Gaudencio Rosales

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gaudencio Rosales
Gaudencio Borbón Rosales
Kardynał prezbiter
Prymas Filipin (2003–2011)
Ilustracja
Gaudencio Rosales (2006)
Herb duchownego Si mortuum fuerit fructum affert
Jeśli umrze, przyniesie owoce
Kraj działania

Filipiny

Data i miejsce urodzenia

10 sierpnia 1932
Batangas

Arcybiskup metropolita Manili
Okres sprawowania

2003–2011

Arcybiskup metropolita Lipy
Okres sprawowania

1992–2003

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

23 marca 1958

Nominacja biskupia

12 sierpnia 1974

Sakra biskupia

28 października 1974

Kreacja kardynalska

24 marca 2006
Benedykt XVI

Kościół tytularny

Najświętsze Imię Maryi na Via Latina

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

28 października 1974

Miejscowość

Batangas

Konsekrator

Bruno Torpigliani

Współkonsekratorzy

Jaime Sin
Ricardo Vidal

Gaudencio Borbón Rosales (ur. 10 sierpnia 1932 w Batangas) – filipiński duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy Manili w latach 1974–1982, biskup koadiutor Malaybalay w latach 1982–1984, biskup diecezjalny Malaybalay w latach 1984–1992, arcybiskup metropolita Lipy w latach 1992–2003, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Filipin w latach 1997–1999, arcybiskup metropolita Manili i prymas Filipin w latach 2003–2011, kardynał prezbiter od 2006, od 2011 arcybiskup senior archidiecezji Manili.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest trzecim z siedmiorga dzieci Godofredo D. Rosalesa i Remedios Borbon. Uczęszczał do seminarium w Manili, gdzie studiował filozofię i teologię. 23 marca 1958 przyjął w Manili święcenia kapłańskie (z rąk Alejandro Olalii, biskupa diecezji Lipa). Pracował jako prefekt dyscypliny i rektor niższego seminarium Św. Franciszka Salezego w Lipa, był profesorem i dyrektorem duchowym wyższego seminarium tamże. W latach 1970–1975 prowadził działalność duszpasterską w rodzinnym Batangas.

W sierpniu 1974 został mianowany biskupem pomocniczym Manili, ze stolicą tytularną Oescus; sakrę biskupią otrzymał 28 października 1974 w rodzinnym mieście z rąk arcybiskupa Bruno Torpiglianiego, nuncjusza na Filipinach, któremu towarzyszyli przyszli kardynałowie, arcybiskupi Jaime Sin i Ricardo Vidal. Zajmował się m.in. działalnością misyjną i charytatywną Kościoła katolickiego na Filipinach, w latach 1980–1982 pełnił funkcję rektora seminarium św. Karola w Manili. W czerwcu 1982 został biskupem-koadiutorem Malaybalay, po rezygnacji Francisco Clavera we wrześniu 1984 został ordynariuszem Malaybalay. W latach 1984–1999 pełnił funkcję wizytatora apostolskiego seminariów filipińskich.

W grudniu 1992 został arcybiskupem Lipa, zastępując Mariano Gaviolę. W latach 1997–1999 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Episkopatu Filipin, uczestniczył w X Sesji Zwykłej Światowego Synodu Biskupów w Watykanie we wrześniu i październiku 2001. 15 września 2003 przeszedł na stolicę arcybiskupią Manili (w miejsce kardynała Sina)[1], jednocześnie do maja 2004 pozostał administratorem apostolskim Lipa (do chwili powołania następcy, Ramona Cabrery Argüellesa).

W lutym 2006 papież Benedykt XVI ogłosił nominację kardynalską dla arcybiskupa Rosalesa[2]. Na konsystorzu w marcu 2006 filipiński duchowny otrzymał tytuł kardynała prezbitera Santissimo Nome di Maria a Via Latina[3].

13 października 2011 papież przyjął jego rezygnację złożoną ze względu na wiek. Jego następcą został ogłoszony bp Luis Antonio Tagle[4].

10 sierpnia 2012 w związku z ukończeniem 80. roku życia utracił prawo do czynnego uczestniczenia w przyszłych konklawe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. RINUNCIA DEL CARDINALE DI MANILA (FILIPPINE) E NOMINA DEL SUCCESSORE (wł.). vatican.va, 2003-09-15. [dostęp 2019-09-15].
  2. ANNUNCIO DI CONCISTORO PER LA CREAZIONE DI NUOVI CARDINALI, 22.02.2006 (wł.). vatican.va, 2006-02-22. [dostęp 2019-09-15].
  3. Pierwszy konsystorz Benedykta XVI. przewodnik-katolicki.pl. [dostęp 2019-09-15].
  4. RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO METROPOLITA DI MANILA (FILIPPINE) E NOMINA DEL SUCCESSORE (wł.). vatican.va, 2011-10-13. [dostęp 2019-09-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]