Dezypramina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dezypramina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C18H22N2
Masa molowa 266,38 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 50-47-5
PubChem 2995[1]
DrugBank DB01151[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC N06 AA01

Dezypramina, dezipramina – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy TLPD, metabolit ustrojowy imipraminy. Działa jako silny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny przy znikomym wpływie na wychwyt serotoniny. Działa głównie „odhamowująco”, może wyzwalać lęk i niepokój, na innych pacjentów działa raczej tłumiąco. Efekt terapeutyczny pojawia się w pierwszym tygodniu leczenia.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

  • depresja endogenna z zahamowaniem psychoruchowym bez wyraźnych cech lęku i niepokoju
  • ból neuropatyczny
  • terapia uzależnień od stymulantów (kokaina, amfetamina)
  • próbnie w leczeniu ADHD u dzieci

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Działania niepożądane są typowe dla TLPD; działanie cholinolityczne dezypraminy jest słabsze niż imipraminy.

Dostępne preparaty[edytuj | edytuj kod]

Lek obecnie coraz rzadziej stosowany, niedostępny w Polsce, ostatnim preparatem dostępnym na rynku był Petylyl.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Rzewuska: Leczenie zaburzeń psychicznych. Wyd. 3. Warszawa: PZWL, 2006. ISBN 83-200-3354-3.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.