Ennio Antonelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ennio Antonelli
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Ennio Antonelli (2012)
Herb duchownego Voluntas Dei pax nostra
Wola Boga naszym pokojem
Kraj działania Włochy
Watykan
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1936
Todi
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Rodziny
Okres sprawowania 2008–2012
Arcybiskup metropolita Florencji
Okres sprawowania 2001–2008
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 kwietnia 1960
Nominacja biskupia 25 maja 1982
Sakra biskupia 29 sierpnia 1982
Kreacja kardynalska 21 października 2003
Jan Paweł II
Kościół tytularny bazylika św. Andrzeja „delle Fratte”
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 sierpnia 1982
Miejscowość Todi
Miejsce Katedra Wniebowzięcia NMP
Konsekrator Decio Lucio Grandoni
Współkonsekratorzy Santo Bartolomeo Quadri
Antonio Fustella

Ennio Antonelli (ur. 18 listopada 1936 w Todi) – włoski duchowny rzymskokatolicki, doktor filozofii i literatury, biskup diecezjalny Gubbio w latach 1982–1988, arcybiskup metropolita Perugia-Città della Pieve w latach 1988–1995, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Włoch w latach 1995–2001, arcybiskup metropolita Florencji w latach 2001–2008, kardynał prezbiter od 2003, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Rodziny w latach 2008–2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium w Todi, Asyżu i Rzymie, na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie oraz na uniwersytecie w Perugii. Obronił doktorat z literatury i filozofii. 2 kwietnia 1960 przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Ilario Alciniego. Inkardynowany do rodzinnej diecezji Todi, pracował tam jako duszpasterz. Był także profesorem seminarium w Perugii (pełnił tam funkcje wicerektora i rektora) i Asyżu; w Instytucie Studiów Wyższych w Asyżu i Derucie wykładał historię sztuki.

25 maja 1982 został mianowany biskupem diecezjalny Gubbio. Święcenia biskupie udzielił mu Decio Lucio Grandoni (biskup Orvieto i Todi) 29 sierpnia 1982. W październiku 1988 Antonelli został promowany na arcybiskupa Perugii; w maju 1995, obejmując funkcję sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Włoch, zrezygnował z rządów w archidiecezji. 21 marca 2001 przeszedł na stolicę metropolitalną Florencja. W październiku 1999 brał udział w obradach II sesji specjalnej Światowego Synodu Biskupów, poświęconej Kościołowi w Europie.

21 października 2003 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Andrea delle Fratte.

7 czerwca 2008 papież Benedykt XVI mianował kardynała Antonelliego przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Rodziny. 26 czerwca 2012 papież przyjął jego rezygnację z pełnionego urzędu, złożoną ze względu na wiek.

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. 18 listopada 2016 roku ukończył 80 lat i stracił prawo do udziału w konklawe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ennio Antonelli w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy (ang.) [dostęp 2013-06-29]
  • Ennio Antonelli w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2020-03-24]