria.pl, 2015-04-12. [dostęp 2016-11-14].
  336. Transfery 2015/2016. hokej.net/. [dostęp 2015-07-16].
  337. Co z hokejem w Sanoku?. khsanok.net, 2015-05-13. [dostęp 2015-07-16].
  338. Miłosz Bieniaszewski: Sanoczanie mają urlop, Mike Danton się żegna. nowiny24.pl, 2015-07-10. [dostęp 2015-07-16].
  339. STS S.A. oficjalnie powołana! Zawodnicy na urlopach. hokej.net, 2015-07-16. [dostęp 2015-07-16].
  340. Sanockie Towarzystwo Sportowe S.A.. krs-online.com.pl. [dostęp 2015-09-06].
  341. Radosław Kozłowski: Postawili na Fina. hokej.net, 2015-07-29. [dostęp 2015-07-30].
  342. Korekta nazwy. hokej.net, 2015-08-26. [dostęp 2015-08-26].
  343. Nowy logotyp Ciarko PBS Bank STS Sanok. hokej.net, 2015-09-02. [dostęp 2015-09-03].
  344. Hokej: Sanok przystąpił do spółki hokejowej. W negocjacjach miasto postawione pod ścianą?. esanok.pl, 2015-09-10. [dostęp 2015-09-11].
  345. Spółka zawiązana. Prezesem Damian Delekta. esanok.pl, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-22].
  346. Miasto przystąpiło do spółki. hokej.net, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-22].
  347. Walkower podtrzymany. hokej.net, 2015-11-15. [dostęp 2016-03-22].
  348. Ponownie poniżej oczekiwań, ale rywale zagrali do Sanoka. hokej.net, 2016-11-15. [dostęp 2016-03-22].
  349. Złoty gol Kosteckiego daje półfinał STS-owi. hokej.net, 2016-02-23. [dostęp 2016-03-22].
  350. Łukasz Sikora: Wysokie zwycięstwo. Cracovia w finale!. hokej.net, 2016-03-12. [dostęp 2016-03-22].
  351. Maciej Zubek: Górale lubią brąz!. hokej.net, 2016-02-20. [dostęp 2016-03-22].
  352. Waldemar Mazgaj: 2016-05-16. nowiny24.pl, 2016-05-16. [dostęp 2016-05-16].
  353. Komunikat po spotkaniu Rady Nadzorczej STS S.A.. sts.sanok.pl, 2016-07-06. [dostęp 2016-07-08].
  354. Spotkanie udziałowców spółki. Będzie konkurs na prezesa STS S.A.. sts.sanok.pl, 2016-08-12. [dostęp 2016-08-12].
  355. Jerzy Burtan prezesem STS Sanok. hokej.net, 2016-11-28. [dostęp 2016-11-28].
  356. Hokej. Złoty medal juniorów młodszych Ciarko PBS Bank Sanok. nowiny24.pl, 2013-03-03. [dostęp 2016-07-23].
  357. Martyna Sokołowska: Juniorzy Ciarko PBS Bank KH Sanok: Ten tytuł to spełnienie naszych marzeń. isanok.pl, 2013-03-04. [dostęp 2016-07-23].
  358. Nagrody Miasta za rok 1993 przyznane. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 15 (127) z 15 kwietnia 1994. 
  359. Franciszek Oberc, Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995, s. 965.
  360. Nagroda Miasta Sanoka. W: Franciszek Oberc: Sanok. Instytucje kultury. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1999, s. 123. ISBN 83-909787-3-3.
  361. Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 532, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  362. Hokejowe Orły 2014 - znamy zwycięzców. hokej.net, 2 czerwca 2014. [dostęp 4 czerwca 2014].
  363. Bogumiła Koszela, Wiesław Koszela, Marian Struś: 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan”. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976, s. 50.
  364. „Naprzód” Janów zdobył Puchar „Autosanu”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, nr 1 z 14 marca 1974. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  365. „Puchar Autosanu” pojechał do Janowa. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 2 z 27 marca 1974. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  366. Franciszek Hamerski. Stal wygrała ze zwycięzcą turnieju. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 8 (27) z 15–30 kwietnia 1975. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  367. 26–28 marca IV turniej o Puchar „AUTOSANU”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  368. Puchar „Autosanu” po raz trzeci dla Katowic. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 7 (52) z 1–15 kwietnia 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  369. Puchar „Autosanu” dla hokeistów GKS Katowice. „Nowiny”, s. 8, nr 72 z 29 marca 1976. 
  370. Na V turniej planowany w dniach 18–20 marca 1977 awizowano udział zespołów: Naprzód Janów, Unia Oświęcim, ZPA Preszów. Por. Marian Struś. V turniej o Puchar Autosanu w międzynarodowej obsadzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 5 (74) z 1–15 marca 1977. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  371. W edycji 1978 pucharu wystąpiła jedynie drużyna Stali i Naprzodu, zaś zwycięzcę wyłonił dwumecz, w którym przyjezdni odnieśli zwycięstwo remis. Por. Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz: 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946–2001. Sanok: 2001, s. 211–212. ISBN 83-915504-0-0.
  372. Marian Struś. Puchar „Autosanu” pojechał zagranicę. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 9 (138) z 20–31 marca 1979. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  373. Marian Struś. Lekcja patriotyzmu... przy pustych trybunach. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, nr 34 (290) z 10–20 grudnia 1983. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  374. Jubileszowa Lampa SZGNiG dla Naprzodu. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 2 (166) z 13 stycznia 1995. 
  375. Ku pamięci Piotrka. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 35 (199) z 1 września 1995. 
  376. Pierwsze koty za płoty. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 36 (200) z 8 września 1995. 
  377. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 340, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  378. HK LK Prešov zwycięzcą turnieju. Sanok grał do końca. hokej.net, 17 sierpnia 2008. [dostęp 20 października 2014].
  379. Zwycięstwo gospodarzy na zakończenie turnieju. hokej.net, 15 sierpnia 2009. [dostęp 20 października 2014].
  380. Ciarko KH z Pucharem Burmistrza Sanoka okupiony kontuzjami. hokej.net, 15 sierpnia 2010. [dostęp 20 października 2014].
  381. Puchar Burmistrza zostaje w Sanoku. hokej.net, 13 sierpnia 2011. [dostęp 20 października 2014].
  382. Joanna Kozimor. Balans na krążku. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, nr 20 (102) z 22 października 1993. 
  383. Walne zebranie STS–Autosan. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 28 (192) z 14 lipca 1995. 
  384. Grzegorz Kawczyński dyrektorem STS. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 25 (108) z 3 grudnia 1993. 
  385. Sanocki Klub Hokejowy. krs-online.com.pl. [dostęp 20 października 2014].
  386. Nowy (stary) prezes, „Tygodnik Sanocki” nr 39 (568) z 27 września 2002, s. 12.
  387. Wolanin zrezygnował, „Tygodnik Sanocki” nr 25 (658) z 18 czerwca 2004, s. 12.
  388. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 443, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  389. Jeszcze o zebraniu członków klubu KH SANOK.... hokej.net, 3 lipca 2004. [dostęp 13 października 2014].
  390. Nowy prezes KH Sanok, „Tygodnik Sanocki” nr 28 (661) z 9 lipca 2004, s 12.
  391. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 444, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  392. Jest nowy prezes, „Tygodnik Sanocki” nr 40 (673) z 1 października 2004, s. 12.
  393. Olbrzymia presja, „Tygodnik Sanocki” nr 47 (680) z 19 listopada 2004, s. 12.
  394. Jest prezes, jest trener, „Tygodnik Sanocki” nr 19 (705) z 13 maja 2005, s 12.
  395. Bartosz Wiśniewski. Nowe władze. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 2 (740) z 13 stycznia 2006. 
  396. Chcemy budować profesjonalny hokej. „„Tygodnik Sanocki” s. 12.”, s. 12, nr 20 (810) z 18 maja 2007. 
  397. Tadeusz Bujar trenerem hokeistów „Stali”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 5 z 15–31 maja 1974. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  398. Od „okręgówki” do ekstraklasy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, nr 6 (51) z 15–31 marca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  399. Zioła już nasz. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 28 (192) z 14 lipca 1995. 
  400. Popradskí tréneri. Milan Skokan. hokejpoprad.sk. [dostęp 2015-08-04].
  401. Utrzymać drużynę, „Tygodnik Sanocki” nr 11 (1009) z 19 marca 2011, s. 15.
  402. Nowy trener w KH Sanok. hokej.net, 24 lutego 2003. [dostęp 9 listopada 2014].
  403. Czech trenerem KH, „Tygodnik Sanocki” nr 44 (677) z 29 października 2004, s. 12.
  404. Jest prezes, jest trener, „Tygodnik Sanocki” nr 19 (705) z 13 maja 2005, s 12.
  405. Trener odchodzi, „Tygodnik Sanocki” nr 39 (725) z 30 września 2005, s. 12.
  406. Wojciech Świerkot: Nowy trener hokeistów KH Sanok. wiadomosci24.pl, 26 listopada 2007. [dostęp 20 października 2014].
  407. Orły do boju!. „Tygodnik Sanocki”, s. 12, nr 36 (878) z 5 września 2008. 
  408. Nowy trener KH Sanok. sanok24.pl, 26 listopada 2007. [dostęp 20 października 2014].
  409. Absolutorium dla Zarządu KH Sanok. Trener Yakimov w przyszłym tygodniu w Sanoku. sanok24.pl, 6 czerwca 2009. [dostęp 20 października 2014].
  410. Janczuszka i Ziętara trenerami Ciarko KH Sanok. interia.pl, 21 kwietnia 2010. [dostęp 20 października 2014].
  411. Numer #17 oficjalnie zastrzeżony! (pol.). khsanok.net, 2013-09-19. [dostęp 2013-09-20].
  412. Zmarł Jan Paszkiewicz były król strzelców Stali Sanok (pol.). hokej.net. [dostęp 2012-02-04].
  413. Ponadto w składzie kadry byli także zawodnicy drużyny KH Sanok do lat 20, lecz nie będący wychowankami sanockiego klubu: Artur Budzowski, Dariusz Wanat (obaj Oświęcim), Kamil Dolny (Gdańsk), Karol Kisielewski, Adam Kałużny (Krynica).
  414. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Łukasz Bułanowski, będący wychowankiem klubu z Warszawy.
  415. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Łukasz Bułanowski, będący wychowankiem klubu z Warszawy.
  416. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Kamil Dolny, będący wychowankiem klubu z Gdańska.
  417. Ponadto w składzie kadry był ówczesny zawodnik KH Sanok Dariusz Wanat, będący wychowankiem klubu z Oświęcimia. W ekipie byli także Karol Kisielewski, Michael Łuba, którzy wcześniej rozwijali karierę juniorską w sanockim klubie.
  418. Ponadto w składzie kadry był Jauhieni Kamienieu, który wcześniej rozwijał karierę juniorską w sanockim klubie.
  419. Dariusz Oberc i Wojciech Zubik byli wówczas zawodnikami STS, a Tomasz Demkowicz reprezentował wówczas Górnika Katowice. Por. Piotr Zawadzki. Biało-czerwoni. „Trybuna Śląska”, s. 8, nr 28 z 4 lutego 1993. 
  420. Kontrakt podpisany. Wolski oficjalnie zawodnikiem Ciarko PBS Bank. hokej.net, 2012-10-18. [dostęp 2012-10-19].
  421. Przed sezonem...Ciarko PBS Bank STS Sanok. hokej.net, 2015-09-06. [dostęp 2015-09-15].
  422. Ciarko PBS Bank STS Sanok. Skład na sezon 2015/2016. hokej.net. [dostęp 2015-09-15].
  423. Skład drużyny STS Sanok. sts.sanok.pl. [dostęp 2015-09-15].
  424. Kadra Ciarko PBS Bank STS Sanok na sezon 2015/16. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, nr 37 (1237) z 11 września 2015. 
  425. Marek Pomykała. W kółko do obłędu. „Tygodnik Sanocki”, s. 10, nr 34 (198) z 25 sierpnia 1995. 
  426. Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995–2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 345, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096. 
  427. W Sanoku powstała żeńska sekcja hokeja!. podkarpacie.info, 22 maja 2012. [dostęp 6 maja 2014].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]