Estes Kefauver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carey Estes Kefauver
SenatorKefauver(D-TN).jpg
Data urodzenia 1903
Data śmierci 1963
Senator Stanów Zjednoczonych z Tennessee
Okres od 3 stycznia 1949
do 10 sierpnia 1963
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Arthur Thomas Stewart
Następca Herbert S. Walters
Kandydat demokratów na urząd wiceprezydenta
w 1956 (porażka)
Poprzednik John Sparkman
Następca Lyndon B. Johnson

Estes Kefauver, właśc. Carey Estes Kefauver (ur. 26 lipca 1903, zm. 10 sierpnia 1963) – amerykański polityk ze stanu Tennessee, związanym z Partią Demokratyczną. Znany jest przede wszystkim jako Senator oraz kandydat Partii Demokratycznej na urząd wiceprezydenta w 1956 roku.

Wczesne lata[edytuj]

Wczesna kariera publiczna[edytuj]

  • Bez powodzenia ubiegał się o miejsce w stanowym senacie w 1936
  • W roku 1939 komisarz stanowy ds. gospodarki i podatków

W Izbie Reprezentantów[edytuj]

Senat Stanów Zjednoczonych[edytuj]

  • Nie ubiegał się o ponowny wybór do izby w 1948 roku, ale został wybrany do Senatu, gdzie zasiadał od 3 stycznia 1949
  • W Senacie słynie z czasem jako przewodniczący komisji ds. przestępczości zorganizowanej (Komisja Kefauvera z ang. Kefauver Committee), którą gorliwie zwalczał. Zajmował się także innymi sprawami
    • Jego komitet prowadził także śledztwa w sprawie związków niektórych polityków (jak były gubernator New Jersey Harold G Hoffman)
  • Wybierany do Senatu ponownie w latach 1954 oraz 1960
  • W 1956 odmawia, jako jeden z trzech demokratycznych senatorów z Południa, podpisania dokumentu znanego jako Southern Manifesto, który krytykował politykę desegragacji rasowej. Pozostałymi, którzy nie podpisali byli lider większości z Teksasuu i przyszły prezydent Lyndon B. Johnson oraz drugi senator z Tennessee Albert Gore senior

Aspiracje prezydenckie i wiceprezydenckie[edytuj]

  • Popularny i dobrze znany, głównie za sprawą prac swego komitetu, Kefauver kandydował do nominacji na prezydenta w roku 1952 i wygrał prawybory w New Hampshire, co skłoniło urzędującego Harry’ego S. Trumana do niewystawiania swojej kandydatury ponownie. Nominację zdobył jednak gubernator Illinois Adlai Ewing Stevenson II, który przegrał z kandydatem Partii Republikańskiej, kandydując wspólnie z senatorem Johnem Sparkmanem z Alabamy
  • Ponownie próbował uzyskać nominację w 1956, ale i tym razem zwyciężył Stevenson
    • Stevenson oświadczył wówczas, iż zaakceptuje każdego kandydata na wiceprezydenta, jakiego wybiorą delegacji na konwencję. Kefauver zdobył nominację na "osobę numer dwa", pokonując niewielką ilością głosów senatora Johna F. Kennedy’ego z Massachusetts (którego po cichu wspierał sam Stevenson). I tym razem tandem demokratyczny (Stevenson-Kefauver) przegrał z republikanami (Eisenhower-Nixon)
  • Kefauver ponownie był wymieniany jako potencjalny kandydat do nominacji w roku 1960, ale nie podjął większych starań o zdobycia nominacji

Śmierć[edytuj]

Kefauver doznał w sali Senatu masywnego zawału serca dnia 8 sierpnia 1963 w czasie gorącej dyskusji na temat podboju kosmosu. Mimo udzielenia natychmiastowej pomocy zmarł niebawem podczas snu w szpitalu US Navy w Bethesda (Maryland)

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (ang.)