Opipramol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opipramol
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C23H29N3O
Masa molowa 363,50 g/mol
Wygląd żółte ciało stałe (dichlorowodorek)[1]
Identyfikacja
Numer CAS 315-72-0
909-39-7 (dichlorowodorek)
PubChem 9417[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC N06 AA05
Stosowanie w ciąży kategoria D[4]
Opakowanie Pramolanu

Opipramolorganiczny związek chemiczny, lek psychotropowy, silny agonista receptorów σ1 i σ2[5]; jednocześnie słaby/umiarkowany antagonista receptorów dopaminy D2, serotoniny 5-HT2, histaminy H1 i H2, a także cholinergicznych receptorów muskarynowych[6].

Jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym a zarazem anksjolitykiem o opóźnionym początku działania[6], stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zwłaszcza tych przebiegających z lękiem. Jest też przepisywany pacjentom z zespołem lęku uogólnionego.
W Polsce występuje pod nazwami: Pramolan (tabletki powlekane) oraz Sympramol (tabletki drażowane), w formie dwuchlorowodorku.

Efekt terapeutyczny ujawnia się zwykle najpóźniej po kilkunastu dniach, będąc poprzedzonym stosunkowo wyraźnym hamowaniem antyhistaminowym (które maleje po przewlekłym podawaniu leku).

Pomimo że jest antydepresantem o budowie trójpierścieniowej, to nie wykazuje typowej dla tej grupy leków właściwości hamowania zwrotnego wychwytu neuroprzekaźników w istotnym klinicznie stopniu[5].

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na opipramol
  • nie wolno stosować jednocześnie z nieselektywnymi inhibitorami MAO i do 2 tyg. po ich odstawieniu (ryzyko wystąpienia śpiączki, drgawek, gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego, aż do możliwości wystąpienia zgonu włącznie)
  • ciąża i okres karmienia piersią
  • dzieci poniżej 6 roku życia
  • jaskra
  • przerost gruczołu krokowego

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • Układ nerwowy:
    • ból i zawroty głowy,
    • niepokój,
    • zaburzenia snu,
    • stany splątania i odmienne stany świadomości z derealizacją (głównie po przewlekłym podawaniu wysokich dawek – najprawdopodobniej jest to skutkiem nadmiernej aktywności receptorów sigma),
    • zaburzenia libido i potencji.
  • Układ pokarmowy:
    • nudności, wymioty.
  • Układ krążenia:
    • obniżenie lub wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Ściśle według wskazań lekarza. Lek podawany doustnie, zwykle w dawce 150 mg na dobę.

Lek może upośledzać sprawność psychomotoryczną, dlatego należy zachować szczególną ostrożność prowadząc pojazdy i obsługując urządzenia mechaniczne w ruchu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Rzewuska: Leczenie zaburzeń psychicznych. Wyd. 3. Warszawa: PZWL, 2006. ISBN 83-200-3354-3.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opipramol (nr O5889) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck KGaA). [dostęp 2010-08-24].
  2. Opipramol (CID: 9417) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b Opipramol (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2010-08-24].
  4. a b c d e f g Opipramol w Indeksie Leków Medycyny Praktycznej. [dostęp 2010-08-24].
  5. a b Müller WE, Siebert B, Holoubek G, Gentsch C. Neuropharmacology of the anxiolytic drug opipramol, a sigma site ligand. „Pharmacopsychiatry”. 37 Suppl 3, s. S189–97, 2004. DOI: 10.1055/s-2004-832677. PMID: 15547785. 
  6. a b Möller HJ, Volz HP, Reimann IW, Stoll KD. Opipramol for the treatment of generalized anxiety disorder: a placebo-controlled trial including an alprazolam-treated group. „Journal of Clinical Psychopharmacology”. 21 (1), s. 59–65, 2001. DOI: 10.1097/00004714-200102000-00011. PMID: 11199949. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.