Kamala Harris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamala Harris
Ilustracja
Kamala Harris (2021)
Data i miejsce urodzenia 20 października 1964
Oakland
49. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych
Okres od 20 stycznia 2021
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Małżonek Doug Emhoff
Poprzednik Mike Pence
Senator Stanów Zjednoczonych z Kalifornii
Okres od 3 stycznia 2017
do 18 stycznia 2021
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Barbara Boxer
Następca Alex Padilla
32. prokurator generalny Kalifornii
Okres od 3 stycznia 2011
do 3 stycznia 2017
Poprzednik Jerry Brown
Następca Xavier Becerra
Faksymile

Kamala Devi Harris (wym.: [ˈkɑːmələ ˈhæɹɪs]; ur. 20 października 1964 w Oakland) – amerykańska polityczka i prawniczka hinduskiego i jamajskiego pochodzenia, od 2021 wiceprezydent Stanów Zjednoczonych. Wraz z Joem Bidenem została Człowiekiem Roku tygodnika „Time” za rok 2020.

Zastępczyni prokuratora okręgowego hrabstwa Alameda w latach 1990–1998, prokurator okręgowa San Francisco w latach 2004–2011, prokurator generalna Kalifornii w latach 2011–2017, a w latach 2017–2021 senator reprezentująca Kalifornię.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 20 października 1964 w Oakland w Kalifornii w rodzinie imigrantów z Jamajki i Indii[1] – lekarki Shyamali Gopalan (1938–2009) i ekonomisty Donalda J. Harrisa (ur. 1938) [2]. Imię Kamala w sanskrycie oznacza lotos[3]. Była wychowywana w wierze baptystycznej i hinduskiej[2]. Ma młodszą siostrę, Mayę Harris, która była szefową jej kampanii prezydenckiej[4].

Jej rodzice rozwiedli się, gdy miała 7 lat, a prawo opieki nad nią i jej siostrą powierzone zostało jej matce[5]. Po rozwodzie, w weekendy odwiedzała swojego ojca, wspólnie ze swoją siostrą, w Palo Alto. Twierdzi, że z powodu koloru ich skóry, dzieci sąsiadów nie mogły się z nimi bawić[6]. Kiedy Kamala miała 12 lat, wspólnie z matką i siostrą przeprowadziła się do Montrealu. Jej matka zajmowała się tam pracą badawczą w Żydowskim Szpitalu Ogólnym (Jewish General Hospital) oraz nauczaniem na Uniwersytecie McGilla[7]. Jako nastolatka, współtworzyła małą trupę taneczną składającą się z sześciu tancerzy, którzy występowali w domach kultury i na zbiórkach pieniędzy[8]. Liceum ukończyła w 1981[9].

W 1986 ukończyła studia na Uniwersytecie Howarda, zdobywając stopień bachelor’s degree z politologii i ekonomii[2]. Podczas studiów była członkiem rady studentów sztuk wyzwolonych, brała udział w debatach, organizowała programy mentorskie dla lokalnej młodzieży, protestowała przeciwko segregacji rasowej i wstąpiła do korporacji studentek Alpha Kappa Alpha, która była pierwszym tego typu afroamerykańskim studenckim bractwem[10]. Następnie w 1989 na Uniwersytecie Kalifornijskim ukończyła prawo i zdobyła stopień juris doctor[2]. Jako główny powód podjęcia pracy w organach ścigania, Kamala podała potrzebę „siedzenia przy stole, przy którym podejmowane są decyzje” oraz to, że „świat potrzebuje więcej prokuratorów, którzy są świadomi społecznie”[11].

Kariera prawnicza[edytuj | edytuj kod]

Kariera przed 2011[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku Harris została przyjęta do State Bar of California, otrzymując licencję do wykonywania zawodu prawnika[12][13]. Specjalizowała się w sprawach dotyczących napastowania seksualnego dzieci[14]. Karierę prawniczą kontynuowała jako zastępczyni prokuratora okręgowego w hrabstwie Alameda od roku 1990 do 1998[2]. W 1998 roku została powołana[2] przez prokuratora miasta San Francisco, Louise Renne, na stanowisko szefowej Wydziału Społeczności i Sąsiedztwa[14].

Od 2004 do 2010 była prokuratorem okręgowym San Francisco i pierwszą w historii Afroamerykanką pełniącą ten urząd[14].

Kamala Harris podczas składania przysięgi prokuratorskiej

Prokurator generalny Kalifornii[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 do 2017 była prokurator generalną Kalifornii[14]. Była pierwszą kobietą, pierwszym Afroamerykaninem i pierwszym Amerykaninem azjatyckiego pochodzenia, która pełniła ten urząd[14]. Nazywała siebie progresywnym prokuratorem[14].

Jest zdeklarowaną przeciwniczką kary śmierci, ale w czasie pełnienia urzędu prokuratora generalnego Kalifornii zobowiązała się jej bronić[14]. W 2014 złożyła apelację przeciwko decyzji sędziego federalnego, który uznał karę śmierci za niekonstytucyjną[14].

Wygrała ugodę w wysokości 25 miliardów dolarów amerykańskich dla właścicieli domów w Kalifornii dotkniętych kryzysem wykluczenia, ale odmówiła wszczęcia postępowania przeciwko firmie OneWest Bank Stevena Mnuchina za naruszenia związane z wykluczeniami w 2013 roku[14].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Senator[edytuj | edytuj kod]

W 2016 została wybrana na senatora ze stanu Kalifornia z ramienia Partii Demokratycznej[13]. Stała się drugą afroamerykańską kobietą i pierwszym Amerykaninem południowoazjatyckiego pochodzenia, który został wybrany do Senatu USA[14]. Pracowała w Komisji ds. Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Spraw Rządowych, Komisji ds. Wywiadu, Komisji ds. Sądownictwa i Komisji ds. Budżetu[14]. Skutkiem wyborów prezydenckich, Harris zrezygnowała z mandatu senatorskiego z dniem 18 stycznia 2021 roku[15]. W efekcie jednak wyboru na stanowisko wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, przysługiwać jej będzie głos rozstrzygający w przypadku równej liczby głosów w głosowaniach Senatu[16].

Wybory prezydenckie w 2020[edytuj | edytuj kod]

Kobieta z ciemnobrązowymi włosami do ramion ubrana w białą koszulę i trzymająca mikrofon na tle diabelskiego młyna.
Kamala Harris prowadząca kampanię wyborczą w stanie Iowa
Kamala Harris, składająca przysięgę, 20 stycznia 2021

21 stycznia 2019 w programie telewizyjnym Good Morning America telewizji ABC News ogłosiła rozpoczęcie swojej kampanii wyborczej w prawyborach Partii Demokratycznej przed wyborami prezydenckimi zaplanowanymi na następny rok[14]. Zdecydowała się ogłosić swoją kandydaturę w Dzień Martina Luthera Kinga, ponieważ uważa Kinga za swojego inspiratora[14].

Swoją kampanią wyborczą nawiązywała do Shirley Chisholm – pierwszej czarnoskórej osoby z jednej z głównych partii politycznych, kandydującej w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych[14]. Odzwierciedleniem tego były między innymi kolory jej kampanii: żółty, czerwony i niebieski[14].

Na początku kampanii wyborczej miała dobre wyniki w sondażach[17]. Po drugiej debacie Partii Demokratycznej w lipcu jej notowania zaczęły jednak spadać[17]. Część analityków spekulowała, że może to wynikać z prezentowanej postawy, która nie była jednoznacznie progresywna lub umiarkowana[17].

3 grudnia 2019 wycofała swoją kandydaturę z powodu wyczerpania środków finansowych na prowadzenie kampanii[18].

11 sierpnia 2020 Joe Biden ogłosił Harris swoją kandydatką na urząd Wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2020 roku[19]. Jest trzecią kobietą w historii wyznaczoną na kandydata na wiceprezydenta przez jedną z dwóch głównych sił politycznych w Stanach Zjednoczonych, wcześniej były to Geraldine Ferraro w 1984 i Sarah Palin w 2008[20].

Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

20 stycznia 2021 jako pierwsza Afroamerykanka i pierwsza kobieta została zaprzysiężona na 49. wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych[21].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Logo kampanii wyborczej do Senatu Stanów Zjednoczonych (2016)
Logo kampanii prezydenckiej (2020)
Rok Organ Partia Wynik[22]
2003 Prokurator okręgowy San Francisco Bezpartyjna 66 248 (33,6%)T[a]
137 111 (56,5%)T[b]
2007 114 561 (98,5%)T
2010 Prokurator generalny Kalifornii Partia Demokratyczna 4 442 781 (46,1%)T
2014 2 177 480 (53,2%)T[a]
4 102 649 (57,5%)T[b]
2016 Senator Stanów Zjednoczonych 3 000 689 (39,9%)T[a]
7 542 753 (61,6%)T[b]
2020 Prawybory prezydenckie Partii Demokratycznej 844 (0,00%)N[c]
Prawybory wiceprezydenckie Partii Demokratycznej T[d]
Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych 306 (56,88%)T

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Kamala Harris z członkiniami Planned Parenthood

Harris wspiera ruch pro-choice[23]. W czasie kampanii prezydenckiej w 2019 roku opowiedziała się za tym, aby poszczególne stany przed ograniczeniem dostępu kobiet do aborcji, musiały uzyskać zgodę władz federalnych[24]. Uważa, że należy walczyć z dyskryminacją rasową, zreformować policję i wymiar sprawiedliwości[25][26][27]. Poparła zaproponowaną przez progresywnego senatora Berniego Sandersa ustawę Medicare for All oraz podniesienie płacy minimalnej do 15$ na godzinę na poziomie federalnym[24]. Wspiera małżeństwa osób tej samej płci[28]. Uważa, że „wierność praworządności stanowi podstawę amerykańskiej demokracji[29].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest baptystką[2]. Jej mężem od 2014 roku jest Douglas Emhoff, prawnik[30]. Jest macochą dwojga dzieci[31].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Kamala Harris na Uniwersytecie Howarda (2017)

W 2005 roku National Black Prosecutors Association przyznało Kamali Harris Nagrodę Thurgooda Marshalla(ang.)[32]. W tym samym roku Newsweek umieścił ją na liście „20 najpotężniejszych kobiet w Stanach Zjednoczonych[33]. W 2006 roku Uniwersytet Howarda nagrodził ją „za wybitną pracę na polach prawa i służby publicznej[34]. W 2008 roku miesięcznik California Lawyer(ang.) uznał ją za jedną z 34 prawników roku[35]. W artykule opublikowanym w The New York Times napisano, że jest ona potencjalną przyszłą Prezydent Stanów Zjednoczonych[36].

W 2010 roku The Daily Journal(ang.) uznał Kamalę Harris za jedną ze 100 najlepszych prawników w Kalifornii[37]. W 2013 roku tygodnik Time nazwał ją jedną ze 100 najbardziej wpływowych osób na świecie[38]. W 2018 r. uzyskała ECOS Environmental Award[39]. Razem z Joe Bidenem została uhonorowana nagrodą Człowiek Roku 2020 magazynu „Time”[40].

Tytuły honorowe[edytuj | edytuj kod]

Stan Data Uniwersytet Tytuł naukowy Źr.
Kalifornia Kalifornia 15 maja 2015 Uniwersytet Południowej Kalifornii Doctor of Laws [41]
Dystrykt Kolumbii 13 maja 2017 Uniwersytet Howarda Doctor of Humane Letters [42]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nie zdobyła mandatu w pierwszej turze i awansowała do drugiej.
  2. a b c Zdobyła mandat w drugiej turze.
  3. Głosowanie powszechne.
  4. Nominacja przez aklamację.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monica Chon, Sen. Kamala Harris’s Parents Met During the Civil Rights Movement, oprahmag.com, 12 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-23] (ang.).
  2. a b c d e f g Kamala Harris Fast Facts, cnn.com, 3 lipca 2019 [dostęp 2019-10-05] (ang.).
  3. Hayley Maitland, 9 Things You Need To Know About Vice Presidential Candidate Kamala Harris, vogue.co.uk, 12 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-23] (ang.).
  4. Ben Terris, Who is the real Kamala Harris? Her sister, Maya, knows the answer., washingtonpost.com, 23 lipca 2019 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  5. Catherine Kim, Zack Stanton, 55 Things You Need to Know About Kamala Harris, politico.com, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  6. Michael Finnegan, How race helped shape the politics of Senate candidate Kamala Harris, latimes.com, 30 września 2015 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  7. Sam Whitting, Kamala Harris grew up idolizing lawyers, sfgate.com, 14 maja 2009 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  8. Stéphane Blais, Will ex-Montrealer Kamala Harris be the one to unseat Donald Trump?, montrealgazette.com [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  9. Rising Democratic party star Kamala Harris has Montreal roots, ctvnews.ca, 9 października 2017 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  10. Peter Byrne, Kamala’s Karma, sfweekly.com, 24 września 2003 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  11. Jolanta Pawnik, Kamala Harris: chciałam siedzieć przy stole, przy którym podejmowano decyzje, hellozdrowie.pl, 16 lutego 2019 [dostęp 2020-08-12] (pol.).
  12. Attorney Licensee Profile (ang.). members.calbar.ca.gov, 2020. [dostęp 2020-11-13].
  13. a b Kamala Devi Harris, bioguide.congress.gov [dostęp 2019-10-05] (ang.).
  14. a b c d e f g h i j k l m n o Tessa Weinberg, Sruthi Palaniappan, Kamala Harris: Everything you need to know about the 2020 presidential candidate, abcnews.go.com, 12 września 2019 [dostęp 2019-10-04] (ang.).
  15. Harris resigns Senate seat (ang.). The Washington Post. [dostęp 2021-01-19].
  16. Kamala Harris set to resign from US Senate so she can preside over it (ang.). ABC News. [dostęp 2021-01-17].
  17. a b c Can Kamala Harris recover from her slump?, economist.com, 12 września 2019 [dostęp 2019-10-06] (ang.).
  18. Ginger Gibson, Sharon Bernstein, Former top-tier presidential candidate Kamala Harris ends 2020 White House bid, reuters.com, 4 grudnia 2019 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  19. Christopher Cadelago, Caitlin Oprysko, Biden picks Kamala Harris as VP nominee, politico.com, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  20. Stuart Emmrich: Kamala Harris: Nadzieja Ameryki?. vogue.pl, 13. sierpień 2020. [dostęp 2020-08-20].
  21. Pierwsza kobieta wiceprezydentem USA. Kamala Harris zaprzysiężona. polsatnews.pl. [dostęp 2021-01-21].
  22. Harris, Kamala, ourcampaigns.com [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  23. Kamala Harris on the Issues, ontheissues.org [dostęp 2021-01-11] (ang.).
  24. a b Kamala Harris. Kim jest kandydatka na wiceprezydentkę USA?, wiadomosci.onet.pl, 28 października 2020 [dostęp 2021-01-11] (pol.).
  25. Rozina Sabur, Kamala Harris vows to fight racism as she makes history as first woman of colour to accept VP nomination, telegraph.co.uk, 20 sierpnia 2020 [dostęp 2021-01-11] (ang.).
  26. Harris draws on her past as US faces reckoning on police, apnews.com, 15 września 2020 [dostęp 2021-01-11] (ang.).
  27. Deepa Shivaram, Vaughn Hillyard, Harris releases her criminal justice reform plan, nbcnews.com [dostęp 2021-01-11] (ang.).
  28. Roey Hadar, Sen. Kamala Harris: 7 things you need to know about Joe Biden’s vice presidential pick, pbs.org, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2021-01-11].
  29. Kamala Harris, Fidelity to the rule of law forms the bedrock of our democracy., twitter.com, 7 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-11] (ang.).
  30. McKenzie Jean-Philippe: 8 Things to Know About Vice President-Elect Kamala Harris’s Husband, Douglas Emhoff (ang.). oprahmag.com, 2020-11-07. [dostęp 2020-11-08].
  31. Together we will beat Donald Trump, joebiden.com [dostęp 2020-08-19] (ang.).
  32. Indian-American Kamala Harris wins California AG poll, economictimes.indiatimes.com, 4 listopada 2010 [dostęp 2020-11-29] (ang.).
  33. Deborah Reber, In Their Shoes: Extraordinary Women Describe Their Amazing Careers, Nowy Jork 2015 (ang.).
  34. Charter Day Orator Challenges Howard Students to Reject Barriers, howard.edu, 9 marca 2012 [dostęp 2020-11-29] (ang.).
  35. California Lawyer Attorneys of the Year Awards, dailyjournal.com, 2 marca 2008 [dostęp 2020-11-29] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-04] (ang.).
  36. Kate Zernike, Who Will Be Hillary Clinton’s Successor?, nytimes.com, 18 maja 2008 [dostęp 2020-11-29] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-06].
  37. Kamala Harris wins Dem nomination for California AG, zeenews.india.com, 9 czerwca 2010 [dostęp 2020-11-29] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-09].
  38. Nancy Pelosi, Kamala Harris: The World’s 100 Most Influential People, time.com, 18 kwietnia 2013 [dostęp 2020-11-29] (ang.).
  39. U.S. Senator Kamala Harris Receives the 2018 ECOS® Environmental Award, ecos.com, 27 grudnia 2018 [dostęp 2020-11-29] (ang.).
  40. Charlotte Alter, Joe Biden and Kamala Harris Are TIME’s 2020 Person of the Year, time.com, 11 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-11] (ang.).
  41. Past Recipients – Honorary Degrees, honorarydegrees.usc.edu [dostęp 2020-11-29] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-05] (ang.).
  42. Recipients of Honorary Degrees and Other University Honors (by year), howard.edu [dostęp 2020-11-29] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-28] (ang.).