Christoph Schönborn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Christoph Schönborn
Christoph Maria Michael Hugo Damian Peter Adalbert Graf von Schönborn
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Christoph Schönborn (2012)
Herb Christoph Schönborn Vos autem dixi amicos
Nazwałem was przyjaciółmi
Kraj działania  Austria
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1945
Skalsko
Arcybiskup metropolita Wiednia
Okres sprawowania od 1995
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Austrii
Okres sprawowania 1998–2020
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja dominikanie
Prezbiterat 27 grudnia 1970
Nominacja biskupia 11 lipca 1991
Sakra biskupia 29 września 1991
Kreacja kardynalska 21 lutego 1998
Jan Paweł II
Kościół tytularny Gesù Divin Lavoratore
Odznaczenia
Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Krzyż Wielki Orderu Wiernej Służby (Rumunia) Krzyż Wielki Orderu Węgierskiego Zasługi (cywilny)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 września 1991
Miejscowość Wiedeń
Miejsce Katedra św. Szczepana
Konsekrator Hans Hermann Groër
Współkonsekratorzy Franz König
Vojtěch Cikrle

Christoph Schönborn OP, właśc. Christoph Maria Michael Hugo Damian Peter Adalbert Graf von Schönborn (ur. 22 stycznia 1945 w Skalsku) – austriacki duchowny rzymskokatolicki, dominikanin, doktor teologii, biskup pomocniczy Wiednia w latach 1991–1995, arcybiskup koadiutor Wiednia w 1995, arcybiskup metropolita Wiednia od 1995, ordynariusz wiernych obrządku wschodniego w Austrii od 1995, przewodniczący Konferencji Episkopatu Austrii w latach 1998–2020, kardynał prezbiter od 1998.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony na terenie Czechosłowacji u schyłku II wojny światowej, wraz z rodziną osiadł w Austrii we wrześniu 1945. Pochodził z austriackiej rodziny szlacheckiej, która osiedliła się na terenie Czech. Rodzina ta była również w posiadaniu tytułu hrabiowskiego. W 1963 wstąpił do zakonu dominikanów. Studiował w zakonnych domach studiów w Walberbergu i Bonn, święcenia kapłańskie otrzymał 27 grudnia 1970 (z rąk kardynała Franza Königa). Kontynuował naukę na uczelniach we Francji; w Le Saulchoir w Paryżu obronił doktorat z teologii, ponadto kształcił się na Sorbonie i w paryskim Instytucie Katolickim. W latach 1973–1975 był kapelanem studentów w Grazu. Wykładał na uniwersytecie w szwajcarskim Fryburgu oraz w Szkole Filozoficznej Opactwa Cystersów w Heiligenkreuz koło Wiednia. Od 1980 był członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej, a od 1987 sekretarzem komisji ds. publikacji nowego katechizmu Kościoła katolickiego przy watykańskiej Kongregacji Doktryny Wiary. Tematyce katechizmu poświęcił liczne publikacje naukowe, w tym książki.

11 lipca 1991 papież Jan Paweł II prekonizował go biskupem pomocniczym archidiecezji wiedeńskiej, z biskupią stolicą tytularną Sutri; sakry biskupiej udzielił mu 29 września 1991 arcybiskup Wiednia kardynał Hans Hermann Groër. W kwietniu 1995 Schönborn został promowany na arcybiskupa koadiutora Wiednia, a po ustąpieniu Groëra (w atmosferze skandalu) został nowym zwierzchnikiem archidiecezji wiedeńskiej we wrześniu 1995. W październiku 2019 złożył rezygnację ze sprawowanego urzędu w związku z osiągnięciem w styczniu 2020 wieku emerytalnego, jednakże Franciszek zlecił mu dalsze sprawowanie urzędu arcybiskupa wiedeńskiego[1]. 21 lutego 1998 papież Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera Gesu Divin Lavoratore.

Od 1995 kardynał Schönborn pełni także funkcję ordynariusza dla wiernych obrządku bizantyjskiego zamieszkałych w Austrii, a w w latach 1998–2020 był również przewodniczącym Konferencji Episkopatu Austrii[2].

Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, a w 2003 udzielił sakry biskupiej szwajcarskiemu kardynałowi nominatowi Cottierowi. Był wymieniany w gronie papabile, faworytów do następstwa po zmarłym w kwietniu 2005 papieżu Janie Pawle II.

W marcu 2008 stwierdził, że po ukazaniu się w 1968 encykliki "Humanae vitae" biskupi austriaccy i niemieccy nie mieli odwagi jej bronić z obawy przed niezrozumieniem przez naszych wiernych, w odróżnieniu od Kościoła w Krakowie, który pod przewodnictwem kard. Karola Wojtyły stanął w obronie życia. Stwierdził również, że rodziny Drogi Neokatechumenalnej dają nam w Europie świadectwo, że Paweł VI miał rację, że życie jest wielkim darem Boga i że „tak” dla życia jest warunkiem rzeczywistego życia, jest niezbędnym warunkiem dla żywej Europy[3].

Uczestnik konklawe w latach 2005 i 2013. Gdy w marcu 2021 Kongregacja Nauki Wiary opublikowała dokument na temat niemożności błogosławienia związków homoseksualnych[4], kardynał publicznie skrytykował stanowisko Watykanu[5].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1999 nadano mu tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze[10].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Miłosierdzie. Niemożliwe staje się możliwe, Poznań 2010, Wydawnictwo W drodze, ​ISBN 978-83-7033-748-3
  • Bóg zesłał Syna swego. Chrystologia. Michael Konrad i Hubert Philipp Weber (współpraca); Lucjan Balter SAC (przekład i opracowanie). Poznań: Pallotinum, 2002, seria: AMATECA podręczniki teologii katolickiej t.7. ISBN 83-7014-447-0.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Papież zadecydował: kard. Schönborn pozostaje arcybiskupem Wiednia. deon.pl. [dostęp 2020-01-21].
  2. Episkopat Austrii wybierze nowego przewodniczącego. ekai.pl. [dostęp 2020-06-15].
  3. Gość Niedzielny, nr 24/2008
  4. Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Czy Kościół może błogosławić związki osób tej samej płci? Jest odpowiedź Watykanu | eKAI, eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 15 marca 2021 [dostęp 2021-03-29].
  5. Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Kard. Schönborn nie zgadza się z Watykanem w kwestii związków osób tej samej płci | eKAI, eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 29 marca 2021 [dostęp 2021-03-29].
  6. Aufstellung aller durch den Bundespräsidenten verliehenen Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich ab 1952 (niem.). parlament.gv.at. s. 1749. [dostęp 2017-09-22].
  7. Cetăţeni români şi străini decoraţi cu Ordinul Naţional „Serviciul Credincios” (rum.). presidency.ro. [dostęp 2017-09-13].
  8. "Mindig barátként számíthattunk Schönborn bíborosra" (węg.). ujpestifidesz.hu. [dostęp 2017-09-22].
  9. Sudetendeutscher Karlspreis für Kardinal Schönborn - religion.ORF.at, „religion.ORF.at”, 19 maja 2018 [dostęp 2018-05-21] (niem.).
  10. Univerzita Karlova - Čestné doktoráty (cz.). [dostęp 2010-10-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]