Józef Fesch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Fesch
kardynał prezbiter
Józef Fesch
Herb Józef Fesch
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1763
Ajaccio
Data i miejsce śmierci 13 maja 1839
Rzym
arcybiskup Lyonu
Okres sprawowania 1802 - 1839
prymas
Okres sprawowania 15 sierpnia 1802 - 13 maja 1839
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1787
Nominacja biskupia 4 sierpnia 1802
Sakra biskupia 15 sierpnia 1802
Kreacja kardynalska 17 stycznia 1803
Pius VII
Kościół tytularny S. Maria della Vittoria

Józef Fesch (Joseph), (ur. 3 stycznia 1763 w Ajaccio na Korsyce, zm. 13 maja 1839 w Rzymie) – przyrodni brat matki Napoleona, Letycji, arcybiskup Lyonu, kardynał, kolekcjoner sztuki.

Życiorys[edytuj]

Po wczesnej śmierci męża Hieronima Ramolino († 1755) matka Letycji Angela Maria wyszła ponownie za mąż za Szwajcara Franza Fescha, kapitana wojsk genueńskich na Korsyce, Józef był jej jedynym dzieckiem z drugiego małżeństwa. Przeznaczony przez rodziców do stanu duchownego, został wysłany w wieku lat 15 na studia w seminarium w Aix-en-Provence. Przed rokiem 1789 Fesch został mianowany archidiakonem i sekretarzem kapituły w Ajaccio. W roku 1793 musiał wraz z Letycją i jej młodszymi dziećmi uciekać z Korsyki do Francji, gdyż rodzina Buonaparte opowiedziała się po stronie rewolucji, przeciw proangielskim planom Pasquale Paolego. Po przybyciu do Francji Józef, który znalazł się bez środków do życia, zrzucił sutannę i zaczął prowadzić interesy jako dostawca wojskowy, co mu umożliwiło udzielanie pomocy siostrze Letycji, która żyła w nędzy. W 1795 roku, w czasie kampanii Napoleona w Italii, Fesch działał u jego boku jako generalny liwerant wojskowy i zgromadził duże fundusze.

Po zwycięskiej dla Francuzów kampanii włoskiej Fesch postanowił powrócić do stanu duchownego i po miesięcznej pokucie w opactwie Saint-Sulpice został już w r. 1797 kanonikiem w Bastii. W 1801 roku, w czasie konsulatu Napoleona, prowadził jako przedstawiciel Pierwszego Konsula pomyślnie zakończone negocjacje z Rzymem w sprawie konkordatu. 15 sierpnia 1802 roku Fesch został konsekrowany na arcybiskupa Lyonu, a w r. 1803 otrzymał od Piusa VII purpurę kardynalską.

W tym samym roku Napoleon mianował wuja francuskim ambasadorem przy Stolicy Piotrowej. Główną zasługą Fescha jako dyplomaty było uzyskanie zgody papieża na wyjazd do Paryża na koronację Napoleona i Józefiny. W 1806 roku Napoleon odwołał wuja ze stanowiska ambasadora i Fesch udał się do swej archidiecezji w Lyonie. Osiadły teraz we Francji, często grał ważną rolę przy łagodzeniu konfliktów między władzami państwowymi a Kościołem: m.in. odwiódł siostrzeńca od stworzenia niezależnego od Rzymu narodowo-katolickiego kościoła galikańskiego. W latach 18091811 Fesch przewodniczył konferencji biskupiej, którą cesarz nakazał zwołać w celu powzięcia uchwały o obsadzaniu stanowisk biskupich w kościele bez zgody papieża. Projekt upadł większością ośmiu głosów (w tym Fescha) wobec trzech, co sprowadziło na Fescha niełaskę cesarską i usposobiło doń pomyślnie Piusa VII.

W czasie 100 dni Napoleona kardynał stanął po stronie siostrzeńca i został mianowany parem Francji. Po bitwie pod Waterloo Fesch bojąc się prześladowań ze strony Burbonów osiadł w Rzymie, gdzie pozostał do końca życia, dzieląc wygnanie z siostrą Letycją i siostrzeńcem Lucjanem. Nie uległ naciskom rządu francuskiego i nigdy nie zrzekł się godności arcybiskupa Lyonu. Archidiecezja była w tych latach administrowana przez koadiutora.

Kolekcja[edytuj]

Józef Fesch pozostawił kolekcję obrazów, której część zapisał miastom Lyon i Ajaccio. Oba miasta posiadają dziś muzea jego imienia. Kolekcojnował głównie malarstwo włoskiego renesansu. W skład jego kolekcji wchodziło w sumie około 16 tys. obrazów (niejednocześnie), w tym tak znane obrazy jak: Święty Hieronim na pustyni Leonarda da Vinci, Pokłon pasterzy Giorgione, Ukrzyżowanie Rafaela. W 1856 wystawiono mu w Ajaccio statuę z brązu.

Bibliografia[edytuj]

  • Nouvelle Biographie Générale, 1-42, Paris 1860

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Yves-Alexandre de Marbeuf
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Lyonu
1802 - 1839
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Joachim-Jean-Xavier d'Isoard
Poprzednik
Yves-Alexandre de Marbeuf
Template-Cardinal.svg Prymas Galii
1802 - 1839
Template-Cardinal.svg Następca
Joachim-Jean-Xavier d'Isoard


Poprzednik
Cesare Brancadoro
Emblem of the Papacy SE.svg Protoprezbiter
12 września 1837 - 13 maja 1839
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Carlo Oppizzoni