Giorgio Marengo
| Kardynał prezbiter | |||
 Giorgio Marengo (2022) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 czerwca 1974 | ||
| Prefekt apostolski Ułan Bator | |||
| Okres sprawowania |
od 2020 | ||
| Przewodniczący Konferencji Episkopatu Azji Środkowej | |||
| Okres sprawowania |
od 2026 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Śluby zakonne |
24 czerwca 2000 | ||
| Prezbiterat |
26 maja 2001 | ||
| Nominacja biskupia |
2 kwietnia 2020 | ||
| Sakra biskupia |
8 sierpnia 2020 | ||
| Kreacja kardynalska |
27 sierpnia 2022 | ||
| Kościół tytularny | |||
.svg)
| Data konsekracji |
8 sierpnia 2020 |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Giorgio Marengo IMC (ur. 7 czerwca 1974 w Cuneo) – włoski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz Konsolaty, doktor misjologii, biskup, prefekt apostolski Ułan Bator od 2020, kardynał prezbiter od 2022, przewodniczący Konferencji Episkopatu Azji Środkowej od kwietnia 2026[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 7 czerwca 1974 w Cuneo. Jest członkiem ruchu skautowego oraz uprawia szermierkę[2]. W latach 1993–1995 studiował filozofię na Pontificia facoltà teologica w Turynie, a teologię w latach 1995–1998 na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Śluby w Zgromadzeniu Misjonarzy Matki Bożej Pocieszenia złożył 24 czerwca 2000, a święceń prezbiteratu udzielił mu 26 maja 2001 metropolita turyński kardynał Severino Poletto. W latach 2000–2006 odbył studia w zakresie misjologii na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana, które ukończył uzyskując stopnie licencjata naukowego, a następnie doktora[3].
Od czasu wyświęcenia na kapłana pracował na misjach w Mongolii, w latach 2000–2003 w Arwajcheerze, a w 2003 został przypisany do misji w Mongolii jako pierwszy w historii członek Zgromadzenia Misjonarzy Konsolaty. W 2016 został radcą regionu Azji, superiorem misji w Mongolii oraz proboszczem parafii Maryi Matki Miłosierdzia w Arwajcheerze[3].
2 kwietnia 2020 papież Franciszek mianował go prefektem apostolskim Ułan Bator oraz biskupem tytularnym Castra Severiana[3]. Święcenia biskupie otrzymał 8 sierpnia 2020 w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Turynie. Udzielił mu ich kardynał Luis Antonio Tagle, prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, któremu asystowali Cesare Nosiglia, arcybiskup metropolita turyński, i kardynał Severino Poletto, arcybiskup senior turyński[4]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Respicite ad eum et illuminamini” (Spójrzcie na Niego i promieniejcie radością), zaczerpnięte z Psalmu 34 (Ps 34,6)[5].
29 maja 2022 podczas modlitwy Regina Coeli papież Franciszek zapowiedział włączenie go do Kolegium Kardynałów[6], a 27 sierpnia 2022 w trakcie konsystorza w bazylice św. Piotra kreował go kardynałem prezbiterem, nadając mu jako kościół tytularny kościół św. Judy Tadeusza[7][8]. 21 maja 2023 uroczyście objął swój kościół tytularny w Rzymie. Kardynał Marengo był najmłodszym nominowanym członkiem Kolegium Kardynałów Świętego Kościoła Rzymskiego od czasu kreacji Karola Wojtyły[9][10].
7 października 2022 papież Franciszek mianował go członkiem Dykasterii ds. Ewangelizacji[11]. Brał udział w konklawe 2025, które wybrało papieża Leona XIV[12].
Książki
[edytuj | edytuj kod]- Sussurrare il Vangelo nella terra dell'eterno cielo blu. Per un dialogo profetico in Mongolia, Wydawnictwo: Urbaniana University Press, 2018, ISBN 978-88-401-5048-2.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Католический Медиацентр, Кардинал Джорджо Маренго IMC избран новым председателем Конференции Католических Епископов Центральной Азии [online], Католическая Церковь, 20 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-21] (ros.).
- ↑ Padre Giorgio Marengo è ora prefetto apostolico in Mongolia. laguida.it, 2020-04-02. [dostęp 2022-06-07]. (wł.).
- 1 2 3 Nomina del Prefetto Apostolico di Ulaanbaatar (Mongolia). press.vatican.va, 2020-04-02. [dostęp 2022-06-07]. (wł.).
- ↑ Corea del Sud: Nell’ultima settimana i contagi hanno ripreso.... consolata.org, 2022-05-29. [dostęp 2022-05-29]. (wł.).
- ↑ Padre Giorgio Marengo consacrato vescovo al Santuario della Consolata. diocesi.torino.it, 2020-08-04. [dostęp 2022-06-07]. (wł.).
- ↑ Annuncio di Concistoro il 27 agosto per la creazione di nuovi Cardinali. press.vatican.va, 2022-05-29. [dostęp 2022-05-29]. (wł.).
- ↑ Watykan: papież przyznał nowym kardynałom kościoły tytularne. onet.pl. [dostęp 2022-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
- ↑ Kardynałowie Papieża Franciszka. vaticannews. [dostęp 2022-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
- ↑ Bp Marengo: chcę podążać drogą małości, pokory i dialogu. vaticannews.va, 2022-05-31. [dostęp 2022-06-07].
- ↑ Bishop in Mongolia will be the youngest cardinal. catholicnewsagency.com, 2022-06-02. [dostęp 2022-07-17]. (ang.).
- ↑ Nomina di Membri dei Dicasteri della Curia Romana. press.vatican.va, 2022-10-07. [dostęp 2022-10-07]. (wł.).
- ↑ Giorgio Cardinal Marengo [Catholic-Hierarchy] [online], www.catholic-hierarchy.org [dostęp 2025-07-28].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna Giorgio Marengo na stronie prefektury Uan Bator. [dostęp 2024-07-01]. (mong.).
- Nota biograficzna Giorgio Marengo na stronie Stolicy Apostolskiej. [dostęp 2024-04-28]. (wł.).
- Giorgio Marengo w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy [dostęp 2023-06-29] (ang.)
- Giorgio Marengo [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2020-04-02] (ang.).
